All Chapters of เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน: Chapter 161 - Chapter 162

162 Chapters

น้ำตา

จากนั้นพี่เดียร์น่ากับคุณป้ารดาก็พากันตักอาหารใส่จานฉันไม่หยุด ยอมรับค่ะว่าอร่อยมากแต่เยอะขนาดนี้หนูจะทานยัง ไงหมด แล้วดูพี่เดย์สิ...ยิ้มกว้างเลยล่ะที่เห็นฉันทานข้าวได้เยอะขึ้นพอเด็กๆ ทานจนอิ่มและค่อนข้างเบื่อเมื่อต้องนั่งที่เดิมมาสักพักใหญ่ก็เริ่มชวนพี่เดย์ลงไปสนามเด็กเล่นที่อยู่กลางสวนไสต์อังกฤษ แน่นอนว่าพี่เดย์ยอมตามใจโดยมีฉันติดสอยห้อยตามมาด้วย เมื่ออยู่ที่กว้างๆ น้องๆ พากันวิ่งเล่นโดยมีพี่เดย์วิ่งตามจับอย่างสนุกสนาน ส่วนฉันที่นั่งบนชิงช้าก็เป็นฝ่ายนั่งดูทั้งสามคมหัวเราะอย่างสดใส“มาเล่นด้วยกันมั้ยครับ” พี่เดย์หันมาชวนด้วยรอยยิ้มละมุนละไม คงกลัวฉันเบื่อนั่นแหละ“มาสิครับ / มาสิคะพี่ฝันหวาน” หลานทั้งสองคนของพี่เดย์ชวนฉันด้วย“พี่ยังอิ่มอยู่เลยค่ะ กลัวจุก ขอนั่งแกว่งชิงช้าเล่นดีกว่า” ว่าแล้วฉันก็เริ่มแกว่งชิงช้า บอกตามตรงร่างกายในตอนนี้คงวิ่งไม่ไหว กลัวใจเต้นแรงจนเป็นลมหรือช็อคไปเสียก่อน“ขอพี่พักห้านาที เดี๋ยวเราค่อยมาเล่นกันต่อ โอเค้?” พี่เดย์ต่อรองกับหลานๆ แน่นอนว่าทั้งสองพยักหน้าก่อนจะหันไปเล่น
Read more

ฉันจะเลิกกับพี่เดย์

ติ๊ง! เสียงลิฟท์ที่ดังขึ้นทำให้ฉันก้าวออกมา หัวใจที่เจ็บช้ำทำให้ฉันรู้ตัวดีว่าอยู่คนเดียวไม่ไหว รู้ตัวอีกทีฉันก็อยู่ที่ห้องพีช มือก็กดออดไปด้วย“ฝัน! น้ำตา!” พีชที่เห็นหน้ากันก็ร้องอย่างตกใจ สีหน้าแตกตื่น แววตาเป็นห่วงรีบดึงฉันเข้ามาในห้องและปิดประตูลง “แกไม่สบายใจเรื่องนั้นใช่มั้ย อย่าเพิ่งเครียด ยังไงแกต้องหาย” พีชปลอบกันพร้อมกับดึงฉันที่สภาพน้ำตานองหน้านั่งลงบนโซฟาอย่างละมุนละม่อม“ฉันจะ... เลิกกับพี่เดย์” ฉันบอกสั้นๆ ก่อนจะร้องไห้หนักกว่าเดิม“เฮ้ย! ใจเย็นก่อนฝัน แกทะเลาะกับพี่เดย์เหรอ ทะเลาะกันเดี๋ยวก็คืนดีกันได้” พีชถามอย่างแตกตื่น หน้าตาสับสนจนรู้สึกได้“ปละ เปล่า เราสองคนคนไม่ได้ทะเลาะกัน ฮึก!” ฉันส่ายหน้าปล่อยให้น้ำตาร่วงหล่นโดยไม่คิดที่จะเช็ด“ถ้างั้นทำไมล่ะ อย่าบอกนะว่าเพราะเรื่องนั้น” พีชเบิกตาโตมองกันอย่างตกใจ“...............” ฉันไม่ตอบนอกจากพยักหน้าและร้องไห้เช่นเดิม มันเจ็บราวกับมีใครมาบีบหัวใจ เจ็บที่ต้องบอกเลิกคนที่เรารักและรักเรา แต่ในเมื่อ
Read more
PREV
1
...
121314151617
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status