All Chapters of เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน: Chapter 111 - Chapter 120

“ไม่รู้สิ... ฉันทำใจไม่ได้ที่จะคุย” เพราะอีกฝ่ายเป็นพีช ฉันเลยกล้าตอบไปตามตรง “พี่เดย์ทำฉันโกรธมาก โกรธจนตัวสั่น โกรธจนกลั้นน้ำตาแทบไม่ไหว ฉันก็เป็นลูกมีพ่อมีแม่ แต่สิ่งที่เขาทำคือไม่ให้เกียรติกันเลย... ฉัน... ฉัน” มาถึงตอนนี้ฉันกลั่นคำพูดแทบไม่ออกยิ่งคิดถึงเหตุการณ์เมื่อวาน ความรู้สึกเจ็บปวดปะปนอารมณ์โกรธทำให้กลืนก้อนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก“เฮ้ยฝัน! ไม่เอา ไม่ร้องสิ” พีชรีบปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อน โยนเมื่อฉันทำท่าจะเป่าปี่ “ไม่เคลียร์ก็ไม่เคลียร์เนอะ ฉันสัญญาจะไม่พูดเรื่องนี้อีก รีบกินซาลาเปากันดีกว่า ต้องไปเรียนอิ้งค์อีก” พีชเปลี่ยนเรื่องทันทีฉันกับพีชก็แบบนี้แหละ ถ้ารู้ว่าอะไรหรือสิ่งไหนทำให้เพื่อนไม่สบายใจจะหลีกเลี่ยงเพราะไม่อยากให้กระทบกระเทือนใจอีกฝ่าย เราทั้งคู่อยากเห็นกันและกันมีความสุข มากกว่าเปิดโหมดเศร้าช่างต่างจากพี่เดย์... ผู้ชายที่ฉันคุยด้วยหลายเดือนถึงขั้นเปิดใจ เขากลับทำสิ่งที่ทำร้ายจิตใจกันนั่นคือจูบฉันทั้งที่เราสองคนยังไม่ใช่แฟน จูบทั้งที่เขามีผู้หญิงอีกคน...มันไม่ใช่จูบแรกที่เต็มไป

พอเลิกคลาสทุกคนต่างรีบเก็บของเพราะวันนี้ไม่มีเรียนบ่าย เพื่อนส่วนใหญ่ก็นัดแนะกันไปทานข้าวด้านนอก บ้างก็กลับบ้านกลับหอเลย ส่วนฉัน พีช เอม และแก้มยุ้ยนัดกันไปทานทง คัตสึเจ้าดังแถวสยาม แต่ระหว่างที่เร่งเก็บสัมภาระอยู่นั้น มือถือของฉันก็มีสายเข้า พอล้วงออกมาดูเห็นเป็นชื่อพี่เดย์... ใจดวงน้อยก็เกิดอาการเต้นแรง ไม่รู้เป็นเพราะโกรธ เจ็บ หรือทั้งสองอย่างกันแน่ฉันเม้มปากแน่นสนิท มองความพยายามของคนบางคนที่ขยันโทรไม่หยุดแม้ฉันจะปล่อยให้สายหลุดไปแล้วสองรอบก็ตาม วินาทีนี้ฉันตัดสินใจตัดสายทิ้ง บล็อกเบอร์ บล็อกไลน์ให้จบไป อันที่จริงฉันควรทำตั้งแต่เมื่อวาน ไม่น่าปล่อยผ่านมาถึงตอน นี้ด้วยซ้ำ“เสร็จยังฝัน” เสียงเจื้อยแจ้วของแก้มยุ้ยทำให้ฉันพยักหน้ารัวๆ ยัดมือถือลงกระเป๋าก่อนจะเดินออกห้องมาพร้อมเพื่อนสนิททั้งสาม เราคุยเล่นกันเรื่อยเปื่อยจนกระทั่งลงบันไดมาถึงหน้าตึกก็เห็นร่างสูงคุ้นตาของใครบางคนลุกขึ้นจากม้านั่งและเดินตรงมาทางนี้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ฝัน... ฉันว่าพวกเราไปกันวันอื่นดีกว่ามั้ย แกดูสภาพพี่เดย์ก่อน” เอมกระซิบถามพลางมองไปที่ร่างสูงด้วยสีหน้าตื่

“ตอนอยู่ด้วยกันพี่เดย์เทคแคร์ฉันดีมาก ตาไม่เคยติดหน้าจอ เค้าแชร์แทบทุกอย่างให้ฟัง ทั้งเรื่องที่บ้าน เรื่องเพื่อน เรื่องเรียน ชีวิตประจำวัน เรื่องตลกขบขัน”“รวมถึงเรื่องผู้หญิงที่เคยคบมา” เอมต่อให้“อือ” ฉันพยักหน้ารับตามตรง พี่เดย์เล่าให้ฟังตั้งแต่แฟนคนแรกจนถึงกิ๊กคนล่าสุดว่าชื่อไรบ้าง บอกว่าอยากแสดงความบริสุทธิ์ใจเลยไม่ปกปิดเรื่องผู้หญิงที่ผ่านมา“ในเมื่อพี่เดย์แทบไม่เคยมีลับคมนัยกับแกเลย มีอะไรก็แชร์ตลอด แถมตอนน้องคนนั้นปรากฏตัว พี่เค้าก็ดูไม่เดือดร้อน ไม่ตกใจเหมือนพวกมีชนักติดหลัง เป็นไปได้มั้ยว่าน้องคนนั้นจะไม่ใช่คนคุย เพราะถ้าใช่... พี่เดย์จะปล่อยให้แกกับน้องเจอกันได้ไง เก็บให้มิดชิดไม่ดีกว่าเหรอ... จริงมั้ย” พีชถามให้คิดที่ทำเอาฉันเถียงไม่ออกนั่นสิ... ฉันลืมคิดถึงจุดนี้ไปได้ไงถ้ามีคนคุยหลายคนจริง ยังไงต้องเก็บให้มิดที่สุด แต่นี่ท่าทางพี่เดย์ไม่ได้ดูร้อนรนหรือแตกตื่นอะไร ตรงข้ามยังชวนฉันคุยเหมือนปกติ ก็แล้วถ้าไม่ใช่คนคุยหรือว่ากิ๊ก น้องคนนั้นอยู่ในสถานะไหนล่ะ ในเมื่อที่ผ่านมา... ฉันไม่เคยได้ยิน

“แล้วเมื่อวานแฟนน้องฝันได้ทำอะไรมั้ย” พี่ซันถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง อาจเป็นเพราะมัวแต่ดีใจที่ได้เจอกัน พี่กรีนเลยลืมถามเรื่องนี้ไปซะสนิทแต่พี่ซันซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ คงไม่มีทางลืม“ไม่ได้ทำค่ะ” ฉันส่ายหน้าน้อยๆ พลางยกโกโก้เย็นขึ้นมาจิบ เรื่องทำร้ายร่างกายอย่างตบตีเหมือนในข่าวพี่เดย์ไม่มีหรอก แต่อย่างอื่น น่ะ... ทำไปละ ฮึ!“แฟนน้องฝันขี้หึงใช้ได้ แต่พี่พอเข้าใจ ถ้ามีผู้ชายมารับกรีนถึงหน้าตึกเรียน พี่คงอาละวาดไม่ต่างกัน” พี่ซันว่าพลางยกไหล่แต่ทำเอาฉันตาโตหน้าตื่น“ถามจริง! คนใจดีอย่างพี่ซันเนี่ยนะคะ จะอาละวาด... ไม่ม้าง” ฉันตีหน้ากังขาทำเอาพี่ซันหัวเราะขำ“ถึงใจดีแค่ไหนแต่สถานการณ์นั้นยังไงก็ไม่พ้นเดือด ยิ่งรักมากก็ยิ่งหวงมากเป็นธรรมดา”คำว่ารักมากหวงมากของพี่ซันซึ่งเป็นผู้ชายเหมือนพี่เดย์ทำเอาใจฉันเต้นผิดจังหวะเล็กน้อย หรือที่พี่เดย์อาละวาดแถมดึงฉันเข้าไป... เพราะหวงกัน?บ้าน่า! อย่าเพิ่งเข้าข้างตัวเองสิฝันหวาน เรื่องน้องน่ารักคนนั้นยังไม่เคลียร์เลยเถอะ จะมาคิดว่าผู้ชายหึงหวงเธอได้ไง! พ

“นี่ลิซลูกพี่ลูกน้องของพี่เองครับ เมื่อวานพี่จะแนะนำน้องฝันหวานให้รู้จัก แต่ดูเหมือนน้องกำลังหงุดหงิดอะไรอยู่ พี่เลยคิดว่าเอาไว้วันหลังดีกว่า”“แฮร่” ฉันไม่ได้พูดอะไรนอกจากยิ้มแห้งสรุปเมื่อวานที่เสียน้ำตาตั้งมากมาย ทั้งคู่เป็นแค่ลูกพี่ ลูกน้อง เธอบ้ามากฝันหวาน คิดเองร้องเองโอย! น่าขายหน้าชะมัด“ดีค่ะพี่ฝันหวาน ลิซนะคะเป็นน้องสาวของพี่เดย์” น้องลิซเอียงคอบอกฉันด้วยรอยยิ้มหวานใสอย่างเฟรนด์ลี่“สวัสดีค่ะ ว่าแต่รู้จักพี่ด้วย” นอกจากอายแล้ว เวลานี้ฉันยังงงด้วยที่น้องรู้จักกัน“รู้จักสิคะ ก็พี่ชายของลิซออกจะคลั่งพี่ฝันหวานหนักมาก คลั่งถึงขั้นจ้างลิซให้ไปหาความจริงว่าผู้ชายที่เข้ามาทักพี่ฝันหวานเมื่อคืนวันก่อนมีแฟนรึยัง”เดี๋ยวนะ! หมายความว่าที่พี่น้องคู่นี้ซุบซิบกันคือพี่เดย์ให้น้องลิซไปสืบเรื่องผู้ชายที่เข้ามาทักฉัน แล้วช่วงนี้ไม่มีผู้ชายคนไหนเข้ามาทักฉันเลยนอกจากพี่ซัน แถมเมื่อวานพี่กรีนกับพี่ซันก็ไปหาเพื่อนที่คณะบริหาร น้องลิซคนนี้ก็ดึงให้พี่เดย์ไปส่งที่คณะบริหารด้วยมิ