All Chapters of เล่ห์รักซ่อนชู้: Chapter 1 - Chapter 10

จากนั้นงานการประมูลก็เริ่มขึ้นโดยพิธีกรก็เอ่ยถึงโครงการที่กำลังจะสร้างตามสคริปไป แล้วตัวแทนคณะกรรมการที่จัดทำโครงนี้ก็ขึ้นไปพูดถึงบริษัทที่ผ่านเข้ารอบนั่นทั้งสามบริษัท ก่อนจะประกาศผลออกมาว่าบริษัทของภัคพลนั้นได้รับการประมูลไป ด้วยงบที่น้อยกว่าบริษัทของคีรินไม่เท่าไหร่ ทำให้คีรินนั้นเจ็บใจมากที่เขานั้นชวดโครงการนี้ไป…“ไม่เป็นไรนะคะคุณคีริน…โครงการนี้ไม่ได้ เดี๋ยวโครงการหน้าคุณก็ได้ค่ะ…คุณเก่งอยู่แล้ว…” แพรไหมพูดปลอบใจสามีของเธอไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“อืม…ผมแค่เจ็บใจนิดหน่อยน่ะ แต่ไม่เป็นไร ถือว่าผมช่วยให้น้องใหม่อย่างเขาได้โชว์ฝีมือก็แล้วกัน…” คีรินพูดบอกไป เพราะมันก็ต้องมีแพ้มีชนะกันบ้างเป็นเรื่องธรรมดา แต่เขาแค่เจ็บใจตรงที่ตัวเลขมันห่างกันไม่เท่าไหร่แค่นั้นเอง“ใจดีจริงๆเลยนะแกน่ะ…ฉันรู้สึกว่าไอ้หมอนี่จะกลายเป็นคู่แข่งของแกอีกคนน่ะสิ…” เนวินพูดบอกไป เพราะอยู่ๆก็เป็นม้ามืดมาประมูลงานได้ไปแบบนี้ เขาว่ามันไม่ธรรมดาแล้วล่ะ“ก็ไม่แน่…ต้องรอดูต่อไปว่ะ…กลับกันเถอะที่นี่ไม่มีอะไรน่าดูแล้ว…” คีรินพูดบอกไปแล้วเขาก็ชวนเพื่อนหนุ่มกลับ เพราะตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะมานั่งยินดีกับใคร เพราะตอนนี้ภัคพละ

จนชลธิชามองพี่สาวของเธอทันที เพราะเมื่อกี้พี่สาวของเธอพึ่งไปเจอภัคพลมา พี่สาวของเธอยังบอกรักภัคพลอย่างนั้นอย่างนี้อยู่เลย แล้วตอนนี้ก็มาพูดคุยกับคีรินเหมือนคนรักกัน เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก เธอไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วพี่สาวของเธอนั้นเป็นคนยังไงกันแน่ “ผมพึ่งประชุมเสร็จเมื่อกี้น่ะ ก็คิดถึงคุณกับลูกเลย แล้วนี่คุณอยู่ที่ไหนเนี่ย คุณไม่ได้อยู่บ้านเหรอไหม…ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าช่วงนี้คุณไม่ต้องออกไปไหน คุณใกล้คลอดแล้วนะไหม…” คีรินเอ่ยตอบเธอไปแบบอ้อนๆ แล้วเขาก็รู้สึกว่าสถานที่ที่อยู่ตอนนี้มันไม่ใช่บ้านของเขา“ไหมรู้ค่ะ ไหมแค่ออกมาหาธิชาน่ะค่ะ อยู่ที่บ้านมันน่าเบื่อนิคะ ทักทายน้องสาวไหมหน่อยสิคะ…” แพรไหมพูดตอบไปก็แพลนกล้องมาทางน้องสาวให้คีรินดู “สวัสดีค่ะพี่คีริน…ไม่ต้องห่วงนะคะ เดี๋ยวธิชาไปส่งพี่ไหมที่บ้านเองค่ะ…” ชลธิชาก็เอ่ยทักทายแล้วยิ้มให้พี่เขยของเธอไป แล้วเธอก็รู้สึกสงสารคีรินอย่างบอกไม่ถูกเลย เพราะเขาดูรักพี่สาวของเธอมาก ถ้าเขารู้ว่าพี่สาวของเธอมีชู้แล้วเด็กในท้องยังเป็นลูกชู้อีก เขาจะเสียใจขนาดไหนนะคีรินก็มองน้องเมียของเขาด้วยรอยยิ้มเอ็นดูเธอ เพราะเธอนั้นหน้าตาสวยไม่แพ้พี่สาวของเธอเ

พอคีรินและชลธิชานั่งรถออกมาด้วยกันชลธิชาก็นั่งเงียบไม่รู้จะชวนเขาพูดอะไร เพราะเธอเห็นหน้าเขาแล้วก็อดที่จะนึกถึงสิ่งที่พี่สาวของเธอทำกับเขาไม่ได้ เขาเองก็ดีกับเธอ เธอก็ยังมาช่วยพี่สาวโกหกเขาอีก มันก็ทำให้เธอรู้สึกผิดที่ไม่สามารถทำอะไรได้“เป็นอะไรธิชา ทำไมนั่งเงียบแบบนี้ล่ะ ปกติเราพูดเก่งออก หรือว่าเพราะเรื่องเมื่อกี้…” คีรินเอ่ยถามเธอไปขณะที่เขาขับรถ“อ่อ เปล่าค่ะเรื่องเมื่อกี้ธิชาไม่คิดจะเอามาใส่ใจหรอกค่ะ…แต่ที่ธิชานั่งเงียบแบบนี้เพราะธิชากำลังคิดถึงเรื่องเพื่อนคนหนึ่งของธิชาน่ะค่ะ เพราะธิชาดันไปรู้ความลับของเขามาแบบไม่ตั้งใจ…แล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องดีด้วย ธิชาก็เลยไม่รู้ว่าจะทำยังไงน่ะค่ะ” ธิชาพูดเปรียบเปรยออกไปแล้วเธอก็แลสายตาไปมองคีรินอย่างอดไม่ได้“เรื่องไม่ดีงั้นเหรอ เรื่องอะไรล่ะถึงทำให้ธิชาเครียดแบบนี้ ถ้าเราไม่ซีเรียสก็เล่าให้พี่ฟังได้นะ บางทีพี่อาจจะมีคำแนะนำอะไรให้ธิชาได้บ้างก็ได้..ธิชาจะได้ไม่เครียดแบบนี้…อีกอย่างพี่ก็ไม่รู้จักเพื่อนของธิชาด้วย พี่ก็ไม่เอาไปเล่าให้ใครฟังหรอก” คีรินพูดบอกไปด้วยเสียงอ่อนโยน หากเธอระบายให้เขาฟังบางทีเขาอาจจะช่วยให้เธอสบายใจขึ้นมาได้บ้าง“ค่ะพี่ค

“ธิชา! ทำไมเราต้องพูดจาแรงๆแบบนี้ด้วยห้ะ ที่เราด่าเขาปาวๆน่ะก็เหมือนเราด่าพี่ด้วยเหมือนกัน…ไม่ให้เกียรติเขาก็ควรจะให้เกียรติพี่สาวของตัวเองนะธิชา ถ้ายังเห็นพี่เป็นพี่สาวก็ขอโทษภามเขาซะ” แพรไหมพูดต่อว่าน้องสาวออกไปอย่างจริงจัง เพราะชลธิชานั้นพูดจาแรงเกินไปแล้ว“ไม่เป็นไหรไหมผมไม่ถือ ผมทำไม่ดีจริงๆ ก็สมควรที่ธิชาเขาจะไม่เคารพผมแล้วล่ะ… คุณอย่าไปว่าอะไรธิชาเลย…” ภัคพลที่โดนชลธิชาต่อว่าอย่างนั้นก็ก้มหน้าลงอย่างข่มขื่น เพราะเขาก็ไม่ได้อยากให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้เลย เขาจึงได้แต่กำหมัดแน่นอย่างเก็บอารมณ์ขุ่นหมองของเขาเอาไว้ แล้วเขาก็เอ่ยพูดออกไปอย่างใจเย็น“ไม่ต้องมาทำตัวเป็นคนดีหรอกค่ะ ธิชาไม่ได้รู้สึกซาบซึ้งเลยสักนิด แล้วธิชาก็จะไม่ขอโทษด้วยเพราะคำพูดที่ธิชาพูดไปน่ะ มันก็สมควรกับคนอย่างพี่ภามแล้วล่ะค่ะ” ชลธิชาพูดออกไปแล้วเธอก็มองหน้าภัคพลอย่างไม่ชอบขี้หน้าสุดๆ “ธิชา ถ้าเรายังไม่หยุดอีกก็กลับไปซะ” แพรไหมไล่น้องสาวของเธออย่างอดไม่ได้ เพราะชลธิชาชักจะเหิมเกริมขึ้นทุกทีแล้ว“คนที่พี่ควรจะไล่คือพี่ภามไม่ใช่ธิชา…ถ้าพี่ไหมรักเขาขนาดนั้นก็ไปอยู่กับเขาเลยสิคะ พี่จะมากล้ำกลืนฝืนทนอยู่กับพี่คีรินเข

จากนั้นสองสาวก็ปล่อยให้ชลธิชาได้ระบายอารมณ์อย่างเต็มที่จนผ่านชั่วโมงกว่าๆชวพรก็ออกไปรับแฟนของเธอที่สนามบิน ทำให้เหลือชลธิชาและอังคณากับพวกหนุ่มๆบาร์โฮสที่จ้างมานั่งเอนเตอร์เทรนสามคน อังคณาก็นั่งออเซาะเด็กหนุ่มของเธอไปแบบเมาๆ ส่วนชลธิชาก็ร้องเพลงไปกับหนุ่มๆทั้งสองไปจนกระทั่งมีคนเปิดประตูเข้ามาแล้วกดปิดเพลงคาราโอเกะจนชลธิชานั้นหันไปมองอย่างไม่พอใจ “ขออนุญาตครับ ผมได้รับแจ้งว่าที่นี่มีเด็กอายุต่ำกว่า18ปีทำงานอยู่ ทางตำรวจจึงออกหมายค้นสถานบันเทิงแห่งนี้ครับ กรุณาให้ความร่วมมือด้วยครับ…ขอบัตรประจำตัวประชาชนของทุกคนหน่อยครับ…” เนวินเปิดประตูเข้ามาในห้องคาราโอเกะวีไอพีนี่แล้วพูดออกไป พร้อมกับมองไปที่ลูกค้าสาวคนหนึ่งยืนร้องเพลงอยู่ ส่วนอีกคนก็นั่งซบกับหนุ่มบาร์โฮสหน้าตาดีอย่างเมาๆ “คะ?... อ่อคุณตำรวจเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าคะ น้องๆที่ฉันเลือกมาทางร้านบอกว่าอายุเกินยี่สิบกันหมดแล้วนะคะ…” ชลธิชาที่ได้ยินแบบนั้นก็เอ่ยพูดตอบไปแบบมั่นใจทันที เพราะหนุ่มๆที่เธอเลือกมาน่ะอายุไม่ต่ำกว่า18ปีแน่นอน “งั้นผมขอตรวจบัตรประชาชนของน้องเขาแล้วก็คุณกับเพื่อนด้วยนะครับ ผมต้องตรวจตามหน้าที่ครับ” เนวินเอ่ยพูดบอกไ