Lahat ng Kabanata ng TRAVIS VILLAFLOR (TPHCS1 - TAGALOG VERSION): Kabanata 1 - Kabanata 10

Greek Village. Even the name still makes me smile..Isa ito sa mga bagay na itinayo namin mula sa wala, just pure audacity, money, and stubborn loyalty. Twenty bachelor friends, deciding, half-drunk and fully serious, that adulthood would be lived on our own terms. No cramped condos. No boring subdivisions. No neighbors complaining about noise. Just a private village carved into the larger empire that is Black Village - owned by the Montifierro.Our village.I stood near the entrance of Black Village’s enormous party hall, watching the lights shimmer against polished marble. The decorations were exactly how I liked them. Elegant but loud in that subtle billionaire way. Gold accents, crystal chandeliers with soft black and champagne tones. Nothing tacky and nothing excessive.Well… maybe a little excessive. Birthday ko naman, so who cared?Twenty-five. May mga taong napapraning sa numerong ’yan. Ako? Hindi. I’m filthy rich. Heir to Villaflor Empires. Owner of Villaflor Industries. Self

Hindi ko na makilala ang sarili ko.Iyon ang unang pumasok sa isip ko nang unti-unting humupa ang galit na nagwawala sa loob ng katawan ko. Nang magsimulang luminaw ang aking pag-iisip ay tahimik na ang silid ngayon, mabigat, na para bang may dalang bagay na kaybigat unawain.Nakatayo si Raine roon, tuloy-tuloy ang pag-agos ng luha sa mukha niya. Nanginginig ang katawan niya, at ang mga mata niyang punong-puno ng takot at sakit ay tumama sa dibdib ko na parang matalim na kutsilyo. Pero mas malakas ang galit. Palaging nauuna ang galit.“Fuck it,” dura ko habang sinasabunutan ko ang buhok ko, ramdam ang disgusto na gumagapang sa balat ko. “Get dressed, Raine.” Ni hindi ko makilala ang sariling boses ko. Malamig at matigas. Walang kahit anong lambing. Napaatras siya. God… he actually flinched. At may kung anong kumirot sa loob ko dahil doon. Kilalang-kilala ko ang tinging iyon.Nakita ko na iyon dati, sa isang lalaking pinaligpit ko, sa lalaking may utang sa akin, sa lalaking binugbog na

“Ahem.” Rafael cleared his throat.Magaan ang tunog, halos parang walang pakialam, ngunit sapat iyon upang makuha ang buong atenyon namin.. Humina ang mga usapan. Nag-iba ang timpla ng hangin. Maging ang kalansing ng mga kubyertos ay tila nag-atubiling magpatuloy. Pagkatapos ay nagsalita siya. “Alright, kidding aside.” Yumuko si Rafael nang bahagya at iniabot ang isang litrato. “Raine, gusto naming ikaw ang gumawa ng painting namin. Heto ang larawan. At saka, gusto rin naming kumanta ka para sa Sixth Brotherhood Anniversary namin sa susunod na linggo. Kaya mo ba?”And just like that. My heart betrayed me. It didn’t merely skip. It slammed. A violent, sudden thud against my ribs that made my breath tighten for reasons I refused to acknowledge. Bakit ako kinakabahan? Wala naman itong saysay. Naranasan ko ng tumayo sa harap ng mga kritiko na sinusuri ang aking pagpipinta. I had sung beneath lights so bright they erased the audience into darkness. Naranasan ko na ang panghuhusga, ang mga

Nagpatuloy ang mga halik ko pababa sa kanyang katawan, dumaan sa kanyang tiyan, tracing the lines of his abs, pababa nang pababa hanggang sa mapunta ako sa harap ng kanyang matigas na pagkalalaki. Hindi ko kailanman inisip na gagawin ko ito. Sigurado akong hindi ako bakla. Pero kay Raine, gusto ko siyang kainin nang buo. At ginawa ko nga. “Nnnghh... Travis, that's dirty… huwag…” hingal niyang sabi habang nanginginig ang katawan niya sa sarap.Hindi ko pinansin ang pagtutol niya. Hindi ito marumi; his cock is the average side but fuck, it was the most delicious thing I’ve ever tasted. I took him into my mouth, swirling my tongue around the head before taking him deep. I sucked him with a fervor I didn't know I possessed, my head bobbing up and down, habang mahigpit kong hawak ang kanyang balakang para hindi siya gumalaw. “Oh fuck Travis… aaaaahhhh shit!” sigaw niya habang napapikit sa sarap at tuluyang nilabasan.Nilunok ko ang lahat, hindi ko hinayaang may masayang kahit kaunti. “Travi

Nagising ako na parang may truck na dumaan sa buong katawan ko. Masakit ang bawat parte ng katawan ko, at parang may martilyong pumupukpok sa loob ng aking ulo. “Jeez… yan ang napapala mo kapag umiinom ka kahit hindi mo naman kaya,” bulong ko sa sarili ko. Pagkatapos bigla akong natigilan. May nararamdaman akong nakatingin sa akin.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko, at halos tumalon palabas ng dibdib ko ang puso ko nang makita kong hindi ako nag-iisa. Nandoon si Travis. Nakaupo lang siya habang nakatingin sa akin at nakangiti. Ngiting parang aso. Sandali akong napatitig sa kanya habang tinatanggihan ng utak ko ang nakikita ko. Pero pagkatapos, parang kidlat na bumagsak sa akin ang katotohanan.N*******d ako. Ganap na hubad sa ilalim ng kumot. Mabilis akong napabangon at mahigpit na hinawakan ang kumot sa dibdib ko. “What the heck are you doing here!?” sigaw ko dito, halos pumiyok ang boses ko. Hindi sumagot si Travis. Ngumiti lang siya nang mas malapad. Yung ngiting nakakainis