Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

zeus pov"Get ready yourself later, kakain tayo sa labas."" okay po Sir."Pag sang-ayon niya sakin kaya hinalikan kona siya ng mariin sa kaniyang nuo at ilong niya bago muling bumalik sa aking pwestoPASSED__Nandito na kami sa kotse ko ni zai, upang mag tungo sa restaurant ng aking kaibigan, at tahimik kong tinatahak ang  restaurant ng aking kaibigan upang dun dalhin si zaica"Saan po tayo pupunta Sir?"Basag niya sa katahimikan kaya agad akong napangiti at tiningnan siya sa mata"Sa restaurant ng kaibigan ko.""Ibig sabihin ba nito, magdi-date po tayo Sir?""Yup"Nakangiti kong tugon sa kaniya at binalik na ulit ang aking atensyon sa harapan, masaya ako kasi ito ang unang beses na dadalhin ko siya sa restaurant upang mag date, kaya wala ng mapaglagyan pa ang aking kasayahan na nararamdamanBago ang lahat ay dumaan muna kami sa isang flower shop upang bumili ng bulaklak at i

zaica pov Akmang kukunin kona ang cellphone sa kaniya kamay ay agad niya itong tinaas kaya agad aking mag tatalon upang maabot ito peru dahil sa mataas nga siya ay wala pa sa kalahati ang aking kamay mula sa cellphone na aking inaabot "Hindi ko alam kung ano bang itinatago mo Baby?! At bakit ayaw mong tignan ko ang cellphone mo!" "Wala nga Sir! Wala akong itinatago sayo! Kaya pwede bang ibalik mo na sakin 'yan!" "Tsk! Really then let me check your phone baby!!!" Nang bubuksan na niya ang aking cellphone ay agad ko siyang kinagat kaya agad siyang napasigaw at hinawakan ang aking ulo, kukunin kona sana ang aking cellphone peru agad ulit niyang tinaas "Ibalik mo na nga sakin 'yan Sir!" Sa inis ko sa kaniya ay agad ko siyang tinulak sa kama na agad niyang kinahiga kaya agad akong umupo sa kaniyang bewang upang makipag agawan ulit sa aking cellphone "Akina na sabi 'yan

zeus povNagulat si Zaica—halatang hindi niya in-expect na may dadatinh“Ikaw?!”sigaw ni Kira habang tinuturo si Zaica. Halatang gigil na gigil.Mabilis na tumakbo si Zaica papunta sa likod ko at nagtago.“What’s going on here?” tanong ko habang hawak ko ang kamay ni Zaica sa balikat ko.“Sir, itago mo ako sa bakulaw na ‘yan, baka lamunin niya ako ng buhay,”sabi ni Zaica habang nakasiksik pa sa likod ko.“Anong bakulaw ka diyan?! Humanda ka talaga sa ‘kin ngayon!” sigaw ni Kira, halos umuusok na sa galit.“Sir, huwag mong hayaang makalapit sakin ‘yang bakulaw na ‘yan, baka hindi na kita mapakasalan kapag nilamon ako niyan!”Tuloy pa rin ni Zaica at humawak ng mahigpit sa likod ko.Sumugod si Kira kaya agad ko siyang hinarangan.“Stop it, Kira! Ano bang ginagawa mo? Huwag kang manggulo sa kumpanya ko!”sigaw ko sa galit. “Bakit ba kasama

Zeus’ pov“Nagseselos ka na naman, baby. Maybe you should just kiss me instead para mawala na ‘yang selos mo sa secretary ko?” I teased, leaning a bit closer and pouting right in front of her face.Zaica pouted back, and I swear my heart jumped. I was just about to press my lips against hers when she suddenly covered my mouth with her palm.“Joke lang, Sir,” she said with a playful smirk, sticking her tongue out like a kid trying to tease me.Napakunot noo ako sa kanya, obviously half-amused, half-bitin.“Puro ka na lang kiss, Sir. Let’s go back to our table, please? My legs are getting tired already,” she added, taking my hands off her waist and walking back toward our spot.All I could do was watch her leave. I sighed, then smiled to myself. At least she’s starting to act normal around me again — not like earlier when she couldn’t even look me in the eyes after admitting her feelings and after I found out she made my face

ZEUS’ POV “Sandali lang, Sir! Masyado kang mabilis—baka madapa ako!” Rinig ko pa ang hingal ni Zaica habang hila-hila ko siya palabas ng building. Hindi ko na napigilang tumigil at harapin siya. Buti na lang wala nang tao sa parking area—kung meron, malamang pinagtinginan na kami. Tumingin ako sa kanya, diretso sa mga mata niya. Ang bilis ng tibok ng dibdib ko, hindi dahil sa pagod… kundi sa inis. At oo, sa selos. “Sir, ano bang problema mo? Bakit ka ba nagagalit ng ganyan, ha?” tanong niya. Napahigpit ang panga ko. Ang manhid naman talaga minsan ng babaeng ‘to. Hindi niya ba talaga alam kung bakit ako ganito? “Why are you talking to someone you don’t even know?” madiin kong sabi. “Sir, tinulungan niya lang ako—” “I don’t care!” sabat ko agad. “Hindi ka dapat nakikipag-usap sa ibang lalaki, lalo na kung hindi mo naman kilala!” Napataas siya ng kilay,