All Chapters of เกิดใหม่เป็นนางบำเรอตัวร้ายในนิยายน้ำเน่า: Chapter 41 - Chapter 50

หลังจากปรับปรุงเรือนที่ย้ายเข้ามาอยู่ได้อย่างสมบูรณ์ ป้ายสกุลเสวี่ยถูกแขวนไว้บนประตูทางเข้าเรือนโดยมีเสวี่ยอี้เทียนเป็นผู้นำตระกูล เป็นสกุลเสวี่ยที่ไม่เกี่ยวข้องกับจวนเสวี่ยป๋อที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งทันทีที่ป้ายเรือนถูกแขวน วันต่อมาในบ้านก็จัดงานมงคลสมรสเป็นการภายในหลินฉงหยูในชุดเจ้าสาวสีแดงที่ตัดเย็บด้วยตนเอง และสวมเครื่องหัวที่ไม่ได้สวยหรูแต่เรียบง่าย คลุมผ้าสีแดงเจ้าสาวยืนข้างกับเจ้าบ่าวที่อยู่ในชุดสีเดียวกันพยานในการแต่งงานมีเพียงจิ้งผานและอาเหมาสองคนเท่านั้น และมีแม่สื่อในหมู่บ้านที่มาช่วยประกอบพิธีการให้เพื่อให้ทุกอย่างครบถ้วนหลังจากที่มอบหนังสือสมรสให้แก่เจ้าสาว แม่สื่อก็ให้ทั้งคู่ทำการกราบไหว้ฟ้าดินและบรรพบุรุษจนครบกระบวนการ เมื่อได้ฤกษ์ส่งตัวแม่สื่อก็ให้เจ้าสาวไปรอในห้องหอตามธรรมเนียม อาเหมารับหน้าที่ชวนคุณชายของตนดื่มพอเป็นพิธี ไม่กล้ารั้งเอาไว้นานเพราะถูกเสวี่ยอี้เทียนใช้สายตามองกดดันเขาอยู่หลินฉงหยูนั่งอยู่ภายในห้องหอ จิ้งผานนำอาหารมาให้นางกินรองท้องไปแล้ว พิธีการที่เรียบง่ายนี้ไม่ได้เคร่งครัดนัก เจ้าสาวจึงไม่ได้ตื่นเต้นมาก

สองเดือนต่อมาที่ร้านบะหมี่เผ็ดของหลินฉงหยูท้ายเมืองลั่วหยาง นักเดินทางและชาวบ้านต่างก็นั่งอยู่เต็มร้าน บะหมี่ถูกขายออกไปอย่างไม่ขาดสาย แม้อยากจะทำเพิ่มแต่ก็ต้องขายปริมาณจำกัดเพราะต้องการควบคุมรสชาติ และการมีจำกัดต่อวันก็ทำให้เป็นที่ต้องการมากกว่าร้านบะหมี่เผ็ดที่พยายามเลียนแบบมีหลายร้านที่ปิดตัวลงไป และมีหลายคนที่มาขอซื้อสูตร แต่หลินฉงหยูไม่ยอมขายสูตรให้ นางปรุงก้อนปรุงรสแล้วขายก้อนปรุงน้ำบะหมี่ให้แบบสำเร็จรูป โดยกำชับสัดส่วนของก้อนปรุงรสกับปริมาณน้ำที่ต้องเติมลงไป หากมากไปก็จะเจือจางจนรสชาติเพี้ยน หากน้อยไปก็จะเข้มข้นเกินไปพ่อค้าแม่ขายก็ยอมลงทุนซื้อก้อนปรุงรสน้ำบะหมี่ของนางไปขาย ซึ่งกำไรก็งามพอ ๆ กันกับที่นางทำบะหมี่ขายเองโดยไม่ต้องเปลืองแรง“ฮูหยิน ชามสุดท้ายแล้วเจ้าค่ะ ข้าจะขึ้นป้ายของหมดแล้ว” ผินเยว่กล่าวอย่างกระตือรือร้น แล้วแขวนป้ายว่าบะหมี่หมด ทำให้แถวที่ต่ออยู่ต้องทำหน้าเสียดายที่ตนต้องกลับออกไปก่อน บ้างก็ต้องรีบไปต่อแถวซื้อของร้านอื่น มีบางร้านที่เพิ่มน้ำเพื่อขายเอากำไร พอรู้ความผิดพลาดก็รีบกลับมาทำตามคำแนะนำของนางแต่ก็เสียลูกค้าบางส่วนไปแล้ว

เสวี่ยอี้เทียนเข้ารับราชการในตำแหน่งเจ้ากรมพิธีการที่ว่างลงในปีนั้น ซึ่งมีตำแหน่งเทียบเท่ากับเสวี่ยเหวินเจิ้งพี่ชายที่เป็นเจ้ากรมยุติธรรมวันที่เข้าเฝ้าที่ท้องพระโรง สามพ่อลูกตระกูลเสวี่ยพบหน้ากันและไม่ได้กล่าวทักทายอันใด เรื่องที่ปลดชื่อของบุตรชายคนรองออกจากศาลบรรพชนนั้นก็เป็นที่ทราบกันดีว่าบัดนี้เสวี่ยอี้เทียนไม่ได้อยู่ในจวนเสวี่ยป๋ออีกต่อไปแล้วหลังจากประชุมราชการกับฮ่องเต้จบแล้ว เหล่าขุนนางก็แยกย้ายกันกลับ เสวี่ยซิ่วหยุนมองดูบุตรชายคนรองที่เดินรวมกลุ่มกับกรมพิธีการ ต่างคนต่างรู้กันดีว่าที่ต้องตัดขาดนั้นเกิดจากสิ่งใด แต่มีเสวี่ยเหวินเจิ้งมาด้วยจึงมิได้ทักทายกันอย่างที่ปรารถนา“เจ้ากรมเสวี่ย” เสียงของหลิวกงกงเรียกขึ้นมาขณะที่เหล่าขุนนางกำลังทยอยเดินออกไปเจ้ากรมยุติธรรมเสวี่ยเหวินเจิ้ง และเจ้ากรมพิธีการเสวี่ยอี้เทียนต่างก็หยุดเดินแล้วหันไปยังต้นเสียง ก่อนจะหันมามองหน้ากันเพราะไม่แน่ใจว่าหลิวกงกงเรียกผู้ใด“เอ่อ ท่านเจ้ากรมพิธีการเสวี่ย ฮ่องเต้เรียกให้ท่านเข้าเฝ้าเป็นการส่วนพระองค์ เชิญทางด้านนี้” หลิวกงกงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สุภาพแล้วผายมือให้เจ้า

จวนเจ้ากรมพิธีการเสวี่ยขึ้นป้ายจวนและจัดเลี้ยงอย่างเอิกเกริก เสวี่ยฮูหยินหลินฉงหยูต้อนรับแขกเหรื่อด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มในขณะที่อายุครรภ์ได้แปดเดือนเศษเมื่อตระกูลเสวี่ยจากเป่ยโจวมาถึงตามเทียบเชิญ นางก็อุ้มท้องอุ้ยอ้ายออกไปต้อนรับพร้อมกับสามีโหรวเซ่าฉีคารวะอดีตสามีแล้วยิ้มต้อนรับกับการมาแสดงความยินดีด้วยตนเองของเขาและเสวี่ยเหวินเจิ้ง สบตากันด้วยมิตรภาพที่ดีงามหลังจากตกลงแยกทางกันเพื่อความเจริญก้าวหน้าของบุตรชาย“เสนาบดีเสวี่ยสบายดีหรือไม่” นางกล่าวถามขณะที่พาไปนั่งยังโต๊ะที่เตรียมเอาไว้“สบายดี” อดีตสามีตอบแล้วยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ก่อนจะหันไปยิ้มให้แก่บุตรชายคนรอง ไม่สนคำครหาว่าตัดขาดกันแล้วแต่ก็ยังไปมาหาสู่กันเพราะบุตรชายคนรองได้รับตำแหน่งขุนนางในขณะเดียวกันเสวี่ยอี้เทียนกับภรรยาก็เชิญเสวี่ยเหวินเจิ้งนั่งลงใกล้ ๆ กับบิดา“ได้ยินข่าวว่าฮูหยินของท่านให้กำเนิดคุณชายน้อยแล้ว ข้าขอยินดีด้วย” เสวี่ยอี้เทียนกล่าวยินดีกับพี่ชาย เสวี่ยเหวินเจิ้งพยักหน้ารับ มองน้องชายและอดีตหญิงที่ตนผลักไสด้วยความรู้สึกผิด“ขอบคุณเจ้ากรมเสวี่ย” เมื่อตัดขาดกัน

หลังงานเลี้ยงสิ้นสุดก็ยังไม่มีวี่แววว่าคนในจวนจะตามหาโจวเยี่ยนหงพบ ทุกอย่างดูปกติและราบรื่นดี มีเพียงแต่ครอบครัวสกุลเสวี่ยแห่งเป่ยโจวเท่านั้นที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเห็นว่าแขกเหรื่อกลับจนหมดแล้ว เสวี่ยอี้เทียนที่ผิดสังเกตจึงตัดสินใจถามบิดาถึงความวุ่นวายที่ตนสังเกตเห็น“ท่านพ่อ ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น”“เยี่ยนหงนางหนีออกมา ตอนนี้ยังหาตัวไม่เจอ เจ้ากับสะใภ้รีบกลับไปก่อนเถอะ คืนนี้คงค้างที่สกุลเสวี่ยไม่ได้แล้ว ข้าจะให้คนพาไปพักโรงเตี๊ยมอันดับหนึ่งในเป่ยโจวแทน” เสวี่ยซิ่วหยุนนึกถึงความปลอดภัยของบุตรชายและสะใภ้คนเล็กหลินฉงหยูได้ยินดังนั้นก็รู้สึกเอะใจอะไรบางอย่าง ในนิยายต้นฉบับก่อนที่เนื้อเรื่องจะเปลี่ยนแปลง ตอนที่นางถูกขับไล่จากสกุลเสวี่ยแล้วกลับมาแก้แค้น ได้ซ่อนตัวอยู่ใต้โต๊ะขนาดใหญ่ที่ใช้วางป้ายบูชาบรรพชนในหอบรรพบุรุษ“ค้นหาทุกที่หรือยังเจ้าคะ”“เราค้นหาทุกที่แล้ว แต่ก็ไม่พบนาง ที่ห้องของเจิ้นเฟยก็ไม่มี” อันเหม่ยจิงตอบอย่างร้อนใจ ตอนนี้ห้องของเสวี่ยเจิ้นเฟยหลานชายคนโตก็มีคนคอยคุ้มกันอย่างหนาแน่ เพราะเกรงว่านางจะเข้าไปทำร้าย“ที่หอบรร