All Chapters of เล่ห์รักซ่อนชู้: Chapter 141 - Chapter 150

แพรไหมก็เข้าไปรับลูกชายของเธอมาอุ้มอย่างหวงแหน ก่อนจะมองสบตากับเขาที่เศร้าๆลง เธอก็เข้าใจว่าเขาเองก็คงจะเสียใจ แต่ในเมื่อเขาใจแข็งเลือกวิธีนี้เขาก็ต้องยอมรับกับจากลากับลูก เพราะยังไงเคนโซ่ก็ไม่ใช่ลูกของเขา อีกหน่อยถ้าเขามีผู้หญิงคนใหม่เขาก็สามารถมีลูกและมีครอบครัวที่สมบูรณ์ได้“ขอบคุณนะที่ช่วยดูแลไหมมาตลอด ถึงเราจะไปกันไม่ได้สุดทาง แต่ที่ผ่านมาคุณก็ดีกับไหมมาก และไหมก็ขอโทษกับสิ่งที่ไหมทำไม่ดีกับคุณด้วยนะคะ ไหมรู้ว่ามันยากที่จะให้อภัย แต่ไหมก็ขอบคุณที่คุณปล่อยไหมกับลูกไป…ไหมหวังว่าคุณจะเจอผู้หญิงดีๆที่รักคุณด้วยใจจริงนะคะคีริน…” แพรไหมพูดบอกเขาไปด้วยความจริงใจ เพราะที่ผ่านมาเขาดีกับเธอและลูกจริงๆ และเธอก็ไม่โทษเขาที่เขานั้นแก้แค้นเธอด้วย เพราะมันเป็นสิ่งที่เธอควรจะเจอแล้วถึงแม้ว่ามันจะเจ็บใจมากก็ตาม เธอก็ยังหวังว่าเขาจะได้เจอคนรักที่ดีในอนาคต เพราะเธอคงไม่สามารถกลับมาเป็นคนรักและภรรยาของเขาได้อีกแล้ว“อืม….ผมก็ขอให้คุณเริ่มต้นกับชีวิตใหม่ๆกับคนที่คุณรักนะไหม…” คีรินพูดไปแล้วก็กัดฟันอย่างข่มความรู้สึกของตัวเอง เพราะเขาไม่คิดเลยว่าเขาจะมาอยู่ในจุดที่เขาต้องมาอวยพรให้เธอไปรักกับชู้รักของ

ช่วงค่ำของวันเดียวกัน….ชลธิชาก็กลับมานอนที่บ้านเพราะวันนี้เป็นวันพุธแล้ว เพราะเธอเปลี่ยนจากเสาร์อาทิตย์มาเป็นพุธและพฤหัสบดีแทน เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องเจอคีรินและพี่สาวของเธอหากทั้งสองมานอนค้างที่บ้าน แต่พอเธอเดินเข้ามาในบ้านเธอก็แปลกใจที่แม่ของเธอนั้นอุ้มเคนโซ่เล่นอยู่ที่ห้องโถง เพราะปกติพี่สาวของเธอไม่ได้มา“วันนี้พี่ไหมพาเคนโซ่มาเที่ยวหาเหรอคะแม่” ชลธิชาเดินเข้าไปแล้วเอ่ยถามออกไปอย่างอยากรู้“อ่าวธิชามาแล้วเหรอลูก….พี่เราเขาไม่ได้พาเคนโซ่มาเที่ยวหาพ่อกับแม่หรอก แต่พี่เราเขาย้ายกลับมาอยู่บ้านเราแล้วต่างหาก…” พานทองหันไปมองลูกสาวคนเล็กแล้วพูดบอกไป“ย้ายมาอยู่ที่บ้านเรา…หมายความว่ายังไงคะแม่ แล้วทำไมพี่ไหมไม่อยู่บ้านกับพี่คีรินล่ะคะ” ชลธิชาเอ่ยถามออกไปแบบงงๆ หรือว่าคีรินและแพรไหมจะยังไม่คืนดีกัน“ก็ตอนนี้พี่สาวของลูกกับคีรินหย่ากันแล้วยังไงล่ะ พี่สาวของลูกก็เลยกลับมาอยู่ที่บ้านเรา” พานทองตอบลูกสาวไปแล้วก็อุ้มเคนโซ่ไว้อย่างอ่อนโยน“อะไรนะคะ พี่คีรินน่ะเหรอคะจะหย่ากับพี่ไหมแล้ว…แม่ล้อธิชาเล่นหรือเปล่าคะเนี่ย…” ชลธิชาได้ยินแบบนั้นก็พูดไปแบบอึ้งๆอย่างไม่อยากจะเชื่อ เพราะคีรินต้องการแก้แค้

“เรื่องแบบนี้ผู้หญิงที่ไหนเขาจะพูดก่อนล่ะคุณ คุณก็พูดมาก่อนสิว่าคุณชอบฉันหรือเปล่า ถ้าคุณตอบฉันได้ ฉันก็จะตอบคุณ” อังคณาพูดตอบเขาไปแบบไม่ยอมบอกเขาก่อน“หึ…อ่อนจริงๆเลยนะคุณเนี่ย…ผมน่ะชอบคุณอยู่แล้ว ไม่งั้นผมจะมาเอาอกเอาใจคุณ ไปรับไปส่งคุณแบบนี้ไปเพื่ออะไรล่ะ…” เนวินพูดบอกไปแล้วมองหน้าเธอแบบจริงจัง“ก็เพื่อที่คุณจะได้มีอะไรกับฉันไง…” อังคณาพูดตอบเขาไป เพราะเธอพยายามคิดแบบนั้นเพื่อให้ใจของเธอมันไม่หลวมตัวไปชอบเขามากไปกว่านี้แล้ว“ถ้าผมจะทำอะไรพวกนี้เพื่อมีอะไรกับคุณ คุณไม่คิดเหรอว่าผมน่ะลงทุนเกินไปเพราะจริงๆถ้าแค่นั้นผมไม่จำเป็นต้องทำแบบที่ผ่านมาเลยด้วยซ้ำ แต่ที่ผมทำแบบนั้นก็เพราะว่า….ผม…ชอบ…คุณ….แบบนี้ชัดเจนพอไหม…หรือต้องให้ผมบอกอีกว่า ผมชอบแบบที่อยากได้เป็นแฟน อยากได้เป็นเมียของผมน่ะ” เนวินพูดบอกไปแบบจริงจังแล้วเขาก็มองสบตากับเธอไป“คะ…คุณ…คุณ…ชอบฉันเหรอคะ…”อังคณาได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าอึ้งไปทันที เพราะเธอไม่คิดว่าเขาจะตรงได้ใจขนาดนี้ ตายๆหัวใจของเธอมันเต้นรัวไม่เป็นจังหวะเลย เธอจะมีผัวกับเขาจริงจังก็คราวนี้แล้วมั้งเนี่ย อังคณาคิดในใจไปอย่างเขินๆและดีใจที่ได้รู้ว่าเขานั้นชอบพอในตัวเธอเ

เนวินได้ยินแบบนั้นแล้วก็ทำหน้านิ่งๆออกมาทันที ก่อนจะถอนหายใจออกมาแล้วข่มอารมณ์ของเขาไม่ให้หึงหวงเธอเพราะมันเป็นเรื่องที่ผ่านมาแล้ว“โทษนะโว้ยที่มาช้า…พอดีรถมันติดว่ะ…อ่าวคุณเนย…ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ…มาทานอาหารที่นี่เหมือนกันเหรอครับ” นทีพูดบอกเพื่อนหนุ่มไปก็หันไปทักทายอังคณาหญิงสาวที่เขานั้นตามจีบเธออยู่ด้วยรอยยิ้มที่ใจที่เจอเธอ“นี่แกรู้จักคุณเนยเขาด้วยเหรอวะนที…” เรวัตรเอ่ยถามไปอย่างแปลกใจที่นทีนั้นรู้จักกับแฟนของน้องชาย“รู้จักสิวะ ก็คุณเนยนี่แหละที่ฉันเล่าให้แกฟังไง ว่าฉันไปตามจีบเขาที่คลับคราวก่อนไงวะ…” นทีพูดบอกไปตรงๆแล้วก็ยิ้มออกมา เพราะการที่จะเจอเธอมันเป็นเรื่องที่ยากมาก พอมาเจอวันนี้แล้วเขาก็รู้สึกดีใจมากต่างจากเนวินที่ได้ยินแบบนั้นแล้วเขาก็หันไปมองด้วยสายตาแข็งกร้าวทันที จนเรวัตรที่ได้ยินนั้นเริ่มรู้สึกถึงความอึดอัดใจแล้ว ที่เพื่อนของเขามันเคยไปจีบแฟนของน้องชายเขาแบบนี้ ตายๆ ดูสายตาของเนวินมันสิ นี่มันคงไม่ต่อยเพื่อนเขาหรอกใช่ไหม เรวัตรคิดไปอย่างอดไม่ได้“เรื่องมันผ่านมานานแล้วน่ะค่ะ ตอนนี้เนยมีแฟนแล้วนะคะคุณนที…นี่คุณเนวิน แฟนของเนยเองค่ะ…” อังคณาพูดไปแล้วเธอก็เอามือกอ

ณ เมืองแทมปา รัฐฟอริด้า สหรัฐอเมริกาคีรินก็รีบตกลงและดิลงานของเขาให้เรียบร้อยโดยไว เพื่อที่เขานั้นจะได้กลับไปง้อชลธิชาได้อย่างเต็มที่ เพราะถ้าเสร็จงานนี้แล้วเขาก็จะไม่ได้บินไปบินมาบ่อยๆแล้ว เพราะเขาสามารถส่งตัวแทนมาดูงานแทนได้ และครั้งนี้เขาก็เซ็นต์สัญญาซื้อขายที่ดินตามสัญญาที่เขานั้นตกลงกับนักธุรกิจของที่นี่ ซึ่งเป็นผู้ร่วมลงทุนกับเขาในการที่เขาจะสร้างโรงแรมร่วมกัน“คุณคีรินคะ…เจอตัวสักทีนะคะ ดาวก็นึกว่าดาวจะลงมาไม่ทันเจอคุณซะแล้ว…โล่งอกไปที” ทัดดาวร้องเรียกคีรินไว้แล้วเธอก็รีบเดินมาหยุดตรงหน้าเขาแล้วก็เอ่ยพูดไปอย่างดีใจที่เธอได้เจอเขา“คุณดาว…คุณมาทำอะไรที่นี่ครับ” คีรินเอ่ยถามออกไปแบบงงๆ ว่าเธอนั้นมาทำอะไรที่นี่“ดาวก็มาหาคุณคีรินไง ดาวทนคิดถึงคุณไม่ไหวนิคะก็เลยบินตามมา คุณใจร้ายมากเลยนะคะที่ไม่รับสายหรือตอบข้อความของดาวเลยน่ะ ดาวน้อยใจนะคะรู้ไหม” ทัดดาวพูดบอกไปแล้วมองค้อนใส่เขาไปแบบงอนๆอย่างหยอกเย้า“อ่อ ผมงานยุ่งนะครับ อีกอย่างเราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอครับว่าจะไม่ก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวกัน แล้วทำไมคุณดาวถึงมาหาผมที่นี่ล่ะครับ” คีรินเอ่ยถามออกไปแล้วมองเธออย่างจดจ้อง เพราะเขาไม่เข้าใ