บททั้งหมดของ Hiding The Billionaire CEO'S Quintuplets: บทที่ 41 - บทที่ 50

Agad na pinigilan ni Steve si Alvin nang balakin nitong ibaba yung bintana. Nakahinga naman sya ng maluwag dahil nakalabas na sila ng eskuwelahan bago pa tuluyang nabuksan ng kapatid nya ang bintana.“Kilala mo ba yung batang kumakaway kanina? What's her name?” Kunot noo nyang binalingan si Alvin dahil sa tanong nito.“What?”“Yung batang babae sa may hallway na tinitignan mo. What's her name?” pag uulit na tanong ni Alvin.“Why?”Sa mga h*yop lang naman interesado ang kapatid nyang si Alvin kaya nagtataka sya kung bakit bigla nalang nitong tinanong kung ano ang pangalan nung batang babaeng kumakaway sakanila kanina na si Ella.“Sakin nalang yun.”Hanggang nakauwi sila ay kinukulit pa rin sya ni Alvin na hindi naman nya sinasagot.“Dude, I just want to know her name!” pangungulit pa ring sinabi ni Alvin pagkababa nila sa sasakyan.“Give me a reason why.”“Kasi Gusto ko lang malaman.”Tinalikuran ni Steve si Alvin.“Oh come on! Fine, because she's cute! Okay na?”Napahinto si Steve sa

He was about to hold the doorknob when he heard the loud thunder. Hindi sya nagulat o natigilan dahil doon kundi sa biglang pag hawak ni Charmaine sa laylayan ng damit nya.“A-Ah... P-Pasensya na, A-Ano kasi..”Humarap sya kay Charmaine at pinagmasdan nya ang pag papanic at hindi mapakaling galaw nito. When it thundered again, Van almost laughed at how cute Charmaine was, she almost lost her balance just to get back on her bed and hide under the blanket. But then, the smile on his lips disappeared when he remembered Charmaine's current condition. He sighed.Lumapit sya at naupo sa kama. The rain is about to fall. “Baby, It's okay. I'm here. I won't leave you. I will just take a quick shower at babalik ako agad, okay?” hindi tumugon si Charmaine at mariin lamang syang nakapikit. Ayaw nyang lumabas sa kumot hanggang sa narinig nyang bumukas ang pinto, senyales na lumabas na si Van para pumunta sa kabilang kwarto.Nakaramdam ng kirot si Charmaine sa ulo nang may sumagi na alaala sa kanya

Pagkarating sa eskuwelahan ay nag hiwalay na ang dalawa at pumunta sa kanya-kanyang classroom.Pumasok si Steve sa room na nag sisimula na ang kanilang guro mag turo.“Sorry, I'm late.” usal nya na wala paring ekspresyon sa mukha.“It’s okay, maaari kanang umupo.”Tumango sya at nag lakad papunta sa upuan nya ngunit napatigil sya nang makita nyang bakante ang upuang nasa likuran nya.“Mr. Conrad?”Binaliwala nya nalamang iyon at umupo na.“Takbo!!”“Ma'am!!”Hinihingal na napabalikwas ng bangon si Charmaine at mariin na nakapikit habang iniinda ang matinding pag kirot ng kangang ulo. Tinakpan nya ang dalawa nyang tenga gamit ang nanginginig nyang mga kamay dahil sa nakakabinging ingay ang naririnig nya. Kinagat nya ang kanyang ibabang labi para pigilan ang pag sigaw nya sa sakit. She felt like her brain was going to explode.Hanggang sa may humawak sa kamay nya.“Charmaine? Hey.” may pag aalalang tawag ni Van ngunit tuloy pa rin ang pag inda ni Charmaine.“A-Ang sakit..” mahina nyang

Umangat ng tingin si Charmaine at napaawang ang kanyang labi. Kasunod non ay ang sunod-sunod na luhang kumawala sa mga mata nya nang malinaw nyang nakikita kung anong bulaklak ang nakapintura sa pader ng sala.Napatakip sya ng bibig nang may napagtanto.Lalapitan nya sana ito pero pagkaalis nya sa pagkakahawak nya sa sofa ay napaluhod sya. Mas lalong kumirot ang kanyang ulo na halos malapit na syang bumigay. Pero hindi nya hinayaan na mawalan ulit ng malay.“I’m breaking up with you.”“I’m getting married.”“Miss Salvatore, this is Van Conrad; my friend's son at inaanak ko. Siguro ay kilala mo na sya?”“Yes, of course.”“Also, this is his wife..”“Celine Perez-Conrad.”“Van Sebastian Conrad is the father of my children.”“Palabasin nyo ako dito!! Ibalik nyo ako sa condo ko!!”“Please, tulungan mo akong makatakas dito.”“Am I the father of that child?”“So, you're planning to make me drink wine with an aphrodisiac, huh.”“Don’t move, I'm still sleepy.”“Ma'am, buntis po ba kayo?”“T-Tek

Nang makarating ay nag mamadali syang lumabas ng sasakyan at patakbong nilapitan ang guard na hinihintay syang dumating. Pag lapit nya ay tinuro naman neto kung nasaan si Charmaine na agad ding sinundan ni Van at iniwan ang guard.Tumigil sa pag takbo si Van nang makita nya si Charmaine na nakatayo sa dalampasigan at nakatingin sa papalubog na araw.Ilang metro nalang ang layo nila nang umihip ang malamig na hangin.“Charmai—”“Ang ganda ng sunset.““Charmaine, let's go home. Masyadong...malamig na.”Lumapit sya kay Charmaine at natigilan nang mag salita ulit sya.“This is the place where we first met,”Napaawang sya at hindi namalayan ang isang luhang kumawala sa kanyang pisngi nang hinarap sya ni Charmaine ng nakangiti ngunit halata ang lungkot doon at ang mugto nitong mga mata.“, right?”Gabi na sila nakauwi sa condo at tahimik namang pumasok si Charmaine.“Do you.. really want to see it?” may halong pag aalalang tanong ni Van. Kanina sa sasakyan, sinabi ni Charmaine na gusto nyan