ประตูเหล็กหนาที่กั้นขวางอุโมงค์สนิมค่อยๆ เลื่อนเปิดออกจนสุด เผยให้เห็นทางเดินเบื้องหน้าที่แตกต่างจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง มันคือโถงทางเดินยาวสีขาวสะอาดตาที่ปูด้วยกระเบื้องเซรามิกชนิดพิเศษ ผนังทั้งสองข้างฝังด้วยเส้นไฟ LED สีฟ้าอ่อนที่วิ่งเป็นจังหวะชีพจร อากาศภายในนี้เย็นฉ่ำและไร้กลิ่นอับชื้น มีเพียงกลิ่นหอมจางๆ ของโอโซนและน้ำยาฆ่าเชื้อ ซึ่งขัดแย้งกับคราบเลือดและโคลนตมที่เปรอะเปื้อนอยู่บนตัวของก้องภพ ไวท์ และเคน อย่างสิ้นเชิงที่ปลายสุดของทางเดินนั้น มีเงาร่างของชายคนหนึ่งยืนหันหลังให้พวกเขา เขาสวมชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์ตัดเย็บอย่างประณีตแบบโลกยุคเก่า ผมสีดอกเลารวบตึงเป็นระเบียบ มือทั้งสองข้างไพล่หลังมองดูจอมอนิเตอร์ขนาดยักษ์ที่กำลังแสดงผลกราฟิกของเครือข่ายทศกัณฐ์ทั่วทั้งพระนคร"ยินดีต้อนรับสู่ 'ห้องพยากรณ์' (The Oracle Chamber)..." ชายผู้นั้นเอ่ยขึ้นโดยไม่หันมามอง เสียงของเขาทุ้มลึกและกังวานประดุจระฆังวัดที่ตีในยามเช้า "ข้ารอคอยการมาถึงของบุตรแห่งสิงห์ภพมานานกว่าทศวรรษแล้ว"ก้องภพกระชับด้ามดาบเลเซอร์ในมือแน่น แสงสีทองจากพลังอวตารขั้นที่สองเริ่มไหลเวียนที่ฝ่ามือ "คุณเป็นใคร? และรู้รหัสลั
Baca selengkapnya
Masuk
