All Chapters of เขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน: Chapter 131 - Chapter 140

มิน่า! คุณป้ารดาถึงเคยฝากขนมมาให้ ไหนจะชวนมางานวันเกิดคุณลุง ไหนจะอยากเลี้ยงข้าวตอบแทนเรื่องช่วยคุณอาอีก เพราะคนในครอบครัวพี่เดย์อยากรู้จักฉันมากขึ้นงั้นสิ“จริงสิครับ แล้วทุกคนก็โอเคด้วยที่แฟนของพี่คือน้องคนนี้” พี่เดย์ใช้มือลูบแก้มกันอย่างเบาบาง มองกันด้วยแววตาเอ็นดูหนักหนา...แม้พี่เดย์จะพูดให้ฉันรู้สึกดีขึ้น แต่พอเราสองคนเดินเข้ามาในห้องรับแขกที่ใหญ่โตโอ่โถง แถมมีดวงตาสามคู่มองมา ฉันก็อดประหม่าไม่ได้อยู่ดี“สวัสดีค่ะคุณลุง คุณป้า พี่เดียร์น่า” ฉันยกมือทำความเคารพคุณพ่อ คุณแม่ รวมถึงพี่สาวของพี่เดย์อย่างนอบน้อม ทั้งสามท่านรับไหว้ยิ้มให้อย่างใจดีทำให้ฉันโล่งใจประมาณนึง“หนูฝันมานั่งคุยกันก่อนลูก แม่กับพี่เดียร์น่ามีเรื่องอยากถามหนูเยอะเลย” คุณป้ารดาแทนตัวเองด้วยคำว่าแม่ทำเอาฉันหน้าตื่นหันมองพี่เดย์อย่างตกใจ แต่แฟนหนุ่มดันยิ้มกว้างซะอย่างนั้น“มัวแต่ยิ้มนั่นแหละตาเดย์ พาน้องมานั่งกับแม่นี่สิ น้องทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นมั้ย” คุณป้ารดาบ่นพี่เดย์เสียงไม่จริงจรังนัก“ครับ มาแล้วคร้าบ” ว่าแ

ขวับ! ฉันหันมองก็เห็นว่าผู้ชายหน้าตาดี สูงขาวตี๋ตามสไตล์ที่ผู้หญิงชอบกำลังเดินเข้ามาทางนี้พร้อมกับผู้ชายอีกสองคนที่หน้าตาดีไปคนละแบบ สาวๆ ที่อยู่แถวนี้ทำหน้าตื่นเต้นแบบปิดไม่มิด แน่นอนว่าแม้แต่เพื่อนเอกญี่ปุ่นก็เก็บทรงไม่อยู่เช่นกันโดยเฉพาะเอมี่กับลิซ่า“เจเจ ไม่เจอนานเลย” เอมทักด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม“นั่นดิ เลี้ยงรุ่นก็ไม่ไป นี่ไปทัศนศึกษาด้วย” แก้มยุ้ยถามกระเซ้าทำเอาคนโดนถามหัวเราะออกมา“เออดิ ไม่งั้นชวดชั่วโมงกิจกรรม แล้วนี่เพื่อน” ว่าแล้วเพื่อนของเอมกับแก้มยุ้ยก็หันมาทางฉันกับพีชแล้วยิ้มให้ เราสองคนยิ้มตอบตามมารยาทเพราะยังไงก็ถือว่าเป็นคนรู้จักของเพื่อน“เพื่อน! ทำไม อย่าแม้แต่จะคิด” แก้มยุ้ยมองเจเจด้วยสายตารู้ทันทำให้เจ้าตัวหัวเราะออกมา“คิดไรวะ ไม่ได้คิดไรเลย”“ให้มันจริง” เอมมองเจเจด้วยสายตาไม่ไว้ใจแต่เจ้าตัวดันยิ้มร่า“จริงดิวะ แล้วนี่ไม่คิดจะแนะนำเพื่อนให้รู้จักเลย”“เอมี่ค่ะ”“ลิซ่าค่ะ” เอมี่กับลิซ่าที่รอดูล

ฉันเพิ่งรู้อาทิตย์ที่แล้วว่าจะมีงานบายเนียร์ของเอกแน่นอนว่าน้องปี 1 อย่างเราก็ได้สิทธิ์เข้าร่วมงานด้วย เอมี่กับลิซ่านี่พากันหวีดไม่หยุด บอกใฝ่ฝันมานานที่จะได้ใส่เสื้อผ้าเป็นตีมเข้างานเลี้ยง มีโอกาสเฉิดฉาย มีโอกาสมงลง เพราะงั้นต้องจัดเต็มที่สุด เอาให้คนตะลึงกันทั้งบาง ฮ่าๆๆพี่เอกับพี่ลูกน้ำเล่าให้ฟังว่าตีมงานปีที่แล้วเป็นอะไรที่หัวจะปวดนั่นคืออนิเมะ ในงานได้เห็นทั้งชิซูกะ โนบิตะ โงกุน เบจิต้า โคนัน บลาๆๆ เดินขวักไขว่เต็มไปหมด ประดุจเป็นงานคอสเพลย์มากกว่างานบายเนียร์ด้วยซ้ำ เพราะงั้นตีมปีนี้ขอพักอะไรที่เกินจินตนาการจนมาสรุปลงตัวที่เจ้าหญิงเจ้าชายนั่นเอง“จะไม่ให้พี่ไปส่งซื้อเสื้อผ้าจริงเหรอครับ” พี่เดย์เอ่ยปากถามขณะที่เราสองคนกำลังยืนรอลูกชิ้นทอดร้านป้าแถวหอฉันเอง“จริงสิคะ” ฉันพยักหน้ารัวๆ ด้วยรอยยิ้ม “พรุ่งนี้หนูนัดกับพวกพีชไว้แล้วไง”“แต่ถ้าพี่ไปด้วย จะมีคนเปย์ให้น้องฝันหวานแถมไม่ต้องถือของเองให้เมื่อยนะครับ” พี่เดย์รีบขายตัวเองทันที“ทำอย่างกับว่าถ้าพี่เดย์ไม่ไป หนูเป็นฝ่ายออกเงินเองงั้นล่ะ” พูดถึงเรื่องนี้ฉันก็ถอนใจอย่างเหนื่อยอ่อนแต่คนที่ยืนข้างกันดันหัวเราะซะงั้น ตั้งแต่เป็นแฟน

“แต่ที่ผ่านมาดูเหมือนไม่ใช่นี่คะ” ฉันผละออกจากอ้อมกอดช้าๆ มองพี่เดย์ด้วยสายตาค้นหาคำตอบ พี่เดย์อึกอัก ดูไม่เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่ เลื่อนสายตาไปทางอื่นก่อนจะหันมาสบตาฉันอีกครั้งและยกมือยอมแพ้“ทุกครั้งที่มีคนมองน้องฝันหวาน พี่อยากเข้าไปจัดการตอนนั้นเดี๋ยวนั้นให้มันรู้แล้วรู้รอด แต่เพราะไม่อยากให้น้องรู้สึกอึดอัดเลยพยายามเก็บไว้ พี่ไม่อยากเป็นแฟนงี่เง่า หึงไม่เข้าเรื่องทั้งที่น้องไม่ได้คิดอะไร แต่ในใจพี่โคตรของโคตรหึง โคตรของโคตรหวง ถ้าเป็นไปได้พี่อยากเก็บน้องไว้ข้างตัวตลอดด้วยซ้ำ”คำสารภาพรัวมาชุดใหญ่ของพี่เดย์ทำเอาฉันช็อคเล็กๆ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก พี่เดย์ไม่อยากทำให้ฉันอึดอัดเลยยอมเก็บไว้คนเดียวทั้งที่ปกติมีอะไรเราคุยกับแทบทุกเรื่อง“อันที่จริง...” ฉันอึกอักเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจบอกอย่างแอบเขินเพราะไม่อยากให้พี่เดย์คิดมากไป “หนูก็ค่อนข้างขี้หึงเพราะงั้นเราเสมอกันแล้ว”“หึ” พี่เดย์หัวเราะในลำคอก่อนจะคลี่ยิ้ม มองกันด้วยสายตาแสนรัก ยกมือขึ้นมาลูบแก้มฉันอย่างเบาบาง “เอาใจเ

คุณพ่อกับคุณแม่ถึงกรุงเทพแล้ว ฮิ้ว!หลังจากที่ไม่เจอกันมาหลายเดือน เห็นหน้ากันแค่ตอนวีดีโอคอล วันนี้แหละฉันจะกอดท่านทั้งสองให้ฉ่ำปอด ให้สมกับความคิดถึงที่อัดล้นหัวใจฝันหวานคนนี้!“ทำไมวันนี้แกดูอารมณ์ดีผิดปกติ มีเรื่องไรป่ะ ขอรู้ด้วยคนเด่ะ” เอมถามเหมือนกระเซ้า ฉันเงยหน้าจากมือถือแล้วยิ้มหวานให้เพื่อน“ผู้ชายคลั่งรักกว่าจะพาไปไหนใช่ม้า” แก้มยุ้ยก็ร่วมวงแซวด้วยสองคนนี้เรียกพี่เทมส์ว่าผู้ชายคลั่งรักค่ะ และตั้งแต่ที่พี่เดย์ลงคลิปฉันกลางไอจีก็เรียกพี่เดย์ว่าผู้ชายคลั่งรักกว่า แฮร่!“เปล่า คุณพ่อคุณแม่ฉันมาหาต่างหาก” ฉันอมยิ้มตอบพลางตักข้าวใส่ปาก“มาจากเชียงใหม่” เอมเอียงคอถาม“อื้อ” ฉันพยักหน้ารัวๆ “แถมคุณอาก็พาน้องๆ กลับไทยพอดี เดี๋ยวค่ำนี้คุณพ่อคุณแม่จะไปรับที่สุวรรณภูมิ พรุ่งนี้จะยกขบวนไปค้างที่พัทยากันทั้งบ้าน”“แล้วพี่เดย์ว่าไง ไม่อยากไปด้วยแย่เหรอ” แก้มยุ้ยถามด้วยสีหน้าอยากรู้ โดยมีเอมมองมาด้วยสายตารอคอยคำตอบเช่นกัน“ก็อยาก แต่ฉัน