อัลฟ่าเกล็ดเงินกับอีนิกม่าฉลามหัวค้อน

อัลฟ่าเกล็ดเงินกับอีนิกม่าฉลามหัวค้อน

last updateLast Updated : 2026-01-15
By:  Ophelia foxgloveCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
78Chapters
579views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

มหานครน็อกไทร่า เมืองแห่งวิทยาศาสตร์และพันธุกรรมชั้นสูง กลายเป็นกรงขังทางชีวภาพที่แบ่งแยกชนชั้นด้วยกลิ่นฟีโรโมน ดร.จอร์เจีย เรนเดล นักวิจัยแพนด้าแดงตัวน้อยต้องเผชิญหน้ากับสัตว์นักล่าที่อยู่เหนือสุดของพีระมิด แต่ท่ามกลางอันตรายนั้น เขากลับได้รับความช่วยเหลือจาก ดร. ซิเลสทีออน หัวหน้าภาควิชาสมุทรศาสตร์ผู้สง่างาม เจ้าของกลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรที่เย็นเฉียบและบริสุทธิ์ ทว่าภายใต้ภาพลักษณ์ด็อกเตอร์ผู้แสนดี ซิเลสทีออนกลับซ่อนความลับที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น เขาคือเจ้าชายเงือกเกล็ดเงินผู้หนีจากพันธะโบราณ และกำลังถูกราชันฉลามหัวค้อนตามล่า เพื่อทวงคืน ‘รังชีวิต’ ที่เขาเคยตีตราจองนับตั้งแต่วัยเยาว์ เมื่อฤดูผสมพันธุ์มาเยือน กลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรที่เคยเย็นจัดกลับหวานล้ำจนกลายเป็นพายุคลั่ง ปลุกสัญชาตญาณดิบให้ลุกโชนขึ้นท่ามกลางบ้านพักตากอากาศริมหน้าผา ซิเลสทีออนจะต้านทานแรงดึงดูดมหาศาลนี้ได้นานแค่ไหน? เมื่อผู้ที่ไล่ล่าเขา ไม่ใช่ศัตรู... แต่เป็น ‘บ้าน’ เพียงหลังเดียวที่ร่างกายและหัวใจของเขาร้องเรียกหามาตลอดทั้งชีวิต

View More

Chapter 1

รหัสแห่งโชคชะตา และการมาถึงของ 'ของสะสม' ชิ้นใหม่

"I admit that I acted impulsively back then," Felix Barrington, my ex-mate, said in a low voice, looking regretful.

I pretended not to hear him as I looked at the blank fields on the pup registration application.

Felix leaned forward, bracing himself with his hands on the edge of the table. The faint milky scent that clung to him intensified.

"Truth be told, I ordered my wolves to search for you after you left, but they couldn't track you down. I assumed the worst and thought something happened to you. Now I know you've just been avoiding me."

I quietly typed in the information and returned the application to him a few minutes later, saying, "You need to sign here."

Felix stiffened briefly. His eyes roamed over my face, searching for any signs of emotion.

Unfortunately for him, I treated him exactly the same as I did the other wolves who came here to handle their matters.

Felix sighed before he penned his signature on the dotted line.

I stamped the seal on the paper before returning the application to him once more, saying, "It's done."

Felix seemed a little dazed as he stared at the application. He looked like he had more to say, but when he noticed that my colleagues were sneaking curious glances at him, he pursed his lips and left.

The colleague seated right next to me, Vera Jackson, immediately leaned over and asked, "Wasn't that the Alpha of the Blackrock pack, Felix Barrington? Do you know him, Wendy?"

Another colleague interjected before I could get a word in, saying, "That's definitely him. He dropped by today to register his pup's birth."

"I heard that he absolutely adores his mate. Apparently, he had to go through a lot of trials and tribulations before he could be with her."

"As expected, if someone truly loves you, they'll be willing to care for you and your pup. But if they don't love you…"

"Then your pup won't mean a thing to them."

My colleagues' eyes shone with envy as they chatted among themselves.

"But why does Felix have a deregistered pup in his files?" Vera asked as she pointed at my computer screen.

I followed the line of her finger and realized that she had pulled up the page that I had intentionally hidden earlier.

There was a photo of a pup on the screen. He looked to be about three years old. His eyes were closed, his long lashes casting shadows down his cheeks. His serene expression made it look like he was just sleeping.

"Pup: Ryan Barrington.

Father: Felix Barrington.

Mother: Wendy Snow.

Note: Deregistered a year ago."

My colleagues immediately fell silent. They looked at me carefully and asked, "It's just a coincidence that this she-wolf has the same name as you, huh?"

My heart throbbed painfully as a wave of memories I had suppressed crashed over me.

Noticing that I was behaving oddly, Vera tried to turn off the computer screen.

I stopped her and gently brushed my fingers over the pup's face on the screen. I had forgotten that that painful incident had only happened a year ago.

"It's not a coincidence," I said as I closed my eyes and locked away the pain in my heart. "Felix was my mate, and Ryan was our pup."

I rose to my feet and walked out as everyone stared at me with bewildered expressions.

I spotted Felix leaning against his Maybach the moment I came out of the building. He was holding a cigarette between his fingers.

"Let me send you home, Wendy."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
78 Chapters
รหัสแห่งโชคชะตา และการมาถึงของ 'ของสะสม' ชิ้นใหม่
ทว่าความเคลิบเคลิ้มกลับถูกฉีกกระชากด้วยแรงสั่น สะเทือนมหาศาล แสงไฟสีวอร์มไวท์ที่เคยนุ่มนวลวูบดับลงในทันตา แทนที่ด้วยแสงสีแดงฉานดุจโลหิตจากระบบไฟสำรอง เสียงประกาศที่เคยอ่อนหวานปานน้ำผึ้งถูกกดให้ต่ำลงจนกลายเป็นเสียงขู่คำรามที่สั่นสะเทือนลึกเข้าไปในดีเอ็นเอ จอร์เจียสะดุ้งสุดตัว ความสุขสม เมื่อครู่มลายหายไปเหลือเพียงความหวาดหวั่นที่แล่นพล่านผ่านไขสันหลังที่เบาะข้างกัน เงาของชายแปลกหน้า เริ่มเคลื่อนไหว แสงสีแดงสลัวขับให้ดวงตาของเขาดูวาวโรจน์ขึ้นมา ราวกับเพชฌฆาตที่ซุ่มรออยู่ในเงามืด “การเริ่มต้นที่หรูหรา... มักจบลงด้วยบทเรียนราคาแพงเสมอ” ชายคนนั้นเปรยขึ้น น้ำเสียงเรียบเย็นทว่าทรงอำนาจทำเอาคนฟังกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ความหรูหราที่จอร์เจียคลั่งไคล้ บัดนี้ได้กลายเป็นเพียงฉากหลังของละครเวทีที่แสนอันตรายไปเสียแล้วจอร์เจียหลุบตามองปลายนิ้วที่กำสายเข็มขัดนิรภัยจนข้อนิ้วขาวซีด ดวงตาสีนิลสั่นระริก สะท้อนถึงสัญชาตญาณของสัตว์ผู้ถูกล่าที่รับรู้ถึงการมีอยู่ของสัตว์นักล่าในระยะประชิด แม้เขาจะกินยาระงับฟีโรโมนมาอย่างดีจนกลิ่นโอเมก้าจางหายแต่ม่านตาที่ขยายกว้างและความร้อนที่ผ่าวขึ้นตามใบหูที่มีขนอ่อนบางๆ ซ่อนอ
Read more
รหัสแห่งโชคชะตา และการมาถึงของ 'ของสะสม' ชิ้นใหม่
และเมื่อเธอหยุดโน้มตัวตรวจสอบเข็มขัดนิรภัยให้จอร์เจีย จมูกของเธอขยับฟุตฟิตราวกับกำลังจำแนกกลิ่นกายของเขา แววตาสีอำพันวาวโรจน์ขึ้นท่ามกลางความสลัวของไฟฉุกเฉิน“รัดเข็มขัดให้แน่นนะคะ เพราะที่นี่ ไม่มีใครช่วยคุณได้หากคุณก้าวช้าไปแม้เพียงก้าวเดียว” เธอระบายลมหายใจ น้ำเสียงสั่นพร่า ปลายลิ้นที่แลบออกมาดูแหลมเรียวผิดปกติจนน่าขนลุกตึง! ล้อเครื่องบินกระแทกเข้ากับรันเวย์ที่ไม่ได้ปูด้วยคอนกรีต แต่เป็นหินโบราณขนาดมหึมาที่แผ่ขยายเป็นทางยาวสู่ใจกลางอาณาจักร จอร์เจียรีบมองออกไปนอกหน้าต่าง ทว่าสิ่งที่ปรากฏแก่สายตามันเหนือกว่าจินตนาการไปไกลลิบ ผืนป่าทึบสีดำสนิทที่ดูราวกับหลุดออกมาจากตำนานปรัมปรา เมื่อเพ่งมองให้ดีภายใต้เงื้อมเงาของความมืดกลับพบความเขียวขจีซ่อนตัวอยู่ ต้นไม้โบราณขนาดมหึมาที่มีลำต้นกว้างนับสิบคนโอบตั้งตระหง่านท้าทายกาลเวลา กิ่งก้านสาขาของมันแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วพืชพรรณประหลาดนานาชนิดพากันอวดโฉม ด้วยการแผ่กิ่งก้านเรืองแสงสีฟ้าคราม แสงเหล่านั้นกะพริบเป็นจังหวะล้อไปกับเสียงลม ราวกับป่าทั้งป่ากำลังหายใจไปพร้อมกับผู้มาเยือน บรรยากาศภายในป่าดูชุ่มชื่นจนเห็นละอองน้ำลอยวนอยู่ในอากาศ ชวนให้รู้สึกส
Read more
รหัสแห่งโชคชะตา และการมาถึงของ 'ของสะสม' ชิ้นใหม่
“ดร. เรนเดล เชิญทางนี้ครับ”ชายฉกรรจ์ในชุดเครื่องแบบสีดำสนิทผู้หนึ่งก้าวออกมาจากเงามืดของรันเวย์หินโบราณ เขาโน้มกายลงเล็กน้อยท่วงท่าดูสุภาพ รถลิมูซีนทรงเหลี่ยมสีดำ เคลื่อนตัวมาจอดเทียบที่ข้างบันได ทันทีที่ประตูถูกเปิดออก เผยให้เห็นภายในที่ตกแต่งด้วยกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มและระบบหน้าจอโฮโลแกรมล้ำสมัย“พวกเราได้รับคำสั่งจากท่านประธาน ให้มารับสมองคนใหม่ของศูนย์วิจัยครับ”จอร์เจียรวบรวมความกล้า ก้าวเข้าสู่ตัวรถที่เย็นเฉียบด้วยระบบปรับอากาศ ทันทีที่เขานั่งลงและประตูปิดสนิท ความเงียบที่แสนอึดอัด แต่แฝงด้วยความปลอดภัยก็เข้าปกคลุม รถเริ่มเคลื่อนตัวผ่านอุโมงค์รากไม้โบราณที่แผ่กิ่งก้านโค้งโอบเสมือนอุโมงค์มีชีวิต มุ่งหน้าสู่ใจกลางมหานครที่พันธะถูกเขียนด้วยเลือดจอร์เจียไม่มีเวลาแม้แต่จะเอนหลังพักผ่อน ร่างเล็กในชุดสูทสีน้ำตาลไม้สนที่ดูเรียบหรู ถูกพาตัวมายังฮอลล์จัดเลี้ยงของศูนย์วิจัยสัตว์นักล่าทันที มหานครน็อกไทร่าในยามค่ำคืนผ่านผนังแก้วสูงชันนั้นงดงามจนน่าสะพรึงกลัว ภายในงานคลาคล่ำไปด้วยเหล่านักวิทยาศาสตร์และบอร์ดบริหารระดับสูงที่แผ่ซ่านฟีโรโมนข่มขวัญกันอย่างไม่ลดละ“เอาหน่าจอร์เจีย นายทำได้ นายคือ
Read more
ของสะสมที่อสรพิษมิอาจครอบครอง
“ศูนย์วิจัยสัตว์นักล่า ตั้งอยู่ใจกลางเขตเขี้ยว และที่นี่เราให้เกียรติผู้ที่คู่ควรเสมอ” ประธานหนุ่มเดินเข้ามาใกล้จนกลิ่นดินหลังฝนตกอันเป็นเอกลักษณ์กดทับจอร์เจียไว้เขาก้มลงมากระซิบให้ได้ยินกันเพียงสองคน “ผมบอกแล้วไงว่าอย่าทำหน้าเหมือนหมีตื่นตูม โดยเฉพาะ เมื่อทับทิมที่อก มันกำลังบอกว่า ดร.คือ ‘ของสะสม’ ในเขตการปกครองของผม”“ผมมาที่นี่เพื่อศึกษา และผมจะพิสูจน์ให้เห็นว่า ถึงผมจะเป็นแพนด้าแดง แต่ผมไม่ใช่ ‘ของสะสม’ ของใครทั้งนั้นครับ ท่านประธาน” จอร์เจียใจสั่นระรัว แต่เขากลับรวบรวมความกล้าเชิดหน้าขึ้น สบตานักล่าสายพันธุ์เอสอย่างท้าทายชายร่างสูงนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะหลุดเสียง ‘หึ’ ในลำคออย่างพอใจ แววตาของเขาเปลี่ยนจากความกดดันเป็นความสนุกสนานที่แสนอันตราย“งั้นก็รักษาความอวดดีนั้นไว้ เพราะในน็อกไทร่า ‘ผู้สังเกตการณ์’ มักจะเป็นคนที่ถูกเลือกให้เป็น ‘คู่พันธะ’ ก่อนใครเสมอ... ทับทิมเหมาะกับนายดีนะ”จอร์เจียยืนค้างท่ามกลางแสงไฟของงานเลี้ยง ความหรูหราอลังการรอบกายบัดนี้ดูคล้ายกรงขังที่งดงามที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา และเขากำลังก้าวเข้าสู่วังวนที่ไม่มีทางหวนกลับอย่างสมบูรณ์ บรรยากาศภายในฮอลล์จัดเลี้ยง
Read more
ของสะสมที่อสรพิษมิอาจครอบครอง
“ผมยังไม่มีโอกาสแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ” ร่างสูงโปร่งโค้งตัวลงเล็กน้อยอย่างมีมารยาท “ผม ดร. ซิเลสทีออน หัวหน้าภาควิชาสมุทรศาสตร์และชีววิทยาทางทะเล ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ดร. จอร์เจีย เรนเดล”“คุณทราบชื่อผม... และเป็นดอกเตอร์เหมือนกันด้วยเหรอครับ?” จอร์เจียเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความดีใจ“แน่นอนสิ” ซิเลสทีออนหัวเราะเบาๆ เสียงนั้นฟังกังวานคล้ายเสียงกระดิ่งลม “ผมอ่านงานวิจัยเรื่องวิวัฒนาการสัตว์บกของคุณแล้ว มันยอดเยี่ยมมาก จนผมตั้งตารอที่จะได้ร่วมงานกับคุณจริงๆ น็อกไทร่าอาจจะดูป่าเถื่อนไปบ้างสำหรับหน้าใหม่ แต่ในฐานะนักวิทยาศาสตร์ด้วยกัน ผมขอรับประกันว่าความรู้ของคุณจะได้รับการคุ้มครองอย่างดีที่สุดที่นี่” คำแนะนำตัวและสายตาที่ให้เกียรติในฐานะเพื่อนร่วมวิชาชีพ ทำให้จอร์เจียรู้สึกว่าไหล่ที่เคยห่อเหี่ยวกลับมายืดตรงได้อีกครั้ง“ฝากตัวด้วยนะครับ ดร. ซิเลสทีออน ผมจะพยายามไม่ให้เสียชื่อผู้รับทุนครับ” จอร์เจียยิ้มตอบ รอยยิ้มแรกที่ออกมาจากใจ นับตั้งแต่ก้าวลงจากเครื่องบินพร้อมกับยื่นมือออกไปทักทายเพื่อนใหม่ ทว่าในวินาทีนั้นบรรยากาศรอบกายพลันหนักอึ้งราวกับถูกกดทับด้วยหินผา กลิ่นดินหลังฝนตกที่เจือรสโ
Read more
ของสะสมที่อสรพิษมิอาจครอบครอง
ท่านประธานพยายามจะขยับเข้าหาจอร์เจียอีกครั้ง ด้วยแววตาที่เริ่มอ่อนแสงลงทว่าความอวดดีกลับค้ำคอ ซิเลสทีออนจึงหันมาประคองจอร์เจียอย่างแผ่วเบา กลิ่นไอหิมะเหนือสมุทรที่แสนสงบช่วยให้จอร์เจียเริ่มมีสติ“จอร์เจีย... ผมจะให้คุณเลือก ไปกับเขาหรือจะไปกับผม?” ซิเลสทีออนถามด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มจอร์เจียที่ยังสั่นเทาเหลือบมองท่านประธานที่จ้องเขาราวกับจะกลืนกิน ความอึดอัดทำให้เขาตัดสินใจได้ไม่ยาก “ผม... ผมขอไปกับคุณซิเลสทีออนครับ”คำตอบนั้นเหมือนเข็มพิษที่ย้อนกลับไปปักอกท่านประธาน เขากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดที่หลังมือปูดโปน เกล็ดดำที่คอเสื้อขยับสั่นด้วยความโกรธจัด เขาทำได้เพียงยืนมองซิเลสทีออนประคองดร. ตัวน้อยเดินผ่านหน้าเขาไป ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายเย็นเฉียบของความพ่ายแพ้ที่อบอวลไปทั่วฮอลล์จัดเลี้ยง“จำไว้นะจอร์เจีย!” เสียงทุ้มต่ำดังก้องตามหลัง “ไม่มีใครหนีอสรพิษพ้น... ไม่ว่าคุณจะหลบอยู่ใต้ทะเลลึกแค่ไหนก็ตาม”ภายในรถรับส่งสุดหรูที่แล่นทะยานไปตามถนนเลียบชายฝั่งน็อกไทร่า บรรยากาศเงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงระบบปรับอากาศแผ่วเบา ดร. จอร์เจีย เรนเดล นั่งกอดกระเป๋าใบเล็กไว้แนบอก เขารู้สึกทึ่งที่ความอึดอัดจากงานเล
Read more
ของสะสมที่อสรพิษมิอาจครอบครอง
“เรียกว่า ซิเลส เฉยๆ ก็ได้ครับ เราเป็นเพื่อนกันแล้วนี่นา รับนี่ไว้นะครับ มีอะไรก็โทรหาผมได้เสมอ หรือถ้า 'ไอ้งูพิษ' ตัวนั้นมาตอแยคุณอีก ติดต่อมาทันทีนะ ผมจะจัดการให้เอง”จอร์เจียรับนามบัตรมาถือไว้ราวกับเป็นของล้ำค่า เขารู้สึกดีมากที่เพื่อนใหม่ระดับหัวหน้าภาควิชาคนนี้ไม่แบ่งแยกระบบชนชั้น “ขอบคุณมากนะครับซิเลส”เมื่อรถจอดสนิทที่หน้าตึกพัก จอร์เจียก้าวลงจากรถพร้อมรอยยิ้มกว้างและโบกมือลา ซิเลสทีออนมองตามเพื่อนใหม่จนมั่นใจว่าร่างเล็กนั้นก้าวเข้าสู่ระบบรักษาความปลอดภัยของตึกเรียบร้อยแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าพลันเลือนหาย แทนที่ด้วยความเคร่งขรึมและหยาดเหงื่อที่เริ่มผุดตามไรผม“ไปเกาะอาเธรอส... เร็วที่สุด!” ซิเลสทีออนสั่งคนขับรถกระแสเสียงสั่นพร่าอย่างควบคุมไม่อยู่ หัวใจเริ่มเต้นผิดจังหวะ กลิ่นฟีโรโมนของอัลฟ่ากำลังทำให้เขาหัวเสียเกาะอาเธรอสไม่ได้เป็นเพียงผืนดินที่แยกตัวโดดเดี่ยว แต่มันคือป้อมปราการธรรมชาติที่ถูกเชื่อมโยงเข้ากับแผ่นดินแม่ด้วยสะพานอาเธรอสสถาปัตยกรรมมหัศจรรย์สายยาวที่ทอดข้ามมหาสมุทรอันปั่นป่วน ตัวสะพานถูกสร้างจากโลหะสีขาวเงินล้ำสมัย โค้งมนรับกับคลื่นลมดูราวกับกระดูกสันหลังของงูยักษ์ที่
Read more
การมาถึงของรัชทายาทเซเลสเชียล
เขาตะเกียกตะกายเข้าไปในห้องน้ำหรูหรา ฝ่าเท้าสัมผัสความเย็นของหินอ่อนที่บัดนี้กลับรู้สึกเหมือนเดินบนถ่านร้อน ซิเลสทีออนกระโจนใส่ฝักบัวขนาดใหญ่ เปิดน้ำเย็นจัดในทันที ซ่า! น้ำเย็นที่กระทบผิวขาวมุกทำให้เกิดควันจางๆ ลอยขึ้นคล้ายกับเหล็กเผาไฟที่ถูกจุ่มลงในน้ำ เขายืนพิงผนังกระเบื้อง ปล่อยให้น้ำไหลผ่านล้างคราบเหงื่อและกลิ่นฟีโรโมน แม้จะเพียงเบาบางแต่ทว่าร่างกายมันรู้สึกต่อต้านและขยะแขยง“ออกไป... กลิ่นของคนอื่น... ออกไปให้หมด...”ซิเลสทีออนรัวมือกดสบู่เหลวกลิ่นมินต์ ชโลมลงบนผิวกายอย่างบ้าคลั่ง พยายามดับความร้อนรุ่มที่แล่นริ้วอยู่ในเส้นเลือด แม้ภายนอกจะเปียกโชกด้วยน้ำเย็น แต่ภายในแกนกลางของร่างกายกลับยิ่งทวีความร้อนแรง สัญชาตญาณนักล่าที่เคยมีถูกกดทับด้วยความต้องการที่ถูกสยบ ซึ่งเป็นผลพวงจากแรงดึงดูดที่ฝืนไม่ได้ ภายในห้วงคำนึงที่สับสนอลหม่าน สติสัมปชัญญะของซิเลสทีออนขาวโพลนราวกับถูกพายุถล่ม ทว่าท่ามกลางความเลือนรางนั้น ใบหน้าหนึ่งกลับปรากฏเด่นชัด ใบหน้าที่เขาเพียรพยายามลบเลือนและวิ่งหนีมาตลอดสามปี ราชันคาเอล วาโรค เดซิเรียน ไคน์เทียร์ ซิลเวอร์เวน กษัตริย์ผู้ปกครองอาณาจักรเดซีเรียน ราชันแห่งโลกใ
Read more
ของสะสมที่อสรพิษมิอาจครอบครอง
น้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและภาระหน้าที่นั้นเสมือนค้อนที่ทุบลงบนความรู้สึกผิดของเขา ซิเลสทีออนขบกรามแน่นจนเจ็บร้าว พยายามอย่างยิ่งที่จะกดสัญชาตญาณเงือกที่กำลังพลุ่งพล่านไว้ใต้ฉากหน้าของมนุษย์ธรรมดา“น้าครับ... ผม” เขาหยุดหอบหายใจ มือเรียวที่เริ่มมีเกล็ดใสผุดพรายจิกเข้ากับขอบอ่างล้างหน้าจนปลายนิ้วซีดขาว “ผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย... วันนี้ขอ... อ๊ะ”ความร้อนระอุบีบคั้นจนเขาเผลอหลุดเสียงครางเครือออกมา มืออีกข้างคว้าสะเปะสะปะไปตามผนังที่เย็นเยียบแต่กลับไม่ช่วยให้ภูเขาไฟในกายสงบลงได้เลย“เสียงเราดูแปลกๆ นะ หรือว่าไข้หวัดทะเล? ให้คนรถไปรับไหมลูก?” น้าเอสเทลล่าถามซ้ำด้วยความห่วงใย“ไม่ต้องครับ ผม... ผมไหว แค่ขอพักอีกนิด...”ซิเลสทีออนรีบตัดบทอย่างสุภาพ เขาออกคำสั่งปิดการสื่อสารทั้งหมด ก่อนจะพาตัวเองที่กึ่งเปลือยเปล่าและเปียกโชกเดินโซเซออกจากห้องน้ำ มุ่งหน้าสู่ห้องใต้ดินซึ่งเป็นหนทางเดียวที่จะช่วยยื้อชีวิตของเขาไว้ได้ในค่ำคืนนี้ร่างสูงที่กึ่งเปลือยเปล่าเดินฮอบหายใจ ด้วยแรงทั้งหมดที่มีลงไปยังพื้นที่ลับเฉพาะซึ่งเป็นสระน้ำเค็มขนาดใหญ่ เชื่อมต่อกับผืนมหาสมุทรภายนอก เขาโถมตัวลงสู่ผืนน้ำทันทีด้ว
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status