Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

“เรนนี่เป็นไงบ้าง” ใบเตยถามยิ้ม ๆ“เหนื่อยมาก” แม้จะรู้ว่าเพื่อนถามเรื่องอะไร แต่เธอจะไม่พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้หรอกนะเพื่อนทั้งสามพากันมองหน้ากันอย่างรู้ทันว่า เรนนี่ไม่อยากตอบคำถามพราวฟ้าหยิบค็อกเทลจากถาดที่พนักงานถือมาเสิร์ฟ แล้วยื่นให้เรนนี่ “เอ้า ! ดื่มซะ แก้เหนื่อย แก้เมื่อย จะได้หลับสบาย”เรนนี่รับมาดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว พราวฟ้าจึงหยิบแก้วที่สองส่งให้เพื่อนเรนนี่ดื่มรวดเดียวหมดแก้วอีกอลิสห่อปาก ทำตาโต ก่อนจะพูดว่า“แกกะจะหลับคืนเข้าหอเหรอ เรนนี่”“อือ…”“ไม่ได้นะ แกจะหลับไม่ได้ แกยังไม่รู้ไซซ์ของเจ้าบ่าวเลย คืนนี้เป็นคืนเข้าหอคืนแรก แกจะได้เห็นของจริงแล้วนะ”เรนนี่มองหน้าอลิส เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ หันหยิบแก้วค็อกเทลจากมือของใบเตยมายกดื่มรวดเดียวหมด แล้วมองหน้าอลิสครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกเพื่อนว่า“ฉันไม่ดู ฉันจะนอน”...เธอจะไม่ดู เออจะดื่มให้เมา แล้วก็จะหลับ ใครจะไปดูอะไรแบบนั้น...อันตั้งเท่าแขนตอนที่ 7คืนเข้าหออคิณอุ้มเจ้าสาวเข้าห้องหอสุดหรูในโรงแรม เป็นห้องที่วิวดีที่สุด แพงที่สุด และเจ้าสาวของเขาก็เมาได้น่าตีที่สุดอคิณวางคนเมาลงบนเตียง เมื่อจัดท่าให้เธอนอนสบายแ

“อู้ว...”เรนนี่ห่อปาก เบิกตากว้าง เธอตกตะลึงกับสิ่งที่ได้เห็นตรงหน้า…มันใหญ่มากเมื่อเห็นน้องตาค้าง และเอาแต่ก้มมองตัวตนแข็งกร้าวของเขา เธอไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสักที ชายหนุ่มจึงใช้ปลายนิ้วเชยคางเล็กขึ้นเรนนี่เงยหน้าขึ้นมาทั้งที่ยังอ้าปากค้างอคิณหัวเราะในลำคอ“ตกใจอะไรขนาดนั้น”“กะ…ก็มันใหญ่มาก ใหญ่กว่าแขนเรนนี่อีก”อคิณไม่รู้ว่าเขาควรภูมิใจหรือควรขำดี ที่เจ้าสาวบอกว่าของเขาใหญ่ แต่แววตาของเธอนั้นออกแนวตกใจมากกว่าชื่นชม“พี่อาบน้ำให้นะครับ”เรนนี่กะพริบตาปริบ ๆ เพราะสายน้ำเย็นที่พร่างพรม และเพราะความใหญ่โตที่เธอเห็นจะจะคาตา ทำให้หญิงสาวรู้สึกว่า เธอเริ่มสร่างเมาแล้ว“เอ่อ…”แม้เริ่มสร่างเมา แต่เรนนี่ก็ยังควบคุมสติตัวเองได้ไม่ดีเท่าไรนัก พอเธอมัวแต่เอ่ออ่า คนตัวโตก็จับเธอพลิกซ้ายพลิกขวา ลูบไล้ครีมอาบน้ำบนนิวเนียน และล้างเนื้อล้างตัวให้เธอ ตั้งแต่ลำคอจรดเท้าในตอนที่พี่คิณนั่งคุกเข่าลงตรงหน้า แล้วลูบไล้ตั้งแต่ต้นขาลงไปจนถึงปลายเท้า เรนนี่ก็สร่างเมาในทันที ใจดวงน้อยเต้นโครมครามจนน่ากลัวว่าเขาจะได้ยินเสียงหัวใจของเธอเต้นพอเขาลุกขึ้นยืน แล้วมองหน้าเธอยิ้ม ๆ เรนนี่ก็หลุบตามองแค่อกกว้าง แล

ถามมาซะขนาดนี้ เขาคงไม่อยากทำ หรือไม่ก็คงไม่อยากสอนงานเธอ ไม่เป็นไร...เขาไม่อยากทำ เธอก็จะไม่เซ้าซี้“พี่จะสวมถุงป้องกันเองครับ”คนที่กำลังจะเอนกายลงนอนชะงัก เธอหันไปจ้องหน้าคนเสนอตัวว่าจะสวมถุงป้องกันเอง“แล้วพี่คิณพกถุงมาด้วยหรือคะ”“เอ่อ...” ก็วันนี้ในวันแต่งงาน ใครที่ไหนจะพกถุงติดตัวมาเล่า และของเขามันก็ไซซ์ใหญ่พิเศษด้วย ของที่โรงแรมมีให้ก็เล็กไป เขาใช้ไม่ได้“งั้น...เรานอนกันเถอะค่ะ เรนนี่เหนื่อยมาก”เรนนี่เอนกายนอน เธอดึงผ้าห่มมาคลุมถึงอก“พี่คิณปิดไฟด้วยนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”เรนนี่หลับหนีเจ้าบ่าวไปแล้ว ด้วยความเพลียเธอจึงหลับไปอย่างรวดเร็วอคิณถอนหายใจให้กับการไม่เตรียมพร้อมของตัวเองแต่ในเมื่อไม่ได้เตรียมมา เขาก็ต้องยอมรับสภาพร่างสูงเอนกายลงนอน โดยเว้นระยะระหว่างเขากับน้องมากพอควรเจ้าสาวหลับไปแล้ว น่าจะหลับอย่างสบายใจด้วย เพราะอคิณได้ยินเสียงเธอกรนเบา ๆส่วนเจ้าบ่าว หลังจากปิดไฟทุกดวงแล้ว เขาก็นอนลืมตาโพลง เขาหลับไม่ลง ร่างกายร้อนรุ่มกระสับกระส่ายจริง ๆ แล้วเขาสามารถโทรสั่งลูกน้องให้ซื้อมาให้ก็ได้ แต่คืนนี้เป็นคืนเข้าหอ ถึงเป็นการเข้าหอเพื่อรอหย่า แต่เขาก็ควรทำทุกอย่างให้ถู

เมื่อคนตัวเล็กเริ่มประท้วงด้วยการเบี่ยงหน้าหนีจูบ ทั้งยังดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้ร่างใหญ่ของเขา อคิณจึงถอนจูบออกมา เขาผงกศีรษะขึ้นมาเพียงเล็กน้อย นัยน์ตาคมกริบวิบวับจ้องมองดวงตาคู่ตื่นอย่างเอ็นดูเรนนี่กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เธอหอบหายใจหอบถี่กระชั้น“พี่คิณไม่มีถุงยาง”แม้เธอจะเคยบอกเขาไปว่า ยินยอมที่จะทำเรื่องบนเตียงกับเขา แต่นี่มันไวเกินไปหรือเปล่า เธอคิดว่า เขาจะพาเธอไปเมืองกาญจน์ก่อน แล้วค่อยเริ่มทำเรื่องแบบนี้ แต่พี่คิณก็รุกเร็วเหลือเกิน แถมยังรุกในถิ่นของเธอด้วย เขาอันตรายเกินไปแล้วอคิณยิ้มพราว นัยน์ตาวิบวับ“ยังไม่ต้องใช้ตอนนี้หรอกครับ พี่แค่อยากให้เราสองคนทำความคุ้นเคยกันไว้ก่อน พอถึงคราวเอาจริง เรนนี่จะได้ไม่ตื่นตกใจ”อย่ามาคิดว่าเธอจะไม่ตื่นตกใจ เพราะตอนนี้เธอก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้ว“ดะ...เดี๋ยวค่ะ พี่คิณ อ๊ะ !”อคิณไม่ฟังคำทัดทานใด ๆ ของน้องเลย เขาก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ปาดลิ้นเลียบางเบา แล้วค่อย ๆ เลื่อนใบหน้าลงต่ำ กดจูบเบา ๆ ตรงฐานเต้านมอวบอิ่ม ก่อนจะเลื่อนสองมือเข้ากอบกุมสองเต้า บีบขยำ แล้วใช้นิ้วหัวแม่มือไล้วนยอดทรวง สร้างความปั่นป่วนให้หญิงสาว“พะ...พี่คิณ”เรนน

กลับก็กลับ เป็นไงเป็นกัน มาถึงขนาดนี้แล้ว ยังไงก็ถอยไม่ได้แล้วล่ะเมื่อกลับเข้ามาในห้อง เสียงโทรศัพท์มือถือของอคิณก็ดังขึ้นแทบทันที เขาปล่อยมือบาง และเดินไปเปิดประตูกระจกบานเลื่อนตรงระเบียงห้อง ออกไปรับสายข้างนอกเรนนี่มองแผ่นหลังกว้างที่ยืนหันหลังให้เธออยู่ริมระเบียง ดูท่าทางน่าจะเป็นงานด่วนและสำคัญมาก เธอเห็นว่าตอนที่พี่คิณรับสาย ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดเรนนี่เดินไปนั่งลงบนเตียงกว้างกลางห้อง เธอนั่งพิงหมอนอิงตรงหัวเตียง ปลายเตียงหันไปทางประตูระเบียง เมื่อมองตรง เธอจึงเห็นพี่คิณอยู่ในสายตา มองเขาตลอดเวลาแบบนี้ เธอก็รู้สึกใจสั่นขึ้นมาดื้อ ๆ เรนนี่จึงละสายตาจากคนที่กำลังคุยโทรศัพท์ที่ระเบียง มองสำรวจไปทั่วห้องพักแทนห้องพักเป็นแพลอยน้ำสุดหรูบนแม่น้ำแคว อยู่ท่ามกลางวิวขุนเขา สงบและมีความเป็นส่วนตัว ภายในห้องตกแต่งสไตล์พื้นบ้านร่วมสมัย เฟอร์นิเจอร์ทำด้วยไม้สัก จัดวางได้อย่างลงตัว เรียบหรูระเบียงส่วนตัวที่พี่คิณกำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่นั้น แค่เดินออกไปริมระเบียง นั่งหย่อนขาลงในน้ำ ก็จะได้สัมผัสความเย็นของสายน้ำและสายลม พร้อมกับดื่มด่ำธรรมชาติรอบกายแต่ตอนนี้ เรนนี่รู้สึกว่า หนังตาของเธอมั