All Chapters of เล่ห์รักซ่อนชู้: Chapter 151 - Chapter 160

แพรไหมมองสบตากับภัคพลไปก็รู้สึกได้ถึงความตั้งใจของเขาแล้วเธอก็ยิ้มออกมา เพราะตอนนี้เธอไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมากแล้ว ในเมื่อท้ายที่สุดเธอและภัคพลก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่ดี จะตอนนี้หรือตอนไหนก็คงเหมือนกัน หากเธอปฎิเสธเขาจะต้องเสียใจแน่“ค่ะ…เราจดทะเบียนสมรสกันก่อนก็ได้ค่ะแล้วงานแต่งงานค่อยจัดทีหลัง…แต่ไหมจะบอกพ่อแม่ของไหมยังไงนี่สิคะ…ไหมกลัวพวกท่านจะรับไม่ได้” แพรไหมพูดบอกไป เพราะใจเธอต้องการแบบนั้นแล้วพ่อแม่ของเธอล่ะ ท่านจะคิดยังไงกัน“ถ้าเราจะอยู่ด้วยกัน ผมว่าเราต้องบอกความจริงกับท่าน โดยเฉพาะเรื่องของเคนโซ่ ว่าเขาคือลูกของผมไม่ใช่ลูกของคีริน แบบนี้พ่อแม่ของคุณก็คงจะยอมให้เราอยู่ด้วยกันแล้ว” ภัคพลพูดไปตรงๆ เพราะมันเป็นวิธีที่ทำให้พ่อแม่ของแพรไหมเข้าใจที่สุด“ถ้าบอกแบบนั้นพ่อแม่ของฉันก็รู้น่ะสิคะว่าเราสองคนเป็นชู้กัน…แบบนั้นจะทำให้พ่อแม่ของฉันเสียใจแล้วก็อาจจะไม่ชอบคุณก็ได้นะคะ ฉันว่าเรื่องของเคนโซ่เอาไว้ก่อนเถอะค่ะ ไหมจะบอกพ่อแม่ว่าไหมจะกลับไปคบกับคุณดู แล้วผ่านไปหลายๆเดือนเราค่อยบอกพ่อแม่เรื่องแต่งงาน ดีไหมคะ” แพรไหมพูดบอกไป เพราะเธอจะให้พ่อแม่รู้ไม่ไดว่าเธอมีลูกกับภัคพล เธอจะทำให้พวกท่าน

“อย่านะคะพี่คีริน…ธิชาไม่ต้องการ…หยุดเถอะค่ะ….” ชลธิชามองเขาที่มองจ้องที่ร่องสาวด้วยสายตาหื่นๆแบบนั้นก็รีบบอกเขาไป ทั้งที่เธอนั้นรู้สึกได้ถึงความต้องการของตัวเองที่มองสบตากับเขาแล้วเธอรู้สึกโหยหาเซ็กส์ของเขาเหลือเกิน เพราะมันก็นานมากแล้วที่ไม่ได้มีอะไรกับเขา แต่เธอก็ไม่สามารถใจอ่อนให้เขาได้“ต้องการไม่ต้องการเดี๋ยวก็รู้….อือ…ร่องแฉะขนาดนี้ ไม่ต้องงั้นเหรอ…อืม…ดูสิ…น้ำเยิ้มเชียว แผล็บ…อืม…หอมกลิ่นสาวชวนให้กระแทกหอยแรงๆจริงๆ..แผล็บ…อ่าส์….” คีรินพูดไปแล้วเอานิ้วไปลูบไล้สำรวจร่องสาวของเธอ ก่อนจะเอานิ้วปาดน้ำเยิ้มๆของเธอมาแล้วดูดเลียอย่างชอบใจกับกลิ่นความสาวของเธอที่ชวนให้หลงใหลชลธิชาก็มองเขาแล้วกลืนน้ำลายลงคอทันที เพราะมันโคตรเซ็กซี่เลยเวลาที่เขานั้นทำหน้าตาหล่อแบบนี้ออกมาน่ะ ไม่ได้นะ เขาทำแค่นี้แล้วเธอจะยอมเขาแล้วงั้นเหรอ ไม่ได้ เธอจะต้องไม่ร่าน ไม่อ่อนไหวไปกับสัมผัสของเขาสิ ชลธิชาคิดในใจไป แต่แล้วเธอก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อคีรินอ้าขาเธอแล้วมุดหน้าเข้ามาเลียที่ร่องสาวของเธออย่างไม่ทันตั้งตัว“อ้ะ….อือ…อื้อ…พี่คีริน….อ้ะ….ธิชาเสียว…อ้ะ….ออกไปนะ….อื้อ….ซี๊ด…” ชลธิชาร้องครางไปก็เอาเท้าเหยียบ

“ยาอะไร…เราไม่สบายงั้นเหรอ” คีรินก็งงที่เธอพูดมาแบบนั้น เขาก็เอ่ยถามเธอออกไปทันที ก่อนจะหันหลังไปมองเธอเปิดตู้ชันบนแล้วค้นหายาอยู่“ยาคุมฉุกเฉินน่ะสิคะ เมื่อคืนพี่แตกในแทบทุกรอบขนาดนั้นถ้าไม่กินนี่เสี่ยงท้องแน่ๆ…ยังจะมาถามอีกเหรอคะ…ดีนะที่ธิชาซื้อเก็บเอาไว้น่ะ” ชลธิชาพูดออกไปแล้วก็ค้นหายาคุมในกล่องจนเจอยาคุมฉุกเฉิน เพราะเธอไม่ได้ทานยาคุมกำเนิดมาตั้งแต่เขาและเธอจบกันแล้ว เธอเลยกลัวว่ามันจะพลาดท่าท้อง เลยต้องใช้ยาคุมฉุกเฉินแทน เพราะมันน่าจะช่วยได้ดีกว่ากัน“นี่ไงคะ เจอแล้ว…” ชลธิชาพูดไปอย่างดีใจที่เธอเจอยาคุมฉุกเฉินแล้วเธอก็หยิบมันขึ้นมาแล้วมองด้วยรอยยิ้มอย่างโล่งใจ เพราะกินตอนนี้ยังทันสำหรับเธอ“ไม่ต้องกิน..เอามานี่…ยานี่เราไม่จำเป็นต้องกินมันหรอก..พรึบ!” คีรินได้ยินแบบนั้นแล้วก็มองเธอถือยาคุมฉุกเฉินขึ้นมาก็เอามือไปคว้าไว้ แล้วพูดออกไปพร้อมกับเอายานั้นทิ้งใส่ถังขยะไปทันที“พี่คีริน! พี่ทำบ้าอะไรของพี่เนี่ย ถ้าธิชาไม่ได้กินมัน ธิชาท้องขึ้นมาจะทำยังไงคะ” ชลธิชาพูดต่อว่าเขาไปพร้อมกับมองหน้าเขาอย่างจดจ้อง“ท้องก็ท้องไปสิ พี่ดูแลธิชากับลูกได้อยู่แล้ว…ไม่ต้องกิน ถ้ามันจะท้องก็ปล่อยให้มันท้อง

“ก็ข่าวของลูกนี่ไง มันมีภาพที่ลูกไปกินข้าว ไปเดินเล่น แล้วก็นั่งรถไปไหนมาไหนกับนายภามน่ะ รู้ไหมว่าตอนนี้มันเป็นข่าวจนเพื่อนๆแม่โทรมาถามกันใหญ่เลยว่าลูกกับนายภัครพลกลับไปสนิทสนมกันอีกงั้นเหรอ” พานทองพูดออกไปแล้วมองลูกสาวอย่างดุๆ เพราะลูกสาวของเธอพึ่งจะหย่ามาได้แค่อาทิตย์เดียว ก็มีข่าวเสียหายแบบนี้ขึ้นแล้ว จะไม่ให้เธอโมโหได้ยังไงกัน“ไหนคะ…” แพรไหมเอาโทรศัพท์ของแม่เธอมาแล้วเธอก็เห็นภาพของเธอและภัคพลทานอาหารด้วยกันที่ร้านอาหาร แล้วก็เดินเล่นในห้าง ทุกภาพล้วนชัดเจนว่าเธอและภัคพลนั้นมีความสนิทสนมกัน ทำให้แพรไหนนั้นอึ้งๆไปเลย จนเธอนั่นสั่นไปหมด“นี่ลูกกับนายภัคพลนี่ยังไงกันแน่…ลูกพึ่งหย่ากับคีรินมาเองนะไหม นี่ลูกจะกลับไปคบกับนายภัคพลแล้วงั้นเหรอ…” พานทองพูดออกไปแล้วมองลูกสาวไปแบบต้องการคำตอบ“ไหม….ไหม….ไหมขอโทษค่ะแม่…หนูแค่อยากจะอยู่กับคนที่หนูรัก…” แพรไหมพูดบอกไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ ตอนนี้เธอคงต้องบอกความจริงให้แม่ของเธอรู้แล้ว“แล้วคีรินไม่ใช่คนที่ลูกรักหรือไงห้ะ…ลูกอย่าลืมสิว่าลูกแต่งงานกับเขา มีลูกที่น่ารักด้วยกัน…ถึงจะหย่ากันแล้วมันก็ยังมีโอกาสที่จะกลับมาคืนดีกันได้ แต่ลูกเลือกที่จะกลับไป

“แต่เขาก็ผิดเหมือนกันนิคะแม่ เขาก็เป็นชู้กับทัดดาวนิคะ” แพรไหมพูดไปเพราะเขาเองก็ผิดเหมือนกันนั่นแหละจะมาโทษเธอฝ่ายเดียวได้ยังไงกัน“ยังจะมาเถียงอีกนะยัยไหม เขามีชู้ก็จริงแต่มันกเพราะว่าลูกเองก็เป็นชู้กับนายภัคพลจนมีเคนโซ่ไม่ใช่เหรอ ความผิดของเขาน่ะยังไม่เท่ากับที่ลูกทำเลยนะไหม…แม่ไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าคีรินเขาก็รักและดูแลลูกดีขนาดนั้น ทำไมลูกยังกลับไปหานายภามอีก…” พานทองพูดบ่นไปอย่างอดไม่ได้และไม่เข้าใจลูกสาวของเธอเลย“หนูขอโทษค่ะแม่ หนูก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย ตอนนี้หนูกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว หนูก็ขอเลือกที่จะเดินหน้าใช้ชีวิตต่อไปให้มีความสุขเพื่อลูกของหนู…” แพรไหมพูดไปแล้วเอาเคนโซ่มาอ้างทันที เพราะแม่ของเธออาจจะเห็นใจเธอก็ได้“เฮ้อ…มันก็คงต้องเป็นอย่างนั้นแล้วล่ะ แล้วนี่มีเรื่องอะไรอีกไหมที่เราปิดบังแม่ไว้…บอกมาให้หมด อย่าให้แม่ต้องรู้ทีหลังอีกนะไหม” พานทองเอ่ยถามไปแล้วมองลูกสาวอย่างจดจ้อง“ไม่มีแล้วค่ะแม่ มันก็มีแต่เรื่องนี้แหละค่ะที่ไหมปิดบังแม่ แม่ช่วยหนูพูดกับคุณพ่อนะคะ ค่อยๆพูดให้ท่านเข้าใจไหม ไหมไม่อยากให้ท่านเข้าใจไหมผิด” แพรไหมพูดบอกไปเพราะเรื่องที่เธอทำอะไรกับคีรินไว