《คลั่งรักเฮียวาคิม》全部章節：第 121 章 - 第 130 章

วาคิมจึงกระตุกแขนบันนี่ ตัวน้อยนี้เข้ามานั่งบนตักของเขา ทันทีและเขาก็ไม่รอช้าที่จะคอลเคลียเธอรวม ยังคงใช้ปลายจมูกหอมไปตามแก้มเนียนใสของเธอและซอกคอขาวเนียนของน้องด้วย กลิ่นครีมอาบน้ำที่อยู่บนตัวน้องรวมถึงกลิ่นหอมของเธอทำให้วาคิม แทบไม่อยากจะละจมูกออกจากตรงนี้เลย เพราะความหอมของน้องมันทำให้คนอย่างเขาหลงใหล วาคิมใช้มือหนาจับที่ท้ายทอยเล็กของเธอแล้วก็จับล็อกเอาไว้พร้อมทั้งปากหนาเข้างับริมฝีปากบางน้องเพื่อป้อนจูบให้เธอ ซึ่งตัวของไอลดาเองเธอก็รับจูบจากพี่อย่างเต็มใจอืม!!! จ๊วบ!!จวบทั้งสองป้อนจูบใส่กันอย่างดูดดื่ม วาคิมใช้ปลายลิ้นกวาดชิมความหวานของน้ำหวานในปากเล็กน้องทั้งสองสลับเปลี่ยนเกี่ยวล้อเล่นปลายลิ้นต่อกัน จนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบขึ้น เราจูบกันไปสักพัก เฮียวาคิมก็ปล่อยจูบจากเธอแล้วคลอเคลียตรงซอกคอเล็กต่อ “ เฮียอยากจัดบันนี่ตัวนี้หนักๆจัง ” เขาพูดกระซิบที่ข้างหูของเธอด้วยน้ำเสียงที่เเหบพร่า ซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อนไอลดาเธอคงเขินอาย เวลาที่ถูกเฮียพูดอะไรเเบบนี้ แต่ตอนนี้ต่างกัน ตรงที่เธอไม่เขินแถมยังพร้อมสู้เขากลับตลอด“ ก็จัดเลยสิคะ หมาป่ากลัวอะไร ” ในเมื่อวันนี้เธอรับบทเป็นกระต่ายบันนี่ ง

“ ต่ออีกรอบเลยนะเด็กดี ” หลังจากที่เขาได้ให้คนตัวเล็กหยุดพักเหนื่อยเพียงไม่นานก็ไม่รอช้าที่จะขยับสะโพกและก็กระแทกเข้าออกในร่องเล็กนี้ในรอบต่อไปทันทีโดยที่เขาเพียงแค่บอกน้องแต่ก็ไม่ได้ต้องการคำตอบจากน้องและไม่รู้ว่าบทรักของเราทั้งคู่จะจบลงในรอบที่เท่าไหร่เพราะคนอย่างวาคิมเมื่อได้จับกระต่ายน้อยตัวนี้กินแล้ว หากเขาไม่เหนื่อยหรือเธอไม่หลับเขาจะไม่มีทางหยุดการกระทำนี้ลงหลายชั่วโมงต่อมาเสียงเนื้อกระทบกัน ยังคงดังก้องอยู่เรื่อยภายในห้องนอนหรูแห่งนี้โดยที่วาคิมเขาไม่ได้เล่นบทรักกับน้องเพียงแค่บนเตียงนอนนี้แต่ค่ำคืนนี้เค้ายังพาไอลดาสำรวจไปทั่วคอนโดนี้ด้วยจนกระทั่งบทรักครั้งสุดท้ายที่จบลงก็คือบนเตียงแห่งนี้ เพราะตอนนี้คนตัวเล็กนั้นยกมือยอมแพ้และก็หลับไปก่อนเขาแต่ด้วยการที่วาคิมเค้ายังไม่เสร็จ ถึงแม้ว่าน้องจะไม่ไหวและหลับไปก่อนแต่เขาก็ยังจับคนตัวเล็กกระแทกอยู่อย่างนั้นจนในที่สุดบทรักครั้งสุดท้ายของเขาก็จบลงและวาคิม ก็ได้ปลดปล่อยธารน้ำ สีขาวขุ่นของเขาพ่วงเข้าใส่ร่องเล็กนี้ทุกหยาดหยดเช่นเคยโดยที่มันก็มีอยู่เยอะอยู่แล้วในร่องนี้ไม่ว่าเขาจะปล่อยเข้าไปซักเท่าไหนแต่มันก็ไหลย้อนออกมา อ่าส์!!!!ทัน

“ งั้นเฮียก็กลับบ้านกับหนูสิคะ ” ไม่ใช่ว่าถ้าเราทั้งสองคนกลับไปค้างคืนที่บ้าน แล้วเฮียวาคิมจะไม่สามารถ มานอนค้างกับเธอที่บ้านของเธอไม่ได้สักหน่อยสงสัยว่าคนรักของเธออาจจะลืมไปแล้วก็ได้ว่าความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ทั้งสองครอบครัวได้รับรู้แล้วเพราะฉะนั้นการที่เฮียวาคิมจะไปค้างที่บ้านของเธอพ่อกับแม่ของเธอก็ก็คงไม่ว่าและอีกอย่างถ้าเธอจะมาค้างที่บ้านของเฮียวาคิม คุณป้าก็คงไม่ว่าเช่นกันเพราะหลายครั้งที่คุณป้าอยากให้เธอนอนค้างที่บ้านแต่ก็ถูกเฮียวาคิมบอกว่าเขาติดงานทุกทีจึงทำให้เราไม่เคยได้กลับไปค้างที่บ้านเลยแต่นี่เธอคิดถึงพ่อและแม่ของเธอมากแล้วสิ เพราะเธอเพิ่งจะอายุไม่ถึง 20 เลยพอมีแฟนก็จะต้องห่างจากพ่อแม่เลยหรือไง“ งั้นก็ได้ครับแต่ว่าวันเสาร์นี้เฮียติดงานถ้างานตอนเช้า เฮียไปส่งหนูก่อนแล้วตอนเย็นเจอกันโอเคไหม ” เพราะคำพูดของน้องทำให้วาคิมก็ต้องยอมคนตัวเล็ก เพราะถ้าเขาไม่ยอมตามใจเธอในครั้งนี้มีหวังไอลดาต้องงอนเขาและงดกิจกรรมบนเตียงเขานานแน่ ทุกครั้งที่เขาทำให้เธอเจ็บและระบมหนักแบบนี้ไอลดามักจะให้เขางดบางทีเป็นอาทิตย์หรือบางครั้งสามวันหรือห้าวันซึ่งเขาไม่อยากงดเขาอยากที่จะจับน้องกระแทกทุกวันถ

ช่วงค่ำ กว่าที่วาคิมเขาจะพูดคุยงานและคุยกับลูกค้าเสร็จ ก็กินเวลาไปเกือบสองทุ่มหลังจากที่เขาคุยงานเสร็จแล้วชายหนุ่มก็รีบเดินทางกลับมาที่บ้านของน้องทันทีซึ่งเขาไม่แวะเข้าไปที่บ้านของตัวเองเลยด้วยซ้ำทั้งที่บ้านของเราทั้งคู่ก็อยู่ติดกัน ถ้าแม่เขารู้ว่าลูกชายกลับมาบ้านแล้วมาที่บ้านเมียเลยเขาคงโดนคุณหญิงวารินทร์ บ่นจนหูชาแน่แต่ไม่เป็นไรแค่นี้เขาทนฟังคำบ่นได้ เพราะเขาเป็นคนติดเมียมากกว่าติดแม่นี่นา เมื่อมาถึงและขับเข้ามาจอดที่หน้าบ้านน้องแล้ว วาคิม ก็เดินเข้ามาภายในบ้านของไอลดาทันทีและตอนนี้ก็น่าจะเป็นเวลาที่ทุกคนในบ้านแยกย้ายกันแล้วเพราะภายในบ้านของน้องเงียบสนิทและไม่มีคนแต่วาคิม ที่รู้ว่าห้องนอนของคนตัวเล็กอยู่ตรงไหนเขาจึงไม่รอช้าที่จะก้าวเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านและก็ตรงไปที่หน้าห้องนอนของน้องทันที ก๊อกก๊อกก๊อก!!! เสียงเคาะประตูหน้าห้องของไอลดาดังขึ้นทำให้คนที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ ต้องเดินออกมาเปิดประตูห้องของตัวเองเพราะเธอนึกว่าคนที่มาเคาะประตูห้องนอนของเธอนั้นน่าจะเป็นคุณแม่ของเธอแต่พอเปิดประตูออกมาแล้ว คนที่มาเคาะประตูหน้าห้องของเธอนั้นกับเป็นคนรักของเธอ ไอลดาเธอจึงยิ้มกว้างให้กับพ

“ เฮีย ” ทันทีที่เธอเห็นพี่เดินเข้าไปภายในบ้านของเธอแล้วไอลดาเธอก็รีบวิ่งเข้ามาหาคนรักของเธอทันที ด้วยความดีใจแต่เธอทำเหมือนกับว่าเราทั้งคู่ไม่ได้เจอกันนานมากแล้วทั้งที่เราเพิ่งจะเจอกันเมื่อคืนนี้เองและได้อยู่ด้วยกันทุกวัน “ วิ่งมาทำไมเดี๋ยวก็ล้มหรอก ” ถึงแม้ว่าเขาจะชอบดุน้องเพราะไอลดาน้องยังทำตัวเป็นเด็กอยู่ตลอดแต่ก็ก็จริงเพราะเธอยังเด็กนั่นแหละ “ ก็คิดถึงนี่คะเมื่อคืนนี้เราไม่ได้อยู่ด้วยกันนี่นา ” ความปากหวานของคนตัวเล็กทำให้วาคิมถึงกับต้องยิ้มกว้างออกมา“ อ้อนอะไรพี่ แต่เช้าเลยเรา ” หญิงวัยกลางคนที่เดินออกมาตามหลังของลูกสาวเพราะอยากรู้ว่าใครมาบ้านของเธอแต่เช้าพอเห็นว่าเด็กทั้งสองคน กำลังยืนพูดคุยกันอย่าง กระหนุงกระหนิงคนเป็นแม่เลยถามลูกสาวของตัวเองขึ้นมา“ ไม่ได้อ้อนสักหน่อยค่ะ ” ไอลดาเธอจึงหันมาตอบแม่ของเธอและก็ยิ้มหวานให้กับคนเป็นแม่ ทำให้ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านข้างคนตัวเล็กนั้นวาคิม ก็ต้องยกมือไหว้หญิงวัยกลางคนที่เป็นแม่ของน้อง“ คุณน้าเอวาสวัสดีครับ “ วาคิม ยกมือไหว้แม่ของน้องตามมารยาท ทำให้เอวาที่เห็นว่าในมือของหลานชายถือกล่องอาหารอยู่เธอจึงถามขึ้น” เอาอะไรมาล่ะวาคิม “