Lahat ng Kabanata ng ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม: Kabanata 171 - Kabanata 180

“ฉันไม่ได้ท้อง...คุณป้าให้ฉันมาหลอก...คุณป้า...คุณป้าอยากได้บ้านหลังนั้น...อยากได้บ้านหลังนั้น...กรี๊ดดดดด!!!” ยายใบบอนดิ้นหลุดไปแล้ว แต่ทว่าต่อให้หลุดไปยังไงในบ้านมีกล้องวงจรปิดบันทึกภาพเอาไว้หมดแล้ว สายตาของฉันมองไปยังเฮียไมล์สโดยที่มีคุณแม่ของเขายังสงบสติอารมณ์ไม่ได้ ทั้งโวยวายอยู่เนือง

“มีตังค์...มีตังค์...ฮึก” เสียงของเมียรักสะอึกสะอื้น ผมจึงดึงเข้ามากอด เธอกอดผมเอาไว้แน่น ทั้งปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา กว่าจะกล่อมให้ใจเย็นได้ก็ใช้เวลาอยู่นาน “มีตังค์ยังมีเฮียนะครับ...เฮียรักมีตังค์นะ...เราจะอยู่ด้วยกันเลี้ยงยายหนูให้โตขึ้นมาเฮียสัญญา” ตอนเมียร้องไห้น่าสงสาร

“มองอะไรกัน...ไม่เคยเห็นคนรักกันหรือไง” ผมพูดอย่างโอ่ ๆ ทันที คนรักกันก็แบบนี้แหละ มันน่าอิจฉาเป็นธรรมดา “โมจิไม่อยากจะเชื่อว่าพี่ไมล์สจะกลายเป็นคนอ่อนโยนได้ขนาดนี้ ปกติแข็งกระด้าง หยาบช้า สันดาน...” “เดี๋ยวไอ้โมจิ!” เวร...นี่จะชมก็ไม่เห็นต้องด่าตามหลัง ชมก็ชม “กิ

...เวลาผ่านไปถึงช่วงโค้งสุดท้ายของการท้องแล้ว หน้าท้องของเมียใหญ่และย้อยลงด้วย ผมกลัวเหลือเกินว่าท้องจะแตก ยายหนูก็ดิ้นเก่ง ขึ้นเตียงไปนอนด้วยบางครั้งก็รับรู้ถึงแรงตอดตุบ ๆ รู้เลยว่ายายเด็กแสบกำลังมาเกิดแล้ว“เฮีย” เสียงของเมียเรียกเครือ ๆ คล้ายกับผมที่กำลังกวนใจเวลานอน“มาฟังเสียงลูกหน่อย” ผมแทรกเ

“โห...อะไรนี่พี่ไมล์ส”“ปากเสีย...สั่งสอนลูกแบบนี้ได้ไง เดี๋ยวปัดโบกอีกสักที” คนที่หวงลูกสาวแทบตาย แต่ว่าไอ้ยอดรักเสือกเชียร์ให้เก็บเงินเก็บทองไปขอผู้ชายลูกสาวผม...ถ้าใครจะเข้าใกล้ก็ต้องผ่านด่านผมไปก่อน นี่จะไว้หนวดอยู่แล้วนะ แต่เมียห้ามเอาไว้ก่อนแถมยังโดนเมียด่า...ตอนในห้องคลอดทำเก่ง ก็ผมต้องเป็น