All Chapters of Betrayed by the Billionaire, Wedded to the Tycoon: Chapter 21 - Chapter 30

Arabella’s PovThe whole day—it was awkward. Nasa kabilang dulo ako habang si Giovanni naman ay sa kabila din. Si Tiara naman ay panay ang tingin sa aming dalawa na parang may kung ano, nilakihan ko siya ng mata pero tumawa lang siya na para bang may nakakatawa sa nangyayari. “Bukas na tayo sa eiffel tower, may fireworks daw bukas.” Si Elaine ang nagsalita habang naglalakad kami papasok sa isang restaurant na sikat dito sa Paris ani nilang dalawa. “Okay,” sagot ko. Hindi naman ako nagmamadali at pwede naman akong bumalik dito kung kailan ko gusto. Sadyang tatlong araw lang talaga ako dito dahil nakabook na ako ng flight patungong Canada. I can cancel it, but I know my parents would be mad if they found out I was wasting my husband's money. Baka bigla na naman akong masermonan ng wala sa oras. Hindi masyadong lapitin ng mga tao, kung mayroon man ay iyong mga sikat at talagant mayaman ang nandoon. Habang itong dalawa ay parang suki na talaga dito dahil kilala na agad sila ng mga st

Arabella's PovSobrang tahimik naming dalawa. Siya nasa driver seat habang ako sa passenger seat. Tanging tunog lang ng aircon sa loob at paghinga ko ang naririnig ko sa buong byahe namin. Dala niya ang Ashton Martin na nasa garahe lang nila, papunta na kami sa Eiffel Tower at wala paring may balak na magsalita sa aming dalawa. Nakatingin lang ako sa unahan, ganoon din naman siya dahil nagmamaneho. Halos hindi ako nagalaw, o kumurap man lang dahil hindi ko kayang isipin na magkapareha kaming dalawa ng outfit. Sana talaga ay nagdress na lang ako upang hindi niya magaya ang suot ko. Ngumuso ako at tumingin sa gilid, inaalis ang kung anumang bumabagabag sa aking isipan. Maybe he likes it, that’s why he wears it. And besides, it looks good on him, so he thinks of it twice or thrice if he would wear it.Tama! Tama iyon nga ang iniisip niya habang suot iyon. Kumbinsi ko sa aking sarili. Nagpark na siya sa parking lot, bumaba, pinagbuksan ako at inalalayan. Bigla akong nanginig pero hi

Arabella’s PovThe vacation went well. Siguro iyon din ang mga panahon na mas lalo kong nakilala si Giovanni pero alam kong hindi pa kalahati ng buhay niya ang alam ko at mayroong parte sa akin ang gustong makilala pa siya. Pero hindi siya bukas sa ganoong bagay at naiintindihan ko naman kasi kahit ako. Hindi ko pa kayang ikwento ang naging buhay ko sa kanya. Huminga ako ng malalim, iniisip kung anong mangyayari kapag nasa Pinas na kami. Masasabi kong maayos na ang pakikitungo niya sa akin, hindi na ako isang estranghero na halos hindi noya makita ang aking presensya. Pero hindi ibig sabihin no’n ay may ibang dahilan pa. Huminga ako ng malalim at tumayo na upang umalis na kami papunta sa huling lakad namin ngayong araw. Nagpasya kaming pumunta sa Taj Mahal dito sa Agra, India. Maganda iyon, an ivory white that made in marble, may malawak pa na garden. Kapag titingnan mo siya ay alam mong puno ng pagmamahal ang nagpagawa nito—detalyado ang bawat parte ng lugar kung paano ito gina

Arabella's PovNagmamadaling umalis si Giovanni, hindi man lang ako tiningnan o tinanong kung sasama ba ako. Basta ay umalis lang siya ng walang sinabi. Sino ba ang babaeng iyon? At bakit halos hindi man lang niya nagawang pansinin ako? Hindi ko maiwasang mag-isip ng masama lalo pa sa inaasta ni Giovanni pagkatapos ng naging tawag nila. Hindi siya mapakali. Parang may kung anong koneksyon ang babaeng iyon sa kanya na hindi ko maintindihan. Buong araw akong wala sa mood, laging busangot ang aking mukha at umiinit lagi ang ulo kahit sa maliit na bagay—tapos ay bigla ko na namang maalala iyon. Huminga ako ng malalim. Wala iyon. Baka pamilya na nangangailangan ng tulong niya at baka malaking suliranin nga iyon. Dapat nga ay sundan ko siya upang icomfort dahil kailangan niya iyon ngayon. Nag-book ako ng ticket papuntang Pinas, kimancel ko kasi iyong flight ko kanina kasi nasira iyong mood ko pero sa huli ay naisip ko rin na kailangan ako ni Giovanni kaya dapat ay sundan ko siya. Hin

Arabella’s PovAng buong akala ko ay isang gabi lang siyang mananatili sa bahay namin kaya hinayaan ko lang. Ngunit ang isa ay nasundan pa at mas lalo pa siyang naging malapit sa mga katulong at kay Giovanni na nararamdaman ko ng hindi ako bahagi ng mundo nila.Na tila ay nakikihati lamang ako sa lalaki kahit ako naman ang asawa nito. At hindi ko iyon gustong maramdaman. Kailangan ko ng klaruhin ito pero sa sandaling makikita ko si Giovanni na nakangiti at kumikislap ang mata ay biglang umuurong ang aking dila. Parang hindi ko kayang sabibin kung anuman ang nilalaman ng aking isilan kasi ayaw tanggapin iyon ng aking puso. “Mahal niya pa si Krsytal,” bulong ko sa aking sarili, pinagmamasdan sila sa may sala na nag-uusal habang ako ay nasa pinakamataas na bahagi ng hagdan—nakatingin sa kanila.Balak ko kasi sanang bumaba dahil kakain, kanina pa akong umaga na walang kain pero para akong nawalan ng gana nang makita sila. Bumalik na lang muli ako sa aming silid upang hintayin kung kaila