Semua Bab A Contract Marriage with My Ex-Husband’s Ruthless Brother: Bab 51 - Bab 60

Inimbitahan ni Rico si Vera sa isang fancy dinner upang aminin ang tungkol sa nangyari noon. Na si Carla ang sumagasa kay Vera noon kaya nawala ang batang nasa sinapupunan nito.Kinakabahan si Rico. Ayaw niyang magalit si Vera sa kaniya. Hindi niya magawang aminin noon kay Vera ang nalaman niya pagkatapos niya itong paimbestigahan dahil gusto ni Rico na si Riley mismo ang unang makakaalam upang siya na rin ang bahalang humusga sa babaeng pinili niya. Ngunit, hindi nangyari ang nakaplano niya. Mas naunang nalaman ni Riley na hindi niya anak si Lily.Hinawakan niya ang baywang ni Vera habang naglalakad sila papasok sa restaurant."Are you okay?" tanong ni Vera habang naglalakad sila. Napansin niya ang bahagyang pag-igting ng kamay ni Rico sa kaniyang baywang."I'm fine, Wife," sagot ni Rico, pero alam niyang hindi kumbinsido si Vera. Kitang-kita sa mukha niya ang kaba. He tried to smile, but it came out wrong. "Let's just go inside.""Rico, you're sweating," sabi ni Vera, huminto sandali

Madaling araw na nang nakauwi si Rico galing sa kompanya niya dahil maraming problema siyang inayos. He was tired. His shoulders were heavy. His eyes felt like they were closing on their own. But he wanted to go home. He wanted to see Vera. That was the only thing keeping him awake.Ngunit pagpasok niya sa loob ng silid nila Vera, napansin niyang hindi pa rin pala umuuwi ang asawa niya.He checked the bathroom. Empty. He checked the kitchen. Empty. He checked the living room. Empty.Tinawagan niya si Vera, pero nakapatay ang cellphone nito.He called again. Nothing.Tiningnan niya ang schedule ni Vera sa ospital. Dapat kaninang 9PM pa nakauwi ang asawa niya. Pero 3AM na at wala pa rin si Vera."Where is she?" sabi ni Rico sa sarili niya.He sat on the edge of the bed for a moment. Maybe she was just tired. Maybe she fell asleep at the hospital. But that was not like Vera. Vera always texted him if she was going to be late. Always. Even when they were just in a contract marriage, she ha

Naupo pa rin si Vera sa waiting room nang bumalik si Andrea.Mahirap basahin ang mukha nito. Hindi siya nakangiti, pero hindi rin nakasimangot."Anong nangyari?" agad na tanong ni Vera habang tumatayo. "Okay ba siya? Buhay ba siya?"Itinaas ni Andrea ang dalawang kamay. "Buhay siya."Napabuga si Vera ng hiningang hindi niya namalayang kanina pa niya pinipigilan. "Thank God.""Pero hindi pa siya ligtas.""Ano'ng ibig mong sabihin?"Umupo si Andrea sa tapat niya. "May internal bleeding siya. Dinadala na siya sa surgery ngayon. Isa sa pinakamagaling ang surgeon—si Dr. Marcelo. Ilang daang beses na niyang nagawa ang ganitong operasyon.""Gaano katagal ang surgery?""Four to six hours. Baka mas matagal pa."Muling napaupo si Vera. "Four to six hours…""Yes.""Pwede ko ba siyang makita bago siya dalhin?"Umiling si Andrea. "Nasa operating room na siya. Pinaprepare na."Napahawak si Vera sa tiyan niya nang hindi niya namamalayan. Pero napansin iyon ni Andrea."Alam na ba ng baby?" tanong ni A

Umiinom ng tequila si Riley sa kaniyang bahay nang nabalitaan niya ang nangyari kay Rico.Nakaupo siya sa leather couch niya. Nakabukas ang ilang butones ng polo niya. Magulo ang buhok niya. May tatlong bakanteng bote sa sahig sa tabi niya. Bukas ang TV. Malakas ang volume.Hindi naman talaga siya nanonood ng balita noong una. Umiinom lang siya. Sinusubukang kalimutan. Sinusubukang burahin sa isip niya ang itsura ni Vera habang palayo itong naglalakad mula sa kanya sa restaurant. Sinusubukang patahimikin ang boses nito nang sabihin nitong hindi na siya mahal.But then the news anchor said a name."Rico Garcia, CEO of Garcia Prime Construction, was involved in a serious accident earlier this morning."Riley stopped drinking. He put the bottle down. He turned his head toward the TV.The screen showed a black car. The front was crushed. The windshield was broken. There was blood on the driver's seat.Riley recognized that car. That was Rico's car.He smiled.Tumawa siya dahil successful a

Sa una, malabo ang lahat. Masyadong maliwanag ang ilaw. Parang umiikot ang silid. May naririnig si Rico na tunog ng beeping. May naririnig siyang umiiyak. May nararamdaman siyang may humahawak sa kamay niya.He blinked. Once. Twice. Three times.The room came into focus.White ceiling. White walls. A window with the curtains half-closed. Machines on both sides of the bed. Tubes connected to his arms.And Vera.Nakaupo sa tabi niya si Vera. Basa ng luha ang mukha nito. Namumula ang mga mata. Magulo ang buhok. Halatang pagod. Para siyang durog. Para siyang ilang araw nang walang tulog."V-Vera…" paos ang boses nito.His throat was dry. His lips were cracked. His whole body felt heavy."Rico?!" usal ni Vera. Pinunasan niya ang kaniyang mga mata.She could not believe it. She thought she was dreaming. She thought her mind was playing tricks on her.But then Rico squeezed her hand.He was awake.Napalingon ang mga magulang ni Rico at lumapit sa kanila.Sylvia was the first to reach the bed.