All Chapters of Mr. Velazquez Unknown heir : Chapter 41 - Chapter 50

ZAICA POV__ Gabi narin kami nakauwi kasi kung saan saan pa niya ako dinala na talaga naman nagustohan ko ng sobra, kaya naman ng nakauwi kami ay pagod na pagod kaming dalawa lalo na si sir zeus kaya siya muna ang aking pinaunang paliguin Nang natapus nakong maligo ay agad aking lumabas ng cr akala ko ay gising pa siya peru mahimbing na pla itong natutulog kaya naman nakaramdam ako ng awa para sa kaniya Dahan dahan akong lumapit sa kama ay maingat na humiga ng kama upang hindi siya maistorbo sa kaniyang pag tulog. habang pinag mamasdan ko ang kaniyang mukha ay agad akong napangiti ng malaya ko nanaman mapag mamasdan ang napaka pogi niyang mukha na gabi gabi ko ginagawa Agad kong kinuha ang aking cellphone sa kabinet upang kuhaan siya ng picture para gawing remembrance sa kauna-unahan niyang bigay sakin na cellphone "Ako'y nababaliw sa ka-gwapohan ng aking magiging asawa" Kinikil

ZEUS POV Hindi pa rin mawala sa mukha ko ‘tong ngiti simula nung umalis si Zaica sa kwarto kanina. Grabe, ibang klase talaga ‘yung saya na nararamdaman ko ngayon—walang makakapantay.Lalo na nang makita ko ‘yung phone na binigay ko sa kanya kagabi. Pagbukas ko, mukha ko pala ang wallpaper! Akala ko kung sino lang—baka ex niya o ‘yung K-pop idol na lagi niyang binabanggit. Pero hindi, ako mismo. At ang nakakatuwa pa, kuha niya ‘yung picture habang tulog ako kagabi.After kong magbihis, lumabas agad ako ng kwarto at dumiretso sa dining area para saluhan siya. Habang naglalakad ako papunta ro’n, hindi ko talaga mapigilan ang ngiti lalo na nang makita kong namumula ang mukha ni Zaica.Lumapit ako sa tabi niya, pero napansin kong iniiwasan niya ‘yung tingin ko. Mas lalo tuloy akong natatawa sa kanya.“Bakit hindi mo naman ako hinintay, baby? Nakakatampo ka naman,”sabi ko, habang nilalagyan ko ng pagkain ‘yung plato ko.Tahi

Zeus pov "Ayos lang talaga ako, Sir. Sobrang protective mo nga kanina eh, paano akong masasaktan ng bakulaw mong ex-fiancée?” sabi niya, sabay tawa.Nakunot noo ko.“Bakit bakulaw ang tawag mo kay Kira, baby?”“Gumaya lang po ako, Sir. Sina ate Marites talaga ang tumatawag sa kanya ng ganyan,” sabi niya, sabay peace sign.Napatawa ako, tapos hinalikan ko siya sa noo. “Alright, bumalik na tayo sa table natin, baby. Magpahinga ka.”Ngumiti ako at pinisil ko pa ‘yung pisngi niya.Uminit ‘yung pisngi niya, sabay umirap.“Why, baby? May problema na naman ba?”tanong ko.“Wala, Sir,” sagot niya, pero halata sa tono.“Are you sure?”“Iiwan mo na naman kasi ako, tsk!”mahina niyang bulong, halos hindi ko marinig.“Ano ‘yun, baby? Hindi kita narinig.”“Wala po, sabi ko sobrang gwapo mo talaga, kaya ayan, habol ng habol

Then I turned away and started walking, but before I got too far, I looked back.“If you want Zeus to be sweet to you too, maybe try feeding him your petchay as well.”“Ang yabang mo talaga!” Cendy screamed, about to lunge at me, but her friends held her back.“Stop it, sis,” Gretta said. “Obviously, she’s close to Sir Zeus now. We can’t win against her.”Julie nodded in agreement.I just shook my head and walked off. It’s not the first time I’ve been judged like that, but I never tell Zeus. I hate drama. So even if people throw harsh words at me, I just let it slide.One Week Later“Lyn, si Zaica muna ang isasama ko today,” Zeus said while arranging his files on the desk.“Yes, Sir,” Lyn replied softly before leaving the office.“Wait, ako talaga ang isasama mo ngayon, Sir?” I asked, a bit surprised but smiling.“Yup,” he said casually, flashing that smile that always makes my heart skip.

Sir, hindi pwede! May ketchup ako ngayon!” Napahinto ako. “What?” “May ketchup ako, Sir! Buwan ng dalaw, mens, regla—kung ‘di mo gets!” mabilis niyang paliwanag, inis na inis. “Kaya nga nakausap ko si Doc Loe kanina—pinahiram niya sa’kin ‘yung jacket niya para matakpan ‘yung mantsa sa palda ko!” Napatingin ako sa bewang niya—at doon ko lang napansin ‘yung suit jacket na suot niya. Damn. Ni hindi ko man lang napansin kanina dahil sa sobrang inis ko. Tahimik lang ako sandali, pero nang makita ko ‘yung jacket—lalo akong nainis. Hinubad ko ‘yun at itinapon sa labas ng kotse. “Sir! Bakit mo itinapon?! Ibabalik ko pa ‘yon kay Doc Loe!” “No,” mariin kong sabi. “Hindi ka na babalik ulit sa lugar na ‘yon, Baby.” Pinaharurot ko na ang kotse. Hindi ko na pinakinggan pa ‘yung mga reklamo niya. Sa sobrang inis, diretso kami sa mall. Pagkapark ko, agad akong bumaba. Bumili ako ng palda, panty, at napkin para sa kanya. Wala na akong pakialam kung ano isipin ng cashier. Pagbalik ko s