All Chapters of ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม: Chapter 161 - Chapter 170

“เมียครับ...ผัวนั่งอยู่นี่” ผมพยายามเรียกให้เธอหันมาสนใจผัว ทีพยาบาลแทบจะถวายตัว แต่เมียผมดันมองหมอออร์โธ“ผัวอะไรกันก็แค่เจ้าของบ้านเช่าที่มีตังค์เช่าอยู่เท่านั้นแหละ”เจ็บ...เจ็บจี๊ดเลยครับ เลี้ยงดูขนาดนี้เป็นได้แค่เจ้าของบ้านเช่า ทั้งที่เป็นบ้านเช่าที่ผู้เช่าไล่เจ้าของบ้านออกไปเมื่อไหร่ก็ได้ มันย

ใช่สิ...เคลียร์กันกับผัวกับพี่ได้แล้ว ยิ้มแป้นมาเชียว ไอ้เราก็แค่หมาตัวหนึ่งแหละวะ“พี่ไมล์ส เดี๋ยวนี้หาตัวยากจังเลยนะคะ” แหมทำมาแซวผมว่าหาตัวยาก มันหรือเปล่าติดผัว จำได้เมื่อเดือนก่อนยังพากันไปมีเรื่องจนผมต้องบอกเมียขอไปจัดการให้ แล้วก็รีบกลับมาหาเมีย ดีที่ไอ้หน้าตัวเมียนั่นถูกจับเสียได้ ผมนี่นะโกห

ผมไม่สนใจคำทักท้วง หากสนใจตอนนี้มีหวังแผนที่วางมาพังไม่เป็นท่า หลังจากนี้เป็นยังไงค่อยว่ากัน ตอนนี้กินเมียก่อน ผมค่อย ๆ กดตัวตนเข้าหาร่องฉ่ำ จากนั้นขยับเอวเด้าเบา ๆ ก่อนตัวตนจะเข้าไปได้แค่ครึ่งหนึ่ง แล้วจะชักออก ส่วนเมียของผมเสียวจนสติแทบไม่เหลืออะไรแล้วล่ะ นอกจากไม่ห้ามยังครางเสียงดังจนผมอ

คนที่จะทำให้ฉันหงุดหงิดมีคนเดียว คือคนที่ยืนพูดจ้อย ๆ แล้วก็หอบเจ้าโกลเด้นน้อยอายุห้าเดือนที่ขนาดตัวไม่น้อยแล้ว เรียกได้ว่าทับพี่ถังเงินของแม่แบนได้เลย “เฮียนั่นแหละ...ไม่ต้องตามมา” “หนู...เรามีลูกด้วยกันหนึ่งคนแล้วนะครับ หายงอนเถอะนะ...ยังไงหนูก็เป็นภรรยาของเฮีย” “ไม่ใช่”

“แกจะไปรู้ได้ยังไง อยู่กับเขาตลอดเหรอ” คุณป้าแก้ต่างให้ แต่คุณป้าคงไม่รู้อะไรสินะ อีตาลูกชายคุณป้าไล่ก็ไม่ไป ทำไมจะไม่แน่ใจล่ะ“อันนี้ก็ต้องถามเจ้าตัวดูนะคะ ว่าไหม” ฉันให้เขาพูดเองแล้วกัน แต่เมื่อหันมามองไปยังอีกคนที่รูดโทรศัพท์ไปมาราวกำลังเพ่งพิศรายละเอียดจนฉันที่ให้ดูยายใบบอนน่ะ ดูหรือเปล่า หรือว่