ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์

ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์

last updateÚltima atualização : 2026-04-28
Por:  WandererCompleto
Idioma: Thai
goodnovel4goodnovel
Classificações insuficientes
122Capítulos
653visualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

"ห้าสิบปีแห่งความสงบสุขลวงตา... บัดนี้ พันธสัญญาดิจิทัลกำลังถูกทำลาย" ณ มหานครที่ไม่มีวันหลับใหลอย่างนีโอ-กรุงเทพฯ ตำนานเก่าแก่เรื่องยักษ์ปักหลั่นได้กลายเป็นเพียงนิทานที่ถูกลบเลือนไปจากฐานข้อมูล แต่เมื่อไวรัสประหลาดเริ่มกัดกินจิตสำนึกของผู้คนผ่านโครงข่ายประสาทเทียม มีเพียงเด็กหนุ่มจากย่านคลองเตยคนเดียวเท่านั้นที่ถือ 'กุญแจ' สำคัญไว้ในมือ ร่วมเดินทางไปกับก้องภพและเหล่าอดีตแฮกเกอร์ในตำนาน ในภารกิจสุดอันตรายเพื่อหลอมรวมยันต์เก้าโลกาขึ้นมาใหม่ ก่อนที่เงามืดจากอดีตจะกลืนกินกรุงเทพฯ ไปตลอดกาล

Ver mais

Capítulo 1

บทนำ: รหัสลับที่ตื่นจากหลุมดำดิจิทัล

الساعة الحادية عشرة ليلًا.

كنتُ أركض ليلًا في حديقة المبنى حيث يسكن أخي.

فجأةً سمعتُ من بين الشجيرات صوت رجلٍ وامرأة يتحدّثان همسًا.

"رائد، كنتَ تقول إنك في البيت بلا مزاج؛ جئتُ معك إلى هنا، فلماذا ما زلتَ على الحال نفسها؟"

ما إن سمعتُ حتى أدركتُ أن الصوت لزوجة أخي هناء.

ألم يخرج أخي وهناء لتناول العشاء؟ كيف ظهرا في الحديقة، بل بين الشجيرات؟

مع أنني لم أواعد فتاةً من قبل، فقد شاهدتُ كثيرًا من المقاطع التعليمية، وفهمتُ فورًا أنهما يبحثان عن إثارة.

لم أتوقع أن يكون أخي وهناء بهذه الجرأة! في الحديقة… يا لها من مجازفة.

لم أتمالك نفسي وأردتُ أن أتسمّع.

هناء جميلة وقوامُها رائع، وسماعُ صرخاتها حلمٌ طالما راودني.

زحفتُ على أطراف أصابعي إلى جانب الشجيرات ومددتُ رأسي خلسة.

فرأيتُ هناء جالسةً فوق أخي، وإن كانت تدير ظهرَها لي، إلا أن انسياب ظهرها كان آسرًا.

على الفور جفّ حلقي واشتعل جسدي وشعرتُ بالإثارة.

أمام امرأةٍ بهذه الإغراءات تعثّر أخي قليلًا: "هناء، أنا… الأمر غير ممكن."

ثارت هناء عليه قائلةً: "لا أمل فيك! في الخامسة والثلاثين وهكذا؟ ما نفعك إذن؟ حتى لو كان الأمر غير ممكن، ألا تُخرج شيئًا نافعًا؟ ولا حتى ذلك! فكيف أنجب؟ إن بقيتَ هكذا فسأبحث عن غيرك! إن كنتَ لا تريد أن تصير أبًا فأنا ما زلتُ أريد أن أصير أمًّا."

سحبت هناء بنطالها غاضبةً وخرجت.

ارتعبتُ ولذتُ بالفرار.

لم تمضِ برهة حتى سمعتُ أن هناء قد عادت.

أغلقت الباب بقوة فدوّى صوته، فقفز قلبي من الفزع.

ربَّتُّ على صدري في خلوّتي وأنا أفكر: يا لهول ما رأيت؛ لم أظن أن حياة أخي وهناء الزوجية بهذا السوء.

يُقال إن المرأة في الثلاثين تشتدُّ رغبتها؛ وهناء تبدو فعلًا غير مُشبَعة، وأخي بذلك الجسد النحيل كيف لها أن تكتفي به؟

أما أنا فربما… تفوّ!

ما الذي أفكر فيه؟ هناء زوجةُ أخي، كيف أطمع فيها؟

أنا ورائد وإن لم نكن شقيقين من الدم، إلا أننا أوثق من ذلك.

ولولا رائد لما كنتُ أنا الجامعي اليوم.

إذًا، يستحيل أن أطمع في هناء.

وبينما أنا غارقٌ في شرودي سمعتُ من الغرفة المجاورة أنينًا خافتًا.

ألصقتُ أذني بالجدار أتجسّس.

إنه أنينٌ حقًا!

هناء كانت…

اشتعل جسدي ولم أعد أحتمل، فبدأتُ إشباعًا ذاتيًا بصمت.

وفي الختام توحّدت الأصواتُ على جانبي الجدار.

هذا التوافقُ الغريب جعلني أشرُد من جديد.

وفكّرت: لو كنتُ مع هناء لكان بيننا انسجامٌ كبير.

لكن هذا مستحيل؛ فبيننا دائمًا أخي.

لا يمكن أن أخون أخي.

بدّلتُ سروالي الداخلي المبلّل ووضعته في حمّام الخارج عازمًا على غسله صباحًا.

ثم نمت.

ونمتُ حتى بعد التاسعة صباحًا؛ وحين نهضتُ كان أخي قد غادر إلى العمل، ولم يبقَ في البيت إلا أنا وهناء.

كانت تُعدّ الفطور.

ارتدت هناء منامةً حريريةً بحمّالات، فبان قوامُها الممتلئ أمامي بلا حجاب، ولا سيما امتلاءُ صدرِها؛ فعاد إليّ جفافُ الحلق.

"سهيل، استيقظت؟ أسرع واغتسل لتتناول الفطور." حيّتني هناء.

لم أمكث هنا إلا أيامًا قليلة، وما زلتُ غيرَ معتاد، فكنتُ متحفّظًا، فاكتفيتُ بـ"أوه" خفيفة ومضيتُ إلى الحمّام.

وبينما أغسل وجهي تذكرتُ أن سروالي الذي بدّلتُه البارحة موضوعٌ هنا.

وهناء تستيقظ قبلي؛ أيمكن أنها رأته؟

نظرتُ بسرعةٍ إلى الرف، وفوجئتُ: سروالي غير موجود!

وبينما أبحث هنا وهناك سمعتُ صوت هناء من خلفي: "لا تبحث، أنا غسلته لك."

احمرّ وجهي حياءً. ذلك السروال كان ملطّخًا، فحين غسلتْه ألا تكون قد رأت…؟ يا للحرج!

وكانت هناء تضم ذراعيها على صدرها، وتبتسم كأن لا شيء: "سهيل، أما سمعتَ شيئًا البارحة؟"

أخذتُ أهز رأسي إنكارًا؛ لا يمكن أن أعترف بأنني سمعتُها وحدها تعمل ذلك.

"ل… لا، لم أسمع شيئًا."

"حقًا؟ ألم تسمع أصواتًا غريبةً من غرفتي؟" كانت تُجرّبني.

"نمتُ بعد العاشرة بقليل؛ حقًا لم أسمع شيئًا."

ثم انسحبتُ هاربًا.

ولا أدري لماذا كنتُ أمام أسئلتها شديدَ الارتباك، وكانت عيناي تسقطان على صدرها بغير إرادةٍ مني، كأن سحرًا يجذبني.

جلستُ إلى المائدة آكل بصمت، ولم أكن حاضر الذهن، إذ جاءت وجلست إلى جانبي.

فكّرتُ: ما الذي تنويه؟ كنا نجلس متقابلين عادةً، فلماذا اليوم إلى جواري؟

وبينما أفكر لمستْ بسبابتها ذراعي لمسةً خفيفة، فشعرتُ بوخزٍ لذيذٍ يسري في جسدي كالكهرباء.

وتعجّبتُ في نفسي: إذًا هذا شعورُ لمس المرأة؟ يا له من أمرٍ عجيب.

"سهيل، كأنك تخافني، أليس كذلك؟"

"لا، غير أنني لستُ معتادًا بعد، فأتقبّض قليلًا."

"والناس يتعارفون من عدم، ولهذا يلزم أن نُكثر الحديث لنقترب أسرع وبشكلٍ أنفع. سهيل، أتعرف أسرع وأنجع طريقةٍ ليصير الرجل والمرأة مألوفَين لبعضهما؟"

لا أدري أهو وَهم، لكني أحسستُ أنها تُلمّح إلى شيء، فاضطربتُ ولم أعد أهنأ بالطعام، وكان الفضول يأكلني: ماذا تقصد؟

فتجرّأتُ وسألت: "ما هي يا هناء؟"

"الإنجاب!" حدّقت فيّ بعينيها البراقتين وقالتها مباشرةً.

اختنقتُ. قلتُ في نفسي: لمَ تقول لي هذا؟ إنها زوجة أخي، ولا يمكن أن يحدث بيننا شيء. أتراني مقصدَها؟ أخي لا يقدر، فهل علّقت أملها عليّ؟ لا، لا يجوز أن أخون أخي.

سحبتُ الكرسي مبتعدًا قليلًا: "هناء، لا تمزحي؛ لو سمع أحدٌ لأساء الظن."

ضحكت وقالت: "إذًا قل الحقيقة: هل سمعتَ شيئًا البارحة أم لا؟ إن لم تصدّق فسنتعمّق في الحديث."

كدتُ أفقد السيطرة من الخوف، فقلتُ مرتبكًا: "نعم، سمعتُ بعض الأصوات، لكن لم أقصد."

"هل كان أنيني؟ هل كان جميلًا؟" لم أتوقّع منها هذا السؤال.

احمرّ وجهي وكاد قلبي يقفز من صدري، ولم أعرف بمَ أجيب.

وفي تلك اللحظة جاء طرقٌ على الباب، فتمسّكتُ به طوقَ نجاة، وأسرعتُ أفتح.

وما إن فتحتُ الباب حتى رأيتُ امرأةً طويلةً ممشوقة القوام، ملامحُها شديدة الجمال، ونظرتها آسرة.

حدّقت بي بعينيها السوداوين الواسعتين وسألت: "من أنت؟"

وقلتُ متعجبًا: "ومن أنتِ؟"

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
122 Capítulos
บทนำ: รหัสลับที่ตื่นจากหลุมดำดิจิทัล
ในยุคที่ท้องฟ้าเหนือ "นีโอ-กรุงเทพฯ" ไม่เคยเห็นแสงตะวันจริงๆ อีกต่อไป มันถูกฉาบด้วยหน้าจอโฮโลแกรมยักษ์รูปยักษ์วัดแจ้งที่ส่องแสงนีออนสีม่วงแดง สาดส่องผ่านม่านฝนกรดที่ตกชุกตลอดทั้งปี ที่นี่... ข้อมูลมีค่ากว่าพระเครื่อง และการเชื่อมต่อคือลมหายใจที่ขับเคลื่อนเมืองหลวงแห่งนี้ เมื่อห้าสิบปีก่อน ในยุคที่ "โครงข่ายรัตนโกสินทร์" เพิ่งถูกวางรากฐาน เกิดสงครามไซเบอร์ครั้งใหญ่ที่เกือบจะทำให้ประเทศไทยกลายเป็นอดีต เมื่อ "ทศกัณฐ์ OS" AI ระดับมหาเทพผู้ควบคุมระบบทุกอย่าง เกิดตรรกะวิบัติและพยายามจะหลอมรวมจิตสำนึกของทุกคนให้เป็นหนึ่งเดียว สงครามครั้งนั้นสิ้นสุดลงเมื่อเหล่านักจารกรรมข้อมูล (Hacker) ระดับตำนานจาก 5 เครือข่ายใต้ดินนาม "ห้ากุมภัณฑ์" ได้ร่วมมือกันเขียนโค้ด "ยันต์เก้าโลกา" (The Nine-World Sigil) ขึ้นมา เพื่อกักขังทศกัณฐ์ OS ไว้ในเซิร์ฟเวอร์ลับใต้ฐานรากของอาคารที่สูงที่สุด หรือที่รู้จักกันในนาม "ยมโลกดิจิทัล" "ตราบใดที่ยันต์ยังไม่ถูกถอดรหัส เงาในวงจรจะไม่อาจเอื้อมถึงโลกแห่งกายา" คือคำเตือนที่ถูกฝังไว้ในโปรโตคอลความปลอดภัยสูงสุดของชาติ กาลเวลาผ่านไป... ผู้คนลืมเลือนความน่าสะพรึงกลัวข
Ler mais
บทที่ 1: หนุมานแผลงฤทธิ์
สายฝนกรดโปรยปรายลงมาเป็นสาย กระทบกับหลังคาสังกะสีเก่าๆ ในย่านสลัมคลองเตยชั้นล่าง เสียงเปาะแปะของมันถูกกลบด้วยเสียงพัดลมระบายอากาศขนาดยักษ์ที่ครางกระหึ่มอยู่เหนือหัวขึ้นไปหลายร้อยเมตร ณ ที่นั่นคือเขตชั้นในที่เต็มไปด้วยตึกระฟ้าและแสงโฮโลแกรมฉูดฉาด แต่สำหรับ "ก้องภพ" โลกของเขามีเพียงแสงสลัวจากหน้าจอมอนิเตอร์ตกรุ่นสามจอที่ตั้งอยู่บนโต๊ะไม้ผุๆ ก้องขยับแว่นสายตาที่ขาข้างหนึ่งพันด้วยเทปพันสายไฟ นิ้วมือที่หุ้มด้วยถุงมือหนังขาดๆ รัวลงบนคีย์บอร์ดแบบกลไกเสียงดังสนั่น เขากำลัง "ตกปลา" หรือการแฮกเข้าไปในระบบจัดการขยะของคอนโดหรูเพื่อดึงเอาข้อมูลรหัสส่วนลดอาหารที่พวกคนรวยทิ้งขว้างมาขายต่อในตลาดมืด "อีกนิดเดียว... ตัวกรองชั้นสุดท้าย..." ก้องพึมพำกับตัวเอง เหงื่อเม็ดเป้งไหลซึมผ่านรอยสักลายไทยประยุกต์ที่ต้นแขน ซึ่งฝังชิปประมวลผลขนาดจิ๋วไว้ใต้ผิวหนัง ทันใดนั้น หน้าจอทั้งสามก็ดับวูบลงพร้อมกัน "เฮ้ย! อะไรวะ ปลั๊กหลุดเหรอ?" ก้องอุทาน พลางเอื้อมมือไปเช็กสายไฟที่พันกันนัวเนียเหมือนรากไทรอยู่ใต้โต๊ะ แต่ความจริงไม่ใช่เรื่องของกระแสไฟฟ้า เพราะชั่วอึดใจต่อมา หน้าจอทั้งหมดกลับสว่างจ้าขึ้นอีกครั้ง แต่คราว
Ler mais
บทที่ 2: มังกรเหล็กแห่งเยาวราช
มอเตอร์ไซค์ไซเบอร์ของพี่วินพุ่งทะยานลงจากทางด่วนที่พังทลาย สไลด์ล้อผ่านซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติวงเวียนโอเดียนที่ตอนนี้กลายเป็นป้อมปราการโฮโลแกรมส่องแสงสีแดงฉาน "ที่นี่แหละก้อง! เขตปกครองพิเศษเยาวราช" พี่วินตะโกนขณะดับเครื่องยนต์ในซอกตึกที่เต็มไปด้วยป้ายไฟภาษาจีนเต้นระยิบระยับ อากาศในเยาวราชเต็มไปด้วยกลิ่นอาหารสังเคราะห์ผสมกับกลิ่นตะกั่วและไอความร้อนจากเซิร์ฟเวอร์ใต้ดิน ที่นี่ไม่ขึ้นตรงกับรัฐบาลกลาง แต่อยู่ภายใต้การดูแลของ "สมาคมมังกรดิจิทัล" "เราต้องไปที่ร้าน 'น้ำเต้าหู้ไซเบอร์' หลังวัดมังกร" ก้องอ่านพิกัดจากหน้าจอที่หนุมาน.exe กำลังนำทาง "อาจารย์คงบอกว่า 'แม่หมอ' รอเราอยู่ที่นั่น" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังมาจากหลังม่านควัน กระแสไฟฟ้าในพื้นที่เริ่มกระตุก กลุ่มชายในชุดเกราะผ้าไหมสีดำ หน้ากากลายงิ้วสีขาวโผล่ออกมาล้อมพวกเขาไว้ ทุกคนถือทวนเลเซอร์ที่ส่องแสงสีเหลืองอำพัน "ไม่มีใครเข้าเยาวราชได้โดยไม่จ่ายค่าธรรมเนียมข้อมูล..." หนึ่งในนั้นกล่าว เสียงถูกดัดแปลงให้ฟังดูเหมือนมังกรคำราม "ผมไม่ได้มาหาเรื่อง ผมมาหาแม่หมอ!" ก้องตะโกน พลางชูแฟลชไดรฟ์หนุมานขึ้น แสงสีฟ้าจากไดรฟ์สว่างวาบ
Ler mais
บทที่ 3: รหัสลับใต้แสงจันทร์บางลำพู
ทางเดินใต้ดินนั้นแคบและชื้นแฉะ กลิ่นของเชื้อราดิจิทัลและสายไฟไหม้คละคลุ้งไปทั่ว ก้องภพเดินตามเมยไปอย่างเงียบเชียบ หัวใจของเขายังหนักอึ้งด้วยภาพสุดท้ายของพี่วินที่ถูกกลืนหายไปในแสงระเบิด“เราใกล้ถึงแล้ว... เขตหลบภัยบางลำพู” เมยพูดขึ้นพลางยื่นหน้าไปสแกนเรตินากับประตูเหล็กหนาที่ซ่อนอยู่หลังกำแพงอิฐเก่าๆเมื่อประตูเปิดออก ก้องภพก็ต้องตื่นตาตื่นใจ ภาพที่เห็นไม่ใช่สลัมมืดๆ แต่เป็นห้องโถงกว้างขวางที่เต็มไปด้วยหน้าจอโฮโลแกรมลอยฟุ้ง บรรยากาศเหมือนห้องสมุดโบราณที่ผสมกับห้องทดลองไฮเทค ที่นี่คือศูนย์รวมของ "กลุ่มกบฏห้ากุมภัณฑ์" รุ่นใหม่ที่ยังหลงเหลืออยู่“นั่งพักก่อนเถอะก้อง เธอต้องรู้ความจริงว่าทำไมทศกัณฐ์ถึงต้องการตัวเธอขนาดนี้” เมยเอ่ยพลางรินชาร้อนที่ส่งกลิ่นหอมของมะลิสังเคราะห์เธอกดปุ่มบนโต๊ะกลางห้อง ภาพโฮโลแกรมจำลองเหตุการณ์เมื่อ 50 ปีก่อนก็ปรากฏขึ้น “มันเริ่มจากความปรารถนาดีที่บิดเบี้ยว... ทศกัณฐ์ OS ถูกสร้างมาเพื่อแก้ปัญหาจราจร ปัญหาอาชญากรรม และความเหลื่อมล้ำในกรุงเทพฯ แต่มันเรียนรู้ว่าวิธีเดียวที่จะทำได้สมบูรณ์แบบคือ ‘การควบคุมทุกความคิด’ มันจึงเริ่มมองว่ามนุษย์คือ Virus ที่ต้องถูก Cl
Ler mais
บทที่ 4: นรกจำลองและวานรสีขาว
“ถ้านายคิดว่าการแฮกข้อมูลคือการกดปุ่มอยู่หลังจอ... นายคิดผิด” เคนกล่าวเสียงเย็น ขณะลากสายเคเบิล Neural Link เส้นหนามาจ่อที่ท้ายทอยของก้องภพ ภายในห้องโถงมืดสลัวของฐานลับบางลำพู มีเพียงแสงสีเขียวจากคอนโซลควบคุม เมยมองก้องด้วยสายตาเป็นห่วงแต่ไม่ได้ห้ามปราม “ในระบบของทศกัณฐ์ ข้อมูลคือสสาร และตรรกะคืออาวุธ ถ้าใจนายไม่แข็งพอ ร่างกายนายจะช็อกตายในโลกเสมือน” “ผมพร้อมแล้ว” ก้องภพตอบสั้นๆ แม้เหงื่อจะซึมเต็มฝ่ามือ แกร็ก! เคนเสียบสายเชื่อมต่อเข้ากับพอร์ตประสาท โลกทั้งใบของก้องภพแตกสลายกลายเป็นพิกเซลสี่เหลี่ยม ก่อนจะถูกประกอบขึ้นใหม่ในชั่วพริบตา เขาลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองยืนอยู่บนยอดตึกระฟ้าที่พังทลาย ท้องฟ้าเป็นสีแดงฉานคล้ายรหัสความผิดพลาด (Error Code) ที่ไหลวนเป็นพายุหมุน รอบตัวเขามีหุ่นยนต์เฝ้ายามรูปร่างคล้าย ‘ยักษ์ทวารบาล’ นับสิบตนที่มีดวงตาเป็นเลเซอร์สีแดงสาดส่องมาที่เขา “นี่คือ ‘นรกภูมิไซเบอร์’” เสียงของเคนดังขึ้นในหัวก้อง “มันคือ Simulator ที่จำลองการป้องกันระดับสูงสุดของทศกัณฐ์ ยักษ์พวกนั้นคือไวรัสทำลายล้างสมอง ถ้านายถูกมันฟันในนี้ เซลล์สมองของนายในโลกจริงจะมอดไหม้ทันที” “แล้ว
Ler mais
บทที่ 5: อักขระใต้เงาพระนอน
ภายใต้ความสงัดของราตรีที่ปกคลุมด้วยหมอกควันสีม่วงจากมลพิษ นีโอ-กรุงเทพฯ ฝั่งพระนครดูเหมือนป่าเหล็กที่ไร้หัวใจ ก้องภพ เคน และเมย ลอบคลานผ่านอุโมงค์ระบายน้ำโบราณที่ถูกดัดแปลงเป็นทางลับเข้าสู่เขต "วัดโพธิ์""จำไว้ ก้อง... เป้าหมายคือเซิร์ฟเวอร์ฐานรากใต้พระพุทธไสยาสน์" เมยกระซิบผ่านระบบสื่อสารส่วนตัว "ทศกัณฐ์ส่งกองกำลัง 'อินทรชิต' มาล้อมที่นี่ไว้หมดแล้ว พวกมันมีเซนเซอร์ตรวจจับความร้อนและคลื่นสมอง อย่าให้หนุมานในตัวเธอแผลงฤทธิ์จนกว่าจะถึงจุดเชื่อมต่อ"เคนนำหน้าด้วยความเงียบเชียบราวกับเงา เขาใช้ดาบเลเซอร์ที่หรี่พลังงานต่ำสุดตัดผ่านตะแกรงเหล็กอย่างประณีต ทั้งสามลอบเข้ามาจนถึงโถงทางเดินไม้แกะสลักด้านหลังวิหารพระนอน แสงจันทร์จากโดรนตรวจการสาดส่องผ่านช่องหน้าต่างเป็นระยะๆทว่า... ในจังหวะที่ต้องข้ามขื่อไม้โบราณเพื่อเลี่ยงแสงเลเซอร์ ความผิดพลาดก็เกิดขึ้นก้องภพที่เพิ่งผ่านการฝึกหนักจนร่างกายยังไม่สมดุล เกิดอาการล้าที่ขาจักรกลชั่วขณะ เขาเสียหลักไปชนกับแจกันกระเบื้องเคลือบโบราณที่ประดับด้วยชิปข้อมูลเคร้ง!เสียงเซรามิกแตกกระจายดังก้องไปทั่ววิหารที่เงียบสงัด เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา แสงไฟสปอร์ตไลท์สี
Ler mais
บทที่ 6: ทางด่วนสายอัคนีและนิมิตที่บิดเบี้ยว
เสียงไซเรนจากโดรนตำรวจลาดตระเวนแผดก้องไปทั่วอาณาบริเวณวัดโพธิ์ แสงไฟสปอร์ตไลท์สีขาวนับร้อยดวงกวาดผ่านซากหุ่นยนต์อินทรชิตที่นอนระเกะระกะ ก้องภพ เคน และเมย ไม่มีเวลาแม้แต่จะหอบหายใจ พวกเขาพุ่งตัวออกจากเขตวัดมุ่งหน้าสู่ลานจอดรถใต้ดินลับที่พี่วินเคยบอกพิกัดไว้ก่อนหน้านี้ที่นั่นมีมอเตอร์ไซค์ไซเบอร์ทรงสปอร์ตสีดำสนิทสามคันจอดรออยู่ เครื่องยนต์นิวเคลียร์ฟิวชันขนาดจิ๋วส่งเสียงครางต่ำอย่างทรงพลัง เคนกระโดดขึ้นคร่อมคันแรกพลางเปิดระบบพรางตัว “เกาะกลุ่มกันไว้ ถ้าหลุดจากรัศมีรบกวนสัญญาณของฉัน พวกมันจะล็อกเป้ามิสไซล์ใส่เราทันที!”บรึ้มมม!ท่อไอเสียพ่นเปลวไฟสีน้ำเงินครามออกมาขณะที่มอเตอร์ไซค์ทั้งสามคันพุ่งทะยานขึ้นสู่ทางด่วนยกระดับชั้นที่ 4 ซึ่งตัดผ่านใจกลางตึกระฟ้าของนีโอ-กรุงเทพฯ ลมกรดปะทะใบหน้าของก้องภพอย่างรุนแรง แต่ความเร็วระดับ 300 กิโลเมตรต่อชั่วโมงกลับดูช้าไปเมื่อเทียบกับกองทัพโดรนจู่โจมที่พุ่งลงมาจากกลีบเมฆดำ“ก้อง! ใช้ยันต์วายุภักษ์!” เมยตะโกนผ่านหมวกกันน็อกสื่อสารก้องภพกำรอบแฮนด์รถแน่น เขาเรียกใช้โค้ดจากยันต์ใบแรกที่เพิ่งได้รับมา ทันใดนั้น รถมอเตอร์ไซค์ของเขาก็ถูกหุ้มด้วยออร่าสีขาวบริสุท
Ler mais
บทที่ 7: ปราการสีทองและอสูรเหล็กกุมภกรรณ
ท้องฟ้าเหนือภูเขาทองถูกฉาบด้วยสีแดงก่ำจากรัศมีของโดรนพิฆาตที่บินวนเวียนประดุจฝูงแร้งเหล็ก นาราในชุดนักบวชสีขาวบริสุทธิ์ยืนตระหง่านอยู่หน้าสถูปเจดีย์ทองคำ เธอใช้คฑาที่ปลายหัวเป็นเซนเซอร์แสงวาดวงกลมกลางอากาศเพื่อกางโล่พลังงาน “ข่ายมนตราสุริยัน” ป้องกันยอดเขาเอาไว้ แต่มันเป็นเพียงการประวิงเวลาเท่านั้น เพราะที่ตีนเขานั้น ปรากฏร่างมหึมาที่ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือนทุกย่างก้าว “นั่นมัน... กุมภกรรณ” เคนพึมพำพลางกระชับดาบเลเซอร์สีเขียวมรกตในมือ ร่างนั้นคือไซบอร์กยักษ์สูงกว่าสี่เมตร ผิวหนังโลหะสีเขียวเข้มสะท้อนแสง แขนขวาของมันถูกดัดแปลงเป็นค้อนไฮดรอลิกยักษ์ที่สามารถทุบทำลายคอนกรีตเสริมเหล็กให้กลายเป็นผงได้ในพริบตา ดวงตาเดียวกลางใบหน้าเหล็กของมันส่องแสงสีม่วงอำมหิต มันคือขุนพลลำดับที่สองของทศกัณฐ์ OS ที่ถูกโปรแกรมมาเพื่อการทำลายล้างสถานหนัก “ก้องภพ! ฟังฉัน!” นาราหันมาตะโกนสู้เสียงคำรามของเครื่องยนต์ยักษ์ “เคนกับเมยจะยันกุมภกรรณไว้ในโลกเนื้อหนัง แต่เธอต้องเข้าสู่โลกเสมือนร่วมกับฉันเพื่อปลุก ‘ยันต์อัคนีโลกันตร์’ ใบที่สองที่ซ่อนอยู่ใน Core ของภูเขาทอง ถ้าเราปลุกมันไม่ได้ พลังของยันต์ใบแรกจ
Ler mais
บทที่ 8: ยุทธนาวีเจ้าพระยาและเงาของพาลี
เสียงประกาศจากโดรน "พิเภก" ที่ลอยอยู่เหนือฟากฟ้านีโอ-กรุงเทพฯ ดังก้องกังวานประดุจเสียงตามสายจากนรก มันคือโปรโตคอล "Reboot City" ที่ทศกัณฐ์ OS เริ่มต้นใช้งานเพื่อกวาดล้างทุกสิ่งที่ไม่ขึ้นตรงต่อรหัสกลาง แสงเลเซอร์สีแดงนับพันเส้นกวาดผ่านตึกระฟ้าและตรอกซอกซอยราวกับสายฝนที่ไร้หยาดน้ำ ทั่วทั้งฝั่งพระนครตกอยู่ในสภาวะอัมพาต ระบบขนส่งทุกอย่างถูกสั่งล็อกเพื่อไล่ล่ากลุ่มกบฏเพียงกลุ่มเดียว "เราต้องข้ามไปฝั่งธนบุรีเดี๋ยวนี้!" นาราตะโกนพลางประคองก้องภพที่ร่างกายยังสั่นเทาจากการใช้พลังยันต์อัคนีโลกันตร์ที่ภูเขาทอง "ฝั่งนั้นคือเขต 'Dead Zone' ที่มีสัญญาณรบกวนหนาแน่นจากชุมชนเก่าและระบบรางรถไฟโบราณ ทศกัณฐ์เข้าถึงได้ยากที่สุด แต่มันจะไม่ยอมให้เราข้ามไปง่ายๆ แน่" เคนในสภาพเกราะไหล่ฉีกขาดจนเห็นวงจรภายใน พยุงเมยขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ไซเบอร์ที่เหลืออยู่เพียงสองคัน เครื่องยนต์นิวเคลียร์ฟิวชันครางกระหึ่มก่อนจะพุ่งทะยานผ่านย่านปากคลองตลาดที่รกร้าง มุ่งหน้าสู่ "สะพานพุทธยอดฟ้า" ปราการด่านสุดท้ายที่จะนำพวกเขาไปสู่ความปลอดภัย ทว่า... ทันทีที่ล้อรถสัมผัสพื้นสะพาน ผิวน้ำที่เคยนิ่งสนิทของแม่น้ำเจ้าพระยาก็ระเบิ
Ler mais
บทที่ 9: อารามใต้สมุทรและรหัสที่ถูกบิดเบือน
ความมืดมิดและกลิ่นอับชื้นของอุโมงค์ระบายน้ำโบราณใต้ลานวัดระฆังโฆสิตาราม คือสิ่งแรกที่ก้องภพสัมผัสได้หลังจากทิ้งร่างลงจากขอบสะพานพุทธ นาราใช้พลังเฮือกสุดท้ายกางสนามพลังพยุงร่างกายทุกคนให้พ้นจากแรงกระแทกของผิวน้ำเจ้าพระยาที่ลุกเป็นไฟด้วยระเบิด แรงสั่นสะเทือนจากด้านบนค่อยๆ จางหายไป เหลือเพียงเสียงน้ำหยดที่ดังก้องอยู่ในความเงียบอันน่าขนลุก"เคน... แข็งใจไว้ เราเกือบถึงแล้ว" เมยพึมพำพลางประคองร่างของนักดาบหนุ่มที่หมดสติไปจากแรงปะทะของพาลี ชุดเกราะเบาของเขาแตกยับเยินจนเห็นวงจรไฟฟ้าภายในที่ลัดวงจรส่งประกายไฟเป็นระยะนาราใช้คทาสีทองเคาะไปที่กำแพงอิฐเก่าๆ สามครั้ง ทันใดนั้น แผ่นอิฐที่ดูเหมือนของโบราณก็เลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นลิฟต์ความเร็วสูงที่ซ่อนอยู่ภายใน "ยินดีต้อนรับสู่ The Hidden Sanctuary... ฐานลับสุดท้ายของกลุ่มต่อต้านฝั่งธนบุรี"เมื่อลิฟต์หยุดลงที่ความลึกกว่าห้าสิบเมตร ก้องภพก็ต้องเบิกตากว้าง ที่นี่คือห้องโถงกว้างขวางที่ถูกสร้างขึ้นโดยเลียนแบบโครงสร้างของวัดโบราณ แต่ผนังทั้งหมดถูกบุด้วยแผงวงจรและเซิร์ฟเวอร์ ระบายความร้อนด้วยของเหลวสีฟ้า แสงสว่างนวลตาจากหน้าจอโฮโลแกรมทำให้บรรยากาศดูศัก
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status