เมียคุณภามว์의 모든 챕터: 챕터 101 - 챕터 110

“พี่ไม้เอก!”หญิงสาวตะโกนตามหลังไม้เอกเสียงดัง แต่ทว่าคนใจร้ายกลับไม่หันกลับมาสนใจใยดีเธอแม้แต่นิดนิด เป็นคนอื่นๆ ในระแวกนั้นเสียอีกที่หันมาสนใจแก้วเจ้าจอมเป็นตาเดียวพอตกเป็นเป้าสายตาของใครหลายคนแก้วเจ้าจอมก็เริ่มทำตัวไม่ถูกโดยเฉพาะในสายตาของผู้ชายหลายคู่แบบนี้ คิดถึงความใจร้ายของไม้เอกน้ำตาก็เริ่มปริ่ม… เขาจงใจพาเธอมาด้วยคราวนี้เพื่อกลั่นแกล้งล้วนๆ แก้วเจ้าจอมมองซ้ายขวาเพื่อหาที่หลบกระทั่งเจอร่มเงาใต้หลังคาเล็กๆ หญิงสาวจึงใช้มันเป็นที่พักพิงชั่วคราว อย่างน้อยก็ดีกว่ายืนท่ามกลางแสงแดดแล้วตกเป็นเป้าสายตาของผู้ชายหลายคนแต่เหมือนจะไม่ได้ช่วยอะไรเลย เพราะผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างเหลียวหลังกลับมามองเธอพร้อมส่งรอยยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ย ที่แก้วเจ้าจอมเห็นแล้วไม่ค่อยชอบใจสักเท่าไหร่นักไหนจะไอร้อนจากแสงแดดที่แผดเผาผิวขาวๆ ของเธอนี่อีก มันโลมเลียผิวนวลเนียนจนเห่อแดงและแสบร้อนไปหมด “วี๊ดดด…วิ้ววว” เสียงร้องโห่แซวดังจากกลุ่มชายฉกรรจ์ร่างกายสูงใหญ่หกถึงเจ็ดคน ทำเอาแก้วเจ้าจอมตกใจเผลอสะดุ้งสุดตัว และกลายเป็นว่าท่าทีตื่นตระหนกของเธอสร้างเสียงหัวเราะให้คนกลุ่มนั้นได้ “ทำน้องเขาตกใจหมดเลยพวกมึง ขวัญ

พิธีการในงานมงคลผ่านพ้นไปได้ด้วยดี และตอนนี้ก็ถึงขั้นตอนสุดท้ายที่สำคัญที่สุดคือส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอ บรรดาญาติผู้ใหญ่ต่างผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามาให้พรทั้งคู่จนครบ จากนั้นก็แยกย้ายถือเป็นอันเสร็จสิ้นพิธี จะเหลือก็แต่บบรรดาผู้น้อยที่ยังไม่ยอมออกไปไหน จนเจ้าบ่าวป้ายแดงที่ไม่อยากเสียเวลาเข้าหอกับเจ้าสาวแสนสวยชักเริ่มหงุดหงิด“จะอยู่นอนด้วยกันเลยไหม” ร่างสูงในชุดเจ้าบ่าวเอ่ยขึ้น เมื่อก้างขวางคอชิ้นโตพวกนี้ไม่ยอมออกไปเสียที “ขอบใจเพื่อนที่เป็นห่วง ขี้เกียจขับรถกลับพอดี ไปยัยเทียร์อาบน้ำนอนกัน” ไม้เอกแกล้งจูงมือน้องสาวคนสนิททำท่าจะเดินเข้าไปในห้องหอจริงๆ เจ้าบ่าวอย่างหมอทิมเลยต้องรีบเข้ามาขวางไว้ แล้วพยายามดันหลังทั้งเพื่อนสนิทและน้องสาวของตัวเองออกไปยืนหน้าประตู ไอ้พวกนี้เปิดช่องให้ไม่ได้เลยเชียว“ไม่ได้! กลับออกไปกันให้หมดเลยกูจะเข้าหอ พี่ขอโทษที่ต้องไล่นะครับน้องเจ้าจอม”เจ้าบ่าวป้ายแดงแจ้งเจตนาที่แท้จริง ก่อนหันไปขอโทษเพื่อนของภรรยาที่เสียมารยาทใส่ ทำเอาคนเป็นเจ้าสาวเสียอาการเพราะเขินอายกับคำพูดสามีไปไม่น้อย“แหม่… ไม่ต้องรีบไล่หรอกพี่ทิม พวกเทียร์ไม่อยู่เป็นก้างหรอก แค่จะรออวยพรเ

เจ้าของร่างเล็กบอบบางซึ่งกำลังนั่งดูหนังอยู่บนโซฟากลางห้องรับแขกตวัดหางตามองคนตัวสูงที่เดินคุยโทรศัพท์วนไปวนมามารอบๆ ตัวเธอด้วยความหงุดหงิด เกือบหนึ่งสัปดาห์แล้วที่ไม้เอกคลุกอยู่กับเธอที่คอนโดทั้งวันงานการก็ไม่ไปทำลำบากมือขวาคนสนิทอย่างพี่ปลั๊กต้องหอบเอาเอกสารมาให้เซ็นต์ถึงที่ สาเหตุมาจากเหตุการณ์วันนั้นชายหนุ่มไม่ปล่อยเธอห่างกายเลยแม้แต่นิด ถ้าหากเขาตามเธอเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำได้ก็คงทำแล้วอีกอย่างที่แก้วเจ้าจอมกังวลใจตลอดหลายวันที่ผ่านมา คือกลัวว่าลูกคลื่นจะเอาเรื่องวันนั้นไปเล่าให้มะปรางฟัง แต่พอผ่านไปหลายวันเพื่อนสนิทเธอยังไม่แสดงท่าทีอะไรก็เท่ากับว่ามะปรางยังไม่รู้ นึกขอบคุณเพื่อนชายในใจที่ไม่เอาเรื่องนี้ไปพูด“ไปคุยห่างๆ ได้ไหมเหม็นบุหรี่ บังทีวีด้วย” แก้วเจ้าจอมมองคนตัวโตตาขวางตั้งแต่เธอรู้ว่าคลิปอัปยศนั่นไม่มีอยู่จริง เธอก็พูดกับเขาแทบนับคำได้ หน้ายังไม่อยากจะมองขนาดเดินเข้ามาใกล้ๆ เธอต้องลุกหนีแทบทุกครั้งไป เพราะกลิ่นบุหรี่ที่ติดตัวไม้เอกอยู่ตลอดมันชวนเวียนหัวคลื่นไส้ชอบกล“เปิดประตูกระจกตรงระเบียงหน่อยได้ไหมจะได้ระบายอากาศด้วย จอมเวียนหัวจนจะอ้วกอยู่แล้ว”“ไม่! พี่จ

ไม่มีใครยินดีกับอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังจะก่อกำเนิดขึ้นในท้องเธอแม้กระทั้งคนเป็นแม่อย่างแก้วเจ้าจอมเอง…เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะจมน้ำตายเพราะเท่านี้ชีวิตเธอก็ราวกับตกนรกและตายทั้งเป็นอยู่แล้ว จะให้ลากชีวิตน้อยๆ ในท้องไปเผชิญด้วยอีกหรือ“งามหน้าไหมละลูกสาวคุณ ส่งไปเรียนแท้ๆ แต่กลับท้องไม่มีพ่อฉันไม่น่าคาดหวังในตัวแกจริงๆ แก้วเจ้าจอม”ข้าราชการใหญ่สองผัวเมียยืนชี้นิ้วด่ากราดลูกสาวคนเล็ก ที่ทำตัวเหลวแหลกปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้ตัวเองตั้งท้องทั้งๆ ที่ยังเรียนไม่จบจนพวกเขาต้องรีบบินกลับจากต่างประเทศและทิ้งงานวิจัยสำคัญ ที่คาดหวังไว้ว่ามันจะสร้างชื่อเสียงและเม็ดเงินให้ตนเองได้มากมายมหาศาลหากคนนอกรู้เข้านางกับสามีจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน มีพ่อแม่เป็นถึงครูบาอาจารย์ ส่งลูกสาวมาเรียนเพื่อหวังได้ดิบได้ดีเป็นหน้าเป็นตาให้ครอบครัว แต่ดันท้องโย้กลับมาประจานวงศ์ตระกูลแทน “จอมขอโทษค่ะแม่”แก้วเจ้าจอมยกมือขึ้นไหว้ ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยนหลังจากนั่งฟังผู้เป็นพ่อกับแม่ผลัดกันด่ากล่าวเธอไม่หยุด โดยไม่ฟังเหตุผลหรือข้อแก้ตัวใดๆ จากปากเธอเลย“พ่อของเด็กในท้องไปไหน แล้วมันเป็นใคร”ผู้เป็นพ่อคาดคั้นจะเอาคำตอบ ทว่า

“ทำไมน้องเจ้าจอมถึงเลือกที่จะไม่บอก ว่าใครเป็นพ่อของเด็กในท้อง”ทอรุ้งวนกลับมาที่โรงพยาบาลอีกรอบเพื่อหวังคาดคันแก้วเจ้าจอมให้ยอมบอกความจริงกับทุกคนด้วยปากตัวเอง บอกตามตรงนะถ้าเฮียไม้เอกจะทำแบบนั้นจริงๆ เธอไม่เห็นด้วยสุดๆและเธอนี่แหละจะออกโรงกางปีกปกป้องเด็กสาวคนนี้เอง อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดคอนดูนะ แม่จะเล่นให้พังกันไปข้าง!“จอมไม่อยากยุ่งกับเขาอีกแล้ว พี่เทียร์คะจอมขอร้องอย่าบอกใครเรื่องนี้ได้ไหม”ร่างเล็กบอบบางในชุดคนไข้ร้องอ้อนวอนทั้งน้ำตา ดวงตากลมโตที่เคยฉายแววสดใสบัดนี้กลับบอบช้ำแดงก่ำอย่างน่าสงสาร หลังผ่านการร้องไห้มาหนักหน่วงแก้วเจ้าจอมหวนนึกถึงวันแรกที่ฟื้นขึ้นมาแล้วรู้ว่าตัวเองท้องจากปากคนเป็นพ่อของลูก ท่าทีของไม้เอกไม่มีแววยินดีแม้แต่นิด อีกทั้งยังสั่งห้ามเธอพูดว่าใครคือพ่อของเด็กเท่านี้ก็เป็นคำตอบเพียงพอแล้วไม่ใช่หรือว่าชายหนุ่มไม่ต้องการเธอกับลูก… เพราะหลังจากวันนั้นแก้วเจ้าจอมก็ไม่เห็นหน้าเขาอีกเลย“แล้วน้องเจ้าจอมคิดเหรอว่าเฮียไม้จะยอมปล่อยไปง่ายๆ หรือต่อให้หนีไปไกลแสนไกลแค่ไหน ถ้าคนอย่างเอียไม้ต้องการก็ตามหาน้องเจ้าจอมกับลูกเจออยู่ดี”เรื่องนี้ทอรุ้งมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นเ