All Chapters of อัลฟ่าเกล็ดเงินกับอีนิกม่าฉลามหัวค้อน : Chapter 51 - Chapter 60

“ซิเลสคิดถึงหรือเปล่าลูก คิดถึงมหาสมุทรหรือเปล่า?” คำถามนั้นทำให้ซิเลสทีออนนิ่งไป เขาจ้องมองผืนน้ำสีฟ้าที่เขาจากมานาน“ป้าคิดถึงมากเลยล่ะ” เอสเทลล่ากระซิบ เสียงของเธอเบาหวิว แต่แฝงด้วยความอาวรณ์ลึกซึ้ง “แต่การที่เห็นลูกมีความสุขที่นี่ มีคนที่พร้อมจะเปลี่ยนโลกทั้งใบเพื่อลูก... น้าว่ามหาสมุทรที่ไหนก็ไม่กว้างใหญ่เท่าหัวใจของเขาหรอก”ซิเลสทีออนทอดสายตามองร่างสูงใหญ่ของคาเอลที่กำลังหัวเราะร่วนอยู่กลางวงช่าง ภาพของราชันผู้ดุดันบัดนี้กลับดูผ่อนคลาย เขาหยอกล้อกับกลุ่มคนธรรมดาอย่างไม่ถือตัว รอยยิ้มของเขาดูสว่างไสวและจริงใจจนแสงแดดยามเที่ยงวันหมองลงถนัดตา มันเป็นรอยยิ้มที่น้อยคนจะได้เห็น ก่อนที่เขาจะถอนหายใจยาวและตัดสินใจเอ่ยขึ้นตามความสัตย์จริงด้วยน้ำเสียงที่สั่นไหว“น้าครับ เมื่อคืนเขาชวนผมกลับทะเล เขาบอกว่าบ้านของเราอยู่ที่นั่น และเขาพร้อมจะพาผมกลับไปเผชิญหน้ากับทุกอย่าง”คำพูดนั้นทำให้เอสเทลล่าชะงักครู่หนึ่ง แววตาของเธอสั่นไหวด้วยความตื้นตันใจในความเสียสละของราชันผู้ยิ่งใหญ่ คาเอลผู้รักศักดิ์ศรีเหนือสิ่งใดกลับยอมอ

“บอกข้าได้ไหม เจ้าคุยเรื่องอะไรกับท่านน้า เหตุใดดวงตาเจ้าถึงเศร้าสร้อยเช่นนี้” คาเอลถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพลางใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยพวงแก้มใสเบา ๆซิเลสทีออนเม้มริมฝีปากแน่น เขาค่อย ๆ ระบายความกลัวที่เกาะกินจิตใจออกมา ทั้งความกังวลว่าจะถูกทิ้งให้โดดเดี่ยวท่ามกลางวังอันกว้างใหญ่และความรู้สึกไร้ค่าที่มองว่าตัวเองไม่สามารถสร้างประโยชน์อะไรให้กับโลกใต้สมุทรได้เลย“เหตุใดจึงคิดเช่นนั้น? ที่ทุกคนอยากให้เจ้าอยู่ในวัง ไม่ใช่เพราะมองว่าเจ้าไร้ค่า แต่เพราะทุกคนรักและห่วงใยเจ้าเหนือสิ่งใด เพราะเจ้าจิตใจดีและบริสุทธิ์เกินกว่าจะเผชิญความโหดร้ายข้างนอกนั่น ทั้งเสด็จพ่อ เสด็จแม่ และพี่ ๆ ของเจ้า ต่างก็รักและเอ็นดูเจ้ามากที่สุด”คาเอลคลี่ยิ้มบาง ๆ เมื่อนึกถึงวีรกรรมของพี่ชายคนรัก “เจ้าไม่รู้หรือว่าทุกครั้งที่พี่ชายเจ้าออกรบ เขาพกรูปของเจ้าติดตัวไว้เสมอ ข้าเคยพยายามจะขอมันมาไว้กับตัว แต่เขาก็ไม่ยอมให้... ช่างหวงน้องชายเสียจริงเชียว” เขาส่งเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เพื่อทำลายบรรยากาศตึงเครียด ก่อนจะจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของซิเลสทีออนด้วยความจริงจั

คาเอลช้อนซิเลสทีออนขึ้นแนบอกอย่างถนอม พาขึ้นชั้นสอง วางลงบนเตียงกว้างแผ่วเบา จัดแจงท่าทางและห่มผ้าให้ ก่อนที่เขาจะล้มตัวลงนอนเคียงข้าง ซุกใบหน้าคมสันลงกับกลุ่มผมนุ่มสีชมพูละเอียด สูดดมกลิ่นกายหอมละมุนที่เป็นดั่งหยาดน้ำชโลมใจ แม้ซิเลสทีออนจะหลับไปแล้ว แต่ทว่าราชันฉลามยังคงลืมตาอยู่ในความมืด คอยเป็นโล่กำบังและเฝ้าพิทักษ์ความฝันของคนรักอย่างที่เขาเคยทำและจะทำตลอดไปกาลเวลาที่ทั้งสองได้ใช้ร่วมกันบนเกาะอาเธรอสล่วงเลยผ่านอย่างรวดเร็ว ความผูกพันที่ซิเลสทีออนและคาเอลมีต่อสถานที่แห่งนี้ถักทอจนกลายเป็นความทรงจำแสนล้ำค่า เช้านี้ซิเลสทีออนตื่นขึ้นมาด้วยความมุ่งมั่นที่เปี่ยมล้นเป็นพิเศษ เขามีนัดประชุมด่วนกับบอร์ดบริหารศูนย์วิจัยและน้าเอสเทลล่า เพื่อฟังมติสรุปผลการพิจารณา อนุมัติใบลาออกอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาดำเนินการอย่างเงียบเชียบมาตลอดหลายสัปดาห์ในแวดวงวิชาการระดับสูง การลาออกไม่ได้หมายถึงการเดินออกจากประตูได้ทันที ซิเลสทีออนต้องใช้เวลาตลอดสามเดือนที่ผ่านมาทำการส่งมอบงานและถ่ายทอดองค์ความรู้เขาต้องสรุปบันทึกผลการวิจัยสายพันธุ์สัตว์น้ำหายาก จัดทำคู่มือการรักษาพ

ซิเลสทีออนเค้นพลัง ปลุกเร้าสัญชาตญาณเงือกในกายให้ตื่นขึ้นอย่างเต็มพิกัด เขาใช้พลังอำนาจแห่งท้องทะเลดึงรวบเอามวลน้ำมหาศาลเข้าโอบอุ้มร่างกายที่ซีดเซียวของคาเอลและตัวเขาเอง ทะยานกลับคืนสู่ผืนน้ำสีคราม ทันทีที่หยดเลือดแห่งราชันหลอมรวมเข้ากับกระแสแห่งชีวิต มหาสมุทรที่เคยสงบนิ่งก็เริ่มส่งเสียงคำรนราวกับอสุรกายที่ตื่นจากการหลับใหลซิเลสทีออนประคองร่างที่เริ่มเย็นชืดของคาเอลอย่างสุดกำลัง แรงกดดันใต้น้ำบีบคั้นจนเลือดเริ่มซึมออกจากเหงือกบริเวณต้นคอจากการเค้นพลัง เพื่อแบกรับน้ำหนักอันมหาศาลของราชันฉลามทันทีที่น้ำเค็มสัมผัสกับผิวและเกล็ดที่แห้งผาก ร่างของคาเอลก็สั่นเฮือกอย่างรุนแรงจนน้ำรอบข้างแตกกระจาย เหงือกขยับรัวพยายามฮุบเอาออกซิเจนเข้าสู่ร่างกาย แต่นั่นยังไม่พอ มหาสมุทรดูเหมือนจะพิโรธหนักที่ราชันหนีหายนานเกินควร มันสร้างแรงดึงดูดมหาศาลพยายามจะฉุดคาเอลลงสู่ก้นบึ้งที่มืดมิดโดยไม่สนว่าเขาจะยังทนรับแรงดันได้หรือไม่ คาเอลลืมตาขึ้นนัยน์ตาสีรัตติกาลไร้ดาวที่เคยอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำและว่างเปล่า สติของเขากำลังถูกสัญชาตญาณสัตว์ร้ายเข้าครอบงำ“ซิเลส! น้องพี่! ถอยออกมาจากรา

พวกเขาร่วมกันร่ายเวทกั้นม่านพลังสีครามปิดกั้นปราสาทเอาไว้ เพื่อจำกัดวงความเสียหาย ภายในตัวปราสาทจึงเหลือเพียงเหล่าเชื้อพระวงศ์และองครักษ์ฝีมือฉกาจเท่านั้น“หลบไปให้พ้นทาง! ข้าจะพาราชันเข้าสู่ห้องโถงวารีศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวเอง”ราชาออเรลิอุสประกาศก้อง เสียงบัญชานั้นสั่นสะเทือนทั่วผืนน้ำประดุจสายฟ้าฟาด พระองค์ยืนตระหง่านในชุดเกราะเกล็ดสีเงินวาววับที่สะท้อนแสงวาบวับราวกับเปลวเพลิงใต้น้ำ พระหัตถ์แกร่งกระชับตรีศูลวารีมั่น แววตาคมกริบฉายแววเด็ดเดี่ยว“เซราฟิน่าราชินีข้า เจ้าจงเตรียมซิเลสทีออนให้พร้อมที่สุด!”การนำพาราชันฉลามที่กำลังคุ้มคลั่งเข้าไปไม่ใช่เพียงภารกิจทั่วไป แต่มันคือการตัดสินใจสละชีพ เพื่อเป็นเหยื่อล่อ ราชาออเรลิอุสรู้ดีว่าตนอาจถูกคมเขี้ยวของนักล่าที่ขาดสติกระชากร่างเป็นชิ้นๆ ได้ทุกเมื่อ ทว่าพระองค์กลับพุ่งทะยานเข้าหาพายุแห่งโทสะนั้นอย่างไม่ลังเล ยอมเอาพระวรกายเข้าแลก เพื่อเปิดโอกาสสุดท้ายให้ลูกชายและอาณาจักรรอดพ้นจากหายนะในครานี้“ราชัน! เจ้ามาทดสอบพละกำลังกับข้าเสียหน่อยดีหรือไม่” ราชาออเ