ขนาดคนอื่นยังคิดถึงความรู้สึกของพี่เดย์ แต่เธอเป็นแฟนนะฝันหวาน เป็นคนที่อยู่ใกล้พี่เดย์มากที่สุด เธอกลับเพิก เฉยความรู้สึกของผู้ชายที่ทั้งรักและดีต่อเธอมาก“ใช่มั้ยล่ะ ถ้าแฟนฉันทำกับฉันขนาดนี้คงไม่ไหวว่ะ คบกันแล้วทำไมไม่เปิดตัวทุกทาง เปิดครึ่งนึงกั๊กครึ่งนึงงี้เหรอ ไม่มีใครในโลกนี้รับความสัมพันธ์แบบนี้ได้นานหรอก คนเราก็มีหัวจิตหัวใจนะเว้ย”“ถูกของแก...” เสียงฝีเท้าคนเดินรวมถึงเสียงพูดคุยค่อยๆ เบาจนหายไปในที่สุดทิ้งไว้แค่ฉันที่ยังนิ่งอยู่ท่าเดิมอย่างรู้สึกผิด ฉันทำให้พี่เดย์เสียใจไปถึงขั้นไหนแล้ว...เธอมันแย่อย่างที่เค้าพูดกันจริงฝันหวาน เธอละเลยความรู้สึกของคนที่รักเธอ เธอมันโคตรเห็นแก่ตัว...ฉันกลับมายังห้องสมุดอีกครั้ง มาทั้งใจที่รู้สึกแย่กับตัว เอง นั่งลงที่เดิมที่เคยนั่งก่อนออกไปส่งพี่เดย์ แต่เพราะใจยังวน เวียนคิดเรื่องเดิม หยิบหนังสือมาไว้ในมือแต่ไม่ได้พิมพ์รายงานต่อแต่อย่างใด“ฝัน” เสียงเล็กๆ ของพีชทำให้ฉันกลับมามีสติอีกครั้ง“หือ” ฉันเงยหน้ามองเพื่อนรักก็เห็นพีชมองมาด้วยสาย ตาแปล
Magbasa pa
Mag-log in
