พิจารณา

“ แม่ครับ ”

เมื่อแม่ของเขาพูดขึ้นมาแบบนั้นทำให้วาคิม ถึงกับต้องมองแม่ของตัวเองเพราะเขาเจอคนมามาก แล้วก็พอจะรู้ว่าแม่ของเขาที่อยากให้เขาพาน้องไปดูคอนโด แม่ของเขาต้องการอะไร และการที่เขากลับบ้านมาในวันนี้และได้มาเจอกับไอลดา แม่ของเขาก็น่าจะเป็นคนคิดขึ้นมา เพราะปกติแล้วเราแทบจะไม่เจอกันเลย

“ ก็ลูกว่าไงน้องก็ว่างเนี่ย ถ้าได้คอนโดเร็วน้องจะได้ย้ายเข้าไปอยู่เร็วไง น้องไปมหาลัยตื่นแต่เช้าน่าสงสารจะตาย ”

หญิงวัยกลางคนพูดตามความเป็นจริง และหันไปมองหน้าลูกชายและหลานสาว ซึ่งไอลดาเธอก็ได้แต่เงียบ เพราะความจริงเธอก็ต้องตื่นเช้ากว่าปกติถ้าได้คอนโดเร็วมันก็ดี

“ ถ้าเฮียไม่สะดวกงั้นเดี๋ยววันนี้หนูให้คนขับรถพาไปดูก็ได้นะคะ แค่ขอคีย์การ์ดกับที่อยู่ของคอนโด ”

ใจของเธอก็อยากจะให้เขาพาไปดูนั่นแหละแต่อีกใจเธอก็รู้สึกเกรงใจเฮียเพราะถ้าวันว่างของเขา เขาก็อาจอยากจะพักผ่อน เฮียวาคิมงานค่อนข้างเยอะนานครั้งจะมีเวลา เธอเห็นเขาบนโลกโซเชียลเกือบทุกวัน เพราะเห็นเฮียออกงานแทบทุกวัน ก็อย่างว่านักธุรกิจหนุ่มไฟแรงใครต่อใครก็อยากจะร่วมงานด้วย

“ ไม่เป็นไรเดี๋ยวเฮียพาไป เราจะไปเลยไหม ” ในที่สุดวาคิม เขาก็เลือกที่จะพาน้องสาวข้างบ้าน ไปดูคอนโดนั้นเอง

“ ถ้างั้นหนูขอกลับบ้านไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ งั้นหนูขอตัวเลยนะคะคุณป้าเอาไว้วันไหนหนูว่างหนูมานั่งคุยกับคุณป้าใหม่ค่ะ ”

ในรอบหลายปีที่เธอไม่ได้ออกไปไหนกับเฮียวาคิม การที่จะได้ออกไปกับเขาสองต่อสองจึงทำให้ไอลดาเลือกที่จะกลับไปเปลี่ยนชุดแล้วก็แต่งตัวให้สวยกว่านี้ มันจะได้ทำให้เขามองเธอบ้าง

“ งั้นเดี๋ยวพี่ไปรับที่บ้าน ”

เขาไม่ได้คิดอะไรมากก็คิดเหมือนกับเธอเป็นน้องสาวคนหนึ่งจริงๆ ถ้าเป็นตอนนั้นเค้าก็คงจะไม่อะไรกับเธอแต่ตอนนี้เขารู้สึกว่าไอลดามีอะไรที่น่าดึงดูดให้เขาสนใจเธอ แต่มันก็คงจะเป็นไปไม่ได้ เพราะเธอเป็นคนที่เขาเห็นมาตั้งแต่เด็กและก็คิดว่าเธอเป็นน้องมาโดยตลอด เพราะฉะนั้นเขาก็จะดูแลเธอในฐานะน้องสาวคนหนึ่ง

“ ขอบคุณค่ะ หนูลานะคะคุณป้าสวัสดีค่ะ ”

แล้วเด็กสาวก็ลุกออกไปจากบ้านของชายหนุ่มทันที ทำให้ตอนนี้ภายในห้องรับแขกเหลือเพียงแค่ลูกชายกับคุณหญิงวารินทร์ เพียงแค่สองคน

“ ลูกว่า น้องโตขึ้นเป็นยังไงบ้าง ”

ลูกชายของเธอตั้งแต่ที่เลิกกับผู้หญิงคนนั้นไป วาคิมก็ทำแต่งานและก็ไม่สนใจผู้หญิงอีกเลยเขาไม่มีความรักอีกเลยตั้งแต่ครั้งนั้น แต่มันก็จะมีอยู่บ้างหาเศษหาเลยเป็นธรรมดาของผู้ชายโสด อันนี้คนเป็นแม่อย่างเธอพอจะรู้ เพราะว่าสามีของเธอเมื่อก่อนตอนที่ยังไม่มีครอบครัว ก็เป็นแบบนั้น

“ ก็ดีนะครับ ไม่ค่อย ขี้สงสัยขี้ถามเหมือนเมื่อก่อน “

หรืออาจจะเป็นเพราะเราไม่ค่อยได้เจอกันจึงไม่ได้เห็นมุมที่สงสัยพูดมากของเด็กคนนี้

” ก็ดี ถ้าหัวใจลูกยังไม่มีใครก็พิจารณาน้องไว้บ้างก็ดีนะ ไอลดาโตขึ้นแล้วสวยมาก แม่ว่าน้องยังชอบลูกอยู่นะ “

คุณหญิงวารินทร์ เธอพอมองออกว่าหลานสาวของเธอคนนี้ยังคงชอบลูกชายของเธออยู่เพียงแต่ว่า ไอลดาโตขึ้นจึงไม่แสดงออกเหมือนเมื่อตอนเด็กที่ตามลูกชายของเธอและก็เอาแต่บอกว่าชอบลูกชายของเธอ เธอมองจากสายตาของไอลดาที่ยังคงมีความชอบและสนใจในตัวลูกชาย เธอผ่านการอาบน้ำร้อนมาก่อนจึงรู้ว่าหลานสาวยังคงมีใจให้ลูกชายของตัวเอง และถ้าเกิดทั้งคู่เกิดชอบกันขึ้นมามันก็จะดีมาก เธอจะได้มีไอลดามาเป็นลูกสะใภ้ของเธอ

” ผมไปก่อนนะครับเดี๋ยวน้องจะรอ “

วาคิม เขารู้ว่าแม่ต้องการพูดถึงเรื่องอะไรทำให้เขาต้องรีบออกไปจากตรงนี้ก่อน เพราะเขาจำได้ตอนที่เขาเลิกกับ อดีตคนรักของเขาแม่ของเขาก็เชียร์ให้เขามองไอลดา แต่เขาไม่ได้คิดแบบนั้นกับเธอ วาคิม พูดกับแม่ของตัวเองจบชายหนุ่มก็ลุกออกไปจากตรงนี้ทันทีทำให้คุณหญิงวารินทร์ ได้แต่ตามหลังลูกชายของตัวเอง

” อย่าลืมพิจารณาน้องล่ะน้องน่ารักขึ้นเยอะเลยนะ “ วาคิม เขาก็ได้ยินคำพูดของแม่ที่ตามหลังมาแต่เขาก็เลือกที่จะเงียบและไม่หันไปพูดกับแม่ของตัวเอง แต่คำที่แม่พูดมันก็ทำให้เขาเริ่มคิดขึ้นมาได้บางทีเขาอาจจะพิจารณาไอลดาก็ได้ เพราะเธอยิ่งโตยิ่งสวยและก็ยิ่งตรงสเป็คของเขาด้วย แต่ก็คงจะทำได้แต่คิดเพราะเขายังอยากให้เธอเป็นแค่น้อง เพราะไม่อยากให้ความสัมพันธ์สองบ้านมองหน้ากันไม่ติด เพราะรู้ว่า ตัวเองไม่ใช่คนดี