บททั้งหมดของ One Sinful Night With My Possessive Uncle (SSPG): บทที่ 121 - บทที่ 130

Third Person's POVAbala si Vanessa sa kaniyang mga ginagawa sa table niya nang nakatanggap ng tawag galing sa bunsong kapatid ni Sebastian na si Atty. Kimberly Montefalco.Nasa ika-tatlumpu’t limang palapag ng Montefalco Tower ang desk ni Vanessa. Nakaupo siya sa isang malaking wooden desk na may tatlong computer monitors. Bukas ang calendar niya, maayos ang pagkaka-organize ng emails ayon sa priority. Kakastapos lang niyang i-schedule ang mga meetings ni Sebastian para sa susunod na dalawang linggo nang mag-vibrate ang phone niya.Lumabas sa screen ang pangalan ni Kimberly.Napangiti si Vanessa. Gusto niya si Kimberly. Ibang-iba ang bunsong Montefalco kumpara kay Sebastian. Si Sebastian tahimik, seryoso, laging kontrolado. Si Kimberly naman maingay, funny, at very expressive.Kung si Sebastian ay laging nakatago ang emosyon, si Kimberly naman parang walang filter kung magpakita ng nararamdaman. Family lawyer siya, pero kapag labas ng courtroom, hindi siya mukhang abogado. Madali siya

Third Person's POVNagpunta sila sa isang boutique na nagbebenta ng women's clothing. Maliwanag at modern ang store. Sa bintana, may mga mannequin na nakasuot ng summer dresses sa soft colors. Sa loob, maayos ang pagkaka-arrange ng racks—by color at size. Tahimik ang music, at amoy bulaklak ang hangin.Hinila ni Kimberly ang kamay ni Vanessa papunta sa isang rack ng dresses. “What about this one?” sabi niya habang itinataas ang isang yellow dress na may thin straps. “This would look good on you. Yellow is your color.”“I don’t think I’ve ever worn yellow in my life.”“Then it’s time to start.” Isinabit ni Kimberly sa braso niya ang yellow dress at nagpatuloy sa pagtingin. Kumuha siya ng blue, green, at white dress na may maliliit na buttons sa harap. “Try these on. All of them.”“All of them? Kim, five dresses ‘yan.”“And? We have time. The mall doesn’t close until ten.”Kinuha ni Vanessa ang mga dress at pumasok sa fitting room. Maluwag ito—may full-length mirror sa isang side at mal

Third Person's POVNapahalinghing si Vanessa nang halikan ni Sebastian ang dibdib niya habang minamasahe ito. Para siyang mababaliw nang sipsipin ni Seb ang kaniyang utong at pinaikot ang dila.Hinawakan niya ang buhok ni Sebastian habang umuungol."Sebastian…" ungol ni Vanessa, mas lalo pang sinubsob ang mukha nito sa dibdib niya.Sebastian did not stop. He moved his mouth from one breast to the other. He used his tongue slowly at first, then faster. His hands were on her waist, holding her in place. Vanessa could feel his fingers pressing into her skin. Not hard enough to hurt. Just hard enough to let her know he was in control."You like that?" Sebastian asked. His voice was low. His lips were still close to her skin."Yes," Vanessa breathed out. "Don't stop.""I wasn't planning to."He sucked on her nipple again. This time he used more pressure. Vanessa threw her head back against the pillow. Her fingers tightened in his hair. She could feel the heat building in her stomach. Her l

Third Person's POVBigla na lang lumabas ang tanong na ‘yon sa bibig ni Kiara. Curious sa buhay ng kaniyang anak. Para lang bang nagtatanong si Kiara kung uulan ba o hindi. Kaswal. Inosente. Parang normal lang sa kanya na tanungin ang manugang tungkol sa sex life nito.Nanlaki ang mga mata ni Vanessa. Ramdam agad niya ang pag-init ng mukha niya.Natigilan siya sa gitna ng kitchen. Nakabuka ang bibig niya pero walang lumalabas na salita. Para siyang nasabugan ng sariling utak. Mainit ang mukha niya. Bahagyang nanginginig ang mga kamay niya. Tumingin siya kay Kiara, tapos sa pinto, tapos balik ulit kay Kiara.“Mommy Kiara, ano…”Hindi niya naituloy. Parang biglang huminto ang utak niya. Bago pa siya makahanap ng sasabihin, may boses na mula sa may doorway.“Super happy ng asawa ko, Mommy. Masaya ang sex life namin.”Boses iyon ni Sebastian. Kararating lang niya kasama ang kapatid niyang si Kimberly.Nakatayo si Sebastian sa may kitchen doorway, may hawak na pulang roses. Nakangiti siya

Vanessa’s POVBinuksan ni Arturo ang radyo—jazz station. Malumanay lang ang tugtog. Hindi malakas. Sapat lang para hindi masyadong ramdam ang katahimikan.Isa iyon sa mga bagay na naa-appreciate ko sa kanya. Hindi niya kailangang punuin ang bawat segundo ng usapan. Komportable siya sa katahimikan. Karamihan ng tao, hindi.Sumulyap ako sa side profile niya. Matalas ang panga. May maliit na peklat sa baba niya—galing daw sa childhood accident. Naisip ko tuloy kung bakit hindi pa siya nag-aasawa. Gwapo naman siya. Successful. Mabait. Sinong babae ang hindi magiging swerte sa kanya?Pero minsan sinabi ni Sebastian na may minahal si Arturo noon. Matagal na. Hindi nag-work. At simula noon, hindi na siya ulit sumubok.Nalungkot ako sa thought na ‘yon. ‘Yung magmahal ka tapos mawala, tapos titigil ka na lang.Gets ko iyon.Pagkatapos ni Gerald, tumigil din ako.Hanggang kay Sebastian.Pero iba si Sebastian. Safe siyang kasama. Nagsimula ang kasal namin bilang kontrata. Walang risk na masakta