บททั้งหมดของ ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม: บทที่ 181 - บทที่ 190

ผ่านหนึ่งเดือนแรกของพ่อแม่มือใหม่หลังจากช่วงเวลาซอมบี้ มีตาของพ่อก็เป็นเด็กดีกินนมแล้วก็นอน และโชคดีที่บ้านผมไม่มีคนเฒ่าคนแก่ช่วยเลี้ยง ไม่อย่างนั้นจะเหมือนกับในคลิปติ๊กตอกเหล่าแม่ ๆ ต้องปวดหัวเพราะคนเหล่านี้ชอบแอบเอาน้ำให้ลูกกิน ซึ่งหมอห้ามเด็ดขาดเพราะน้ำนมแม่มีน้ำเพียงพอแล้ว และนมผงที่ชงก

💰💰💰 มีตังค์💬 ฉันตื่นมาอีกทีก็พบว่ากระโปรงทรงพลิ้วของฉันถูกสามีเลิกขึ้นเท่านั้นไม่พอยังรูดเพ้นตี้ของฉันทิ้งไปจนเกือบถึงเข่าแล้วแทรกนิ้วเรียวยาวเข้าไปขยี้ แม้จะหันหนีแต่เฮียก็ยังไม่ยอมให้ฉันขยับอยู่ดีทั้งยังกักฉันเพียงแค่นิ้วที่ขยับเข้าออกอย่างระรัว จนทำให้ตัวของฉันเกร็งเครียด

เวลาผ่านไปเข้าสู่เดือนที่แปดของลูกตอนนี้ลูกสาวคนสวยของเขาเริ่มแสบและซนมากขึ้น นอกจากคลานว่องไวราวติดจรวดแล้ว ยังเริ่มเกาะผนังที่กั้นกันตกเพิ่งเริ่มอยากยืนบ้างแล้ว“โดยเฉพาะช่วงพ่อกับแม่กินข้าว”“ด้า...” เจ้าเด็กน้อยเริ่มออกเสียงได้บ้าง ผมคุยกับลูกทุกวันให้เรียกแดดดี้...แต่ลูกยังออกเสียงได้บางคำ โดยห

ฉันยืนมองรูปแต่งงานของเราที่แขวนอยู่ตรงกลางโถงในบ้าน รูปที่ประกอบไปด้วย ฉันที่สวมชุดแต่งงานฟูฟ่องที่ผู้หญิงหลายคนใฝ่ฝันอยากเป็นคนนั้นสักครั้งในชีวิตที่เกิดมาโชคดีเจอผู้ชายจิตใจดีและรักเดียวด้านข้างยังมีหมูน้อยมีตาที่แขนขาเป็นปล้อง ๆ เหมือนยางมิชลิน สวมชุดนางฟ้า ถัดมาเป็นพี่ชายทั้งสองถังเงินกับถังทอ

หลังจากเข้ามุมกันไปได้สองนาที เด็กที่ไม่เคยหยุดนิ่งก็คอพับพร้อมกับแมว คงเพราะซนกันมาทั้งวัน วันหยุดอันแสนสุขสันต์ของครอบครัววันแรกจึงจบไปที่พ่อกับแม่กินไก่ทอดกับส้มตำที่สามีอาสาทำให้ ส่วนลูกสาวตัวน้อยหลับจนปลุกมากินข้าวเย็นก็ไม่ตื่นเลยปล่อยให้นอนจนเช้าอีกวันและเดือดร้อนเพราะเจ้าเด็กน้อยปลุกเพราะหิวแ