All Chapters of Remind เมียของเล่น: Chapter 41 - Chapter 50

“เอ็งกลับมาก็ดี พรุ่งนี้ไปเซ็นใบหย่ากับมันซะ พ่อได้ยินว่าทั้งที่ยังไม่หายดีแต่มันขอออกจากโรงพยาบาลทุกวัน” ผู้ใหญ่กุ้งเอ่ยเมื่อลูกสาวเดินมานั่งเก้าอี้ข้าง ๆ“จ้ะพ่อ” ยังไม่พร้อมจะเจอหน้าเขา เธอยังไม่พร้อมเผชิญความจริง ทว่าหากรอให้พร้อมก็ไม่รู้เมื่อไหร่ ไม่ว่าช้าหรือเร็วยังไงก็ต้องหย่า ถ้าอย่างนั้นพร้อมไม่พร้อมก็หย่าซะให้มันจบเรื่องหย่าถือว่าเคลียร์แล้วแต่เรื่องลูกในท้องอีกคนเธอต้องบอกพ่อก่อนที่พ่อจะมารู้ทีหลัง พ่อควรรู้จากปากเธอที่เป็นลูกสาว ทำใจอยู่สองนาที เสียงหวานเอ่ยเบา ๆ “พ่อ”“ว่ายังไง มีอะไรไม่สบายใจเอ็งบอกพ่อมาเลย พ่อคนนี้จะช่วยเอ็งเอง” รู้อยู่ว่าสีหน้าลูกไม่ดี ผู้ใหญ่กุ้งคิดว่าลูกเสียใจจะมีสีหน้าแบบนี้มันไม่แปลกและแกพร้อมรับฟังลูก“…ในท้องหนูมีเด็กอีกคน” พูดจบก็ก้มหน้าไม่กล้าสบตาพ่อ น้ำตาเธอเอ่อล้นด้วยความรู้สึกผิด เธอมักทำให้พ่อเสียใจตลอด หากย้อนเวลากลับไปเธอจะอยู่ในกรอบที่พ่อวางไว้ให้ เธอจะไม่ดื้อ ไม่มีวันทำพ่อเสียใจผู้ใหญ่กุ้งเห็นลูกสาวตัวสั่นก็ลุกมาหาลูกสาว แกวางมือลูบศีรษะลูกเบา ๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฐานะอย่างพ่อเลี้ยงหลานอีกคนสบายจะตาย เอ็งไม่

“ไม่หย่าแล้วจะยังไง จะมีสองบ้านสามบ้านงั้นเหรอ แบบนั้นกิ๊บไม่เอาหรอกนะ กิ๊บรู้ดีว่ากิ๊บมาทีหลัง กิ๊บเป็นแค่ของเล่น แต่กิ๊บจะไม่ยอมเป็นเมียน้อยเมียหลวงอะไรทั้งนั้น”“ไปกันใหญ่แล้ว มีเรื่องแบบนั้นที่ไหนกัน เฮียไม่ได้มีใคร”“เหอะ ไม่มีใครได้ยังไง แฟนเฮียท้องไม่ใช่เหรอหรือเฮียจะบอกว่าไม่ใช่เรื่องจริง เฮียคิดว่ากิ๊บโง่มากหรือไง คิดจะทำเนียนหลอกกิ๊บไปถึงเมื่อไหร่”“มาร์ท้องก็จริง แต่เด็กไม่ใช่ลูกเฮีย”“อย่ามาหลอกกิ๊บ กิ๊บไม่โง่ คนที่มันรักกันมากตัดกันไม่ขาด แอบไปหากันตลอดมีเหรอจะไม่เอากัน เห็นกิ๊บยอมก็คิดว่ากิ๊บโง่มากเหรอ” พูดขึ้นมาก็เกิดอารมณ์ เธอนึกอยากฟาดเขาแรง ๆ ทว่าเขาที่แขนคล้องผ้าไว้และใบหน้ายังมีรอยช้ำทำให้เธอไม่กล้าลงมือ“เฮียยอมรับว่าเฮียผิดที่เมื่อก่อนมาร์อยากเจอ...เฮียก็พร้อมไปหา แต่ที่ไปหามาร์ทุกครั้งตั้งแต่วันที่เฮียบอกเลิกมาร์ เฮียสาบานได้เลยว่าเฮียกับมาร์ไม่เคยนอนด้วยกัน เหตุผลที่เฮียไปหามาร์ทุกครั้งก็เพราะรู้สึกผิดที่ทิ้งมาร์ เวลาที่มาร์บอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วยเฮียก็เลยไม่ปฏิเสธ แต่อย่างที่กิ๊บรู้ตั้งแต่งานแต่งไอ้ไฟเฮียก็ไม่ติดต่อมาร์อีก กระทั่งล่าสุดมาร์มาที่ร้านเกม บอกมี

เช้าวันนี้กิ๊บอยู่ที่โรงพยาบาล เมื่อคืนนี้กลับเข้ามาในห้องนอนลูกสาวกับพ่อของลูกนอนกอดกันหลับทั้งคู่ กิ๊บมองภาพที่อบอุ่นอยู่ครู่ใหญ่จึงนอนอีกฝั่งข้างลูกสาว ประมาณตีสี่มือเฮียฌอห์ณยื่นมาโดนตัวเธอ ความร้อนที่มาจากมือของเขาทำให้เธอรู้สึกตัว มือเขาร้อนขึ้นเรื่อย ๆ กระทั่งเธอทนเฉยไม่ไหวจึงลุกขึ้นมาแตะที่หน้าผากของเขา เขาตัวร้อนมาก สิ่งแรกที่ทำคืออุ้มลูกสาวให้ห่างจากเฮีย เพราะถ้าติดไข้กันขึ้นมาแย่แน่ ๆกิ๊บเช็ดตัวอยู่หลายนาทีไข้ก็ไม่ลงเธอจึงตัดสินใจเรียกพ่อให้มาช่วยพยุงเขาไปโรงพยาบาล ลูกสาวก็ได้หอบมาด้วยเนื่องจากไม่มีผู้ใหญ่อยู่บ้าน มาถึงหมอก็ให้แอดมิท หมอบอกว่าแผลของเขาอักเสบ อีกทั้งยังตากฝนอาการจึงหนักเมื่อตอนหกโมงครึ่งผู้ใหญ่กุ้งกลับบ้านเนื่องจากมีประชุมที่อำเภอ ผู้ใหญ่กุ้งเอายัยหนูพร้อมรักกลับไปด้วย แกกลัวหลานสาวจะติดไข้จึงเสนอความคิดให้เอาไปฝากไว้กับปู่สันย่าบัว ย่าบัวรู้ข่าวว่าเหลนตัวน้อยจะไปหาก็รีบหาของกินไว้รอสุดท้ายแล้วครอบครัวเธอกับครอบครัวเขาก็ตัดกันไม่ขาด“มันเป็นไงบ้าง” เป็นคำถามของเฮียทู รู้ว่าเพื่อนกลับเข้าโรงพยาบาลเฮียทูก็รีบมาเยี่ยม“แผลอักเสบค่ะ”“เฮียบอกให้มันใจเย็น ๆ มั

“กินข้าวค่ะ” กิ๊บลากรถเข็นอาหารมาที่หน้าเฮียฌอห์ณ อาหารเที่ยงพร้อมยามาส่งเรียบร้อย จะเหลือก็แต่ให้คนป่วยกิน เธอน่ะไม่อยากป้อนเขา แต่ติดตรงที่แขนเขาหัก เพื่อนเขาก็กลับตั้งแต่เธอกลับเข้ามาในห้องตอนสิบโมงเช้า หลังจากที่เฮียทูกลับไปภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ กิ๊บนั่งดูซีรีส์แก้เครียด การจดจ่อกับอะไรสักอย่างจะทำให้ไม่สนใจสิ่งรอบข้างได้ชั่วคราว“ทำให้กิ๊บลำบากเลย” เขาเอ่ยเมื่อเธอใช้ช้อนตักข้าวเตรียมป้อนเขา“ไม่อยากให้ลำบากก็รีบหายสิ ไม่อยากนอนโรงพยาบาลนาน ๆ หรอกนะ สงสารลูก”“ปล่อยเฮียไว้ที่นี่ก็ได้ กิ๊บกลับไปหาลูกเลย”“คิดว่ากิ๊บเป็นคนใจร้ายขนาดที่จะให้ปู่ย่ามาคอยดูแลเฮียหรือไง” ถ้าทิ้งเขาไว้ก็ต้องเดือดร้อนย่าบัวมาอยู่เป็นเพื่อน เป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่จะทิ้งให้คนป่วยอยู่คนเดียว“ขอโทษที่พูดไม่คิด เฮียแค่ไม่อยากเป็นภาระกิ๊บ”“ถ้าไม่อยากเป็นภาระก็รีบกินข้าว กินยาจะได้หายเร็ว ๆ ลูกคิดถึงไม่รู้หรือไง”“ครับ” น้ำเสียงที่ไร้ความรู้สึก ใบหน้าเฉยชาของเธอทำให้เขาเจ็บปวดใจ เหมือนว่าทุกอย่างจะวนกลับไปที่จุดเริ่มต้นการใช้ชีวิตคู่ แต่เรื่องมันแย่กว่าเดิมหลายเท่า“แล้วเจ็บหรือเปล่า” เห็นใบหน้าหดหู่ของเ

หนึ่งเดือนผ่านไปเฮียฌอห์ณนอนโรงพยาบาลประมาณสองอาทิตย์ก็ได้ออกมารักษาตัวที่บ้าน เป็นช่วงเวลาสองอาทิตย์ที่กิ๊บเหนื่อยกับการเดินทางไปมาระหว่างบ้านกับโรงพยาบาลออกจากโรงพยาบาลก็กลับมาอยู่บ้าน ยัยหนูพร้อมรักดีใจมากที่ได้กลับมาอยู่ที่ห้องนอนห้องเดิมอีกครั้ง ได้อยู่กับพ่อและแม่ด้วยแม้เหตุการณ์จะคลี่คลายและผ่านมาสักพักแล้วแต่ว่ากิ๊บก็ยังไม่เข้าใกล้เฮียฌอห์ณและก็ไม่ให้เฮียฌอห์ณเข้าใกล้เกินความจำเป็น อย่างเช่น เขาไม่สิทธิ์เดินเข้ามากอดมาหอมตามอำเภอใจอย่างเมื่อก่อน เขากับเธอแตะต้องตัวกันแค่ยามจำเป็น ออกจากโรงพยาบาลมาได้สองอาทิตย์แขนที่หักของเฮียฌอห์ณดีขึ้นมาก อาการโดยรวมนับว่าใกล้หายดีแม้จะเห็นคลิปหลักฐานทว่าผู้ใหญ่กุ้งไม่ขอโทษลูกเขย ทั้งยังบอกด้วยความมั่นใจอีกว่ามันคือการลงโทษที่เขาติดต่อแฟนเก่า ทำให้ลูกสาวแกชอกช้ำมาหลายปี แกยังขู่อีกว่าถ้ามีอีกเขาไม่มีทางได้เจอเมียกับลูก เฮียฌอห์ณที่กลัวพ่อตาก็พยักหน้าพร้อมกับขานรับ ครับ ครับ ครับ สำหรับเฮียฌอห์ณแล้วขอแค่ผู้ใหญ่กุ้งเปิดทางให้ ต่อให้ง้อขอคืนดีกับกิ๊บยากแค่ไหนก็ไม่ใช่ปัญหา เขาทนได้ แค่ได้อยู่บ้านหลังเดียวกับเธอ ได้เห็นหน้าเธอกับลูกมันเป็นสิ่ง