All Chapters of เล่ห์รักซ่อนชู้: Chapter 171 - Chapter 180

“ก็อยู่ด้วยกันทุกวัน เอากันทุกวันมันก็ผูกพันจนเกิดความรู้สึกดีๆกับเขาไงแก เพราะเขาก็น่ารักแล้วก็เป็นผู้ชายที่ฉันอยู่ด้วยแล้วฉันรู้สึกอบอุ่นใจอ่ะแก…จะห้ามใจไม่ให้ชอบให้รักเขายังไงล่ะ” ชลธิชาตอบไปแบบไม่ปฎิเสธ เพราะเธอก็รู้สึกดีกับเขามานานแล้วแค่เธอไม่อยากจะยอมรับเท่านั้นเอง แต่พอมาอยู่กับเขานานๆวันแบบนี้ ใครจะไม่หวั่นไหวได้ล่ะ“ฮ่าๆ ฉันว่าแล้วเชียว…แกชอบคุณคีรินเขาก็ดีแล้วล่ะ ถึงแม้ว่ามันจะเริ่มต้นมาไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ว่าปลายทางมันแฮ๊ปปี้ก็ดีแล้วแก…” อังคณาพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มออกมา“จะแฮปปี้หรือเปล่ายังไม่รู้เลยแก ถ้าพี่ดาวเขายังตื้อคุณคีรินไม่เลิกแบบนี้ มีความสุขคงยาก….ฉันว่าฉันจะบอกความจริงกับพี่ไหมเขา ฉันไม่อยากให้เขารู้จากคนอื่น เหมือนที่พ่อแม่ของฉันรู้จากข่าว…อย่างน้อยฉันก็ยังมีโอกาสได้สารภาพกับความผิดของตัวเอง” ชลธิชาพูดด้วยเสียงเศร้า“แกไม่ได้ผิดเลยนะธิชา เรื่องนี้คนที่จะผิดก็คือคุณคีรินเขานู้นที่เขามาลากแกเข้าไปอยู่ในเกมแก้แค้นของเขาน่ะ และถ้าถมว่าใครผิดที่สุดก็พี่สาวของแกเองนั่นแหละ เพราะฉะนั้นแกจะไปสารภาพผิดอะไรกับเขา ในเมื่อแกน่ะเป็นเหยื่อ…คนที่ถูกกระทำคือแก ไม่ใช่เขา…ถ้าแกจะ

“พี่ไหม…พี่ไหมดีกับธิชาแบบนี้แล้วธิชาก็ยิ่งรู้สึกผิดกับพี่ไหมจริงๆ…ถ้าธิชาเลือกได้ธิชาจะไปรักไม่ชอบพี่คีรินเขาเลย…ธิชาไม่ได้อยากจะมีสามีคนเดียวกับพี่สาวของตัวเองแบบนี้เลยนะคะ” ชลธิชาพูดออกไปอย่างเลือกไม่ได้ และเธอก็รู้สึกผิดจริงๆ“ธิชา…ที่จริงเราสองคนไม่ใช่พี่น้องแท้ๆกันหรอกนะ เราเป็นแค่ลูกพี่ลูกน้องกัน…พี่เป็นลูกของพ่อจอมกับแม่ไพร…ไม่ใช่ลูกแท้ๆของพ่อกับแม่…เพราะฉะนั้นธิชาไม่ต้องคิดมากเรื่องนั้นนะ” แพรไหมตัดสินใจบอกน้องสาวออกไปตามตรง“อะไรคะ…พี่ไหมอย่ามาล้อเล่นนะคะ” ชลธิชาได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าตกใจแล้วเอ่ยถามพี่สาวไปแบบไม่เชื่อว่ามันจะเป็นเรื่องจริง“พี่จะมาล้อเล่นทำไมล่ะ พี่รู้เรื่องนี้มานานแล้ว แต่พี่ไม่ได้บอกธิชาเท่านั้นเอง เพราะฉะนั้นธิชากับพี่ไม่ใช่พี่น้องกันแท้ๆ ธิชาก็อย่ารู้สึกผิดไปเลย…เรื่องนี้เราไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้นตั้งแต่แรกแล้วนิ” แพรไหมพูดปลอบใจน้องสาวไป“แต่ไม่ว่ายังไงพี่ไหมก็ยังเป็นพี่สาวของธิชานะคะ ธิชาไม่สนใจว่าพี่ไหมจะเป็นลูกใคร แต่พี่ไหมคือพี่สาวของธิชานะคะ…พรึบ…ธิชารักพี่ไหมนะคะ” ชลธิชาพูดบอกไปแล้วเขาก็เข้าไปโอบกอดพี่สาวของเธอทันที“พี่ก็รักธิชาเหมือนกัน และพี่

พอพี่สาวของเนวินเดินออกไปแล้วอังคณาก็หันมามองเขาแล้วมองเขาแบบจดจ้องทันทีเลย เพราะเขาทำให้เธอนั้นขายหน้าพี่สาวของเขา“ คุณเนวิน คุณนี่มันจริงๆเลยนะ ทำไมไม่รีบบอกฉันว่าเป็นพี่สาวของคุณห้ะ…ดูสิฉันขายหน้าหมดแล้วเนี่ย….” อังคณาพูดบอกไปแล้วเธอก็มองค้อนใส่เขา“ผมชอบที่คุณหึงผมนิ มันน่ารักดี…ฮ่าๆ” เนวินตอบเธอไปแล้วหัวเราะออกมาอย่างขำๆ“ยังจะมาหัวเราะสะใจอีกนะคุณ เดี๋ยวก็ทิ้งให้นอนโรงพยาบาลคนเดียว แล้วฉันจะหนีไปเที่ยวซะเลยนี่…” อังคณาพูดขู่เขาไปแบบแกล้งๆ“ก็ลองดูสิ ถึงผมจะแขนหัก แต่อย่างอื่นผมยังใช้งานได้ดี เพราะฉะนั้นคุณไม่ได้ออกไปแรดง่ายๆหรอกเนย…คุณน่ะต้องอยู่ดูแลผัว…เข้าใจไหม” เนวินพูดไปแล้วก็ยักคิ้วใส่เธอไป“ผัวที่ไหนกัน ฉันยังไม่ได้แต่งงานมีสามี ตอนนี้ฉันมีแค่แฟนค่ะ” อังคณาพูดบอกไปอย่างหยอกล้อกับเขา“งั้นแต่งเลยไหมล่ะ จะได้เป็นผัวเป็นเมียกันจริงๆสักที คุณกลับไปนอนบ้านผมจะได้ไปกับคุณได้ ตอนนี้ผมทำเหมือนลักกินขโมยยังไงไม่รู้เนี่ย…” เนวินพูดไปอย่างอดไม่ได้“อยากได้ฉันเป็นเมียก็ขอแต่งงานสิคุณ ไม่ใช่มาพูดขอกันส่งๆแบบนี้ ไม่โรแมนติกบอกเลยว่าฉันไม่ตกลง…อีกอย่างคุณจะรีบแต่งงานไปไหนคะ…รอให้คบกันนา

“อ้อนเป็นเด็กเลยนะคะ ไม่ใช่ว่าซื้อไปทำให้กินแล้วพี่อ้วกแบบคราวก่อนอีกนะคะ” ชวพรพูดดักทางเข้าไว้ก่อนทันที เพราะคราวก่อนอ้วกแตกแล้วครั้งนี้เขานึกยังไงมาอยากกินเนี่ย“ไม่อ้วกแน่นอน … พี่อยากกินจริงๆ…นะ ซื้อไปทำให้พี่กินหน่อยนะเมียจ๋า….” โกสินทร์พูดอ้อนไปอีกครั้ง“เฮ้อ…ก็ได้ค่ะ นี่ใกล้เข้าหน้าฝนแล้วพอดีนะคะเนี่ย วันนี้ก็คงจะมีขายมั้งคะ เดี๋ยวเราลองไปหาดูค่ะ” ชวพรพูดไปอย่างยอมๆเขาโกสินทร์ก็ทำหน้าดีใจเลยก่อนจะเดินหาอึ่งไปทั่วตลาดกับชวพรจนเขาได้อึ่งไข่มาแบบสมใจ เขาก็เดินถือมันแบบไม่กลัวเลย จนเขาและเธอพากันกลับบ้านพร้อมกับของที่พร้อมทำอาหารจนเต็มไปหมด“โกสินทร์ นั่นลูกเอากบมาทำไมน่ะ..ลูกไม่กลัวมันจะกระโดดออกจากถังหรือไง…” อิงอรเดินมาแล้วทำหน้าตกใจ เพราะเห็นลูกชายกำลังเทกบลงถังอยู่“นี่มันไม่ใช่กบครับแม่ นี่มันอึ่งครับ…ผมอยากกินเลยซื้อมาให้พ่อกับแม่เขาทำต้มอึ่งใบมะขามอ่อนให้ครับ…แล้วก็มีซอยจุ แล้วแกงผักอันนี่อีก ผมจำชื่อไม่ได้แล้วว่ามันเรียกว่าอะไร..ส้มโอ นี่มันอะไรนะ” โกสินทร์ยิ้มตอบไปแบบชอบใจ เพราะเขารู้สึกตื่นเต้นกับอาหารของที่นี่มาก“ไข่ผำค่ะ…ไม่ใช่ผัก…มันเป็นเหมือนสาหร่ายมั้งคะ ส้มโอก็ไม

หลายวันผ่านไป…แพรไหมก็ย้ายมาอยู่กับภัครพลแบบเงียบๆพร้อมกับลูกชายของเธอ และเธอก็รู้สึกมีความสุขมากที่ได้มาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันกับเขา…“ภามคะ….คุณจะว่าอะไรไหมคะ ถ้าไหมอยากจะเปิดตัวว่าเราคบกัน…” แพรไหมพูดบอกไป เมื่ออยู่กับภัคพลสองคน“ทำไมอยู่ๆคุณถึงเปลี่ยนใจล่ะ…คราวก่อนยังไงคุณก็ไม่ยอมให้ผมเปิดตัวนิ แล้วพ่อแม่ของคุณท่านจะโอเคเหรอ” ภัคพลถามไปอย่างอยากรู้ว่าทำไมเธอเปลี่ยนใจ“ฉันรู้สึกผิดกับธิชาค่ะ…ฉันทำให้น้องต้องเจอกับเรื่องแย่ๆที่คีรินเขาทำเพราะต้องการแก้แค้นฉัน ถึงแม้ว่าตอนนี้สองคนนั้นเขาจะลงเอยกันแล้ว แต่ว่าฉันก็ไม่อยากปล่อยให้น้องสาวของฉันต้องมารับกรรมแทนฉันอีก” แพรไหมพูดออกไปอย่างต้องการจะรับผิดชอบกับความผิดพลาดของเธอที่ทำให้น้องสาวเดือดร้อน“อืม…ผมเข้าใจ…ผมเองก็มีส่วนที่ต้องรับผิดชอบเหมือนกัน…ถ้าอะไรที่เราทำได้ เราก็ควรจะทำให้พวกเขา…เพื่อชดเชยความผิดกับของพวกเรา แต่คุณจะช่วยเขายังไงล่ะ ด้วยการที่เราเปิดตัวงั้นเหรอ มันจะช่วยสองคนนั้นยังไง” ภัครพลพูดไปอย่างต้องการความคิดเห็นจากเธอ“ก็ช่วยผ่อนหนักให้เป็นเบาไงคะ ถ้าธิชากับคุณคีรินเปิดตัว ทุกคนก็จะนินทาเม้าท์กันไปเรื่อยเรื่องธิชากับคุณคี