Todos los capítulos de My Zillionaire Husband begs for a Second Chance: Capítulo 161 - Capítulo 170

Malakas na bumukas ang double doors ng Presidential Suite. Sunod-sunod na pumasok ang mga magulang ni Margareth kasama ang dalawang matatandang miyembro ng board of directors ng kumpanya ni Aslan at ilang mga reporters na nag-uunahang kumuha ng litrato.Sunod-sunod ang pag-capture ng camera, si Aslan naman ay nakahiga lang sa kama, nakasandal sa headboard habang naka talukbong ng comforter hanggang dibdib. Sa sahig naman, nakaupo si Margareth na nakabalot lang ng kumot at umiiyak.“Diyos ko po! Margareth! Aslan! Anong nangyari rito?!” exaggerated na sigaw ng Nanay ni Margareth at umaaktong gulat na gulat. Tumakbo ito palapit sa anak at kunwari ay pinoprotektahan.Isa sa mga matatandang board members, si Don Roberto, ay naiiling na lumapit. “Aslan, anong ibig sabihin nito?! Ikaw ang tagapagmana at CEO ng kumpanya natin! Hindi ka pwedeng masangkot sa ganitong klaseng iskandalo! Dahil may nangyari na sa inyo ni Margareth, bilang lalaki, panagutan mo siya! Pakasalan mo si Margareth para p

Kinabukasan, araw na ng kasal ni Kasumi at Cohen. Sa loob ng pinaka-exclusive na suite ng Manila Peninsula, nakaupo si Kasumi sa harap ng isang malaking salamin. Suot niya ang isang napakagandang Vera Wang wedding gown. Ang buhok niya ay nakapusod ng perpekto at sobrang ganda niya sa kanyang simple yet elegant make up. Pero sa kabila ng lahat ng ganda, ang mga mata niya’y walang kabuhay-buhay. Napa-igtad siya nang biglang mag-ring ang cellphone niya. Nang makita niya ang pangalan sa screen, parang tumigil ang pagtibok ng puso niya. Si Aslan ang tumatawag…Dahan-dahan niyang kinuha ang phone at pinindot ang answer button. Inilapit niya ito sa tainga niya pero hindi siya nagsalita. “Kasumi…” Paos na paos ang boses ni Aslan at parang nanggagaling sa isang taong hindi natulog ng ilang araw. Kahit anong pilit ni Kasumi na patigasin ang puso niya, hindi niya mapigilang mapakagat-labi. “Bakit ka napatawag, Aslan? Magsisimula na ang ceremony mamaya.”Narinig niya ang mabigat na paghin

[Piolo Tan. CEO ng Tan Group]Iyan ang pangalang tinawagan ni Kasumi sa contacts niya.Ilang ring pa lang, may sumagot na. Isang boses ng maliit na bata ang sumagot sa kanya.“Hello? Sino ‘to? Naliligo pa po ang Daddy ko eh.”Sa kabila ng kaba niya, hindi napigilan ni Kasumi na mapangiti ng tipid. “Nathan, baby, si Tita Kasumi ‘to. Naalala mo pa ba ako?”Biglang naging masigla ang boses ng bata. “Tita Kasumi! Opo naman! Naalala po kita! Teka lang po, ibibigay ko kay Daddy ang cellphone niya!” Narinig niya ang mga yabag ng bata sa kabilang linya at sumigaw. “Daddy! Si Tita Kasumi po sa phone! Important daw!”*Ilang sandali pa, narinig niya ang pag-echo ng boses sa loob ng banyo. Kinuha ng isang lalaki ang phone nito. “Kasumi, hija? Anong problema? Bakit napatawag ka sa mismong araw ng kasal mo?”“Mr. Tan,” pormal na simula ni Kasumi at huminga ng malalim. “Naalala mo ba ‘yung ipinangako mo sa akin noon? Sabi mo, kapalit ng pag-aalaga ko at pagpapagaling ko sa trauma ng anak mo, may u

Samantala, sa loob ng master's bedroom ng mansyon ni Aslan. Inilapag niya si Kasumi sa ibabaw ng malawak na kama. Hindi pa rin tumitigil sa pag-iyak ang dalaga. Suot pa rin nito ang wedding gown, na ngayon ay gusot-gusot na.“I hate you, Aslan! Galit na galit ako sa'yo!” sigaw ni Kasumi habang pinagsusuntok ang matigas na dibdib ng lalaki nang subukan nitong lumapit. “Siraulo ka! Pati ang mga bata, tinakot mo!”Hinuli ni Aslan ang magkabilang pulso niya at dahan-dahang idiniin iyon sa kama. “Shhh. Nasa kabilang kwarto na ang mga bata, naglalaro kasama ng mga yaya nila. Safe sila rito,” malambing pero pilit na kalmadong sabi ni Aslan, habang maingat na pinupunasan ang mga luha ni Kasumi gamit ang hinlalaki niya. “Inipit mo ang Raymund Group! Ginamit mo ang pera at kapangyarihan mo para wasakin ang buhay ni Cohe—!”“Binalik ko na,” putol ni Aslan. “Kanina pa. The moment na isinakay kita sa kotse, inutusan ko na ang mga bangko na i-release ang funds ng Raymund Group. Bibigyan ko pa si

Kumalas nang bahagya si Kasumi, hinawakan ang mukha ng umiiyak na si Ana. Ang mga mata niya ay seryoso at puno ng determinasyon. "Hindi ko hahayaang may madamay pang iba, Ana. Kung kailangan kong pumasok ulit sa impyerno para lang siguraduhing ligtas kayong lahat, gagawin ko. Saka, hindi na ako yung dating Kasumi na iiyak lang sa isang tabi. Hawak ko ang oras ngayon! Ako ang nagtakda ng isang taon. Kung hindi niya kaya, siya mismo ang magbubukas ng pinto para sa akin."Humikbi si Ana habang unti-unting nanghihina ang tuhod. "Natatakot lang ako para sa'yo, bruha ka… Baka pagkatapos ng isang taon, malaman ko na lang durog na durog ka ulit.” Ngumiti ng mapait si Kasumi at inayos ang buhok ng kaibigan. "Wag kang mag-alala sa akin. Matapang na ako ngayon. Saka, ikaw ang pinakamahalagang tao sa buhay ko, Ana. Hindi ko kayang makita na sinasaktan ni Aslan ang mga taong mahal ko dahil lang sa akin. Poprotektahan ko kayo, kahit anong mangyari."Pareho silang nag-iyakan, isang eksena ng dalaw