Todos os capítulos de เมียคุณภามว์: Capítulo 121 - Capítulo 130

ช่วงสายของวันเสียงรถยนต์คนหรูที่แก้วเจ้าจอมคุ้นหูดีก็แล่นเข้ามาจอด ทว่าไม่อาจทำให้หญิงสาวเหลียวกลับไปมองได้เพราะยังเคืองเขาเรื่องเมื่อเช้าอยู่ เธอก็แค่อยากรู้ว่าไม้เอกไปทำอะไรที่พิษณุโลก คำถามนั้นมันตอบยากมากหรือไง “คุณไม้เอกกลับมาแล้วค่ะน้องจอม” เป็นพี่ใบพูลเสียอีกที่ดูตื่นเต้นนักหนากับการกับมาของเขา“ช่างเขาสิคะ”แก้วเจ้าจอมตอบราวกับไม่ใส่ใจทั้งที่หูผึ่งคอยฟังเสียงรถอยู่ตลอดเวลา ก็เมื่อคืนไม้เอกนอนน้อยอีกทั้งยังขับรถออกไปทำธุระไกลถึงพิษณุโลก เธอแค่เป็นห่วงในถานะเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเท่านั้น “ไม่คิดว่าลูกสาวฉันจะทำอะไรแบบนี้เป็นด้วย”มือบางซึ่งกำลังพับกลีบดอกบัวเพื่อนำไปถวายพระพุทธรูปหยุดชะงักงัน แก้วเจ้าจอมรีบหันไปตามต้นเสียงเพื่อดูให้แน่ใจว่าเธอฟังไม่ผิดและใช่! เจ้าของเสียงนั้นเป็นแม่ของเธอจริงๆ แล้วยังมีพ่อยืนอยู่ข้างๆ ด้วย“พ่อ! แม่!” น้ำเสียงของแก้วเจ้าจอมสั้นเครือพอๆ กับหยดน้ำตาที่ไหลหล่นลงมาอย่างตื้นตันใจ ร่างอุ้ยอ้ายของหญิงสาวอายุครรภ์เกือบหกเดือนวิ่งเข้าหาบุพการีทั้งสองแล้วโอบกอดไว้ราวกับลืมว่าตนเองกำลังตั้งท้อง“เบาๆ สิแก้วเจ้าจอมแกท้องอยู่นะเดี๋ยวหลานฉันได้ออกมาวิ่งเล่นก่

“ตามมาง้อเมียหรอ สมน้ำหน้าไอ้ควาย”นั่นคือคำแรกที่ชายหนุ่มใช้เอ่ยทักทายเพื่อนทันทีที่เห็นมันลงจากรถ พาลให้คนที่พึ่งถูกเมียหอบลูกหนีหงุดหงิดไปกันใหญ่ ขับรถมาตั้งแต่เมื่อคืนกว่าจะถึงที่นี่ฟ้าก็เกือบสว่างยังต้องทนฟังไอ้คนที่ไม่อยากเจอขี้หน้าซ้ำเติมอีกคนถูกเมียทิ้งจึงทำได้แค่มองฝ่ายตรงข้ามตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าด้วยสายตาไม่เป็นมิตร ทว่าในมือไอ้ไม้เอกดันถือถุงชุดดอกไม้ธูปเทียนหลายกำในนั้นกลับทำให้หมอทิมแปลกใจ“อย่าบอกนะว่ามึงจะลงทุนขอลาบวช เพราะง้อเมียไม่สำเร็จอะไอ้ไม้เอก”“บวชห่าอะไรละไอ้เพื่อนเวร หน้าที่กูต้องไปซื้อดอกไม้ให้เมียกับย่าใส่บาตรพระทุกเช้า คนบาปอย่างมึงจะไปเข้าใจอะไร”“ครับไอ้คนดี ง้อเมียมาเป็นปีแต่ทุกวันนี้ยังได้นอนแค่ข้างเตียง”บัดซบ! ไอ้ทิมแม่งรู้เรื่องน่าอายแบบนี้ได้ไงวะ อย่าบอกนะว่าแก้วเจ้าจอมเล่าให้ยายน้องสาวตัวแสบของเขาฟัง แล้วมะปรางก็เอาไปบอกต่อให้ไอ้ผัวเฮงซวยรู้อีกที สุดท้ายแล้วไม้เอกก็สบัดหน้าเดินนำขึ้นไปบนเรือน เพราะจนแต้มไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่ามันคืน ต้องยอมรับว่าตนเป็นพวกไม่เอาไหนจริงๆ คิดแล้วก็ท้อใจ แก้วเจ้าจอมตัวเล็กแค่นิดเดียว แต่ทำไมถึงใจแข็งเหลือเกิน… “สวั

บทนำถอนตัวไม่ขึ้นบรรยากาศในห้องหอคืนแรกของเจ้าสาวแสนสวยนั้นช่างแสนอึดอัดเสียจริง มีเพียงเจ้าบ่าวหมาดๆ เท่านั้นที่หน้าตาชื่นบานยินดีเสียเหลือเกินที่แผนการจับเมียตัวน้อยเข้าพิธีวิวาห์ได้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี พัชราพรจ้องตัวเองผ่านกระจกสะท้อน เธอหาตัวเองไม่เจอสักนิดเห็นแต่เพียงหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มคนนึงซึ่งใบหน้าถูกแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางราคาแพงจนสวยหยาดเยิ้มแต่ไร้ซึ่งรอยยิ้มสดใสอย่างที่เคยมีหญิงสาวในกระจกสวมใส่ชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดตาที่ถูกตัดเย็บอย่างปราณีตโดยช่างฝีมือดีจากประเทศฝรั่งเศส งานมงคลในวันนี้ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่เหมาะสมตามฐานะทั้งเจ้าบ่าวและเจ้าสาว องค์ประกอบทุกอย่างในงานลงตัวทุกจุดล้วนเป็นสิ่งที่บรรดาผู้หญิงส่วนมากนั้นใฝ่ฝันแต่ไม่ใช่กับพัชราพรเธอจะรู้สึกยินดีกว่านี้ถ้าหากทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมันมาจากความเต็มใจของเธอ ไม่ได้มาจากแผนการของไอ้คุณหมอจอมเจ้าเล่ห์ที่เล่นอุตริคิดจะจับเธอรวบหัวรวบหางทำเมียตั้งแต่วันแรกที่เจอกันหลังจากหายหน้าหายตาออกไปจากชีวิตเธอร่วมสองปีเต็ม!!!“มะปรางคงไม่ได้กำลังจะร้องไห้ใช่ไหมที่ได้แต่งงานกับพี่น่ะ”ทินภัทรทักท้วงขึ้นเมื่อออกมาจากห้องอาบน้ำก็ยัง

พอได้ยินคำว่าหย่าหลุดออกมาจากปากจิ้มลิ้มนั่นดวงตาทินภัทรก็แข็งกร้าวขึ้นมาทันที แต่งงานจดทะเบียนสมรสกันได้ยังไม่ทันข้ามวันแม่เมียตัวน้อยก็คิดจะหย่ากับเขาเสียแล้ว แบบนี้มันได้ที่ไหนกันสังสัยต้องลงโทษให้หลาบจำเสียทีโทษฐานพูดจาไม่เข้าหูผัว“ห้ามพูดเรื่องหย่ากับพี่อีกเข้าใจไหม” ทินภัทรสั่งภรรยาหมาดๆ เสียงเข้ม“จะหย่า! จะพูดใครจะทำไมปรางหย่าแน่หมอทิมอย่าเผลอก็แล้วกัน”พัชราพรพูดยังไม่ทันขาดคำคนตัวโตที่ทาบทับร่างเธออยู่ด้านบนก็รีบก้มลงมาจูบปิดปากเธอไว้ ทินภัทรไม่ได้ขู่เขาทำจริงคิดจะปราบแม่มะปรางจอมปวนใช้ไม้อ่อนไม่ได้เด็ดขาด ประสบการณ์ที่ได้รับมาสอนให้เขารู้ว่าต้องพุ่งชนเท่านั้นคนตัวเล็กในอ้อมกอดถึงจะยอมจำนน“พูดอีกสิพี่จะบวกรอบเพิ่ม พี่ตั้งใจว่าวันนี้จะรังแกมะปรางแค่รอบเดียวเพราะเห็นว่าเหนื่อยแต่เปลี่ยนใจแล้วเพิ่มรอบไปเรื่อยๆ ตามคำด่าของมะปรางดีกว่าเอาสิด่าอีกเลย”ท้าท้ายเมียเจ้าพยศเสร็จทินภัทรก็ก้มลงไปคลุกเคล้าดูดเม้มเต้างามที่เขาติดใจนักหนาจน คนใต้ร่างหลุดเสียงครางออกมา พัชราพรไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเสื้อนอนตัวเก่งของเธอหลุดออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่รู้ตัวอีกทีก็ถูกผู้ชายร้ายกาจอย่างหมอทิมรุกร้ำเข้

“พี่ถามว่านี่ใช่บ้านย่าเนียรไหมครับ”ทินภัทรเอ่ยถามเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มอีกรอบ ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงต้องทำหน้าตกตะลึงเหมือนเห็นผีขนาดนั้น ถ้าเดาไม่ผิดเธอคงจะเป็นมะปรางเด็กสาวที่เพื่อนสนิทของเขาพูดถึงให้ฟังบ่อยๆ ชายหนุ่มได้รับรู้เรื่องของเธอมามากมายตั้งแต่สมัยเรียนพึ่งเจอตัวจริงๆ ก็วันนี้“ใช่ค่ะ คุณถามหาย่าทำไมคะ” โธ่เสียงสองก็มาว่ะ“พี่จะมาเช่าบ้านน่ะครับ น้องพอจะพาพี่ไปพบย่าเนียรได้หรือเปล่า”“ได้สิคะ ต้องได้อยู่แล้วคุณถามถูกคนแล้วละปรางเป็นหลานแท้ๆ ของย่าเนียรเอง”พัชราพรรีบเสนอในเมื่อเป้าหมายของพ่อเทพบุตรคนนี้ต้องผ่านเธอไปก่อนเท่านั้นถึงจะได้พบ“เรียกมะปรางก็ได้ค่ะ เรียกน้องเฉยๆ มันดูห่างเหินเกินไป”เด็กสาวส่งรอยยิ้มพิมพ์ใจให้คนตรงหน้าหวังให้เขาหลงไหลได้ปลื้มเธอกลับมาบ้าง ทินภัทรเองก็ตาพร่าไปชั่วขณะที่ได้รับรอยยิ้มหวานๆ นั่นได้แต่ท่องยุบหนอพองหนอเอาไว้ในใจว่านี่คือน้องสาวเพื่อนสนิทและยังไม่บรรลุนิติภาวะเลยด้วย“ครับน้องมะปรางงั้นเรียกพี่ว่าพี่ทิมนะ พี่เป็นหมอจะมาประจำอยู่ที่โรงพยาบาลบางมูลนาก”“ได้ค่ะหมอทิม เรารีบเข้าไปหาย่ากันดีกว่า”พัชราพรชักชวนเห็นว่าฟ้าเริ่มมืดแล้ว คุณหมอหนุ