All Chapters of Remind เมียของเล่น: Chapter 31 - Chapter 40

หนึ่งเดือนผ่านไป ในวันนั้นเฮียฌอห์ณเข้ารับช่วงต่อดูแลร้านในวันถัดมาหลังจากที่ตกลงกับปู่เรียบร้อย กิ๊บเข้ามาช่วยดูแลบัญชีตามที่ปู่สันเอ่ยชวนโดยที่เฮียฌอห์ณเห็นดีเห็นงาม ตอนนี้กิ๊บจึงทำหน้าที่ดูแลบัญชีที่บริษัทรถดินและที่ร้านสหวัฒน์ พ่วงมาพร้อมบัญชีร้านเกมที่เฮียฌอห์ณบอกว่าเหนื่อย ดูหลายทางไม่ไหวอยากได้คนช่วยเขาพูดเพื่อให้เธอช่วยดูร้าน อยากให้เธอมีส่วนร่วมในชีวิตเขามากกว่าเดิม หน้าที่ที่เขาอยากให้เธอทำมันก็ไม่ได้หนักหนา ทั้งยังได้เงินเดือนมีเหรอกิ๊บจะไม่ทำ เฮียจ้างด้วยค่าแรงที่สูงกิ๊บต้องรับไว้อยู่แล้วส่งลูกเข้าเรียนเรียบร้อยวันนี้กิ๊บมาช่วยงานที่ร้านสหวัฒน์แต่เช้าเนื่องจากมีออเดอร์จากแอพออนไลน์สั่งเข้ามาเยอะมากเป็นช่วงจัดโปรลูกค้าก็เลยสั่งเข้ามาเยอะ ซึ่งมันก็ดี ได้ขายของหลายทางดี ของที่ถูกสั่งจากทางออนไลน์เป็นพวกปั๊มน้ำ ปุ๋ย และอุปกรณ์ตกแต่งสวนต่าง ๆ เฮียฌอห์ณเตรียมของมานั่งแพ็คหลังร้านกับคนงาน กิ๊บมานั่งขายหน้าร้าน วันนี้ปู่กับย่าของเฮียไปงานบวชของคนรู้จัก ตั้งแต่วางมือจากร้านท่านทั้งสองก็เดินสายทำบุญทำทานเข้าวัดเข้าวา เป็นคู่ชราที่น่ารักมาก“หิวไหม” ช่วง 11 โมงเฮียเดินมาหน้าร้าน“อ

“นี่เราจะไปไหนกันคะ” เฮียฌอห์ณเขาขับเลยตลาดคลองถมมาแล้ว แต่ถึงไม่เลยก็ไม่มีอะไรให้ซื้อ คลองถมเขาปิดกันละ กว่าเฮียฌอห์ณจะออกจากบ้านก็สองทุ่มกว่า แล้วยังเอาลูกสาวไปฝากไว้บ้านย่าบัวให้ลูกสาวนอนบ้านย่าบัว ยัยพร้อมก็ชอบใจใหญ่ที่จะได้นอนบ้านทวด“ไปกินยำแซลมอนไง”“ที่ไหนคะ แล้วทำไมต้องเอาลูกไปฝากย่าด้วย” หงุดหงิดไง หงุดหงิดตั้งแต่ห้ามไม่ให้ไปคลองถม ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำให้มันยุ่งยากในเมื่อมีร้านอร่อยที่ถูกปากมาขายอยู่แล้ว“หน้างอจัง”“ใช่ พร้อมกัด” ไม่ได้กินของที่อยากไม่พอ ยังพามาขับรถไปไหนก็ไม่รู้อีก“ยอมให้กัดเลย”“กิ๊บไม่ตลก” พูดจบก็หันหน้ามองข้างทาง เฮียฌอห์ณยิ้มแล้วขับรถไปยังจุดหมายปลายทางไม่นานนักก็มาถึงคาเฟ่ที่เฮียไฟลงทุนทำกับเสี่ยตี้เฮียติน ยิ่งเพิ่มความหงุดหงิดเข้าไปอีกเพราะเข้าใจว่าเขาพาเธอมากินเหล้ากับเพื่อนเขา หน้าตอนนี้มุ่ยมาก หน้ามุ่ยคิ้วขมวด เขาชวนลงรถก็ไม่ค่อยอยากลงลงจากรถด้วยสีหน้าไม่พอใจ ชักสีหน้าสุด ๆ เพื่อให้เขาหันมาแล้วเข้าใจในทันทีว่าเธอโกรธทว่าเมื่อเดินเข้ามาด้านในไฟก็ดับพรึบ มีคนเดินมาพร้อมกับแสงเทียนและเสียงร้องเพลงแฮปปีเบิร์ธเดย์ คนที่ถือเค้กคือดาวเหนือโดยมีเฮีย

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา วันนี้กิ๊บเข้าออฟฟิศรถดินเช็กงานที่บริษัท เธอกับเฮียฌอห์ณจึงแยกกันเพื่อความรวดเร็ว เฮียฌอห์ณไปดูร้าน เธอดูงานที่บริษัทรถดินเสร็จก็จะไปที่ร้านสหวัฒน์ตามที่ตกลงกับเฮียฌอห์ณไว้ เธอเร่งให้งานบริษัทรถดินเสร็จก่อนเที่ยงเพื่อแวะไปทำธุระบางอย่าง จากนั้นก็แวะเอาบัญชีร้านเกมที่เคลียร์เมื่อคืนมาเก็บที่ร้านเกมก่อนจะไปร้านสหวัฒน์ ช่วงนี้งานยุ่งดี เรียกได้ว่าหัวหมุนเลยล่ะ แต่ก็สนุกที่มีอะไรให้ทำหลาย ๆ อย่างชีวิตครอบครัวช่วงนี้เรียกได้ว่าเป็นครอบครัวในแบบที่เธอเคยฝัน เพียงแค่ไม่คิดว่าจะได้ครอบครัวแบบนั้นมาเป็นของตัวเองเนื่องจากสถานการณ์เริ่มแรกของเธอกับเฮียฌอห์ณไม่มีแนวโน้มไปในทางที่ดี เฮียฌอห์ณตอนนี้ดีกับกิ๊บมาก เขาที่เคยดูแลเอาใจเธออยู่แล้วเมื่อเขาเปิดอกพูดชัดเจนกับเธอเขาก็ยิ่งดูแลเธอมากกว่าเดิม ตามใจเธอมากกว่าเดิม สิ่งที่เขาปฏิบัติต่อเธอมันทำให้ใจเธอหวั่นไหว ใช่ เธอหวั่นไหวทั้งที่ไม่ควรหวั่นไหว ทั้งที่รู้สึกได้ตลอดว่าไม่ควรก้าวข้ามเส้นนั้น ทว่าเธอก็ก้าวข้ามมันไปอีกจนได้ แล้วก็ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะซ้ำรอยเดิมและอาจจะแย่กว่ารอยเดิม เนื่องจากกิ๊บที่เดินเข้ามาทางหลังร้านเกมบังเอิญ

ณ สนามบิน“เอ็งรู้ใช่ไหมว่าทำไมพ่อถึงให้เอ็งไปหาพี่สาวเอ็ง” ผู้ใหญ่กุ้งถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วง จะพูดอะไรมากก็ไม่ได้ แกกลัวหลานสาวจะได้ยินแล้วเสียใจ นี่กลับไปแกก็ตั้งใจจะรอจัดการไอ้ลูกเขยตัวดี รอบนี้แกไม่มีทางไว้หน้าใครทั้งนั้น โอกาสจากผู้ใหญ่กุ้งมีบ่อย ๆ ที่ไหนกัน“หนูรู้”“ไปเที่ยวให้สนุกนะ เรื่องทางนี้พ่อจะจัดการเอง”“พ่ออย่าบังคับให้เขามาอยู่กับหนูอีกนะแล้วก็อย่าไปทำร้ายเขา เขาไม่รักไม่แคร์หนูมันไม่ใช่ความผิดของเขา”“เออ ครั้งนี้ข้าจะไม่ให้มันมายุ่งกับเอ็งอีก เอ็งปากหนักนักนิไม่ยอมบอกพ่อว่ามันยังไปยุ่งกับคนของมัน ถ้าเอ็งพูดสักคำพ่อไม่มีทางปล่อยให้มันทำเอ็งเสียใจอีก” ผู้ใหญ่กุ้งเจ็บใจมากที่ลูกสาวไม่เคยเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้แกฟัง ถ้าบอกว่าไอ้ฌอห์ณมันกลับไปมีอะไรกับแฟนเก่ามันมีเหรอผู้ใหญ่กุ้งคนนี้จะยอมให้ลูกสาวชอกช้ำใจมาหลายปีนึกแล้วก็ปวดใจ นึกแล้วก็โมโห“ขอโทษนะจ๊ะพ่อ” กิ๊บก็เป็นแบบนี้ตลอด ตั้งแต่เกิดเรื่องจนถึงทุกวันนี้สิ่งที่พูดกับพ่อมากที่สุดคือคำว่าขอโทษ นอกจากคำนี้เธอก็ไม่รู้แล้วว่าควรพูดคำไหนกับพ่อ พูดตามตรงว่าเธอกลัวการตัดสินใจของพ่อ แม้กระทั่งตอนนี้เรื่องท้องลูกคนที่ส

“ผู้ใหญ่กุ้งอยู่ที่ไหน” หลังจากที่เพื่อนขับรถออกไปแล้ว เฮียไฟเอ่ยถามเมื่อเก็บสัมภาระเพื่อนขึ้นรถจนหมด“ในออฟฟิศ” ลูกน้องผู้ใหญ่กุ้งคนหนึ่งตอบเสียงห้วนได้คำตอบแล้วเฮียไฟจึงเดินเข้าไปในออฟฟิศเพื่อเอาคำตอบจากปากผู้ใหญ่กุ้ง เหตุผลอะไรทำไมต้องทำจนปางตาย“เอ็งมาทำอะไร ทำไมไม่รีบไสหัวไป หรืออยากจะโดนแบบเพื่อนเอ็ง ได้นะข้าจัดให้ได้ เพื่อนกันมันก็ไม่น่าต่างกันนัก” ท่าทีของผู้ใหญ่กุ้งน่าเกรงขามนัก ตอนนี้แกเหมือนนักเลงรุ่นเก๋ารุ่นเดอะ ทิ้งความเป็นผู้ใหญ่บ้านอย่างสิ้นเชิง“ผมเข้ามาหาผู้ใหญ่เพราะอยากจะถามว่าเหตุผลอะไรทำไมผู้ใหญ่ถึงได้รุนแรงกับไอ้ฌอห์ณขนาดนี้ ยังไงซะมันก็เป็นพ่อของหลานสาวผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่จะเอามันตายเลยหรือไง”“ใช่ ถ้าไม่ติดทะเบียนสมรสข้าเอามันตาย แล้วเอ็งอย่ามาพูดว่ามันเป็นพ่อของหลานข้า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปมันไม่คู่ควรกับตำแหน่งนั้น ข้าตัดมันแล้ว ข้าไม่ให้มันเป็น มันไม่มีสิทธิ์นั้นอีกแล้ว”“ความผิดของมันมากมายกระทั่งให้ตัดพ่อตัดลูกกับพร้อมรักเลยเหรอลุงกุ้ง ไอ้ฌอห์ณมันรักพร้อมรักมากนะลุง แล้วมันก็รักกิ๊บด้วย ลุงจะใจร้ายไปแล้ว”“ไอ้ไฟ ข้าจะบอกเอ็งให้นะ ตอนนี้ไอ้กิ๊บมันไม่อยู่ที่นี่