My Zillionaire Husband begs for a Second Chance のすべてのチャプター: チャプター 141 - チャプター 150

Kahit na kanina pa pinipilit ni Akiro na maging matapang, ang marinig ang kumpirmasyong 'yon mula sa tatay niya ang tuluyang sumira sa pader na binuo niya kanina. Unti-unting namula ang mga mata ng bata hanggang sa namuo ang luha sa gilid ng mata nito at kahit anong pilit nitong pigilan dahan-dahang tumulo ang mga ito sa pisngi niya. Kanina pa niya alam, nang paalisin sila ng Papa niya at nakita niyang sobrang nagpa-panic at hindi man lang ito tumawag o nag-text ng ilang oras, alam na ni Akiro na nasa panganib ang Mama niya. Pero pinilit niyang wag umiyak para hindi kabahan ang kapatid niya. Hinintay niyang makauwi ang Papa niya para malaman ang totoo. Nang makitang umiiyak ang anak niyang si Akiro sobrang nasaktan si Aslan. Pinunasan niya ang mga luha nito at bumulong. "Akiro… huwag muna nating sasabihin kay Kira ha? Pag medyo magaling na si Mama, tsaka natin siya dadalhin para bumisita, okay?" Napasinghot si Akiro at napatango. "Papa, ikaw na po ang bahalang mag-alaga kay Mama.

Subalit ngumiti lang ng matamis si Aslan sa dating asawa. Lumapit pa ito sa kama, inayos ang kumot at tiningnan ang swero ni Kasumi ng maingat. "Magkwentuhan muna kayo ni Tita. Pupunta lang ako sa station para itanong sa mga nurses kung ilang bags pa ng IV fluids ang kailangan mo ngayon," sabi nito at parang hindi man lang narinig ang sinabi ng dalaga. Tumayo ito at magalang na tumango sa ina ni Cohen. "Tita, pakibantayan na muna po si Kasumi. Babalik din po ako agad." Matapos na sabihin yun, agad na umalis ito sa kwarto. Doon lang natauhan si Mrs. Anderson. Nanlalaki ang mga matang itinuro niya ang nakasarang pinto. "Teka nga! Anong pinagsasasabi ng lalakeng 'yon?! Kung makaasta siya, akala mo sa pagmamay-ari ka niya! Eh manugang ka ng pamilya namin ah!" Nang makaalis na ang lahat at silang dalawa na lang ang naiwan, doon dahan-dahang nawala ang ngiti ni Kasumi. Napalitan iyon ng matinding konsensya habang nakatingin sa ginang. "Tita," mahina at nanginginig niyang panimula. "Gu

Pagdating ni Aslan sa harap ng elevator, saktong bumukas ito at bumulaga sa kanya si Margareth na nakaupo sa wheelchair. Umiiyak ito na parang inagawan ng kendi habang umaapaw ang luha sa mukha. "Aslan!" sigaw nito. "Pinutol mo na yung mga binti ko bilang parusa! Bakit kailangan mo pang i-cut yung funding at loans ng pamilya namin?! Alam mo bang kapag hindi kayo nagbigay ng pondo, maba-bankrupt ang kompanya namin?! Nangako ka sa Mommy na hindi mo kami gagalawin dahil iniligtas ko ang buhay mo noon!" Nang marinig ang boses nito, muling nag-echo sa utak ni Aslan ang mga salita ni Cohen kanina. Kung hindi dahil sa blackmail at panggigipit ng babaeng 'to, hindi sana niya hiniwalayan si Kasumi. At hindi sana makakapasok si Cohen sa buhay nito!Ang lahat ng kamalasan at gulo sa buhay niya ay dahil sa babaeng nasa harap niya ngayon. Tinitigan niya lang ito ng matalim. "Sinabi ko na sa'yo, 'yung tinatawag mong utang na loob, nabayaran ko na nung pinalampas ko ang paggawa mo ng fake na ak

Pagbukas ni Ana ng pinto sa VIP room, hindi niya agad napigilan ang galit na rumehistro sa mga mata niya. Kahit isang sulyap lang, napansin agad iyon ni Kasumi. Mabilis na nag-alala ang dalaga. "Anong nangyari? May umaligid ba sa'yong masama o may nang-away sa'yo sa labas?" Mabilis na nagbago ng reaksyon si Ana at pilit na ngumiti. "Sino namang magaakalang may kayang mang-away sa'kin? Wala 'yon. Nakita ko kasi si Margareth sa labas kanina, kaya binugbog ko ng konti. Nakakagigil eh." Lalong nag-alala si Kasumi. "Ana, ang ganda-ganda na ng narating ng career mo ngayon. Wag mo namang hayaang masira 'yan ng dahil lang sa pagtatanggol mo sa akin. Sapat nang nasira ko 'yung relasyon niyo ni Anton noon. Ayoko ng mandamay pa sa trabaho mo." "Wag ka ngang mag-isip ng kung anu-ano," irap ni Ana. "Yung tungkol sa'min ni Anton, walang kinalaman sa inyo ni Aslan 'yon. Wala lang talagang kwentang tao 'yung lalaking 'yon kaya hiniwalayan ko. Ayoko nang makita pagmumukha no'n." "Parang hindi nam

Isang mapait at sarkastikong ngiti ang sumilay sa labi ni Kasumi. "Nung umalis ako sa pamamahay niyo apat na taon na ang nakakalipas, nagbayad ako ng malaking pera sa mga underground contacts para lang mahanap siya," kwento ni Kasumi. "Ang sabi sa akin, may isang VIP daw na nag-book sa matanda ng dalawang taon. Exclusive lang yun sa pasyente ng VIP at bawal daw itong gumamot ng iba.” Tinitigan ni Kasumi ng diretso si Aslan. "Hindi ko lang inaasahan na ang VIP client na iyon ay ikaw. Binili mo ang oras niya para gamutin si Margareth. Nakakatawa 'di ba? Ang liit talaga ng mundo."Ang pagkakasabi ni Kasumi nun ay sobrang hina na para bang wala lang pero para kay Aslan, bawat salita ay parang isang libong karayom na ibinaon diretso sa puso ng lalaki. Hindi niya na kinaya pa. Hinablot niya si Kasumi at mahigpit na niyakap. "Kasumi, I'm sorry… I'm so sorry…" basag na wika ni Aslan habang umiiyak. "Hindi ko alam! Hindi ko talaga alam na nasugatan ka at kailangan mo siya! Kung alam ko lan