เมียคุณภามว์의 모든 챕터: 챕터 111 - 챕터 120

125 챕터

16/3

“พี่แคท… พี่ไม่เห็นด้วยเหมือนพ่อกับแม่เหรอ”แก้วเจ้าจอมตัดสินใจถามเสียงเบา เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่งามของพี่สาวที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงจนสวยสด เพื่อค้นหาอะไรบางอย่างแต่กลับไม่เจอ“หมายถึงอะไร? เรื่องหลานน่ะหรอ แกจะบ้าเหรอเจ้าจอมคิดอะไรแบบนั้น”“แล้วทำไมถึง…” กล้าทำแบบนั้นละ พี่สาวเธอฆ่าลูกตัวเองจริงๆ น่ะหรือ จนถึงตอนนี้ก็ยังเป็นสิ่งที่แก้วเจ้าจอมเชื่อได้ยาก“อะไร จะถามอะไร?” แคทลียาย้อนถามเมื่อรอหลายอึดใจ น้องสาวก็ไม่เอื้อนเอ่นคำถามใดๆ ออกมาเสียที ทั้งที่แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย“ไม่มีอะไรแล้วค่ะ พี่แคทไปเถอะไม่ต้องเป็นห่วงจอม แล้วไม่ต้องรีบกลับมาก็ได้ทำงานให้เรียบร้อย จอมดูแลตัวเองได้”“พี่อยากพาจอมไปอยู่ต่างประเทศด้วยจริงๆ นะ”เจ้าของใบหน้าสวยบอกกับน้องสาวด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่แก้วเจ้าจอมยังยืนกรานปฏิเสธเหมือนเดิม แค่เธอตั้งท้องแล้วหาพ่อเด็กมารับผิดชอบเพื่อกู้หน้าตาให้วงศ์ตระกูลไม่ได้ก็แย่แล้วหญิงสาวไม่อยากเอาชีวิตตัวเองกับลูกเข้าไปเป็นภาระใครอีกโดยเฉพาะแคทลียา หากวันนึงพี่สาวเธอรู้ว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของชายอดีตคนรักจะเกิดอะไรขึ้นละ “ลองคิดดูอีกทีแล้วพี่จะกลับมาเอาคำต
더 보기

17 พักใจ

“มะปราง! ปราง! หยุดเดี๋ยวนี้นะจะพาลูกกับเมียพี่ไปไหน”ได้ยินประโยคที่ดังตามหลังมาแล้วอยากจะหัวเราะ พี่ชายเธอกล้าเรียกแก้วเจ้าจอมว่าเมียได้เต็มปาก ไม่มีสามีดีๆ ที่ไหนเขาทำแบบนี้กันหรอกยกเว้นไอ้ประเภทผัวชั่ว ซึ้งพี่ไม้เอกถูกมะปรางจำแนกไว้ในกลุ่มพวกนั้นเรียบร้อยแล้วแก้วเจ้าจอมโล่งใจที่ตัวเองไม่ได้ถูกทิ้งให้อยู่กับไม้เอกอย่างที่แอบกลัว ต้องขอบคุณเพื่อนที่ยังมองเห็นความเป็นจริงและไม่ปล่อยมือจากเธอในขณะเดียวกันไม้เอกซึ่งเตรียมจะตามคนทั้งคู่ออกไป แต่ดันถูกเพื่อนสนิทห้ามไว้เสียก่อน“จะดึงกูทำห่าอะไร มึงไม่เห็นเหรอว่ามะปรางจะขโมยเมียกับลูกกูไปแล้ว”“มึงก็ใจเย็นดิวะ ทั้งคู่กำลังท้องอยู่”อยากซัดกระโหลกไอ้เพื่อนตัวดีสักทีคราวนี้จะมาเรียกร้องหาลูกเมีย ตอนเขายืดอกให้รับผิดชอบกันง่ายๆ ไม่อยากจะเอา“แต่เมียมึงกำลังจะเอาเมียกูไปไหนก็ไม่รู้”เจ้าของร่างสูงเสยผมลวกๆ อย่างที่ชอบทำเวลามีอารมณ์หงุดหงิด ถ้าคนที่ลากแก้วเจ้าจอมออกไปไม่ใช่น้องสาวตัวเอง ไม้เอกคงตามไปด่าสักฉาดใหญ่“ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ มึงจะได้เอาเวลาไปคิดแก้แค้นครอบครัวนั้นไง กูเตือนแล้วใช่ไหมว่าให้กลับไปคิดดูดีๆ มีวิธีประนีประนอมกว่านี้ตั้งเย
더 보기

17/2

“มึงยังมีกูกับลูกไง กูเป็นเพื่อนมึงนะแล้วตอนนี้ก็เป็นอาของลูกในท้องมึงด้วย”“จอมไม่อยากเป็นภาระใคร”หญิงสาวรั้งเพื่อนตัวน้อยเข้ามากอด แล้วบอกกับแม่ของหลานด้วยน้ำเสียงแน่วแน่“มึงไม่ใช่ภาระของใครทั้งนั้น จำไว้นะเจ้าจอมต่อจากนี้มึงคือคนในครอบครัวกูและที่สำคัญมึงกำลังจะเป็นแม่ของหลานคนแรกในตระกูล”วินาทีนี้มะปรางรู้แล้วว่าควรจะจัดการกับปัญหาอย่างไรดี การยัดเยียดแก้วเจ้าจอมให้พี่ชายรับผิดชอบดูเหมือนจะไม่เป็นผลดีสักเท่าไหร่ เพราะสิ่งสำคัญที่ต้องใส่ใจเป็นหลักคือสภาพจิตใจของว่าที่คุณแม่ “เจ้าจอมเตรียมตัวนะ เราจะไปเที่ยวพิจิตรกัน” ส่งไปอยู่ในที่สงบๆ ถือเป็นการพักใจเลยแล้วกัน แก้วเจ้าจอมสบสายตาเพื่อนสาวด้วยสีหน้างุ่นงง มะปรางอยากจะพาเธอไปเที่ยวอะไรตอนนี้ เธอไม่มีอารมณ์เที่ยวหรอกแค่คิดเรื่องลูกก็เครียดพอแล้ว “มะปรางจอมขออะไรอีกอย่างได้ไหม” ทว่าอยู่ๆ แก้วเจ้าจอมเกิดนึกอะไรขึ้นมาได้ “ขออีกหลายๆ อย่างก็ได้”“แมว! จอมอยากได้แมวของจอมคืน” เธอลืมลูกชายสุดที่รักไปได้อย่างไรกัน“ได้สิ เดี๋ยวพรุ่งนี้กูไปเอามาให้เลย”มะปรางส่งยิ้มให้ด้วยความเอ็นดูเมื่อเห็นแววตากลมโตคู่นั้นส่องประกายสดใสขึ้นยามเอ่ยถึง
더 보기

17/3

“เอาความจริงหรือ ตอ-แหล!” ชายหนุ่มส่งยิ้มเย้ยหยันให้หญิงสาวตรงหน้า แคทลียาเป็นผู้หญิงสวยจัดจ้านที่มากไปด้วยเสน่ห์ความเก่งกาจและฉลาดเหลือล้น เธอดูมีความมั่นใจไปหมดเสียทุกเรื่อง แม้กระทั่งตลอดช่วงเวลาเกือบสามปีที่ทั้งคู่เคยคบหากัน ไม้เอกคาดเดาความคิดของแคทลียาไม่ถูกเลยสักครั้ง หรือต้องเรียกว่าไม่เคยรู้ใจเหมือนกับคนที่ไม่รู้จักกันมาก่อนเลยด้วยซ้ำคิดๆ ดูก็ช่างน่าสมเพชที่พึ่งจะมานึกเข้าใจอะไรได้ตอนนี้แคทลียาต่างจากคนเป็นน้องสาวราวกับฟ้าและเหว แก้วเจ้าจอมทั้งอ่อนหวานและสดใส แต่เป็นเขาเองนี่แหละที่ใจร้ายมาพรากมันไปอย่างเลือดเย็น“น้องสาวแคทไม่เกี่ยวอะไรด้วย”แคทลียาไม่โกรธกับคำด่า ด้วยรู้ว่าเธอเองก็ทำอีกฝ่ายเจ็บช้ำน้ำใจไว้มากมายเหลือเกินดูได้จากแววตาคมเข้มคู่นั้น“แล้วลูกฉันเกี่ยวอะไรด้วย” ยามเอ่ยถึงเรื่องนี้ครั้งใดไม่มีสักครั้งที่ไม้เอกจะควบคุมเสียงตัวเองได้ มันสั่นสะเทือนจนหญิงสาวสังเกตุเห็น “ไม้… คะ แคทขอโทษ” ร่างสูงตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆ แคทลียาก็ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายผู้คนรอบข้าง เพราะปกติเธอเก็บอาการเก่งและไม่ชอบถูกมองว่าน่าสมเพชในสายตาใคร“เปลี่ยนจากคำขอโทษเป็นเลิกยุ่งกับแก้วเจ้า
더 보기

18 ตามเจอ

“ให้กูอยู่ต่ออีกสักอาทิตย์ก็ได้นะ” จริงๆ ก็อยากอยู่ต่ออีกสักนิด เธอยังไม่หายคิดถึงย่าเลย “ไม่เอาอะจอมรำคาญเสียงโทรศัพท์จะแย่แล้ว สามีปรางโทรตามวันละสิบรอบแบบนี้กลับกรุงเทพฯ ไปเถอะ”แก้วเจ้าจอมดันหลังเพื่อนให้เดินไปที่รถเมื่อมะปรางยังมีท่าทีลังเลจวบจนวินาทีสุดท้าย จวนเจียนจะก้าวขาขึ้นรถอยู่แล้วยังเป็นห่วงเธอไม่จบไม่สิ้นอยู่อีก เธอท้องนะไม่ได้พิการสักหน่อย“จอมฝากดูแลคนดื้อหน่อยนะคะพี่เทียร์” เมื่อดันเพื่อนขึ้นรถได้สำเร็จแก้วเจ้าจอมก็หันไปฝากฝังกับหญิงสาวที่นั่งรออยู่บนรถก่อนแล้ว “ไม่ต้องเป็นห่วง น้องเจ้าจอมก็ดูแลตัวเองดีๆ นะคะ พี่จะหาโอกาสมาเยี่ยมบ่อยๆ”“ต้องดูแลหลานกูด้วยนะ แล้วอย่าลืมถ้ามึงเบื่อหรืออยากกลับไปอยู่กรุงเทพฯ กับกูรีบโทรบอก กูจะตีรถขึ้นมารับมึงทันที” หญิงสาวพยักหน้ารับอย่างหน่ายๆ เพราะน่าจะเป็นรอบที่ร้อยของวันแล้วที่เธอได้ยินคำนี้ รู้ว่ามะปรางเป็นห่วงแต่เพื่อนลืมไปหรือเปล่าว่าตัวเองก็กำลังจะเป็นแม่คนเหมือนกัน“จอมไม่กลับหรอกอยู่ที่นี่สบายจะตาย ย่าเนียรดูแลเป็นอย่างดี”และอีกอย่างมะปรางก็เป็นคนเสนอพาเธอมาพักผ่อนที่นี่เอง แต่พอจะจากกันดันพิรี้พิไรไม่หยุด ไม่รู้กังวลอะไร
더 보기

18/2

หญิงสาวยิ้มรับแล้วส่ายหน้าปฏิเสธเธอพึ่งกินข้าวมื้อเช้าไปเองย่าเนียรใจดีกับเธอมาก ความจริงทุกๆ คนในครอบครัวนี้ก็ดีกับเธอหมดนั่นแหละยกเว้น ‘เขาคนนั้น’ “ฮึก… อุ๊บ” อยู่ๆ อาหารเช้าที่พึ่งกินเข้าไปก็เหมือนอยากจะกลับออกทางเก่า ดีที่พี่ใบพูลยื่นกระปุ๊กยาดมมาจ่อจมูกไว้ทันไม่งั้นแก้วเจ้าจอมคงเสียดายมื้อเช้าแย่“ไปหยิบจานมะม่วงที่ข้าปลอกไว้ในตู้เย็นออกมาหน่อย” ย่าเนียรเห็นท่าไม่ค่อยดีจึงสั่งให้เด็กไปหยิบมะม่วงเปรี้ยวมา ซึ่งนางสั่งซื้อเอาแบบสดๆ เด็ดจากต้นทุกวันจากแผงแม่ค้าในตลาดมาติดบ้านไว้ หลังรู้ว่าจะมีคนท้องอ่อนๆ มาร่วมอยู่อาศัยด้วย“มะม่วงค่ะน้องเจ้าจอม” ว่าที่คุณแม่หยิบมะม่วงในจานขึ้นมากัดกินโดยไม่ต้องพึ่งน้ำปลาหวานแม้แต่นิด สักพักใบหน้าหวานก็ซับสีดีขึ้น แก้วเจ้าจอมไม่ลืมหันไปขอบคุณพี่ๆ อีกหลายคนที่ปรนนิบัติพัดวีเธอเป็นอย่างดี “ไอ้พูลพาหลานสะใภ้ข้าไปพักผ่อน กลิ่นในครัวมันแรง พาลเวียนหัวเปล่าๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้ย่าจะพาไปฝากท้องที่นครสวรรค์นะ”ก่อนจะลุกจากตรงนั้นแก้วเจ้าจอมไม่ลืมคว้าเอาจานมะม่วงติดมือมาด้วย หญิงสาวอยากบอกเหลือเกินว่าที่เธอจะอ้วกไม่ได้มาจากกลิ่นอะไรทั้งนั้นแต่เป็นเพราะเธอดันเ
더 보기

18/3

“มารับเมียกับลูก” มีทางเดียวคือใจดีสู้เสือ ถึงจะเป็นเสือแม่ลูกอ่อนก็เถอะ“ไปหาเอาที่ภพภูมิหน้าเถอะหรือจะไปจุดธูปเรียกเอาก็แล้วแต่ เพราะที่นี่ไม่มีลูกกับภรรยาของคุณหรอกค่ะ”ไม้เอกแทบสะอึกเพราะจำได้ว่าคำๆ นี้เขาเคยใช้สร้างความเจ็บช้ำให้แก่เธอ รู้อยู่แล้วว่าแก้วเจ้าจอมเป็นพวกยอกย้อนเก่ง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นและจำฝังใจด้วย “ก็เจ้าจอมไง เธอเป็นแม่ของลูกพี่นะคนดี”ร่างสูงตอบอย่างใจเย็นพร้อมสาวเท้าเข้าไปใกล้แม่ของลูก หวังคว้าเธอมาโอบกอดให้หายคิดถึง “อย่าเข้ามานะถอยออกไปเลยบอกว่าที่นี่ไม่มีไง แผนการแก้แค้นของคุณสำเร็จแล้วไม่ใช่เหรอ จะตามมาเอาอะไรจากฉันอีก”แก้วเจ้าจอมเหมือนรู้ว่าเขาจะทำอะไรหญิงสาวชี้นิ้วสั่งห้ามแล้วตวาดเสียงกร้าว ดวงตากลมโตรื้นไปด้วยน้ำตาเมื่อนึ่งสิ่งที่เขาทำเอาไว้กับเธอ “ฉันไม่มีอะไรจะให้คุณแล้วยกเว้นชีวิต หรือต่อให้คุณกลับมาทำร้ายฉันอีกสักร้อยครั้ง ก็ไม่มีใครเจ็บปวดเพราะฉันอีกแล้ว”ไม่มีครอบครัว ไม่มีคนเข้างๆ ไม่มีใครหลงเหลืออยู่เลย…ที่ไม้เอกทำทุกอย่างลงไปก็เพราะต้องการให้ทุกคนในครอบครัวเธอเจ็บปวดไม่ใช่หรือ ในเมื่อทำเสร็จแล้วเขายังต้องการอะไรจากเธออีกเท่าน
더 보기

19 ก็ไหนว่าไม่รัก

“เมื่อไหร่จะเลิกตามสักที มันเหม็นขี้หน้าเข้าใจไหม!”แก้วน้ำผลไม้ปั่นในมือที่แก้วเจ้าจอมกินหมดไปเกินครึ่ง ถูกใช้เป็นอาวุธเพื่อหวังระบายอารมณ์ เธอตั้งใจหันกลับปาใส่คนคนตัวสูงที่เอาแต่เดินตามเธอไม่หยุดหย่อนมาสามวันติดแล้วแต่น่าเสียดายฝ่ายตรงข้าม…ดันหลบทัน“พี่ไม่ได้สูบบุหรี่แล้วนะเจ้าจอม น้ำหอมก็ไม่ได้ฉีด”หิวบุหรี่จนน้ำลายเหนียวไปหมดแล้วเนี่ย อีกหน่อยคงต้องให้ไอ้ปลั๊กส่งไปบำบัดที่ถ้ำกระบอก“เข้าใจคำว่าเหม็นขี้หน้าไหม”แก้วเจ้าจอมตอบพลางล้วงยาดมในกระเป๋ามาจ่อจมูก เพื่อย้ำว่าเธอเป็นอย่างที่ว่าจริงๆ “พี่ไม่เข้าไปก็ได้แต่เจ้าจอมฟังพี่หน่อยได้ไหม… นะครับ”ชีวิตนี้ไม้เอกไม่เคยทำน้ำเสียงอ้อนตีนขนาดนี้มาก่อนเลยนะ อีกนิดก็คงต้องก้มกราบเมียแล้วละ หรือถ้าแก้วเจ้าจอมต้องการแบบนั้นจริงๆ เขาจัดให้ได้“ไม่! แม้แต่เสียงฉันก็ไม่อยากได้ยิน แล้วไปห่างๆ สายตาสักสิบนาทีได้ไหม” ว่าที่คุณแม่ดุเสียงแข็งพร้อมชี้นิ้วปรามเมื่อเขาทำทีจะเดินตามเข้าไปในศาลาริมน้ำด้วย คนถูกไล่ซ้ำแล้วซ้ำอีกได้แต่เดินคอตกออกไป อดน้อยใจไม่ได้ทั้งที่รู้ว่าไม่มีสิทธิ์นั้น ลูกคงจะเกลียดเขามากเข้าใกล้แม่ของลูกทีไร แก้วเจ้าจอมมักจะมีอากา
더 보기

19/2

“ส่วนจอมก็วางแผนอนาคตตัวเองไว้เหมือนกัน จอมตั้งใจว่าจะเป็นแม่ที่ดีของลูก”แคทลียามองใบหน้าหวานของน้องสาวด้วยแววตาเหลือเชื่อ แก้วเจ้าจอมไม่ใช่น้องน้อยเหมือนในอดีตแล้ว น้องสาวของเธอโตพอที่จะเป็นแม่คน และสั่งสอนพี่สาวคนนี้ให้ได้สติ“ขอบคุณนะ ดอกแก้วเจ้าจอมของพี่”“จอมก็รักแคทลียาดอกนี้มาก พี่รู้ใช่ไหมคะแก้วเจ้าจอมโบกมือลาพี่สาวเพื่อส่งกลับกรุงเทพฯ หลังเธอตื้อให้ค้างต่อที่นี่อีกสักคืนเท่าไหร่แคทลียาก็ไม่ยอม ร่างเล็กเตรียมหันกลับขึ้นเรือนเมื่อท้ายรถยนต์คันหรูวิ่งพ้นระดับสายตา“อุ๊ย!”หญิงสาวยกมือขึ้นกุมหน้าท้องอย่างอัตโนมัตทุกครั้งที่รู้สึกตกใจ ดวงตากลมโตตวัดมองพ่อของลูกตาเขม็ง ไม้เอกกำลังรับบทเป็นผีหรือไงแว๊บไปวาบมาอยู่ได้“เขามาพูดกับเจ้าจอมว่าอย่างไงบ้าง”“ถามถึงใครเขาไหน อดีตคนรักฝังใจของคุณน่ะเหรอ”รู้ว่าไม้เอกกำลังเอ่ยถึงใครแต่เธอแค่อยากตีรวนเขาเท่านั้นแหละ ตอนแรกตั้งใจว่าจะกลับขึ้นเรือนแต่พอเห็นหน้าชายหนุ่ม แก้วเจ้าจอมก็นึกเปลี่ยนใจและเป้าหมายใหม่คือคาเฟ่ใกล้บ้านแถวๆ นี้“โธ่… เจ้าจอมพี่ไม่มีรักฝังใจอะไรทั้งนั้น พี่มีเจ้าจอมแค่คนเดียว” ทุกวันนี้ไม้เอกมองตัวเองคล้ายหมาเข้าไปทุกที ว
더 보기

19/3

“ดูๆ ไปกูก็ดูเหมือนชู้เหมือนกันนะ” แต่ไม่ใช่ไง… กูเป็นผัว! ไม้เอกอยากจะตะโกนให้คนทั้งโลกรับรู้ว่าไอ้คนเลวๆ คนนี้นี่แหละเป็นผัวของแม่ดอกแก้วเจ้าจอมซึ่งกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงแสงสลัวจากโคมไฟเล็กๆ ข้างหัวแตียงทำให้เขาเห็นทุกอย่างค่อนข้างชัดเจน ไม้เอกหันไปสบตากับไอ้แมวอ้วนข้างกายหญิงสาวหนึ่งทีและเหมือนเจ้าส้มฉุนจะเข้าใจเพราะมันมักจะกระโดดลงจากเตียงแล้วกลับไปนอนในที่ของมันทุกครั้ง โดยไร้เสียงร้องรบกวนเมื่อชายหนุ่มแอบย่องเข้ามาในห้อง“น่ารักมากลูกพ่อ” ไม้เอกไม่ลืมกระซิบชมเจ้าส้มฉุนเบาๆ ในเมื่อแก้วเจ้าจอมแทนตัวเองว่าแม่กับเจ้าส้มฉุนไม้เอกก็ต้องเป็นพ่อน่ะถูกแล้วร่างสูงพยายามแทรกกายเข้าไปในผ้าห่มผืนหนาให้แผ่วเบาที่สุด หากเขาทำแก้วเจ้าจอมตื่นการแอบย่องขึ้นบ้านเพื่อแอบมานอนกอดเมียทุกคืนจะไม่เป็นความลับอีกต่อไป หนักสุดไม้เอกอาจโดนไล่ออกจากบ้านด้วย“คิดถึงพ่อไหมเด็กดี” ฝ่ามือหนาลูบไล้หน้าท้องนูนเบาๆ เพื่อทักทายลูกน้อยในนั้น และครั้งนี้ลูกชายตัวน้อยที่ไม้เอกพึ่งรู้เพศเมื่อไม่กี่วันก่อน ก็ดิ้นตอบสนองเขาเป็นครั้งแรก “หนูทักทายพ่อหรอครับ” และด้วยความดีใจทำให้ไม้เอกเผลอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียง
더 보기
이전
1
...
8910111213
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status