Alle Kapitel von The Blind Billionaire's Fake Girlfriend: Kapitel 21 – Kapitel 30

Sienna POV Nagsimula silang sukatan ako. Mula ulo hanggang paa, dibdib, bewang, balikat, etc. Ilang beses din 'yon. Iba-iba ba ang sukat ng mga damit? Ilang beses ako dapat kuhanan ng sukat? "Kailangan po namin ang height measure mo Ms. Sienna." "Paano 'yon? Hindi ko kasi matatapak ang isa kong paa." "Puwede kang tumayo gamit ang isang paa mo Ms. Sienna. Hindi excuse na merong cast ang kanan mong paa para hindi makatayo." Singit na saad ng lalaking kasama nila. May attitude pala itong lalaki. Kaya pala hindi ngumingiti. Ngumiti ako sa babae na ngumiti naman sa akin na nagpapahiwatig na pagpasensyahan ko na ang sinabi ng kasama nila, pero dahil ayoko na may masabi at maka-abala ay sinubukan kong tumayo sa kaliwa kong paa habang ang kanan ay bahagyang nakatakas. "Tumayo ka ng maayos. Ayokong magkamali kami sa size mo kung sakali. Baka pag mali ang size na nabigay sayo ay magalit sa amin si Sir Red." Kung wala lang akong iniinda makakatikim ng maaanghang na salita ang l

Sienna POV Hindi na siya sumagot naupo na lang siya sa katabing upuan ko. "Wala ka bang balak pumasok sa kumpanya mo?" "Wala pa naman akong gagawin doon sa ngayon." Habang nag-uusap kami ni Red ay hinugasan at binalatan na ni Nicolas ang mangga. Ako naman kinuha ang plato at naglagay ng asin at sili. May nakita akong kutsara. Hiniwa ko na lang ang sili gamit ang kutsara saka dinikdik iyon kasama ng asin. "Ganon ba ang trabaho ng mga CEO? Papasok lang kung kelan gusto." "Hindi. Madalas ako sa kumpanya, ngayon lang hindi." "Bakit?" Napakagat labi pa ako sa pagdidikdik ng sili sa asin. Tinikman ko iyon at sumabog ang anghang agad sa bibig ko. Kaya ko naman ang maaanghang na pagkain kaya okay sa akin ang anghang ng asin. May asin na hindi ko nilagyan ng sili, baka hindi gusto ni Nicolas ng maanghang ang sawsawan niya. Lumingon ako kay Red na para

Red POV Ngunit kahit anong gawin ng aking ina ay hindi na talaga gumalaw o dumilat ang aking ama. Galit na lumingon ang aking ina sa akin. Lumapit siya at mabilis na hinawakan ang aking damit. "Kasalanan mong lahat ng ito, Red. Ikaw ang may kasalanan kung bakit namatay ang daddy mo?!" Matatag ko siyang tinitigan. "Ikaw ang may kasalanan dahil ikaw ang nag-umpisa ng pananakit sa akin. Pinipigil ka na niya pero hindi ka nakinig!" "Kung nakinig ka lang sa akin noong una pa lang hindi aabot sa ganito ang lahat, hindi mamamatay ang daddy mo ng dahil sa gusto mo!" Hindi ako makapaniwalang tinitigan siya. "Huwag mo sa aking ipasa ang kasalanan mo. Usigin ka sana ng konsensya mo araw-araw dahil ikaw ang may kasalanan kung bakit inatake siya sa puso. Hindi ka kasi tumigil, tapos ako ang pagbibintangan mo." Puno ng galit ko siya tinitigan habang lumakad patalikod. "Sim

Sienna POV "Kukuha lang sana ako ng tubig. Sinabihan ko naman siyang maupo lang dito at babalik ako kaagad. Pasenya na talaga kuya." "Ano pa bang magagawa ng sorry mo, hindi naman na mababalik ang base. Puntahan mo ang katulong ko at sabihing linisin ito, pagkatapos ay pumunta kayo ng dining ni Blue." "Sige." Yumuko si Alexis bago umalis. Sinundan ko ng tingin si Alexis, parang bata pa siya sa paningin ko. "Red. Ilang taon na siya?" "20." "Ano? Twenty years old pa lang siya!" Grabe. Tumatanda na talaga ako, naunahan pa ako ni Alexis na magkaroon ng anak. "Yung anak niya ilang taon na?" "Three." Mas lalong nanlaki ang mata ko. Ibig sabihin seventeen years old pa lang nabuntis na siya. Umupo si Red sa tabi ko mismo. Nasa mahabang upuan kasi ako inupo ni Red kaya magkatabi na kami ngayon, as in ma

Sienna POV "Goodnight." Naglakad paalis si Red at nanatiling nakatingin naman ako sa pinto kung saan lumabas si Red. Napunta ang tingin ko sa telepono kong nasa table. Kinuha ko iyon at nag-dial. Naghintay ako ng ilang minuto bago may sumagot. "Hello, Miranda." Sumagot naman sa kabilang linya si Miranda. "Sienna...Buti at napatawag ka. Ang tagal mo ring hindi tumawag sa akin." "Pasensya ka na Miranda. Naging busy kasi ako sa trabaho kaya hindi ako nakatawag. Kamusta na si nanay?" Unti-unting napakunot ang noo nang nawala ang boses ni Miranda sa kabilang linya. Tingnan ko ang screen ng telepono ko, hindi pa naman niya binababa ang tawag ko. "Miranda, nandiyan ka pa ba?" May ingay na parang kaluskos akong narinig sa kabilang linya, pero hindi pa ulit bumabalik ang boses ni Miranda. Baka may kinausap kaya iniwan muna ako sandal