บททั้งหมดของ Married to the Wrong Billionaire : บทที่ 11 - บทที่ 18

Kabanata 10Abala ako sa pag-aayos nang mga papeles sa office nang mapansin ko ang liwanag galing sa papalubog na araw ay pumasok sa bintana. Doon ko lang napansin na hapon na pala at malapit na magsiuwian ang mga tao galing sa trabaho.I sighed when I saw how meticulous I was when arranging my things. Even I was Blaire, I still felt the edge of my old instincts—meticulous, careful and always aware.Sinandal ko ang sarili ko sa swivel chair at marahang pumikit na para bang iyon lang ang tanging paraan para gumaan ang pakiramdam ko. Pero kaagad na huminto iyon nang tumunog ang cellphone ko at nagflash doon ang pangalan ni Ava.I answered the call while my eyes still closed.“Yes?”“Percy,” tawag niya sa pangalan ko. Ganoon ang boses niya kapag importante ang sasabihin niya sa akin. “We need to talk. Something isn’t right.”I froze. Parang saglit na uminit ang kwarto sa oras na ‘yon. Nagsisimula na rin kumabog ang puso ko dahil alam ko na kung ano man ang sasabihin ni Ava, hindi ko magu

Kabanata 12Kumakabog ang dibdib ko nang makita ko si Luciel. Nagkatinginan pa kaming dalawa ni Ava dahil wala kaming kaide-ideya na nandito siya sa café kung saan kaming dalawa nagkita at nag-uusap.“L-Luciel, what are you doing here?” nauutal kong wika sa kanya. Sinubukan ko pang ngumiti pero tila halatang pilit iyon dahil nangalay lang ang panga ko sa kakangiti sa kanya.Napansin ko ang pangangatal ko pero ininda ko iyon at hindi pinahalata. Hinawakan ko ang kamay ko para hindi iyon makita ni Luciel.“I was planning to go back to my meeting when I saw you and Ava.”“Kanina ka pa ba dito? What’s up with the coffee?” Tinuro niya iyong kape ko na nalamigan na. “Malamig na kaya bumili akong bago para sa inyong dalawa.”“How much did you hear?” seryoso kong tanong sa kanya dahil kung narinig niya ang buong detalye nang pag-uusap naming dalawa, bakit hindi niya ako tinatanong kung sino ba talaga ako?Tinignan ako ni Luciel kaya tinignan ko rin siya pabalik. Pilit kong binabasa ang ekspres

Kabanata 14Naiwan ako sa hallway. Si Luciel, umalis muna saglit dahil may kinakailangan sagutin sa telepono. Si Ava naman ay sumunod kela Tita Louise para dalawin si Seve. Ava is a relative. Pamangkin siya ni Tita Louise at pinsan ni Seve kaya pinapasok siya roon.Hindi na ako nagtangka pa na pumasok pa roon at makita si Seve dahil malinaw naman ang nangyari kanina. Tita Louise hates me because his son went overboard this time.Naiintindihan ko naman kung saan nanggagaling si Tita Louise. Kahit siguro ako ang malagay sa posisyon niya, ganoon din ang gagawin ko. I will protect my own son at all cosst. Kaya ayos lang kung magalit sa akin si Tita Louise kung iyon ang makakabuti sa anak niya. But my heart felt so heavy. Maybe because until now, I’m still pretending… hiding the truth that could break them.Huminga ako nang malalim at marahan na ipinikit ang mga mata. I should go home pero walang lakas ang mga paa at binti ko na umalis sa kinatatayuan ko. I wasn’t hoping Seve would ask to

Kabanata 16"I am Blaire Daphne Ramirez, Luciel's wife. And you need to stop chasing a ghost."His breathing turns uneven. Nagkunwari akong hindi napansin iyon at mas lalo pang tinapangan ang tingin. I have to finish this because I know I couldn't last any longer. "You're lying..." nanghihina niyang wika sa akin. Umiling ako. "Then look at me, Seve. Do you see Percy standing here?" Sinubukan niyang sumagot pero wala ni isang salita ang lumabas sa bibig niya. Dahil alam ko na ngayon pa lang ay nakikita na niya ang pagkakaiba ni Blaire at ni Percy na sinasabi niya. Blaire was cold, emotionless, and reserved to people she knew, but Percy is not like that. I am not like that. Umiling si Seve bago ako tinignan muli sa mata. He tried to smile at me, but his face went colder when he noticed my expression. "You cried for me..." "You held my hand and—"Pity," I cut in. "Nothing more." "T-That wasn't pity, Perc—"It was, and I regret every second of it. I shouldn't have wasted my tears on