Semua Bab พ่ายรักเจ้าสาวจำเป็น: Bab 1 - Bab 10

แยมโรลถึงกับทำตัวไม่ถูกเพราะเธอไม่คิดว่ามันจะถูกเปิดต่อหน้าผู้ชายหลายคนขนาดนี้ ตอนนี้ได้แต่ยิ้มแห้งเพราะอัญชันกำลังเปิดกล่องนั่นอย่างลุ้นระทึกกับสามีของเธอที่นั่งข้างๆกัน และเมื่อได้เจอกับของขวัญที่เปิดออกมาก็ทำเอาอัญชันถึงกับหน้าแดงรวมไปถึงตัวคนให้อย่างเธอด้วยเหมือนกัน แต่พยัคฆ์ผู้เป็นสามีกลับหัวเราะออกมาเสียงดังอย่างชอบใจ ของขวัญชิ้นนี้ถูกใจเขาที่สุด" ฮ่าๆๆๆๆ ถูกใจพี่มากเลยนะแยม เธอนี่มันตาถึงจริงๆ สงสัยคืนนี้พี่คงต้องให้เมียพี่ใส่แล้วล่ะไม่อย่างนั้นจะเสียน้ำใจคนเอามาฝากเสียเปล่าๆ " พยัคฆ์เอ่ยชมแยมโรลที่มอบของขวัญสุดพิเศษมาให้และคืนนี้เขาต้องได้ใช้มันอย่างแน่นอน และของที่เธอให้นั่นก็คือชุดนอนไม่ได้นอนสีแดงสด สายเดี่ยวซีทรูสีแดงสดสั้นจู๋ที่แทบจะมองทะลุปรุโปร่งเข้าไปได้เลย ตอนนี้อัญชันเขินจนหน้าแดงไปหมดแล้วพร้อมกับตีแขนผู้เป็นสามีรัวๆที่หัวเราะอย่างชอบใจ คณินมองดูหญิงสาวที่นั่งข้างๆเขา ก็ถึงกับลอบยิ้มออกมาเช่นกันเพราะไม่คิดว่าเธอจะแก่นเซี้ยวขนาดนี้ มีอย่างที่ไหนซื้อชุดนอนไม่ได้นอนมาเป็นของขวัญวันเกิดเพื่อน ผู้หญิงคนนี้ช่างแปลกแตกต่างจริงๆ " พอแล้วค่ะพอแล้วๆ ยัยแยมแกนี่จร

ร่างเล็กกางเรียวขาออกมาพร้อมกับเด้งสะโพกขึ้นมาเมื่อเขาก้มลงปาดเลียใจกลางความเป็นสาวอย่างตะกละตะกราม ทั้งดูดทั้งดึง พร้อมกันนั้นยังแหย่ลิ้นเข้าไปในร่องแคบของเธออีกด้วย เขาทำแบบนั้นอยู่ไม่ถึง 5 นาทีคนตัวเล็กก็ทนไม่ไหวปล่อยหยาดน้ำหวานออกมามากมาย เขาทำขนาดนี้ใครเลยจะทนไหว คณินเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเสร็จสมไปแล้วพร้อมกับปล่อยหยาดน้ำหวานออกมามากมาย เขาก็ไม่รอช้าก้มลงไปปาดเลียเสมือนทำความสะอาดให้เธอจนไม่เหลือน้ำหวานเลยแม้แต่หยดเดียว นี่ก็เป็นครั้งแรกสำหรับเขาเหมือนกัน คนอย่างคณินแห่งแบล็คฟีนิกส์ไม่เคยก้มหัวให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อน แต่ครั้งนี้เธอกลับสวยจนเป็นเขาที่อดใจไม่ไหว " ชิ่งหนีผมไปก่อนเลยนะคนดี แบบนี้ต้องโดนลงโทษ " คณินพูดออกมาไม่จริงจังนัก พร้อมกับลุกขึ้นมาแล้วประกบจูบเธออีกรอบหนึ่งเพื่อให้เธอได้ลิ้มรสน้ำหวานของตัวเอง พร้อมกันนั้นมือหนาก็ลูบไล้ไปตามร่องกระสัน และกดนิ้วชี้และนิ้วกลางเข้าไปในกลีบเนื้อสีแดงสดพร้อมกันถึง 2 นิ้วทำเอาแยมโรลถึงกับสะดุ้งเฮือก" อื้อ....เจ็บ บะ...เบาหน่อย " ร่างเล็กครวญครางออกมาเพราะรู้สึกเจ็บจากการกระทำของเขา เธอยังไม่เคยกับเรื่องแบบนี้เพราะฉะนั

แยมโรลตื่นขึ้นมาในตอนเช้าตรู่ของเช้าวันใหม่ ดีที่เธอตื่นเช้าเป็นทุนเดิมแทบทุกวันจึงลืมตาขึ้นมาโดยอัตโนมัติแม้ในวันที่เหนื่อยล้าเต็มทีอย่างเช่นวันนี้ก็ตาม" อื้อ...ทำไมรู้สึกเมื่อยขนาดนี้นะ เหมือนร่างจะพังให้ได้เลย " คนตัวเล็กบ่นพึมพำกับตัวเองโดยที่ยกมือเรียวทั้งสองข้างขึ้นมากุมขมับตัวเองไว้เพราะตอนนี้รู้สึกว่ามันกำลังรู้สึกปวดหัวตุบๆมากสงสัยคงแฮงค์อีกตามเดิม" ปวดหัวชะมัด เฮ้ย!!! " ร่างเล็กตาโตลุกวาวเมื่อมองไปยังด้านข้างของตัวเองที่ตอนนี้มีผู้ชายนอนอยู่ข้างๆเธอและก็ไม่ใช่ใครที่ไหนผู้ชายที่นั่งข้างเธอเมื่อคืนนี้เองเธอจำหน้าของเขาได้ดี ร่างเล็กหลับตาลงอย่างคนโกรธตัวเองพร้อมกับกำมือแน่นพลางคิดไปถึงเรื่องเมื่อคืน เธอกำลังประมวลผลกับตัวเองว่าเมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่และภาพทุกอย่างก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวโดยอัตโนมัติ เพราะถึงแม้ว่าจะเมาหนักแค่ไหน แต่เธอก็ยังพอมีสติอยู่บ้างถึงแม้ว่ามันจะน้อยนิดก็ตาม อาจจะเป็นเพราะว่าฤทธิ์แอลกอฮอล์จึงทำให้เธอมีความกล้ามากขนาดนั้น" ยัยแยมเอ้ย! แกต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ปีนขึ้นเตียงกับผู้ชายแปลกหน้าแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน แล้วเขาเป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้ "

คนตัวโตที่ผละออกห่างจากคนตัวเล็กบ้างแล้วเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่วายหันมาเอามือจับเธอแล้วใช้มือหนาทั้งสองข้างสอดไปใต้รักแร้ของเธอพร้อมกับอุ้มขึ้นมานั่งที่โต๊ะทำงานของเขาพร้อมกับตัวเขาเองที่กางขาเรียวทั้งสองข้างออกจากกันแล้วพาตัวเองเข้าไปแทรกกลางระหว่างขาทั้งสองข้างนั้นพร้อมกับใช้มือหนาทั้งสองข้างล็อคตัวเธอเอาไว้แน่นทำให้ตอนนี้เธอไม่อาจดิ้นหนีไปไหนได้อีก" คุณ!! จะทำอะไรอีกเนี่ย ปล่อยเลยนะ ไอ้คนบ้าไอ้คนทุเรศ! " แยมโรลที่รู้สึกตกใจจากการกระทำของเขาเมื่อสักครู่จึงได้ก่นด่าเขาออกไปโดยที่ไม่มีความเกรงใจ แม้ว่าเขาจะเป็นเจ้านายเธอก็ตามเถอะ" อยู่นิ่งๆไม่งั้นผมจะไม่ทำแค่นี้ แล้วคนอย่างคณินไม่เคยขู่ใครเล่นๆนะบอกไว้ก่อน " คนตัวโตบอกพร้อมกับสบสายตาเธอนิ่งเพื่อสื่อให้เธอรู้ว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นเขาพูดจริงทำจริง แยมโรลนิ่งไปชั่วขณะเมื่อเห็นเขาในโหมดจริงจังแบบนี้ขึ้นมา" เมื่อเช้าทำไมไม่อยู่รอผม หนีออกมาก่อนทำไม เมื่อคืนผมก็บอกแล้วไงว่าให้อยู่รอก่อน " ร่างสูงพูดพร้อมกับยกมือหนาขึ้นมาปัดไรผมที่มันปกปิดใบหน้าสวยๆของเธอออกอย่างละมุนชวนใจสะท้าน" ก็มันไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องอยู่รอ ความจริ

หลังจากที่คณินปล่อยแยมโรลออกมาจากห้องทำงานของตัวเองแล้ว ร่างเล็กก็ออกมาด้วยขาที่สั่นเทาเล็กน้อย เนื่องจากเธอเพิ่งปลดปล่อยน้ำรักออกมาเพราะก่อนหน้านี้ทั้งคืนเธอก็เหนื่อยล้าเต็มทีจนขาสั่นไปหมดแล้ว นี่ยังต้องมาเจออีกไม่ต้องสืบเลยว่าเธอจะมีอาการเหนื่อยล้าเพียงใด เมื่อมานั่งที่โต๊ะแล้วดารินก็สังเกตุเห็นหน้าตาที่ซีดเชียวของพนักงานใหม่คนนี้จึงคิดว่าอาจจะโดนเจ้านายดุมาก็ได้" น้องแยมโอเคไหมคะ ท่านประธานดุอะไรมาหรือเปล่าปรึกษาพี่ได้นะ ความจริงแล้วท่านไม่ได้ใจร้ายอะไรมากมาย เดี๋ยวเราอยู่ไปสักพักก็คงจะชิน "" แยมไม่เป็นไรค่ะพี่ดา แยมโอเคค่ะสบายดีมากๆ "แยมโรลตอบปัดๆเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ" แล้วท่านประธานเรียกใช้อะไรหรอคะ " ดารินถามออกไปด้วยความเป็นห่วงแต่ลืมไปว่าเรื่องบางเรื่องเธอก็ไม่ควรเข้าไปยุ่งมากมาย เมื่อคิดได้ดังนั้นก็หลบตาพร้อมกับกำลังจะกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ แต่แล้วแยมโรลก็ตอบขึ้นมาด้วยความเกรงใจ" พอดีตอนพี่ดาออกมาข้างนอกมีโทรศัพท์เข้าจากที่บ้านของแยมน่ะค่ะ แยมต้องกลับบ้านซัก 3 วันก็เลยจำเป็นต้องลางาน และประธานก็เข้าใจค่ะเลยให้ลาได้ " แยมโรลบอกเหตุผลที่มันฟังยังไงก็ไ