Semua Bab Tempted By My Husband's Uncle : Bab 21 - Bab 30

LUNA Nang tumapat kami sa malaking pinto ay nag-aabang na si Daddy. Agad akong ngumiti sa kaniya. Lumapit naman siya sa akin at inilakad ang siko niya kaya agad akong humawak sa kaniya. Nagpaalam naman sina Lola na pupunta na sa pwesto nila. Lalakad pa rin ako sa aisle patungo sa may stage na siyang ginawang altar kung saan naghihintay si Theo. Nang bumukas ang pinto at magsimula akong humakbang kasabay si Daddy ay hindi ko mapigilang mapangiti habang nakikita ko si Theo na naghihintay sa akin. Malaki ang ngiti sa mga labi ko pero nang magtama ang mga mata namin ni Theo ay parang gustong matunaw ng mga ngiti ko. Seryoso lang ang mukha niya. Walang kahit anong ngiti pero kita ko sa mga mata niya na hindi siya masaya. Halatang napipilitan, pero pinilit ko pa ring ngumiti hanggang sa makalapit kami sa kaniya. Tumingin ako sa mga bisita. Kukunti lang ang nandoon. Pero alam kong pagkatapos ng kasalan, kakalat na ang balitang kasal na kami ni Theo. “Take care of my daughter. Nag-ii

LUNA Matapos kong maglinis ng katawan ko at magpalit ng pantulog ay nahiga na ako sa kama. Hindi ko alam kung nasaan si Theo. Mulan ang lumabas siya kanina ay hindi pa siya pumapasok ulit. Pagoda ko kaya gusto munang magpahinga. Medyo nanakit din ang mga binti ko. Tumingin ako sa kabilang side nang kama. Hindi ako sigurado kung matutulog siya sa tabi ko. Nasa pamamahay kami ng pamilya niya at alam kong gagawin niya ang lahat para ipakita lalo na kay Lolo Thomas na maayos ang pagsasama namin kaya sigurado akong babalik pa siya ng kwarto, hindi ko nga lang alam kung magkatabi kaming matutulog. Wala naman siyang ibang matutulugan rito. Hindi naman siguro siya magtyatyaga sa mahabang couch na nasa may right side para lang hindi ako makatabi. Nakatitig lang ako sa kisame. Napangiti ako pero unti-unti din iyong naglaho. Kasal na ako. Natupad na ang gusto ko pero hindi ko pa rin magawang maging masaya. Hangga’t hindi ako ang mahal ni Theo, hindi ako lubusang magiging masaya. Pero dahil pi

LUNA AMARIS Nasa loob ako ngayon ng kwarto. Nakaupo ako sa kama. Nasa bathroom si Theo. Tahimik lang siya nang dumating siya kanina. Nauna akong bumalik ng kwarto matapos ang dinner at nang matapos akong magpalit ng pantulog ay nakita ko siyang nasa balcony. May balcony ang kwarto niya. Naninigarilyo siya roon pero nang makita niyang tapos na ako sa paggamit ng bathroom ay pinatay niya ang sigarilyo at walang imik na siya naman ang pumasok doon. Magkakalahating oras na siya sa bathroom pero hindi pa siya lumalabas. Ramdam ko na iniiwasan niya ako, pero hindi pwedeng ganito kami palagi. Mag-asawa na kami. Maaaring wala pang napapansin ang mga kasama namin sa bahay dahil pero ayaw kong makahalata sila. Huminga ako ng malalim nang lumabas siya ng bathroom. Naka-pajama at black t-shirt siya. “Can we talk?” malumanay na tanong ko sa kaniya. Tumingin siya sa akin. “May dapat pa ba tayong pag-usapan?” malamig na tugon niya. “We can’t be like this,” frustrated na saad ko. “You are too f

LUNA AMARIS Almost six nan ang dumating ako ng mansion. Medyo madilim na kaya naabutan ko na si Lolo Thomas na nakaupo sa may patio. Agad akong lumapit sa kaniya at bumati. “Mukhang busy ka masyado,” aniya. “Hindi ba dapat hindi mo na pinapagod ang sarili mo dahil buntis ka?” “’Lo, okay lang po ako. May kaibigan lang po akong dumating, kaya inilibot ko siya sa San Simon,” paliwanag ko sa kaniya. “Kaibigan, sana ay inimbitahan mo rito.” “Bumalik na po siya ng Manila. Pumarito lang siya para i-check ang lugar dahil magtatayo raw ng Villa ang kliyente niya.” “You mean Engineer Solano?” “Kilala n’yo po si Kane?” “I just met him this morning, mas kilala ko nag kliyente niya,” sagot ni Lolo pero hindi naman niya nabanggit kung sino ang kliyenteng iyon. Nagkataon lang ba na kilala ni Lolo Thomas ang kliyente ni Kane? Kunsabagay, kilalang-kilala si Lolo Thomas sa bayan ng San Simon at sigurado akong mayaman ang kliyente ni Kane kaya maaring kakilala ito ni Lolo. Hindi ko na lang pin

LUNA AMARIS “Ma’am Luna, okay lang po ba kayo?” nag-aalalang tanong sa akin ni Manang Lena habang inaabot niya sa akin ang isang baso ng tubig. Bumaba ako para sana kumuha ng tubig pero nasuka ulit ako kaya napatakbo ako sa lababo. Pakiramdam ko ay bumabaliktad ang sikmura ko pero wala naman akong masyadong maisuka. Late na rin akong nagising kaya tapos nang mag-almusal ang lahat ng bumaba ako. Hindi man lang ako ginising ni Theo. “Opo, normal lang daw naman po ito kapag buntis,” nakangiting saad ko kahit medyo nanghihina ako.. “Hay naku, Ma’am, hindi po biro ‘yan. Halika po, maupo kayo nang maayos,” maingat niyang sabi habang inalalayan ako sa upuan. “Kukuha po ako ng mainit-init na sabaw o kahit tinapay man lang para may laman ang tiyan ninyo.” “Salamat, Manang Lena… okay lang po ako,” mahina kong tugon, pilit na pinapakalma ang sarili. Umiling siya at bahagyang ngumiti, pero halata ang pag-aalala sa kanyang mga mata. “Ganyan din po ako noon, Ma’am, noong ipinagbubuntis ko ang