Lahat ng Kabanata ng Chasing my True Love: Betrayed by My Love: Kabanata 131 - Kabanata 138

NAKAUPO si Sam sa isang bench, ng muling masilayan ang kanyang ex. May dala itong dalawang buko shake. Papalapit sa kanya si Billy, kaya nagkunwari siyang hindi ito nakita."Alam kong nakita mo na akong papalapit sayo, nag iwas ka pa ng tingin," naupo ito sa tabi niya.Hindi siya nag abalang tumingin sa lalaki. Nanatili siyang nanonood ng mga nagsusurfing."Sayo nga pala to," iniusog ni Billy ang dalang shake."Ayoko. Magagalit ang boyfriend ko." Sabi niya."Sinong boyfriend mo? yung kapitbahay mo sa itaas?""Oo nga, ang kulit mo."Pagak na natawa si Billy, "siguro, pangit yun no? kanina ko pa hinihintay lumabas, wala siya eh.""Mas guwapo pa siya sayo." hindi pa rin niya tinitingnan si Billy.Hindi niya napansin ang kakaibang ngiti ni Billy."Mas guwapo pa sakin? Nakakita ka na ba ng lalaking mas guwapo pa sakin?"Doon niya lang tiningnan ang lalaki. Saka ito sinipat, mula ulo hanggang paa."Madami.. lalo na yung mga AFAM na gumagala dito. Ano namang tingin mo sa sarili mo, gold? FYI

Naglakad si Samantha palayo, pilit na pinapatatag ang bawat hakbang kahit na sa loob niya ay tila gumuho ang isang dam ng emosyon. Hindi niya nilingon si Billy. Alam niyang kapag lumingon siya, baka makita niya ang hitsura nitong wasak, at baka manghina na naman ang kanyang puso. Pumasok siya sa loob ng restaurant, ang lamig ng aircon ay agad na yumakap sa kanyang nag-aapoy na pisngi.Namasyal muna siya saglit, saka tumawag sa isang restaurant upang magpareserve ng table. Bago pa man siya makalapit sa lugar, punatak na ag malakas na ulan.PAGDATING NIYA SA LUGAR..Hinanap niya ang kanyang table, ngunit laking gulat niya nang makitang may nakaupo na doon—isang pamilya na masayang kumakain. Tumingin siya sa paligid, puno ang lahat ng mesa. Ang ingay ng tawanan at kalantog ng mga pinggan ay tila nanunukso sa kanyang nararamdamang pag-iisa."Miss, sorry po, wala na po tayong bakanteng table," lapit ng isang waiter sa kanya. "Pero kung gusto niyo po, doon sa may sulok, may isang upuan pa p

Malakas na kumulog sa labas.Kasunod noon ang nakakabinging tunog ng ulan na walang tigil sa pagbuhos sa bubong ng lumang apartment. Paminsan-minsan ay may matatalim na kidlat na sumisilip sa madilim na silid, sapat lamang upang bahagyang luminaw ang mukha ni Billy—at sapat din upang mas lalong kabahan si Samantha.Nakasandal siya sa dingding habang pilit pinapakalma ang kanyang sarili.Hindi lang dahil sa mga lalaking nasa kabilang unit.Kundi dahil pakiramdam niya ay unti-unting nanghihina ang kanyang katawan.Kanina pa masama ang pakiramdam niya. Mula pa umaga ay halos hindi siya nakakain dahil sa sunod-sunod na problema sa restaurant at sa mga tenant. Nagkape lang siya, saka nagtuloy-tuloy sa trabaho.At ngayong gabi…pakiramdam niya ay bumibigay na ang katawan niya.“Ano bang nangyayari sa’yo?” puna ni Billy nang mapansing namumutla siya.“Ayos lang ako,” mabilis niyang sagot.Pero kabaligtaran noon ang totoo.Nahihilo siya.Parang umiikot ang paligid.Pinilit niyang tumayo nang

“HINDI ba kayo nagkaayos ni Billy?”Mahinang napakurap si Samantha nang marinig ang tanong ni Anton. Nakaupo ito sa tabi ng kama habang chine-check ang dextrose at temperatura niya.Tahimik muna siyang napatingin sa kisame bago umiwas ng tingin.“Hindi ko siya kailangan,” mahina niyang sagot.Matigas ang mga salita niya, ngunit hindi maitago ng kanyang boses ang lungkot na kaakibat niyon.Nagkatinginan sina Anton at Eris.Parang pareho silang may gustong sabihin ngunit nag-aalangan.“Akala talaga namin magiging maayos na kayong dalawa,” maingat na wika ni Eris habang inaayos ang kumot ni Samantha. “Alam mo bang isa-isa niya kaming kinausap?”Napakunot-noo si Samantha.“Ano’ng ibig mong sabihin?”“Pumunta siya sa amin ilang linggo na ang nakalipas,” dugtong ni Anton. “Pati ang papa mo, kinausap niya.”Bahagyang natigilan si Samantha.“Si Papa?”Tumango si Anton.“Humingi siya ng basbas. Gusto niyang ayusin ang lahat at manligaw ulit nang maayos sa’yo.”Parang may kung anong bumara sa l