Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

“พี่ชอบจูบเรนนี่”อคิณพึมพำในตอนที่ซุกหน้ากับลำคอระหง เขาสูดลมหายใจลึก ดื่มด่ำกับกลิ่นผิวกายของน้อง น้องหอมมาก และผิวก็เนียนนุ่มน่าแตะต้องสัมผัสไปทุกส่วนปากอุ่นร้อนจูบเนื้อนุ่มตรงลำคอเบา ๆ แล้วจึงพรมจูบลงมาเรื่อย ๆ กระทั่งถึงฐานเต้าอวบอิ่ม อคิณประทับจูบบางเบา ก่อนจะอ้าปากแล้วรวบดูดเอาเต้าสาวไว้เต็มปาก เขาดูดแรงและตวัดลิ้นเลียเม็ดหัวนมทั้งสองข้างสลับไปมา“อื้อ !” เรนนี่แอ่นแผ่นหลังเหนือที่นอน เธอขยุ้มเส้นผมดกหนาเต็มสองมือ เสียวสยิวและความเสียวก็แล่นปราดไปกระจุกตรงกลางหว่างขาร่องรักคัดหลั่งน้ำหวานออกมาจนเปียกแฉะ ยิ่งแฉะก็ยิ่งเสียว พอเสียวมาก ๆ เรนนี่ก็ไขว้ขาบิดไปมา“พี่คิณ...เสียวจังเลยค่ะ”พอน้องบอกว่าเสียว อคิณก็หัวเราะในลำคอ เอ็นดูน้องตอนนี้อคิณกำลังคิดว่า นอกจากชอบปากนุ่มหวานของน้องแล้ว เขายังติดใจเต้านมอวบอิ่มของน้องด้วย ทั้งขาว ทั้งอวบ เด้งหยุ่น นอกจากดูดแล้ว เขายังอยากกัดและกลืนกินลงท้องให้หมด มันเขี้ยวเหลือเกินอคิณตัดใจปล่อยเต้านมอวบอิ่มออกจากปาก เขาวางสองมือคร่อมศีรษะน้อง ดันลำตัวส่วนบนขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาชะโงกอยู่เหนือใบหน้าน้อง ตาคมจับจ้องดวงหน้าแดงก่ำด้วยความเอ็นดู“อยากไ

อคิณกอดน้องไว้หลวม ๆ เขาปล่อยให้น้องได้พักต่ออีกห้านาทีจริง ๆ พอครบห้านาทีปุ๊บ เขาก็จับขาเรียวข้างที่วางอยู่ข้างบนยกขึ้น แยกแย้มเปิดทาง แล้วจับหัวมนอวบสอดใส่เข้าสู่ร่องสาว กระเด้งอัดครั้งเดียวเต็มแรง แทงตรงร่อง ลำกายแกร่งสอดใส่เข้าไปในร่องนุ่มแน่นจนสุดลำ“พี่คิณ !”เรนนี่เงยหน้ามองเขา เธอกำลังจะขยับปากต่อว่า แต่พี่คิณก็ก้มลงมาจูบปิดปากเธอเอาไว้เขาล่อหลอกเธอด้วยจูบ กระตุ้นความอยากกระสันของเธอด้วยการขยับบั้นเอว สอดใส่และถอดถอนในจังหวะเนิบนาบ“เรนนี่จ๋า...ร่องฟิตของหนูรัดพี่แน่นเกินไปแล้ว”อคิณพูดคลอเคลียกลีบปากนุ่ม เขาดูดกลีบปากของเธอแรง ๆ แล้วปล่อย“พี่คิณ...อื้อ ! เอาแรง ๆ”เรนนี่เรียกร้องอย่างลืมอาย เธอถูกพี่คิณกระตุ้นกามราคะจนทำให้เธอใจแตกหมดแล้วอคิณจูบขมับหอมกรุ่น แล้วกระซิบบอกน้องว่า“หนูน่ารักขนาดนี้ พี่จะเอาทั้งคืน”อคิณกระชับขาเรียวที่ยกขึ้นอยู่ในมือ เขาสอดแขนข้างหนึ่งลงใต้ร่างเล็ก วกมือขึ้นไปกำเต้านมอวบอิ่ม แล้วเริ่มขยับสอดใส่ถอดถอน สาดส่งแรงทั้งหมดที่มี จนเรนนี่สั่นกระเทือนไปทั้งตัว“แรงพอไหมครับทูนหัว”อคิณถามเสียงสั่นกระเส่า เขาอัดกระแทกดุดันขึ้นเรื่อย ๆ“แรงกว่านี้ค่ะ อ๊

“ครับ…สัญญา” อคิณยื่นนิ้วก้อยไปเกี่ยวกับนิ้วก้อยของน้อง ช่วงเวลาความสุขแสนเรียบง่าย อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ สายน้ำ ผืนป่า และขุนเขา อาจทำให้ใครบางคนหลงลืมไปว่า ชีวิตคู่ของพวกเขามีเงื่อนไขเวลาเพียง 99 วันตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันที่รีสอร์ต อคิณเอาใจใส่และดูแลเรนนี่เป็นอย่างดี เขาทำหน้าที่สามีได้อย่างดีเยี่ยม และที่ไม่เคยขาดตกบกพร่องเลยก็คือ หน้าที่บนเตียง เขามุ่งมั่นจริงจังในการสอนให้ภรรยาได้เรียนรู้หลากหลายบทเรียนรัก และมอบความสุขสมให้เธอจนอิ่มเอมตอนที่ 13 พนักงานกิตติมศักดิ์หลังกลับมาจากกาญจนบุรี คุณพ่อกับคุณแม่ของพี่คิณบอกให้เรนนี่พักผ่อนที่ต่ออีกหนึ่งสัปดาห์ พวกท่านไม่ยอมให้เธอไปทำงาน ส่วนลูกชายของพวกท่าน ไปทำงานในวันรุ่งขึ้นทันทีหลังจากที่กลับมาถึงบ้านเรนนี่ปรับตัวเข้ากับคุณพ่อคุณแม่ของพี่คิณได้ไม่ยาก เพราะท่านสองคนรักและเอ็นดูเธอเป็นทุนเดิมอยู่แล้วหม่ามี้ คุณป๋า และเฮียโรม พากันโทรมาพูดคุยด้วยแทบทุกวัน แม้ไม่ไปทำงาน เรนนี่ก็ไม่เหงา เพราะคุณแม่ภาชวนเธอพูดคุย พาทำขนม และบางทีเธอก็ออกไปข้างนอกเป็นเพื่อนท่านด้วยกลางวัน เรนนี่เป็นลูกสะใภ้คนโปรด ตกกลางคืน เธอเป็นภรรยาที่สามีไม่ปล่อยให

“ก็ท่านรองให้เรนนี่ทำงานตำแหน่งผู้ช่วยเลขาไม่ใช่เหรอคะ เรนนี่ก็จะไปช่วยงานคุณพรชัย”“โต๊ะทำงานของผู้ช่วยเลขาอยู่ตรงนั้นครับ”อคิณพยักพเยิดไปที่โต๊ะทำงานตรงมุมห้องเรนนี่มองตามสายตาของพี่คิณ เธอเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีโต๊ะทำงานอีกตัวอยู่ตรงมุมห้อง“ทำไมต้องนั่งทำงานในห้องเดียวกับพี่คิณด้วยล่ะคะ”“เพราะพี่สั่ง”เรนนี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ อดไม่ได้ที่จะมองค้อนท่านรองประธานเอาแต่ใจ“ค่ะ...รับทราบคำสั่งค่ะ ท่านรองประธาน”อคิณอมยิ้ม เขารอกระทั่งน้องเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานแล้ว จึงบอกเธอว่า“รายละเอียดงานต่าง ๆ คุณพรชัยส่งเมลให้แล้วนะ พี่มีประชุมตลอดช่วงเช้า กลางวันไปกินข้าวพร้อมกันนะครับ”“ค่ะ...ท่านรอง”ตอนที่ 14ท่านรองเอาแต่ใจพอต้องทำงานในตำแหน่งใหม่ เรนนี่ก็ต้องปรับตัวนิดหน่อย งานที่คุณพรชัยส่งเมลมาให้ไม่ได้ยากเท่าไร แต่หากเธอไม่มั่นใจว่าทำถูกหรือเปล่า เธอก็จะโทรคุณพรชัย เพื่อขอคำแนะนำ ซึ่งคุณพรชัยก็แสนจะใจเย็น เขาแนะนำเธออย่างละเอียดและเข้าใจง่ายเรนนี่นั่งทำงานเพลิน จนลืมไปเลยว่า เธอมีนัดกินข้าวกลางวันกับท่านรองเอาแต่ใจ กระทั่งเขากลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง เธอจึงเงยหน้าขึ้นจากงาน และมองเขาแวบหนึ

“ตื่นแล้วเหรอครับ”น้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยที่ดังอยู่เหนือศีรษะ ทำให้เรนนี่เงยหน้าขึ้นมอง“ปวดหัวไหม หิวหรือเปล่า”“ปวดหัวค่ะ ไม่หิวเท่าไร กี่โมงแล้วคะ”“เก้าโมงครับ”เรนนี่เบิกตาโต “สายแล้ว !”คนตกอกตกใจที่ตัวเองตื่นสาย ขยับตัวจะลุกขึ้นนั่ง แต่คนที่กอดน้องมาทั้งคืนกลับกระชับอ้อมแขนกอดเธอไว้แน่น ไม่ปล่อยให้เธอลุกได้อย่างใจ“พี่คิณ ปล่อยสิคะ สายมากแล้วนะ เรนนี่จะไปทำงาน”“พี่ให้ลาหนึ่งวัน”“ไม่เอา เดี๋ยวคนอื่นเขาก็ว่าเอาได้ว่า เมียท่านรองขาดงานเพราะเมาลุกไม่ขึ้น”“พี่จะแก้ข่าวให้เอง”“แก้ว่ายังไงคะ”“แก้ว่า...เมียท่านรองไม่ได้เมาจนลุกไม่ขึ้น แต่โดนเอาจนลุกไม่ขึ้นต่างห่าง”“อ๊ะ ! พี่คิณ !”อคิณกดน้องนอนหงาย แล้วขึ้นคร่อม กักกันเธอไว้ใต้ร่างใหญ่“พี่คิณ...เรนนี่อยากไปทำงานค่ะ”“งั้นก็...อาบน้ำพร้อมกัน จะได้เสร็จพร้อมกัน ไปทำงานพร้อมกัน”“แต่...”“นี่คือคำสั่งของรองประธานบริษัทครับ”“พี่คิณจะใช้อำนาจในทางมิชอบเหรอคะ”“ใช้ในทางที่ชอบต่างหาก เพราะพี่ชอบเอาเรนนี่ ไปเถอะ อาบน้ำด้วยกันนะครับ คนสวยของพี่”เรนนี่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เถียงยังไงเธอก็แพ้ เพราะพี่คิณเจ้าเล่ห์มาก ๆ และถึงจะขัดขืน เธอก็สู้