All Chapters of เล่ห์รักซ่อนชู้: Chapter 161 - Chapter 170

ด้านอังคณาพอตอบข้อความเนวินไปแล้วก็รู้สึกโล่งใจทันที เพราะตอนที่เขาทำงานเขาจะไม่ค่อยใช้โทรศัพท์ดังนั้นตอนนี้เธอก็มีเวลาเที่ยวอย่างน้อยก็สี่ถึงห้าชั่วโมงเลย“แก…ผู้กองเขาจะออกไปตรวจแล้ว เราไปเที่ยวกันต่อเลยเถอะ รีบเที่ยวรีบกลับจะได้ไม่โดนจับได้หนีเที่ยว…” อังคณาพูดไปเมื่อเอาโทรศัพท์ไปเก็บไว้ในกระเป๋าแล้ว“เดี๋ยวก่อนสิแก ฉันยังไม่ได้บอกพี่คีรินเขาเลย รายนั้นถ้าฉันกลับช้าเดี๋ยวก็โทรจิกฉันแน่ๆ ให้ฉันเคลียร์กับเขาแปปนึง” ชลธิชาพูดบอกไป เพื่อป้องกันไม่ให้ห่วงจนตามตัวเธอ“ไหนบอกว่าจะไม่บอกเขาไงยะ แล้วนี่จะโทรบอกเขาทำไมกัน ” ชวพรพูดแซวเพื่อนสาวออกไปอย่างขำๆ“ก็กันเอาไว้ก่อนไงแก บอกเขาไว้หน่อยก็ดี เขาจะได้ไม่ต้องห่วงฉันไงเล่า…” ชลธิชาพูดไปแบบแก้ต่าง เพราะปกติเขาและเธอกลับเข้าคอนโดไม่เกินทุ่มนึงตลอด นับตั้งแต่ที่อยู่ด้วยกันมาเกือบอาทิตย์กว่าๆ“โอเคๆ งั้นแกก็รีบโทรซะ นี่ก็จะทุ่มนึงแล้ว ออกจากนี่ไปกว่าจะถึงร้านก็สองทุ่มแล้วมั้ง” อังคณาพูดบอกไป เพราะพวกเธอมีร้านบาร์โฮสประจำที่พวกเธอชอบไปกันอยู่แล้ว เพราะมีเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อๆมาเอาใจเพียบเลย“โอเค…แปปนะแก…แกสองคนคุยกันไปก่อนเลย” ชลธิชาพูดไปก็เอาโทร

ด้านอังคณาที่คุยกับเนวินอีกมุมหนึ่งนั้นก็แกล้งทำเสียงเหมือนคนที่นอนแล้ว เพื่อที่จะทำให้เขาคิดว่าเธอนอนแล้ว“อือ…ว่าไงคะที่รัก….ทำงานเสร็จแล้วเหรอคะ” อังคณาทำเสียงละเมอออกไปแล้วก็รอฟังเนวินแบบลุ้นๆ เพราะเธอกลัวว่าเขาจะเสร็จงานแล้ว เขาถึงได้โทรมาหาเธอแบบนี้ได้“เปล่า…ผมกำลังจะตามไปจับผู้ร้ายน่ะก็เลยโทรมาหาคุณก่อน คุณนอนแล้วเหรอ” เนวินได้ยินเสียงเธอฮัมออกมาเหมือนคนพึ่งตื่นเขาก็ยิ้มมุมปากออกมา เมื่อเมียของเขานั้นกำลังโกหกเขา“ค่ะ…เนยดื่มกับเพื่อนมานิดหน่อยน่ะค่ะก็เลยง่วงๆ คุณก็ดูแลตัวเองดีๆนะคะจะไปจับคนร้ายมันอันตราย เนยเป็นห่วงค่ะ” อังคณาพูดบอกไปด้วยเสียงที่ห่วงเขาจริง จนเธอเริ่มรู้สึกผิดที่ออกมาเที่ยวแล้วเนี่ย“คนร้ายคนนี้ไม่ค่อยอันตรายหรอก เขาเป็นผู้หญิงน่ะ ไว้ผมจับเขาได้แล้วผมจะรีบกลับไปหาคุณนะ….” เนวินพูดกันฟันออกไปอย่างข่มอารมณ์ เพราะเธอพูดห่วงใยเขาแต่เธอกลับหนีเที่ยวแบบนี้ จะไม่ให้เขาโมโหได้ยังไงกัน“ค่ะ เนยจะรอคุณนะคะ…รักคุณนะคะ….”อังคณาพูดบอกไปเพราะทุกครั้งที่เขาไปทำภารกิจอันตรายเธอก็จะบอกเขาทุกครั้ง“ผมก็รักคุณเหมือนกัน….” เนวินพูดตอบไปแล้วกัดฟันอย่างเจ็บใจกับความว่ารักของเธอ เพ

“โอว์…เนย…อือ…ซี๊ด….อ่าส์….โคตรตื่นเต้นแล้วก็โคตรๆเสียวเลย….รีบทำเถอะผมกลัวคนมาเห็นเข้า” เนวินพูดบอกไป เพราะเขามีแพลนจะลงสมัครการเมือง หากเขามาทำอะไรแบบนี้ในที่สาธารณะแล้วมีคนมาเห็น มันจะแย่เอา“อึก อึก อึก อ่าส์…งั้นมาค่ะ…เสียบมันใส่เข้ามาในหอยของเนยเลยค่ะ…อือ…มาค่ะ มาตรงนี้….” อังคณาอมท่อนเอ็นของเขาเข้าลึกๆแล้วเธอก็ถอนปากออกมา แล้วเธอก็ลุกขึ้นพูดกับเขา จากนั้นก็เดินไปที่หน้ากระโปรงรถแล้วเธอก็ขึ้นไปนั่งแล้วดึงกางเกงชั้นออกแล้วปากทิ้งไป แล้วเธอก็อ้าขาพร้อมกับเอามือควักเรียกเขาให้เข้ามาหาเธอ“อืม..ร่านแบบนี้ยังจะไล่ให้ไปหาผู้หญิงคนอื่น รู้ไหมว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนจะแรดและหื่นได้เหมือนเราอีกแล้วเนย….อือ…หอยเล็กแค่นี้ ก็ยั่วเก่งจริงๆ…แผล็บ…แผล็บ..ถุ้ย…พี่จะเอาให้เราหายแรดเลย อ่าส์….ซี๊ด…” เนวินมองร่องสาวของเธอแล้วพูดบอกไป พร้อมกับก้มลงไปเลียร่องสาวของเธอแล้วเขาก็ถุยน้ำลายลงร่องสาวของเธอ จากนั้นเขาก็เอาท่อนเอ็นไปจ่อแล้วถูไถไปมา ก่อนจะสอดใส่เข้าไปแล้วดันท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดร่อง“โอ๊ย….ซี๊ด….สะใจสุดๆเลยค่ะ…อื้อ…กระแทกเลยค่ะ กระแทกให้สามสามกับความแรดของเนย…อ้ะ อ้ะ อ้ะ…ผัวขา…เนยเสียวจังเลยค่ะ…อื

จากนั้นคีรินก็ดึงตัวเธอให้นอนลงมาบนตัวของเขา แล้วเขาก็จับเธออ้าขาแล้วเขาก็ตอกกระแทกท่อนเอ็นใส่ร่องสาวของเธอต่อในท่าใหม่ และท่านี้มันก็ทำให้เขาเอามือไปขี้คลึงติ่งเสียวของเธอได้สะดวกมากขึ้น“ชอบท่านี้ไหมธิชา….เสียวไหม…” คีรินถามไปแล้วเขาก็เอาหน้าไปซูกจูบไซ้ที่หูและคอของเธออย่างหลงใหล“อ้ะ อ้ะ อ้ะ…ชอบค่ะ เสียวมากเลย…อื้อ…ยิ่งพี่บี้ติ่งให้แบบนี้ก็ยิ่งเสียวค่ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ พี่คีริน….ธิชาจะเสร็จอีกแล้ว อย่าหยุดมือนะคะ บี้ต่อค่ะ….อ้ะ อ้ะ อ้ะ…” ชลธิชาบอกเขาไปแล้วก็นอนให้เขากระแทกท่อนเอ็นใส่ แล้วก็ให้เขาบี้คลึงร่องสาวอย่างนั้น เพราะตอนนี้เธอจะเสร็จแล้ว“หึ…งั้นพี่ต้องเร่งมือแล้วสินะ อ่าส์…ซี๊ด….ตับ ตับ ตับ ตับ…บี้ให้แบบนี้พอใจไหม….” คีรินถามไปแล้วเขาก็เร่งทั้งกระแทกและเร่งทั้งมืออย่างเสียวกระสันเลย อย่าว่าแต่เธอจะเสร็จเลย เขาเองก็จะเสร็จแล้วเหมือนกันเพราะโดนบีบรัดขมิบจากร่องสาวของเธอ“อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ…..” ชลธิชาก็ร้องครางออกมาพร้อมกับเกร็งกระตุกบนตัวของคีรินไปอย่างเสียวซ่าน เมื่อเขาทำให้เธอเสร็จเพราะนิ้วและท่อนเอ็นของเขาที่เล่นกับร่องสาวของเธอ“อ่าส์….” คีรินก็รีบถอนท่อนเอ็นออกมาเลยเพราะ

“พ่อก็อยากจะเห็นลูกมีความสุขนะไหม แต่มันยังไม่ใช่ตอนนี้ ลูกอยากจะเป็นชี้ปากชาวบ้านเขาหรือไงห้ะ…” ชลเทพพูดออกไปด้วยเสียงเข้ม“ใจเย็นๆสิคะคุณ ลูกเขาก็แค่พูดในสิ่งที่เขาต้องการ…ฉันว่าบางทีเรื่องนี้เราก็ควรจะให้ลูกตัดสินใจเอาเองนะคะ ยังไงยัยไหมกับตามภามเขาก็มาถึงขั้นนี้แล้ว” พานทองจับแขนของสามีไว้แบบเตือนให้เขานั้นใจเย็นลง เพราะเรื่องนี้มันก็ควรให้แพรไหมตัดสินใจเอง“ถ้าให้ลูกตัดสินใจเองก็คงจะหนีไม่พ้นขนข้าวของไปอยู่กับมันน่ะสิ” ชลเทพพูดตอบภรรยาไปด้วยเสียงเข้ม ก่อนจะมองหน้าของภัคพลอย่างหมั่นไส้“คุณก็ต้องเคารพการตัดสินใจของลูกสิคะ ลูกเราโตแล้วนะคะ เขารู้จักคิดและตัดสินใจเองได้แล้วว่าเขาควรทำอะไรไม่ควรทำอะไรน่ะ” พานทองพูดตอบสามีไป“ถ้าลูกเรารู้จักคิดรู้จักโต ยัยไหมมันจะไปเป็นชู้กับมันจนมีเคนโซ่ไหมคุณ…คุณอย่าใจดีกับลูกนักเลย เห็นไหมว่ามันทำให้ลูกเราเสียคนน่ะ ผมกำลังช่วยลูกเราอยู่นะคุณ…” ชลเทพพูดต่อว่าใส่ภรรยาของเขาอย่างอดไม่ได้ จนแพรไหมนั้นก้มหน้าอย่างรู้สึกผิดเลยกับสิ่งที่เธอทำ“เฮ้อ…แต่คุณอยู่ช่วยลูกไปไม่ได้ตลอดนะคะ…มันเป็นเรื่องของเด็กๆคุณปล่อยให้พวกเขาจัดการเถอะค่ะ…ยัยไหม ไหนบอกแม่มาสิว่