All Chapters of Remind เมียของเล่น: Chapter 11 - Chapter 20

เวลาเที่ยงครึ่งเฮียฌอห์ณกลับมาถึงบ้านพร้อมกับเค้กร้านดังในอำเภอ แล้วก็ข้าวสองกล่อง เกาเหลาเป็ดหนึ่งถุง กิ๊บรู้สึกตัวตื่นก่อนลูกสาวจึงออกมานอกห้องถึงได้เห็นเฮียฌอห์ณนั่งดูทีวีอยู่“มานานแล้วเหรอคะ”“สิบนาทีได้ กินข้าวเลยไหม เดี๋ยวลูกตื่น”“ค่ะ” คำตอบของกิ๊บทำให้เฮียฌอห์ณลุกจากโซฟาเดินมาที่โต๊ะกินข้าวเฮียเปิดดูข้าวในกล่องแล้ววางมันลงที่โต๊ะตรงหน้ากิ๊บ ในกล่องนี้คือข้าวขาหมูที่เน้นหนังมัน พริกกับกระเทียมให้มาเยอะมาก ๆ โคตรจะถูกใจกิ๊บเลย ส่วนกล่องของเฮียเป็นข้าวมันไก่ที่ไม่มีหนัง เดาว่าร้านที่เขาซื้อเป็นร้านที่อยู่เยื้อง ๆ ร้านเค้ก ร้านนี้เขาขายมานานมาก กิ๊บชอบไปกิน ตอนที่คบกับเฮียก็ชอบไปกินข้าวร้านนี้ด้วยกันบ่อย ๆ กิ๊บชอบสั่งข้าวขาหมูเน้นหนังกินกับพริกกระเทียม ตอนนั้นเฮียยังแซวว่า ‘เบา ๆ พริกไม่ใช่ถั่วฝักยาว’ เฮียฌอห์ณ์เขาก็จะสั่งข้าวมันไก่ไม่มีหนัง เขาบอกว่าเขาไม่ชอบกินหนังเพราะมันมัน ได้ยินครั้งแรกกิ๊บกลอกตามองบน ช่างไม่รู้จักของอร่อย เกิดมาเสียชาติเกิดก็เลยเป็นเหตุที่ว่าเมื่อไหร่ที่เฮียไปซื้อเค้กให้ลูกก็จะได้ข้าวร้านนี้มาฝากแม่ของลูก เขาซื้อมาโดยไม่ถาม กิ๊บก็กินโดยไม่พูดเพราะมันคืออ

ดาวเหนือเดินมานั่งข้าง ๆ คว้ามือกิ๊บไปจับ มองหน้ากิ๊บด้วยสีหน้ากังวล จากนั้นเธอก็พูด “เราสองคนเป็นเพื่อนกันมานานมาก เมื่อก่อนมีอะไรแกก็เล่าให้เค้าฟังตลอด แต่ว่าตั้งแต่แกแต่งงานกับเฮียฌอห์ณแกก็ไม่เคยพูดเรื่องเฮียฌอห์ณเลย เค้าเป็นห่วงแกนะ อยากให้แกพูดความรู้สึกที่เก็บไว้ออกมาบ้าง การที่แกไม่พูดอะไรเลยแบบนี้มันไม่ดีต่อตัวแกเลย เค้าไม่อยากให้แกเก็บไว้คนเดียว”“ไม่ใช่ว่าเค้าไม่อยากพูดเรื่องนี้กับแกนะดาว แต่เค้าไม่รู้ว่าพูดไปแล้วมันจะได้อะไร ยิ่งพูดถึงเรื่องเลว ๆ ที่เขาเคยทำมันก็ยิ่งทำให้ใจเค้าไม่สงบ แรก ๆ เค้าโกรธ เค้าเสียใจ เค้าสิ้นหวัง คือทุกอย่างที่เป็นพลังลบอะมันสาดเข้ามาหาเค้าหมดเลย กว่าจะผ่านความรู้สึกพวกนั้นมาได้มันไม่ง่าย แกก็รู้ว่าเค้าเกือบจะผ่านมันมาไม่ได้ เค้าเกือบทำอะไรแย่ ๆ สำเร็จแล้ว ถ้าเกิดเรื่องวันนั้นสำเร็จจริง ๆ เด็กน้อยคนนี้คงไม่ได้อยู่ตรงนี้ เค้าเองก็คงไม่ได้อยู่ที่นี่เหมือนกัน” กิ๊บมองลูกสาวที่กำลังนั่งต่อตัวต่อ“เค้ารู้ว่าแกยังโทษตัวเองเรื่องนั้น แต่ว่าเรื่องนั้นมันไม่ใช่ความผิดของแกนะกิ๊บ คนเรามีช่วงเวลาชั่ววูบหนึ่งกันได้ เรื่องที่ผ่านมามันก็ผ่านไปแล้ว ตอนนี้แกก็เป็น

“เฮียซื้อต้มเลือดหมูมา ซดร้อน ๆ จะได้โล่ง เดี๋ยวไปอุ่นให้” เฮียฌอห์ณเดินกลับเข้าครัวไปอีกรอบ เมื่อคืนเขากลับมาตอนไหนนะ แล้วทำไมถึงต้องมาทำดีกับเธอแบบนี้ เพื่อลูกเหรอ ถ้าเพื่อลูกก็ทำดีแค่กับลูกสิ อย่ามาทำดีกับกิ๊บอย่านะ ไม่อยากเสียใจอีกแล้ว เรื่องเมื่อคืนยังเจ็บใจอยู่นะ ทิ้งเมียที่ถูกต้องตามกฎหมายไปหาแฟนเก่าทั้งอย่างนั้นได้ยังไง ประเจิดประเจ้อ แทนที่จะแอบไปเจอเพื่อรักษาหน้ากิ๊บกับพ่อหน่อย ใจร้ายขนาดนั้น เช้านี้มาทำให้รู้สึกเหมือนห่วงใยทำไมบ้าไปแล้ว คิดฟุ้งซ่านอะไรไปเรื่อย คนที่เขารักคือแฟนที่เขาคบมาเป็นสิบปีนู่น เมื่อคืนเขายังไปด้วยกันอยู่เลย หล่อนไม่ได้สำคัญจ้ะกิ๊บ อย่าเพ้อเจ้อไปเรื่อย“ขอบคุณค่ะ” ต้มเลือดหมูกับข้าวเปล่าร้อน ๆ วางที่โต๊ะตรงหน้า ร้านนี้เป็นร้านเด็ดที่ดาวเหนือชอบ ร้านอยู่ค่อนข้างไกลจากบ้านมาก ๆ เฮียฌอห์ณเป็นคนไม่ชอบสั่งไรเดอร์ เขาชอบพูดว่าขี้เกียจโหลดแอพ ขี้เกียจนั่นนี่ยุ่งยาก ไปซื้อเองขี่รถชมวิวไปในตัวดีกว่า “ไปซื้อเองเหรอคะ”“อื้ม ไปซื้อก่อนแล้วค่อยกลับมารับลูก พาลูกไปซื้อหมูปิ้งหน้าปากซอยร้านประจำของลูก”“ไปธุระเหรอคะถึงได้ไปซื้อต้มเลือดหมูไกลขนาดนั้น” สติที่ยังมาไ

“เธอนี่มันเป็นขี้เมาที่จำอะไรไม่ได้เลยเนอะ”“...” ทั้งชีวิตกิ๊บเมาแค่ครั้งเดียวคือในงานแต่งเพื่อน ถึงจะจำอะไรไม่ค่อยได้ แต่ก็มั่นใจว่าไม่รู้จักผู้ชายคนนี้ ที่งานแต่งของดาวเหนือใบหน้าผู้ชายคนนี้ไม่มีในความทรงจำ เขาน่าจะลองเชิงเธอมากกว่า คิดว่าทรงเธอเหมือนคนชอบเที่ยวกลางคืน กินเหล้าเมาใครหิ้วไปไหนก็ไปสินะ“เธอแม่งทำฉันโดนต่อยฟรีแล้วยังมาปั้นหน้านิ่งอีก ถามจริงเพิ่งเคยกินเหล้าเหรอถึงได้จำอะไรไม่ได้ขนาดนั้น”“นายพูดเรื่องอะไร” เธอนี่นะทำคนถูกต่อย บ้า จะมีเรื่องแบบนั้นที่ไหน“เฮ้อ...”“ไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด”“ที่งานแต่งเฮียไฟไง”“นายรู้จักเฮียไฟได้ไง” อ้าว เค้าลางเริ่มมาแล้วสิ“ใครบ้างไม่รู้จักเฮียไฟ”“แล้วยังไง ทำไมถึงบอกว่าฉันทำให้นายโดนต่อย”“ถ้าเธอจะจำไม่ได้ก็ช่างมันเถอะ”“อืม” ช่างมันก็ช่างมัน ไม่ซักไซ้อยู่แล้ว ไม่มีความจำเป็นต้องสนใจ ไม่น่าจะใช่เรื่องสำคัญอะไร“เธอรู้ชื่อฉันไหม”“ไม่อะ ทำไมต้องรู้”“ก็เป็นเพื่อนกันไง ฉันชื่อเฟิร์ส”“อื้ม” ไม่ได้อยากเป็นเพื่อนด้วยสักหน่อย ที่มาเรียนเพราะอยากได้วุฒิที่สูงขึ้นหน่อยเผื่อพ่อจะภูมิใจในตัวลูกสาวคนนี้บ้าง“ในเมื่อเรารู้จักกันแล้ว เลิกเรียนไ

“ช่วงนี้มึงเป็นอะไรวะ หน้าเหมือนคนขี้ไม่ออก” เฮียไฟมองเพื่อนรักที่มานั่งดื่มหน้าบ้านเขา ตั้งแต่กลับมาจากฮันนีมูนก็ไม่ได้ออกไปเที่ยวที่ไหน ถ้าอยากปาร์ตี้กับเพื่อนก็ให้เพื่อนมากินเหล้าที่บ้านเพราะไม่อยากให้ดาวเหนือออกจากบ้านดึกดื่น กลัวพักผ่อนไม่เพียงพอเป็นอันตรายกับลูกในท้อง คนเห่อลูกเห่อเมียก็อาการประมาณนี้“มันไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก ก็แค่เดี๋ยวนี้มีคนมาเกาะแกะแม่ของลูกมัน” เฮียทูผู้ชายที่รักความโสดเป็นชีวิตจิตใจเอ่ยด้วยใบหน้ามีความสุข ไอ้คนที่พูดตลอดว่าไม่รักทีตอนนี้จะเป็นจะตายเพราะมีคนมาสนใจเมีย“ใครวะ”“น้องชายไอ้โฟมอะ”“อ้อ เฟิร์สอะเหรอ มันก็เป็นคนดีนะ หล่อด้วย ดูเหมาะสมกับกิ๊บ”“เหมาะสมอะไร กูที่เป็นผัวนั่งอยู่ตรงนี้คนอื่นจะมาเหมาะสมได้ยังไง”“มึงหวงหรือมึงหึง”“มึงถามผิดแล้วไอ้ถา มึงต้องถามมันว่ามึงรักน้องกิ๊บเหรอ”“อะ งั้นกูถามใหม่ มึงรักน้องกิ๊บเหรอไอ้ฌอห์ณ”“...” ไม่มีคำตอบจากปากคนปากหนักตลอดสองอาทิตย์มานี้นับตั้งแต่เฮียฌอห์ณไปส่งกิ๊บที่วิทยาลัย พากิ๊บไปซื้อกระโปรงใหม่ ดูเหมือนว่ากิ๊บจะมีผู้ชายเข้ามาในชีวิต ดูเหมือนว่ากิ๊บจะคุยกับไอ้คนนั้นทุกวัน จับโทรศัพท์ก็บ่อย ไม่รู้จะจับท