ดูคอนโด

“ ครับ ”

วาคิมยิ้มให้น้อง แล้วก็นั่งเงียบปล่อยให้แม่และเด็กสาวข้างบ้านที่อายุน้อยกว่าเขาเป็นสิบปีนั่งคุยกันไป ไม่คิดเลยว่า เด็กที่พูดเก่งคนนั้น และตามเขาตั้งแต่เด็กๆ โตขึ้นมาก็ยังไม่ต่างจากเดิม เธอยังพูดเก่งเหมือนเดิม มีเพียงร่างกายเธอเท่านั้นที่เปลี่ยนไป เธอโตเป็นสาวเต็มตัวเเล้ว ระหว่างที่แม่ของเขาพูดคุยกับไอลดา มันก็มีความคิดหนึ่งที่เกิดขึ้นมาในหัวของชายหนุ่ม มันทำให้เขาคิดย้อนไปถึงอดีตคนรักของเขาที่ไม่สามารถเข้ากับแม่ของเขาได้เลยต่างจากไอลดาที่แม่ของเขารักนักรักหนา แต่มันก็อาจจะจริงเพราะผู้หญิงคนนั้นต่อหน้าเขาเธอทำดีทุกอย่างแต่พอลับหลังเขาเธอก็เป็นอีกแบบ ซึ่งนิสัยตรงกันข้ามกับไอลดาสะสิ้นเชิง วาคิมนั่งคิดอะไรไปเรื่อย จนกระทั่งแม่ของเขาพูดกับเขาขึ้นมา

“ วาคิม ที่คอนโดใหม่ของเรายังมีห้องว่างอยู่มั้ย ”

คุณหญิงนารินทร์ ที่พอรู้ว่าหลานสาวจะออกไปใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกบ้านด้วยความที่เธอเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแล้ว และมหาวิทยาลัยก็ค่อนข้างไกลจากบ้านจึงทำให้ เด็กสาวต้องออกไปใช้ชีวิตนอกบ้านและมหาวิทยาลัยของเธอก็ ไม่ไกลจากคอนโดใหม่ของวาคิม ที่กำลังเปิดตัวขายอยู่ในตอนนี้ ซึ่งคอนโดของเราทุกโครงการก็มีระบบความปลอดภัยที่ดีจึงทำให้คุณหญิงอยากให้หลานสาวที่เธอรักมาอยู่ที่คอนโดในโครงการบ้านของของตัวเอง

“ น่าจะยังพอมีเหลือนะครับ ตอนนี้ลูกบ้านก็ทยอยเข้าอยู่เกือบครบแล้ว ” เขาก็พอรู้บ้างแต่ก็ไม่ได้รู้ทั้งหมดเพราะส่วนมาก เขาจะอยู่บริหารมากกว่า คำพูดของลูกชายทำให้คุณหญิงวารินทร์ พยักหน้าให้กับลูก และก็หันมาถามหลานสาว

“ น้องไอ หนูได้คอนโดหรือยังลูก จะออกไปใช้ชีวิตข้างนอกป้าอยากให้หนูอยู่คอนโดที่ดี ” น้ำเสียงอบอุ่นของหญิงวัยกลางคนที่พูดออกมาจากใจของเธอ พูดกับหลานสาวคนสวย ไอลดาช่วงนี้เธอก็กำลังดูคอนโดอยู่แต่ยังไม่ถูกใจจึงทำให้เธอ ยังคงต้องให้คนที่บ้านขับรถไปรับไปส่งอยู่ที่มหาวิทยาลัย

“ หนูกำลังดูอยู่เลยค่ะ ” คนตัวเล็ก ตอบผู้เป็นป้าออกมา

“ งั้นดีเลยเดี๋ยวให้พี่เขาจัดการเรื่องคอนโดให้ อยู่ไม่ไกลจากมหาลัยหนูแน่นอน ”

“ ไม่ดีกว่าค่ะคุณป้า หนูเกรงใจ ”

“ ไม่ได้สิป้าอยากช่วย อย่าเกรงใจเลย ”

ทั้งแม่ของเขาและก็ไอลดาพูดคุยกันเรื่องคอนโดแม่เขาเต็มใจอยากจะช่วยหญิงสาวตัวเล็กคนนี้ แต่เธอก็ยังคงปฏิเสธอยู่จึงทำให้คนที่นั่งเงียบอยู่อย่างเขาต้องพูดขึ้นมา

“ อยู่ที่คอนโดในโครงการพี่เธอจะปลอดภัยนะ ”

หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงไม่อยากยุ่งและเอาแต่หนีหน้าไอลดา แต่ตอนนี้เราสองคนก็โตขึ้นกันมากแล้วจึงไม่ต้องทำเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว และที่เขาพูดก็เพราะอยากให้เธออยู่ในโครงการของครอบครัวเขา เขาก็เห็นเธอเป็นน้องคนหนึ่ง อะไรที่ช่วยได้ก็พร้อมจะช่วยด้วยความที่เห็นเธอมาตั้งแต่เด็ก และรู้นิสัยไอลดาพอสมควรต่อให้เธอจะเป็นเด็กแก่นแก้วค่อนข้างที่จะมีความแสบเวลาที่อยู่ข้างนอกเพราะเขาเคยเห็นหลายครั้งในความแสบความซนของเธอแต่เวลาที่เธออยู่กับผู้ใหญ่เธอก็จะเปลี่ยนเป็นคนละคน ไอลดาเธอจะรู้จักเวลาว่าเวลาไหนควรทำตัวยังไง

“ แล้วคอนโดนี้พี่พักอยู่ที่นั่นด้วยมั้ยคะ ”

คำพูดของพี่ตอนแรกเธอก็เงียบไป แต่เธอก็เงียบเพียงไม่นาน เสียงหวานเธอจึงถามพี่ ทำให้คนที่เสนอให้เธออยู่ในคอนโดใหม่นี้ก็ตอบเธอ

“ ไม่ได้อยู่ แต่มันมีห้องที่เป็นของพี่ ถ้าเธอไม่รังเกียจก็ไปอยู่ห้องนั้นได้เลย ” เขาบอกกับน้อง เพราะ บางคอนโดจะมีห้องที่เป็นของเขาด้วยแต่มันก็ไม่ได้มีอยู่ในทุกที่

“ ไม่รังเกียจหรอกค่ะ กลับชอบสะอีก ถ้างั้นหนูขอที่อยู่คอนโดหน่อยได้ไหมคะ เอาไว้เดี๋ยวหนูจะเข้าไปดู ” อย่างน้อยต่อให้ยังไม่ได้ใจเขาแต่ได้อยู่ในที่ของเขา มันก็ถือว่าดีไปอีกขั้น

“ เอาไว้พี่ว่างแล้วจะพาไปดู ” เพราะห้องนั้นมันเป็นห้องของเขาเขาจึงอยากจะพาเธอไปดูด้วยตัวเอง เมื่อลูกชายและหลานสาวที่เธอรักพูดคุยกันด้วยดีในวันนี้ คนเป็นแม่อย่างคุณหญิงวารินทร์ ก็คิดอะไรดีๆขึ้นมา

“ ก็วันนี้ไงลูกว่าง ก็พาน้องไปดูคอนโดเลยสิลูก ”