All Chapters of อัลฟ่าเกล็ดเงินกับอีนิกม่าฉลามหัวค้อน : Chapter 31 - Chapter 40

คำพูดเหล่านั้นคมกริบดุจใบมีด ทว่าไม่ใช่ใบมีดที่ฟันฉับเดียวให้จบสิ้น แต่มันกลับกรีดซ้ำลงบนบาดแผลเดิมอย่างเชื่องช้า หนักแน่น และเลือดเย็น หยาดน้ำตาของซิเลสทีออนหลุดร่วงลงจากปลายขนตา ก่อนจะกลั่นตัวเป็นฟองไข่มุกบริสุทธิ์ ลอยเอื่อยตามกระแสน้ำในห้อง แสงสลัวจากอัญมณีบนผนังสะท้อนเงาไข่มุกเหล่านั้น ราวกับหยาดหยดความรู้สึกมหาศาลที่เขาไม่เคยได้เอื้อนเอ่ยออกไปห้องนอนที่เคยโอ่อ่ากว้างใหญ่ บัดนี้กลับดูว่างเปล่าและหนาวเหน็บ ไม่ใช่เพราะขาดผู้คน แต่เพราะมันไร้ซึ่งการรอคอยที่มีความหมายอีกต่อไป ซิเลสทีออนกุมอกตัวเองแน่น ความเจ็บปวดจากการถูกเมินเฉยไม่เคยรุนแรงเท่าการได้ยินว่าคนสำคัญอาจไม่หวนกลับมาตามสัญญา ข่าวลือเรื่องพันธสัญญานั้น ไม่ว่าจะจริงหรือเท็จ แต่มันคือแรงผลักดันสุดท้ายที่ส่งให้เขาหลุดลอยออกจากจุดที่เคยยืนอยู่อย่างเงียบงันซิเลสทีออนหยัดกายลุกขึ้น แหวกว่ายผ่านม่านฟองอากาศที่เคยเป็นที่พักใจ มุ่งตรงไปยังห้องทรงงานด้วยแววตาที่มั่นคงเกินกว่าใครจะคาดคิด เมื่อเผชิญหน้ากับเสด็จพ่อและเสด็จแม่ เขาโค้งกายลงอย่างสง่างามไร้ที่ติ ทว่าเสียงที่เปล่งออกมากลับสั่นไหวเล็กน้อย พอให้รู้ว่าเขายังเจ็

กลิ่นฟีโรโมนของทั้งคู่แผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศในห้องรับแขกเย็นเฉียบกลายเป็นร้อนระอุ ซิเลสทีออนใช้ปลายนิ้วอุ่นลากไล้ผ่านความแข็งขืนนั้นเบาๆ ส่งผลให้คาเอลครางในลำคอ ร่างกายบิดเร้าด้วยความรัญจวนใจ ทะเลรอบเกาะอาเธรอสพลันสงบนิ่ง เสียงคลื่นกระทบฝั่งไพเราะคล้ายบทเพลงกามเทพในค่ำคืนที่ราชันฉลามกำลังจะถูกเจ้าชายเงือกสอนให้รู้จักกับคำว่าสวรรค์เป็นครั้งแรก ผิดกับภูเขาไฟขนาดมหึมาเบื้องหน้าซิเลสทีออนในยามนี้ที่เฝ้ารอการปะทุอย่างใจจดใจจ่อเจ้าชายเงือกสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ก่อนจะโน้มตัวลงพร้อมปรับอุณหภูมิปลายลิ้นให้เย็นขึ้นเล็กน้อย เพื่อปลอบประโลมความร้อนรุ่ม ในจังหวะที่ปลายลิ้นสัมผัสส่วนปากปล่องภูเขาไฟที่สั่นระริก คาเอลเผลอปล่อยเสียงคำรามทุ้มต่ำออกมาอย่างสุดจะกลั้นเมื่อเห็นปฏิกิริยาของราชันผู้ยิ่งใหญ่ ซิเลสทีออนลอบยิ้มร้ายที่มุมปาก เขาปรนเปรอส่วนปลายอย่างอ่อนโยนก่อนจะครอบครองภูเขาไฟลูกนั้นไว้ด้วยโพรงปากอุ่น นวดคลึงส่วนฐานอย่างเอาแต่ใจจนร่างสูงใหญ่ชักเกร็งตามจังหวะที่ถูกชักจูง“ซิเลส... เร็วกว่านี้... ได้โปรด” เสียงพร่าของคาเอลทำเอาคนฟังใจสั่น ยิ่งเมื่อผิวกายมนุษย์เริ่มปรากฏเกล็

“ท่านเนี่ยนะ... พูดจาเหมือนเด็กติดแม่ไม่มีผิด”“ข้าเป็นเช่นนี้เฉพาะเวลาอยู่กับเจ้าเท่านั้น ข้าติดเจ้ามากกว่าที่เจ้าคิดนะ ซิเลสทีออนข้า...” คาเอลเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ดวงตาสีรัตติกาลไร้ดาวที่เคยดุดันบัดนี้ทอประกายระยิบระยับ เขาประคองดวงหน้าหวานไว้ราวกับเชยชมมุกเม็ดงามที่สุดในอาณาจักร ทว่าในจังหวะที่คำพูดบอกรักกำลังจะหลุดจากปาก...ปัง! เสียงประตูบ้านถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง ร่างของเซเลสเชียลจอมขยันก้าวเข้ามาด้วยท่าทีร่าเริง ทว่าทันที   ที่เท้าเหยียบลงบนพื้นบ้าน กลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรที่แสนอ่อนหวานจากน้องชาย และกลิ่นกำยานมืดจากท้องทะเลลึกอันทรงอำนาจของคาเอลที่หลอมรวมกันจนเข้มข้นจัด ก็พุ่งปะทะจมูกของเขาอย่างจัง!เซเลสเชียลชะงักค้างดุจถูกสาป มองภาพน้องชายตัวน้อยที่นั่งเกยอยู่บนตักกว้างของราชันฉลามผู้เกรียงไกร ในสภาพที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ยจนเห็นผิวเนียนละเอียด และใบหน้าที่แดงซ่านไปจนถึงลำคอ“โธ่เอ๊ย... น้องข้า!” เซเลสเชียลเบิกตากว้าง มือสั่นเทาขณะยกขึ้นปิดปากด้วยความตื่นเต้นจนล้นปรี่ แม้เขาจะยำเกรงในบารมีขององค์ราชันเพียงใด แต่ความรักที่มีต่อน้องชายและโ

“เมื่อคืนข้าพยายามนอนกอดเจ้าข้างๆ แล้ว แต่เจ้าดิ้นเสียจนข้ากลัวเจ้าจะตกจากโซฟา ข้าเลยต้องรวบเจ้ามานอนบนตัวข้าแบบนี้สบายหรือไม่?”“สบายแต่มันน่าอายเกินไปแล้ว!” ซิเลสทีออนขยับตัวจะหนี แต่กลับถูกแขนแกร่งปานคีมเหล็กตวัดรัดเอวบางให้จมลงไปในอกกว้างกว่าเดิม“เช้านี้กลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรของเจ้าชัดเจนมาก” คาเอลซุกจมูกโด่งลงกับกลุ่มผมนุ่ม สูดดมความหอมอย่างเอาแต่ใจ “ข้าชอบ... ชอบจนไม่อยากให้เจ้าลุกไปไหนเลย”“เจ้ามันเด็กน้อย ราชันแห่งโลกใต้สมุทรผู้ยิ่งใหญ่หายไปไหนเสียแล้ว เหลือแต่เจ้าฉลามทึ่ม” ซิเลสทีออนบ่นอุบ แต่กลับซุกหน้าลงกับอกแกร่งเพื่อซ่อนยิ้มหลังจากที่ซิเลสทีออนยอมจำนนให้เจ้าฉลามทึ่ม เข้ามานั่งเฝ้าในห้องน้ำ ความวุ่นวายจึงบังเกิด เมื่อซิเลสทีออลปิดปะตูลากราชันผู้คุมกองทัพฉลามนับหมื่นนั่งแหมะบนเก้าอี้เตี้ย บังคับให้เชื่อฟัง คาเอลนั่งตัวงออย่างว่าง่าย ราวกับสุนัขตัวใหญ่ที่ยอมให้เจ้าของจัดการตามใจชอบ“กลิ่นมันแปลกๆ...”คาเอลพึมพำเสียงแผ่วขณะหลับตาพริ้ม สัมผัสจากปลายนิ้วเรียวนุ่มที่ค่อยๆ นวดคลึงแชมพูไปตามหนังศีรษะ ทำให้ราชันฉลามผู้แข็งกร

คาเอลถอนหายใจยาว แววตาอ่อนแสงลงทันที เมื่อสบเข้ากับดวงตาสีอความารีนเจิดจรัสอย่างเอาเรื่อง แม้เขาจะชิงชังความวุ่นวายบนบก แต่เพราะรักซิเลสทีออนมากเกินกว่าจะขัดใจ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะสั่งอะไรเขาก็พร้อมจะยอมจำนน สุดท้ายราชันผู้เคยกดข่มศัตรูให้นิ่งงัน ก็ต้องยอมทรุดตัวลงนั่งบนม้านั่งไม้แต่โดยดี ท่าทางศิโรราบอย่างขัดไม่ได้นั้น ช่างดูน่าเอ็นดูซิเลสทีออนเริ่มบรรจงซับน้ำออกจากเส้นผมสีเข้มอย่างเบามือ ปลายนิ้วเรียวนวดคลึงไปตามหนังศีรษะอย่างนุ่มนวล กลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรเย็นบริสุทธิ์จากกายซิเลสลอยมาปะทะจมูก คาเอลค่อยๆ หลับตาลง ดวงตาสีรัตติกาลไร้ดาวที่เคยดุดันกลับปรอยลงอย่างเคลิบเคลิ้ม เขาเผลอเอนหลังพิงคนตัวเล็กนิ่งๆ ยอมทิ้งน้ำหนักตัวลงมาเพื่อรับสัมผัสที่แสนทะนุถนอมนั้น ถึงบนบกจะน่ารำคาญ... แต่ถ้ามีเจ้าอยู่ด้วย ข้าจะยอมทนใส่ชุดมนุษย์ที่คับเปรี๊ยะนี่ไปก่อนก็ได้ คาเอลคิดในใจ ขณะปล่อยให้สัมผัสอ่อนหวานชโลมหัวใจที่เคยกร้าวระด้างจนอ่อนละมุนไปหมดสำรับอาหารเช้าถูกจัดวางอย่างประณีตบนโต๊ะไม้ สาหร่ายสีฟ้าและผลึกเพียวคลื่นส่งกลิ่นหอมกรุ่น คาเอลบรรจงตักคำแรกเข้าปาก รสชาติที่หวานนุ่มและพลังงา