Higpit na hawak ni Irish ang hawakan ng upuang gawa sa balat, na nagdulot ng mahinang kaluskos. Tumingin siya sa maliit na bintana sa tabi niya. Lahat ay madilim, tanging ang maliliit na ilaw lamang ang nagbibigay liwanag."Kailangan n'yo po ba ng anumang bagay, Binibini?" tanong ng stewardesa."Huh? Hindi po," sagot ni Irish nang may mabilis na ngiti at kinakabahang mukha.Ito ang unang pagkakataon niyang sumakay ng eroplano. Kaya natural lang na siya ay kinakabahan. Bagama't una siyang humanga sa lahat ng nasa pribadong eroplanong ito. Ngayon ay tunay na siyang kinakabahan at natatakot. Bukod pa rito, ang kakaibang amoy sa loob ng eroplano ay nagdulot sa kanya ng kaunting hindi pagiging sanay.Gayunpaman, pinagsisikapan ni Irish na huwag ipakita iyon. May pagpapahalaga siyang pinapanatili. Ayaw niyang mukhang taong unang beses lang sumakay ng eroplano. Medyo nakakahiya para kay Irish, sa edad na 19 taon, karaniwan nang nakaranas na ang mga tao sa kanyang bansa ng paglipad.Tumingin
더 보기