LOGINTravis Villaflor does not lose. In business, he conquers. In life, he dominates. With godlike beauty, ruthless intelligence, and power that bends men twice his size, he has built an empire where everything and everyone falls into place exactly as he commands. And he belongs to Cathyrine Reva. At least, that is the lie he has repeated for years. Because there was once a boy. Raine Montemayor. Fifteen years of age. Soft-eyed and devoted. Recklessly in love. A boy who trembled but still offered everything. His body, his heart, his soul. And the confession, it terrified him. So he crushed it. “I’m straight,” he said coldly. “I only see you as a brother.” And just like that, he destroyed the only person who had ever looked at him as if he were something more than a god. Raine left for Canada soon after. Travis thought distance would erase the memory. Well, it didn’t. Years later, Raine returns. But the boy Travis rejected is gone. The man who steps off the plane is controlled and polished. Sinfully beautiful. His smile no longer innocent, but knowing. His presence no longer pleading, but commanding. Raine no longer looks like he belongs to him. And that is unacceptable. He has a girlfriend, a reputation and a name built on control. Yet every time Raine turns away from him… every time someone else dares to touch him… Jealousy tastes like blood in his mouth. He wants to drag him close. Mark him. Remind him. “You think you’ve outgrown me?” Travis murmurs one night, voice low and dangerous. “You think you can come back here and pretend I don’t own every part of you? You're wrong baby. You're mine, only mine. Even your brothers can do nothing about it. I possess you.
View MoreFor a while, we just lay there. Our bodies tangled together in the sheets, skin still warm and slightly damp with sweat, breaths slowly returning to normal. The room was quiet except for the soft hum of the air conditioner and the steady rhythm of our breathing.Niyakap ako ni Travis mula sa likod. Nakapatong ang kamay niya sa dibdib ko, mainit ang palad niya sa balat ko na parang doon siya kumakapit na parang kailangan niyang maramdaman ang tibok ng puso ko. Thump.Thump. Thump.Bahagya akong gumalaw sa ilalim ng kumot, tamad na nag-stretch. Masakit ang katawan ko sa pinaka-makasalanang paraan na posible. Ang balakang ko. Ang mga hita ko. Lalo na ang pwet ko. God. Talagang sinira ako ni Travis kanina. Pero kahit ganoon, parang proud pa ako sa sarili ko.May pilyong ngiti akong ngumiti habang iginalaw ko ang pwet ko pabalik sa kanya. Ang ari niya, na medyo lumalambot na, ay bahagyang gumalaw. Sa likod ko, narinig kong natawa si Travis. “You're going to be the death of me, you know that?
Nang dumikit ang katawan ni Raine sa akin, naputol ang pisi ng pagtitimpi ko. Matigas na matigas na ang ari ko, tumitibok sa sobrang pangangailangan. Parang bawat ugat sa katawan ko ay buhay na buhay, parang may kuryenteng dumadaloy sa buong sistema ko at nakatutok lang iyon sa isang bagay. Him. Raine Montemayor. Mine. Fuck, sobrang namiss ko ‘to. Namiss ko siya.Namiss ko kung paano tumutugon ang katawan niya sa akin na parang ginawa kami para sirain ang isa’t isa sa pinakamasarap na paraan. Bago pa siya makapagsalita, mabilis ko siyang pinadapa sa kama. Napasinghap si Raine ng mahina. At ang simpleng tunog na iyon ay parang nagpa-init ng dugo ko.Agad kong hinawakan ang balakang niya, mahigpit ang pagkakahawak. Perpekto ang pakiramdam niya sa ilalim ko. Mainit. Totoo. Buhay.Sandali akong napatitig sa kanya. Sa kurba ng likod niya. The way his muscles contract while waiting. Sa paraan ng bahagyang pag-angat ng pwet niya, na parang alam na ng katawan niya kung ano ang gagawin ko. Fuck
Ang makita si Travis Villaflor na nakaluhod sa harap ko ay isang bagay na hindi ko kailanman naisip na mangyayari sa buong buhay ko. The man kneeling before me didn’t look like the powerful heir everyone feared and admired. He looked… broken. His shoulders were slumped, his hands trembling slightly, and his head bowed as if the weight of the world had finally crushed him. Sa unang pagkakataon mula nang makilala ko siya, si Travis Villaflor ay mukhang isang talunang sundalo na nawalan ng lahat. At sa kabila ng lahat ng ginawa niya o ng ginawa ko ay parang may nadurog sa puso ko.Hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang luha ko hanggang sa lumabo ang paningin ko. God. Bakit ang sakit makita siyang ganito? This was the same man who had once stood so tall, so arrogant, so confident that the world seemed to bend around him. The same man who used to smirk down at me like he owned every breath I took. But now he looked like someone who had nothing left. Someone who had no one to lean on.
I deserved every word he said. Every single one. Ang pagtayo sa loob ng studio ni Raine ay parang pagtayo sa mismong kaluluwa niya. May mga painting sa lahat ng sulok. May mga sketch na nakakalat sa mesa. At sa gitna ng lahat ng iyon ay isang canvas. Ang mukha ko ang nakatingin pabalik sa akin. Humigpit ang dibdib ko sa sakit. Sa kabila ng lahat…Pinipinta niya pa rin ako.Bakit? Bakit may isang taong tulad niya na patuloy pa ring iniisip ang isang taong tulad ko? Pagkatapos ay lumingon siya. At nang makita niya ako…halos sirain ako ng galit sa mga mata niya. “Get out!” The words hit me like a bullet. But I couldn’t leave. Not this time. Not again. My legs moved before my brain could stop them. Hinila ko siya at niyakap ng mahigpit.At doon ay tuluyan nang nabasag ang lahat sa loob ko. “Fuck… baby… I miss you.” Magulo at desperado ang mga salitang lumabas sa aking bibig. “I fucking miss you.”God. I had missed him so much it felt like my lungs were collapsing every day without him. “I
Home.The word did not arrive gently. It struck me. Sharp, sudden, almost violent, the moment the Montemayor Mansion rose into view beyond the iron gates. My breath stalled, fingers tightening instinctively around the handle of my luggage as though grounding myself against the surge of emotion thre
Hindi ko na makilala ang sarili ko.Iyon ang unang pumasok sa isip ko nang unti-unting humupa ang galit na nagwawala sa loob ng katawan ko. Nang magsimulang luminaw ang aking pag-iisip ay tahimik na ang silid ngayon, mabigat, na para bang may dalang bagay na kaybigat unawain.Nakatayo si Raine roon,
Nakakabinging palakpakan ang maririnig sa buong hall. Pinuno ang bawat sulok ng Black Village ng ingay ng selebrasyon. Maririnig ang mga tawanan at sigawan.At sa gitna ng lahat ng iyon…Si Travis.Kahit mula sa kabilang dulo ng silid, he looks untouchable. Effortlessly commanding attention, the way
Greek Village. Even the name still makes me smile..Isa ito sa mga bagay na itinayo namin mula sa wala, just pure audacity, money, and stubborn loyalty. Twenty bachelor friends, deciding, half-drunk and fully serious, that adulthood would be lived on our own terms. No cramped condos. No boring subd
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews