chapter 2

Hanggang sa—

“Get your hands off her.”

Isang malamig ngunit mabigat na boses ang biglang pumunit sa ingay sa paligid.

Napatingin kami pareho sa direksyon ng boses.

At doon ko siya nakita.

Nakatayo siya sa likuran ng lalaki, tuwid ang tindig, seryoso ang mukha, at ang mga mata niya’y punong-puno ng babala. Hindi ko alam kung totoo ba ang nakikita ko o guni-guni lang dulot ng kalasingan.

“Ha? Sino ka?” pasigaw na tanong ng lalaki.

“Boss niya,” malamig na sagot ni Sir Velasquez. “At kung ayaw mong mapunta sa impyerno ngayong gabi, bitawan mo siya. Ngayon din!”

May kakaibang aura si Sir Velasquez—hindi siya sumisigaw, hindi siya galit, pero sapat ang presensya niya para manginig ang kaharap niya. Unti-unting lumuwag ang pagkakahawak ng lalaki sa braso ko hanggang sa tuluyan niya akong binitawan.

Agad akong napaatras at muntik nang matumba kung hindi ako sinalo ni Sir Velasquez. Mabilis niyang inilagay ang isang kamay sa likuran ko—maingat, magalang, ngunit protektado.

“Okay ka lang?” mahina niyang tanong, unang beses kong narinig ang boses niyang may lambing.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Tumango lang ako, pero bumagsak ang mga luha ko. Hindi ko alam kung dahil sa takot, sakit, o sa biglang pagdating ng taong hindi ko inaasahang magiging sandalan ko.

“Let’s go,” sabi niya.

Inalalayan niya akong palabas ng bar. Hindi na ako tumutol. Wala na akong lakas para mag-isip pa.

Paglabas namin, sinalubong kami ng malamig na hangin ng gabi. Doon ko lang naramdaman kung gaano ako nanginginig—buong katawan ko’y parang bibigay na.

“Bakit ka narito, Sir?” mahina kong tanong habang papunta kami sa sasakyan niya.

Sandali siyang hindi sumagot. Binuksan niya ang pinto ng sasakyan at pinaupo ako sa passenger seat bago siya sumagot.

“Nakita kitang umalis kanina,” sabi niya habang isinasara ang pinto. “At… may kutob ako.”

Napayuko ako. Nakakahiya. Nakakababa ng loob.

“Pasensya na po,” bulong ko. “Hindi ko po dapat—”

“Stop,” putol niya. “Hindi mo kasalanan ang nangyari.”

Napatingin ako sa kaniya. Sa unang pagkakataon, wala na ang malamig na boss na nakikita ko araw-araw. Ang nasa harap ko ngayon ay isang lalaking may malasakit—totoo at tahimik.

“Hindi mo kailangang sirain ang sarili mo dahil sa mga taong hindi ka pinahalagahan,” dagdag niya.

At doon—doon tuluyang gumuho ang pader na matagal kong itinayo.

Humagulgol ako.

Hindi ako pinigilan ni Sir Velasquez. Tahimik lang siyang nagmaneho habang hinahayaan akong ilabas ang sakit na matagal ko nang kinikimkim.

Sa gabing iyon, hindi lang niya ako iniligtas mula sa isang mapanganib na sitwasyon.

Iniligtas niya rin ako mula sa sarili kong pagkawasak. ,hanggang sa nakaramdam ako ng antok at dahan-dahan ng pumipikit ang aking mata EVERYTHING WENT BLACK

ZANDER VRIX POV__

Pag tingin ko sa gawi ni zaica ay nakatulog na pala ito dahil sa matinding pagod kaya hinayaan kona lang siyang makapag pahinga—maigi nalang pala sinundan ko siya kanina kong hindi baka napano na siya sa mga kamay ng gagong yun nung una hindi ko talaga alam konh bakit siya umiiyak.

Peru hindi nag tagal ay nalaman ko kung bakit siya umiiyak yun ay dahil wala na sila ng kaniyang boyfriend. Selfish na kung selfish Peru masaya akong nag break na sila hindi ko man alam ang dahilan kong bakit sila nag hiwalay e pasasalamatan ko paren kasi ng yari yun

Mag kakaroon nako ng pag-asang maangkit siya matagal kona siyang mahal hindi nga lang ako makagawa ng paraan kasi may jowa siya. Ng narating kona ang bahay ko ay agad kong binuhat si zaica

"Goodevening Sir zeus."

Sabay-sabay na bungad ng mga ito at sabay-sabay na nagsiyuko bilang tanda ng pagbibigay galang . At Kita ko naman  sa mga mukha ng mga ito ang pagtataka, dahil nga may buhat-buhat akong babae ngayon at patutulogin ko pa sa bahay ki ngayun. Ngayun lang kasi akong may dinalang babae sa bahay at pinatulog kopa

"Ipaghanda niyo ng damit ang babaeng ito at dalhin niyo sa silid ko." Malamig kong tinig na pag-uutos sa mga ito na agad namang ikinayuko nil.

"Sige po Sir masusunod po."

Nagpatuloy na  ulit ako sa paglalakad  paakyat ng hagdan at nag tungo sa aking kwarto

Nang makapasok na ako sa loob ng kwarto ay saglit ko pang pinagmasdan ang natutulog pa rin na na si zaica sa aking mga bisig. Napakagat pa ako sa aking ibabang labi nang bahagyang maaninag ang medyo nakalabas na cl*avage. naka tanggal  kasi ang tatlong botones ng suot ni zaica sa parting  dibdib, kaya bumubungad ngayon sa akin ang maputi niyang cl*avage  na tila kumikinang pa habang natatamaan ng liwanag sa ilaw dahil sa kakinisan nito.

Lumunok na lang ako at nagpatuloy na sa kama para ihiga siya. maingat ko siyang hinga sa aking kama, nang sa ganoon ay hindi ito magising. Baka kasi kapag nagising ito ay magpumilit itong umalis at iyon ang ayaw kong mangyari.

TO BE CONTINUE