Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

“อ๊ะ ! พี่คิณ” เรนนี่สะดุ้งสะท้าน เจ็บแปลบแสบสัน แต่ก็เร้าอารมณ์ กระตุ้นราคะ ทำให้เธอรู้สึกกับเขามากขึ้นเรื่อย ๆ“พี่คิณขา...จะแตกแล้ว อื้อ !”เรนนี่แอ่นบั้นท้ายค้าง ร่องอุ่นอ้าวถูกอัดกระแทกเน้น ๆ เธอเสียวจัดจนถึงจุดสุดยอด น้ำเสียวสวาทฉีดพุ่งหลั่งล้นอคิณยื่นมือไปหมุนก๊อกน้ำฝักบัว เปิดให้สายน้ำไหลพุ่งแรงที่สุด แล้วจึงรวบกอดน้องจากข้างหลัง เขาอุ้มเธอขึ้นไว้แนบอก แผ่นหลังเนียนแนบอกกว้าง สองแขนแกร่งสอดลงใต้ขาพับสองข้าง เขาแหกถ่างขาเรียวออกกว้าง แบะอ้าเนื้อนวลกว้างสุด แล้วขยับไปยืนในตำแหน่งที่สายน้ำจากฝักบัวพร่างพรมใส่เนื้อนวลสายน้ำเล็ก ๆ พุ่งใส่เม็ดเสียว พร่างพรมทั่วผืนเนื้อสาว เรนนี่เพิ่งแตะจุดสุขสม น้ำเสียวสุดยอดยังหลั่งล้นออกมาไม่หยุด และลำเอ็นอวบใหญ่ของเขาก็ยังเสียบคาร่องเธออยู่ แล้วพอโดนสายน้ำพุ่งใส่เต็ม ๆ เธอก็เสียวตนสั่นกระตุกทั้งตัว และหลับตากรีดร้องเสียงหลง“อ๊าย ! พี่คิณ !”เรนนี่ยกสองแขนขึ้นกอดลำคอแกร่ง เธอหลับตา ส่ายหน้าไปมากับอกกว้าง ทั้งขยับบั้นท้ายดีดเด้งเพราะเสียวจัดสายน้ำพุ่งแรงที่ทิ่มแทงกลางหว่างขา ฉีดพุ่งใส่เม็ดเสียว ยิ่งทำให้เธอเสียวจนน้ำตาไหล และเสียวจนแทบขาดใจ ร่อ

เลขาพรชัยชะงักอยู่ที่หน้าประตู ภาพที่เห็นคือ ภรรยาของท่านรองประธานบริษัทนั่งอยู่บนตักของท่านรอง เธอหันหลังให้เขา และซุกหน้าอยู่กับอกของท่านรองส่วนท่านรองนั้นกอดคุณเรนนี่ไว้ด้วยท่าทางหวงแหน และมองเขาด้วยสายตาดุ“เอ่อ…ขอโทษครับ”คุณพรชัยไม่รู้จะเอ่ยคำใดที่ดีกว่าคำว่าขอโทษอคิณพยักพเยิดเป็นเชิงไล่ให้เขาออกไปก่อน คุณพรชัยจึงปิดล็อกประตูอย่างรู้ใจเจ้านายพอประตูห้องปิดลงอีกครั้ง อคิณก็ก้มกระซิบเรียกน้อง“เรนนี่…คุณพรชัยออกไปแล้วครับ”“พี่คิณทำให้เรนนี่ขายหน้ากับคุณพรชัยสองครั้งแล้วนะคะ”เรนนี่พูดเสียงอู้อี้อยู่กับอกกว้างอคิณหัวเราะในลำคอ เขากระชับอ้อมแขนกอดน้องแน่นขึ้น“คุณพรชัยล็อกประตูให้แล้ว เมื่อกี้ถึงไหนแล้วนะครับ เรามาต่อกันเถอะ”“ไม่จูบแล้วค่ะ เรนนี่จะทำงาน”เรนนี่ขยับตัวจะลงจากตักแกร่ง แต่เจ้าของตักไม่ยอมปล่อย หญิงสาวจึงเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาดุ แต่ภาพใบหน้าของเขาที่เธอเห็นนั้นพร่าเลือนเหลือเกิน เพราะพี่คิณก้มลงมาหา และเป็นฝ่ายจูบเธอเสียเองฝ่ามือหนาตรึงท้ายทอยเล็กไว้ อคิณจูบน้องอย่างอ่อนหวานอ้อยอิ่ง เขาดูดกลืนความหวานจากปากนุ่มหอมอยู่นานสองนานจนพอใจ แล้วจึงค่อย ๆ ถอนจูบออกมาเรนน

เรนนี่เงียบไป จริง ๆ มันเป็นเรื่องไร้สาระมาก เธอควรปล่อยผ่าน ไม่ควรเก็บมาคิดมากแบบนี้“ช่างเถอะค่ะ ไม่มีอะไรหรอก”อคิณหัวเราะในลำคอ พอรถจอดติดสัญญาณไฟแดง เขาจึงหันไปมองน้อง จับมือบางมากุมไว้ แล้วบอกเธอว่า“ก็เพราะว่า เพื่อนของเรนนี่จะรู้ว่า…”อคิณดึงมือบางมาแตะกลางหว่างขา เรนนี่เบิกตากว้าง มองเขาด้วยความตกใจ“ตรงนี้ของพี่ขนาดใหญ่แค่ไหน”“พี่คิณ !”เรนนี่ไม่เคยนึกเลยว่า ท่านรองประธานที่มาดเนี้ยบ นิ่งขรึมแบบเขาจะทำแบบนี้ และก็พูดแบบนี้ก็เป็นด้วย เธอนึกว่าเขาจะพูดคำห่าม ๆ เฉพาะเวลาทำเรื่องแบบนั้นกับเธอเท่านั้น“รู้แล้วยังไงล่ะครับ ในเมื่อเขาไม่มีวันได้เห็นของจริง มีแต่เรนนี่เท่านั้นที่ได้เห็น แล้วก็ได้จับ”“ไม่เห็นอยากจับเลยค่ะ”เรนนี่ดึงมือกลับมาประสานกันไว้บนตัก เธอขยับตัวนั่งตรง มองไปข้างหน้าอคิณมองน้องอย่างเอ็นดู “ไม่อยากจับก็ไม่เป็นไร แต่พี่อยากให้เรนนี่…”อคิณหยุดคำพูดไว้แค่นั้น เขายื่นมือไปใกล้ใบหน้าน้อง ใช้ปลายนิ้วโป้งแตะเบา ๆ ที่กลีบปากอิ่มเรนนี่ชำเลืองตามองเขาอย่างหวั่นใจ หัวใจของเธอก็เต้นโครมครามด้วย เพราะเธอรู้ว่า เขากำลังสื่อความให้เธอรู้ว่า เขาอยากให้เธอทำอะไร…ตอนที่ 18

เสียงห้ามปรามค่อย ๆ เบาลง กลายเป็นเสียงครางเซ็กซี่ อาการดิ้นรนขัดขืนก็ค่อย ๆ หายไป กลายเป็นว่าเธอแอ่นอ้าและกระเด้งเนื้อนวลใส่ปากอุ่นร้อนเสียงเองเรนนี่ยอมจำนนแล้ว เธอยอมรับแล้วว่า เธอไม่อาจต้านทานความหื่นของพี่คิณได้เลย เขาจับเธอกินได้ทั้งวัน ทั้งคืน และเขาสามารถหลอกล่อให้เธอหลงเพริดไปกับบทรักบทสวาทเร่าร้อน จนยอมโอนอ่อนผ่อนตาม และให้ความร่วมมือกับเขาไปเสียทุกครั้ง...ตอนที่ 19ใจแกว่งวันนี้อคิณกับเรนนี่ไปทำงานด้วยกันตามปกติ ทุกอย่างมันปกติเหมือนดั่งเช่นทุกวันที่ผ่านมา เรนนี่พูดคุยด้วยน้ำเสียงสดใส พี่คิณก็ใส่ใจและดูแลเธออย่างดี แต่เมื่อพี่คิณจอดรถตรงทางม้าลาย เพื่อให้คุณลุงคุณป้าคู่หนึ่งข้ามถนน เรนนี่ได้เห็นคุณลุงจับมือคุณป้าเดินข้ามถนน ด้วยท่าทางเป็นห่วงเป็นใย และเอาใจใส่เป็นอย่างดีเรนนี่มองตามพวกท่านจนทั้งสองข้ามถนนไปอีกฝั่ง แล้วก็เกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นในใจ…มันคงจะดี ถ้ามีใครสักคนอยู่เคียงข้างกันไปจนแก่เฒ่า รักและเอาใจใส่กัน โดยไม่มีเงื่อนไขของวันเวลามาเกี่ยวข้องสองเดือนกว่าแล้วที่เธอกับพี่คิณแต่งงานกัน เธอได้เรียนรู้การใช้ชีวิตคู่กับผู้ชายคนหนึ่ง ที่ไม่คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตด้ว

การนั่งใกล้กันแบบนี้ จึงทำให้เรนนี่ได้ยินปลายสายที่โทรมาคุยกับเขาชัดเจน“คุณคิณคะ…ที่นัดกินข้าวเย็นนี้อย่าลืมนะคะ ที่เดิมค่ะ”“ครับ”“หวังว่าคงไม่มีบุคคลที่สามมาด้วยนะคะ”อคิณมองหน้าเรนนี่ ซึ่งเธอก็จ้องมองเขาอยู่ก่อนแล้ว“ครับ”อคิณกดวางสาย แล้ววางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะทำงาน เขาหันมามองหน้าคนที่นั่งอยู่บนตัก“เย็นนี้ พี่มีนัด”“เรนนี่กลับบ้านเองได้ค่ะ”“พี่จะให้คนขับรถบริษัทไปส่ง”“ไม่เป็นไรค่ะ เรนนี่จะกลับเอง”“อย่าดื้อสิครับ”“อีกหน่อย พอเราหย่ากันแล้ว เรนนี่ก็ต้องไปไหนมาไหนเองอยู่ดีค่ะ แล้วอีกไม่กี่วันเราก็จะหย่ากันแล้ว เรนนี่ว่า เราเริ่มปรับตัวกันตั้งแต่วันนี้เลยดีกว่า พี่คิณปล่อยเรนนี่ได้แล้วค่ะ เรนนี่จะกลับไปทำงาน”อคิณมองหน้าน้อง เขามองนิ่ง ๆ อยู่ครู่หนึ่ง“เรนนี่…”อคิณกำลังจะเอ่ยปากพูดบางอย่าง แต่เสียงโทรศัพท์ภายในที่ตั้งอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้นขัดจังหวะอีกครั้ง ชายหนุ่มจึงรีบรับโทรศัพท์ก่อนเลขาพรชัยโทรมาบอกเขาว่า ผู้ถือหุ้นบางรายไม่พอใจที่พ่อของนีราขายหุ้นให้เขา จึงขอให้มีการประชุมบอร์ดบริหารด่วน“ได้สิ เจอกันที่ห้องประชุมใหญ่”อคิณวางหูโทรศัพท์ แล้วปล่อยน้องออกจากอ้อมแขน“พี่ต้องไปป