Alle Kapitel von Chasing my True Love: Betrayed by My Love: Kapitel 41 – Kapitel 50

Sampung taon.Sampung taon na siyang mahal ng babae. Noong bata pa siya, palihim lang siyang nagmamahal mula sa malayo. Sinusundan niya ang bawat kilos ng lalaki nang hindi nito nalalaman.Kalaunan, dahil sa tadhana, ikinasal sila. Minahal pa rin siya ni Samantha nang buong-buo. Pero dahil sa kasakiman at kawalang-pakialam, hindi niya ito nakita. Para sa kanya, pakitang-tao lang ang lahat ng ginagawa ng asawa niya.Lumipas ang mga taon. Ang lahat ng pagmamahal ng babae ay itinala niya sa libu-libong papel na nakasabit sa isang lumang puno ng balete. Inakyat ng mga trabahador ang puno at kinuha ang bawat piraso ng mga papel at kahoy na nakabalot ng plastic. Pagkatapos, ipinasuri ni Denmark sa isang grupo ng mga babae ang bawat nakasulat doon. Inalis nila ang lahat ng iniwan ni Samantha para kay Billy.Hindi ordinaryo ang mga naroon. Nakasulat dito ang mga sikreto at bulong ng puso ng isang babae. Naroon ang sakit ng kanyang pagmamahal na hindi nasuklian at ang unti-unting pagkadurog ng

Nagulat ang lahat, at napaatras si Samantha. Hindi niya inakalang may susugod sa kanya.Mabilis na lumapit si Billy at hinawakan ang braso ni John. “Tito, anong ginagawa niyo?”Galit na dinuro ni John si Samantha. “Nalaman ko lang na siya ang dahilan kung bakit iniimbestigahan ang anak ko sa presinto! At dating asawa mo pala siya—bakit hindi mo ito sinabi noon?”Nagkagulo ang lahat sa narinig. Sa loob ng tatlong taon, parang hindi kilala si Samantha sa mundo ni Billy. Walang nakakaalam ng pangalan niya hanggang sa naghiwalay sila.Dahil nasa ibang bansa si John noon, ngayon lang niya nakita si Samantha. Nalaman lang niya ang totoo dahil kay Hera. Sinabi rin ni Hera na ang anak niyang si Jasmine ay nasa presinto ngayon, kaya muntik na siyang mawala sa sarili sa galit.Kung hindi lang siya pinigilan ni Billy, baka nasaktan na niya si Samantha. Paano pa siya makikipagtulungan dito?Nanatiling tahimik si Samantha kahit nabunyag ang kanyang sikreto. Inayos niya ang kanyang buhok, pero kalm

SA APARTMENT NI SAMANTHA..Nagtataka siya kung bakit pundi ang ilaw sa hallway, kaya madilim na madilim ang hagdanan. Gamit ang kanyang pakiramdam, dahan-dahan siyang naglakad habang nakakapit sa dingding—hanggang sa bigla siyang bumangga sa isang matigas na dibdib.Sa gulat niya, sisigaw sana siya pero agad na tinakpan ng isang kamay ang kanyang bibig. Kasabay nito, isang braso ang pumulupot sa kanyang baywang at idiniin siya sa pader sa gilid ng hagdan.Amoy alak ang paligid.Ang lalaking humahawak sa kanya ay amoy pamilyar pero tila estranghero rin. Kinilabutan siya at binalot ng takot ang kanyang puso. Pagkatapos, narinig niya ang mababa at nakakaakit na boses na iyon.“Huwag kang sisigaw. Ako ito.”Bumukas ang flashlight ng isang cellphone. Sa saglit na liwanag na iyon, malinaw niyang nakita ang mukha nito.Si Billy iyon.Namatay uli ang ilaw at bumalik sila sa kadiliman. Ang mga mata na lang nito ang nakikita niya—matalas at tila nagniningas na apoy.Tumibok nang mabilis ang pus

Nanginginig sa takot si Luis. Hindi siya nangahas na magsalita nang hindi kailangan o magtanong pa.“Okay po.”“Tingnan mo ang location ng phone ko. Alamin mo kung nasaan.”Napasinghap si Luis. “Nawala niyo po ang phone niyo?”Umungal si Billy, “Kaya nga ipinapalocate ko sayo, diba? kung hindi nawala, ipapahanap ko ba sayo yun?May nagnakaw sa akin, at muntik na akong mamatay, kung hindi ka dumating.”Pakiramdam ni Luis ay naglalakad siya sa manipis na yelo; muntik na niyang mabitawan sa manibela. Talagang suplado ang amo niya.“Pa—pasensya na po, sir. Halos buong siyudad na ang hinalughog ko para hanapin kayo. Hindi ko inakalang dito ko kayo matatagpuan.”Hindi sumagot si Billy. Sa halip, sumandal siya, pumikit, at sinubukang pakalmahin ang sarili. Maputla ang kanyang mukha sa buong biyahe at hindi na siya muling nagsalita.Pagdating sa kanyang tahanan, agad siyang tumakbo sa banyo para kuskusing maigi ang kanyang katawan. Halos hindi siya nakatulog nang gabing iyon.Madaling-araw na

Gamit ang location service ng kanyang cellphone, nalaman ni Billy na nasa ospital pa rin ni Anton si Samantha. Pinaharurot niya ang sasakyan at mabilis na nahanap ang opisina ni Anton.Eksakto pagdating niya sa tapat ng pinto, natigilan siya. Sa maliit na puwang ng pinto, nakita niya si Anton na maingat na naglalagay ng gamot sa sugat ni Samantha.Narinig niya ang kanilang usapan sa tahimik na pasilyo.“Ang ointment na ito ay galing pa sa mentor ko sa U.S. Ginawa ito para sa mga special forces. Alam mo naman ang trabaho nila, hindi ba? Napakagaling nito para hindi magkapilat. Ituloy-tuloy mo lang ang paglalagay at mawawala rin ang marka ng sugat sa loob ng kalahating buwan.”“Salamat, Anton. Nag-abala ka pa para lang sa sugat ko.”“Huwag ka nang mahiya sa akin. Ako nga ang dapat magpasalamat dahil binigyan mo ako ng pagkakataong alagaan ka. Dati, wala man lang akong puwesto sa pila.”Masuyong tinapik ni Anton ang ilong ni Samantha, tsaka muling naglagay ng gamot sa balikat nito. Ngumi