LOGIN"Irish, hindi ko na kaya ngayon..." sabi ni Alarich. Ngunit si Irish, na tahimik lamang na nakatingin sa kanya, ay direktang itinulak ang lalaki sa sopa kaya naman natumba si Alarich doon.Tinitigan ni Alarich si Irish nang may pag-aalinlangan. Hay, sinasabi ng bahagi ng kanyang utak na hindi ito maganda, pero ang karamihan naman ay masaya dahil dito."Irish..." sinusubukan pa ring iwasan ni Alarich ang babae sa pamamagitan ng pagharang sa katawan ni Irish na dahan-dahang lumalapit sa kanya."Hindi ba ikaw ang humamon sa akin na ligawan mo ako? Gagawin ko ito basta't mabuntis agad ako." Diretsahang sinabi ni Irish ang laman ng kanyang puso nang hindi na niya kayang itago pa. Iyon ang kanyang iniisip mula kanina.Naamoy ni Alarich ang malakas na amoy ng alak mula sa bibig ni Irish."Irish? Lasing ka ba?""Konti," sabi ni Irish na may kyut na mukha. Sira! Bakit kailangan maging ganito ka-kyut, naisip ni Alarich."Gusto ko, puwede ba?" sabi ni Irish na may nakakaawang mukha. Hinimas ng k
"Kaya 'yan, sorry." Tumingin si Irish kay Alarich na mukhang nag-aalinlangan."Sorry?" tanong ni Alarich sabay sulyap kay Irish."Sorry kasi na-trap kita at sinubukan kitang gamitin para sa problema ko. Alam kong nababaliw ang plano ko, pero napilitan lang talaga ako ng sitwasyon. Hindi ko dapat ginawa 'to sa'yo." Medyo nakokonsensya si Irish. Sa huli, siya pa rin ang humila kay Alarich sa gulo ng pamilya niya. Lalo na ngayong magkasama sila. Iba pala talaga ang lalaking ito kumpara sa mga naririnig niya.Hindi agad sumagot si Alarich. Tahimik lang itong nakatingin sa kawalan. Hindi naman dapat magalit si Alarich. Kung hindi dumating si Irish sa buhay niya at kung hindi siya na-trap, baka hindi naayos ni Alarich ang sitwasyon niya.Dapat nga magpasalamat pa siya, dahil dahil kay Irish, hindi na siya kailangang mabuhay mag-isa habambuhay."Tadhana ang pagtatagpo sa atin." Napangiti nang bahagya si Alarich. Wala na siyang masabi.Tiningnan ni Irish ang tahimik na mukha ng lalaki. Galit
Namangha si Irish habang pinagmamasdan ang hilagang liwanag na lumulutang sa itaas. Mula sa kanyang mga mata ay makikita ang repleksyon ng kulay ng aurora na tila naghahalo sa pagitan ng berde at asul. Sumasayaw ito na parang mga dila ng apoy. Kinailangan nilang maglakbay nang halos isang oras mula sa kanilang tinutuluyan bago marating ang maburol na lupaing nababalutan ng makapal na niyebe. Bukod sa kanila, marami ring ibang turista ang naroon upang masiyahan sa ganda ng tanawin. Pinagmasdan ni Alarich ang mukha ni Irish na labis na humahanga sa nakikita. Hindi nawawala ang ngiti sa kanyang mga labi at ang kanyang mga mata ay nagniningning sa tuwa. "Ang ganda, 'di ba?" sabi ni Irish sabay tingin kay Alarich. "Oo, napakaganda." Hindi maalis ni Alarich ang tingin kay Irish. Naramdaman ni Irish na nakatingin ito kaya hinarap niya si Alarich. "Ano 'yang tinitingnan mo? Tingnan mo ang Aurora," utos ni Irish. "Para sa'yo, iyon ang tanawin. Pero may ibang tanawin ako," pang-aasar muli
Namangha si Irish habang pinagmamasdan ang hilagang liwanag na lumulutang sa itaas. Mula sa kanyang mga mata ay makikita ang repleksyon ng kulay ng aurora na tila naghahalo sa pagitan ng berde at asul. Sumasayaw ito na parang mga dila ng apoy.Kinailangan nilang maglakbay nang halos isang oras mula sa kanilang tinutuluyan bago marating ang maburol na lupaing nababalutan ng makapal na niyebe. Bukod sa kanila, marami ring ibang turista ang naroon upang masiyahan sa ganda ng tanawin.Pinagmasdan ni Alarich ang mukha ni Irish na labis na humahanga sa nakikita. Hindi nawawala ang ngiti sa kanyang mga labi at ang kanyang mga mata ay nagniningning sa tuwa."Ang ganda, 'di ba?" sabi ni Irish sabay tingin kay Alarich."Oo, napakaganda." Hindi maalis ni Alarich ang tingin kay Irish. Naramdaman ni Irish na nakatingin ito kaya hinarap niya si Alarich."Ano 'yang tinitingnan mo? Tingnan mo ang Aurora," utos ni Irish."Para sa'yo, iyon ang tanawin. Pero may ibang tanawin ako," pang-aasar muli ni Al
Kinagat ni Irish ang kanyang labi. Laging sinasabi ng kanyang ama na kung sana ay ipinanganak siyang lalaki, tiyak na mas magiging kapaki-pakinabang siya. Isang anak na isinilang sa labas ng kasal, at babae pa. Walang gaanong silbi. Iyan ang mga salitang laging binibitawan ng kanyang ama kapag hindi nito gusto ang presensya niya."Para sa lahat, mas mainam at mas kapaki-pakinabang kung may anak na lalaki. Siya ang magpapatuloy ng pangalan ng pamilya at maaaring sanayin upang pamahalaan ang negosyo ng pamilya. Hindi ba't isang malaking karangalan ang magkaroon ng anak na lalaki?" Tinitigan ni Irish si Alarich gamit ang kanyang mga matang puno ng kalungkutan at pagdududa. Nararamdaman ni Alarich ang matinding sakit na matagal nang itinatago ni Irish.Hindi agad sumagot si Alarich. Sa halip, ibinaling niya ang kanyang tingin sa malawak na lupang natatakpan ng niyebe, kung saan nakatayo ang matatataas at mayayabong na mga puno ng pino."Anuman kung babae o lalaki ang anak, pareho lang iyo
"By the way, Tapos na ba ang iyong fertile window?" tanong muli ni Alarich na nagpabigla kay Irish. Biglang inalis ng lalaki ang sarili mula sa kanya at umupo ulit tulad dati, parang hindi niya tinukso si Irish kanina. Hindi alam ni Irish kung bakit siya napaasim ng kaunti. "Ha? Narinig ko na ang fertile window ay tumatagal ng apat hanggang limang araw sa isang linggo. Kaya sa tingin ko nasa fertile window pa ako hanggang matapos ang linggong ito," sabi ni Irish habang sinusubukang kalmadohin ang sarili. Mainit na ang dugo niya dahil sa ginawa ng lalaking ito. Pero hindi naman pwede na sabihin niya na gusto niya ulit ang nangyari kagabi, 'di ba? Kinunot ni Alarich ang noo. "Kaya kailangan nating magsagawa ng... 'laban' tuwing gabi sa loob ng limang araw?" tanong ni Alarich na nagulat. Syempre naman nagulat siya. Paano niya kayang gawin iyon kay Irish kung hindi siya umiinom ng gamot. Kinagat ni Irish ang kanyang labi. "Sa tingin ko hindi kailangang araw-araw. Baka pwede namang ma







