The Billionaire’s Contract의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

Ngunit, kagabi. Iba talaga ito kumpara sa una. Tama ba 'yon, dapat din niyang ininom ang gamot na 'yon noong una pa silang natulog magkasama ni Alarich. Sigurado siyang ang kasiyahan kagabi ay hindi dahil kay Alarich kundi dahil sa gamot. Ah! 'Wag na lang pansinin. Kahit masakit man ay titiisin ni Irish para mapagbilis niyang mabuntis ngayon.Narinig ni Irish ang tunog ng kanyang telepono na tumutunog. Mabilis siyang bumaba mula sa kama habang muling bumabalot sa kanyang sarili ng tuwalya na nahulog sa sahig kagabi dahil kay Alarich.Mabilis na tinignan ni Irish ang screen nito. Ang pangalan ni Shella ang nakalabas doon. Agad na sinagot ni Irish ito."Halo?" Ang boses ni Irish ay paos, katangian ng bagong gising lamang. Ngayon niya lang naramdaman na sobrang uhaw ang kanyang lalamunan. Siguro dahil sa sobrang damdamin sa mga halik kagabi."Halo? Nasaan ka na? Bagong gising ka pa ba? Anong oras na ngayon? Hindi ka ba pumunta sa paaralan?" pang-aasar ni Shella na palaging masigasig. Tah

Nag-aabang nang bahagya ring kinakabahan si Alarich sa terminal ng mga darating.Ang ilan sa kanyang mga tauhan ay nagbabantay para hindi siya masyadong lapitan ng maraming tao.Minsan-minsan ay naglalakad-lakad siya habang tinitingnan ang dalawang pinto na hindi niya mabilang kung ilang beses nang nagbukas at nagsara nang awtomatiko.Huminto siya sa paggalaw nang buksan na ang mga pinto at ipakita ang isang babae na nakuha ang lahat ng pansin ng mga tao doon.Matangkad siya at hindi gaanong payat ang pangangatawan. Ang kanyang buhok ay mahabang hanggang baywang, kayumangging may kinang ng ginto at maluwag na nakasabit. Maputi ang kanyang balat at medyo flat ang mukha – ngunit nawawala ang pagiging flat noon kapag ang kanyang mga mata na natatakpan ng kayumangging salamin ay nakakita ng matipunong lalaking matagal na niyang hindi nakikita. May ngiti na namutawi sa kanyang makinis na labi.Pinabilis niya ang mga hakbang ngunit nanatili pa rin siyang mukhang marangal habang hila-hila an

"Kung ganoon, bakit pa tayo maghihintay? Vivian, alam ni Lolo na napakabilis nito, pero lubos akong sumasang-ayon kung kayo ni Alarich ang magsasama. Gusto mo bang maging asawa ni Alarich?" tanong agad ni Theodore. Ang magkaroon ng manugang na kasing-ganda at mula sa isang respetadong pamilya na hindi na kailangang pagdudahan ang pinagmulan, bukod pa sa mataas na antas ng edukasyon. Ano pa ang hahanapin niya kay Vivian? Siya ang pangarap na manugang ng lahat. Kaya bago pa siya maagawan, gumawa na siya ng hakbang. Nang marinig iyon ni Vivian, lumaki ang kanyang mga mata at labis na sumaya ang kanyang mukha. "Totoo po ba, Lolo?" kunwari ay hindi makapaniwala si Vivian. Gayunpaman, alam niyang sinabi na ito ng kanyang mga magulang. Dahil din dito siya umuwi ngayon. Napag-usapan na ito ni Ginoong Theodore sa kanilang pamilya. "Syempre!" Agad na natuwa si Vivian. Ngunit mabilis niyang sinulyapan si Alarich na abala pa rin sa kanyang telepono at mukhang seryoso at tensyonado. Syempre na

Sumimangot si Irish. Bakit biglang narito ngayon ang lalaking ito?"Irish? Si Alarich ba iyon?" bulong ni Shella nang makita ang lalaking kasing gwapo ng artista o modelo na dati niyang nakita sa telebisyon. May matigas na ekspresyon ang mukha nito na may perpektong mga hubog. Kahit na nakaupo ito sa loob ng sasakyan, hinala ni Shella na may proporsyonal na pangangatawan ito.Tumango si Irish bilang sagot sa tanong ni Shella. Lumawak ang mga mata ni Shella."Grabe, swerte mo naman. Paano naman ang pakiramdam na matulog kasama ang lalaking ganito kagwapo?" bulong muli ni Shella. Makatitig pa rin siya sa direksyon ni Alarich na tahimik lamang na nakatingin kay Irish na nanlalambot pa rin sa labas ng sasakyan. Inirapan ni Irish nang marinig ang walang kwentang tanong ng kaibigan."Pumasok ka na, o kailangan kitang pilitin pumasok?" medyo masungit ang boses ni Alarich. Narinig ito ni Shella kaya medyo nabigla siya. Gwapo nga lang ang mukha, pero parang hindi magiliw."Opo, papasok na ako.

Kakarating lang ni Alarich sa kanyang tahanan na may istilong minimalistang Europeo na mukhang napaka-moderno. Agad siyang bumaba ng kanyang sasakyan, at mabilis na pinagbuksan siya ng pinto ng katulong sa bahay.Diretsong pumasok si Alarich patungo sa kanyang silid habang patuloy na nakatingin sa kanyang telepono. Buong araw siyang hindi nakapasok sa opisina kaya medyo naipon ang kanyang mga gawain. Kailangan niya itong tapusin sa silid-trabaho na nasa loob ng kanyang kwarto."Kuya!" Ang matinis na sigaw ng isang babae ay agad na nakagulat kay Alarich. Kumunot ang kanyang noo nang makita niyang biglang nasa bahay niya si Vivian."Vivian, bakit ka nandito?" diretsong tanong ni Alarich.Tiningnan niya ang babaeng mukhang maganda sa kanyang simpleng pampaganda. Mas mukhang simple ito kumpara sa kanyang ayos kaninang tanghali."Sabi ni Lolo pwede akong tumuloy dito. Hindi ba sinabi sa'yo ni Lolo?" tanong muli ni Vivian."Tutuloy ka dito?" gulat na tanong ni Alarich. Walang sinabi sa kany