Chapter 3: Home

“Raine hijo ikaw ba yan?” Tanong ni Nana Melva ang katulong ng mag-asawang Montemayor sa pag-aalaga kina Rafael, Samuel, at Raine. Malapit ang loob ng matandang ito sa tatlo lalong-lalo na kay Raine.

Nasa gate ng mansyon ng mga Montemayor si nana Melva, hindi ang bahay na tinitirhan ngayon nina Rafael at Samuel, this is the main mansion of Montemayor where they grew up. Nasa labas siya dahil inilagay niya ang basura sa malaking basurahan na nandito kaya’t laking gulat niya nang makita niya si Raine na may dala-dalang mga bagahe at ito’y napaluha nang mapagtanto niyang totoo ito at ito’y kaniyang niyakap.

“Nana Melva, I miss you.” Madamdamin at maluha-luhang saad ni Raine.

Napakalas sila sa pagkakayakap sa isat-isa at ngumiti. Aside from his parents and brothers, he also missed his nana so much. She was one of his refuge and strength aside from his family.

“Hijo namiss din kita, namin. Grabe ang gwapo mo na! Binatang binata ka na talaga. Ang nag-iisang prinsipe ng Montemayor binata na talaga.” Sansala ni Nana Melva na may dalang panunukso habang nakangiti.

Napatawa na lang si Raine sa sinaad ng ginang. “Ako din nana, namiss ko sila. Nandito ba sila mommy at daddy at ang kambal?” Tanong dito ni Raine habang nakangiti.

“Oo hijo nandito silang lahat. Family Day niyo ngayon diba? Halika akin na nga yang mga bagahe mo at pumasok na tayo.” Sagot naman dito ni nana Melva.

“Wag na nana kaya ko na to let’s go.” Raine said. Oh how he missed home. And now he’s back and finally he’s healed from all the aches that he brought him, finally happy and free.

“Madam! Mga Sir! May sorpresa po ako!?” Excited na sigaw ni nana Melva.

Samantalang sa loob ng mansiyon ay nasa sala ang mag-asawang Montemayor at sina Rafael at Samuel. Nakaupo sa sofa except for Samuel cause he’s sitting on the lap of Rafael. Siyempre alam na ng mga magulang nila ang kanilang kakaibang relasyon and they’re not against it. It’s their choice, their own happiness.

Nasa sala sila at nanood ng telebisyon habang kumakain ng meryenda. It’s their family day kung saan pumupunta ang kambal at sa mansyon na ito natutulog. Ngunit kahit di naman family day naglalaan pa rin naman sila ng oras sa isat-isa. Biglang napabuntong hininga si Samuel.

“I hope Raine’s here. It’s not just the same without him. I miss his antics.” Saad nito.

“Yeah me too. I miss him. I miss our prince.” Segunda naman ni Rafael sabay halik sa balikat ni Samuel.

Ganoon din ang naging litanya mg mag-asawa sapagkat namiss din nila ang kanilang nag-iisang prinsesa na kahit lalaki ito ay prinsesa ang turing nila dito dahil sa mahinhin nitong kilos. Nang biglang sumigaw si nana Melva. “Madam! Mga Sir! May sorpresa po ako!”

Mababatid talaga sa tinig nito na ito’y nagagalak sa kung anumang sorpresa ang sinasabi nito.

“Nana what is it?” Tanong ni Samuel dito habang silang lahat ay tutok na tutok sa kanilang pinapanood. Guess what it is? The Lion King. So CLASSIC.

“Surprise lovers! Mom, dad! SORPRESA!” A familiar yet unfamiliar voice said.

Napatigil ang lahat sa panonood at lumingon sa kanilang likuran and behold ang kanina lang na pinag-uusapan nila ay nasa harapan na nila.

“What the fuck! Are you really fucking here!” Biglang sigaw ni Samuel.

“Mío language.”

“Samuel language.”

Magkasabay na sita sa kaniya ng kaniyang magulang at ni Rafael.

“Anyways, welcome home nuestra Princesa. Bienvenido a casa.” Her mother said and they all give her a warm hug.

“So how’s our Prince? The “Queen of Hearts” as what they call you. The singer painter prodigy hmm. With his face on the billboards all around the world?” Malokong tanong dito ni Samuel na ngayo’y nakaupo pa rin sa kandungan ni Rafael. Nandito silang lahat sa sala at kumakain habang nag-uusap.

“Hey kuya! Wag kang ano diyan! Nakakahiya! At isa pa can you all stop with the Prince nickname. I ain't a royalty. And O my fucking god who came up with my title as the Queen of hearts, even if my hair is long I’m still a fucking man” Sagot naman dito ni Raine habang namumula sa galit at hiya.

Nagulat silang lahat hindi lang sa nagbagong boses nito kundi pati sa paraan ng pananalita nito. He cussed and Raine never cuss.

He really changed.

“Oo nga naman Mío. Don’t tease him. He’s way to complimented greatly by people. Marami pa namang lalaki at babae ang nagkakarandapa diyan. And Raine we will still call you Princess end of discussion. And another thing matanong ko lang. Is he still sinking in the waves of love?” Dahil sa sinabi ni Rafael ay agad itong pinandilatan ni Raine.

“Yeah yeah whatever makes you sleep at night and NO TO THE FUCKIN WAY! I’M NOT SINKING FOR HIM!” He exclaimed

Napatawa ang lahat sa defensive na sagot niya. But his mother reprimanded him for cussing

“Raine don’t cuss. Watch your language.”

“Sorry Ma.” Raine said

“Who’s him? I’m just telling the waves of love of your fans and us.” Malokong sabi ni Rafael.

“Heh isa ka pa Rafa! Wag mo akong inaano. Grabe kayo ha! I feel the love.” Sabi ni Raine sabay irap sa kanila.

“Okay, stop teasing our Prince. Let’s move to another topic.” Their dad said.

“I love you dad. Who you kayo!” Sabi naman ni Raine sabay ngiting tagumpay at rock sign.

“Maiba tayo. Mahal mo pa ba siya?” Sabi ng daddy nila.

“DAD!” Raine exclaimed again dahil pinagkakaisahan na siya ng lahat.

“Mom! Help me!” Tawag pansin niya sa kaniyang ina na ang tanging sagot lang sa kaniya ay ngiting natatawa na may kasamang pagkibit ng balikat.

Raine pouted and rolled his eyes. “I hate you all!”

At nagtawanan ang lahat. Even though he somewhat change his still the same their prince, their funny, endearing and easy to rile up prince and that made them inwardly relieved.